{"title":"www.expliciet.nl","author":{"id":4893,"name":"www.expliciet.nl","slug":"","image":"uploads\/users\/non-profile.jpg","role":"Publisher","about":"","promote":1,"status":1,"created_at":"2017-05-10T08:00:00.000000Z","updated_at":"2017-12-06T07:00:30.000000Z","language_id":1,"parent_id":null,"i18ns":[],"image_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/users\/non-profile.jpg","get_name":"www.expliciet.nl"},"books":{"current_page":1,"data":[],"first_page_url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?books_page=1","from":null,"last_page":1,"last_page_url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?books_page=1","links":[{"url":null,"label":"« Previous","page":null,"active":false},{"url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?books_page=1","label":"1","page":1,"active":true},{"url":null,"label":"Next »","page":null,"active":false}],"next_page_url":null,"path":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893","per_page":25,"prev_page_url":null,"to":null,"total":0},"videos":{"current_page":1,"data":[],"first_page_url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?videos_page=1","from":null,"last_page":1,"last_page_url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?videos_page=1","links":[{"url":null,"label":"« Previous","page":null,"active":false},{"url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?videos_page=1","label":"1","page":1,"active":true},{"url":null,"label":"Next »","page":null,"active":false}],"next_page_url":null,"path":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893","per_page":25,"prev_page_url":null,"to":null,"total":0},"audios":{"current_page":1,"data":[],"first_page_url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?audios_page=1","from":null,"last_page":1,"last_page_url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?audios_page=1","links":[{"url":null,"label":"« Previous","page":null,"active":false},{"url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?audios_page=1","label":"1","page":1,"active":true},{"url":null,"label":"Next »","page":null,"active":false}],"next_page_url":null,"path":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893","per_page":25,"prev_page_url":null,"to":null,"total":0},"articles":{"current_page":1,"data":[{"id":5374,"title":"kritiek op het pragmatisme","slug":"kritiek-op-het-pragmatisme","word":"\/uploads\/articles\/nl_kritiek_op_pragmatisme.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_kritiek_op_pragmatisme.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:kritiek-op-het-pragmatisme","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644: \u0627\u0644\u0631\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0628\u0631\u0627\u063a\u0645\u0627\u062a\u064a\u0629<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: \u0645\u0648\u0642\u0639 \u0627\u0644\u0635\u0631\u0627\u062d\u0629 http:\/\/www.expliciet.nl<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629\u060c \u064a\u0631\u062f \u0627\u0644\u0643\u0627\u062a\u0628 \u0641\u064a\u0647\u0627 \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0628\u0631\u0627\u063a\u0645\u0627\u062a\u064a\u0629\u060c \u0648\u0647\u064a \u0641\u0643\u0631\u0629 \u062a\u0639\u062a\u0642\u062f \u0623\u0646 \u0627\u0644\u0645\u0628\u0627\u062f\u0626 \u0627\u0644\u0625\u0646\u0633\u0627\u0646\u064a\u0629 \u0648\u0627\u0644\u0641\u0643\u0631 \u0648\u062d\u062f\u0647\u0645\u0627 \u064a\u0645\u062b\u0644\u0627\u0646 \u0627\u0644\u062d\u0642\u064a\u0642\u0629 \u0628\u062f\u0642\u0629 \u062f\u0648\u0646 \u062a\u062f\u062e\u0644 \u0645\u0646 \u0637\u0631\u0641 \u062b\u0627\u0644\u062b\u060c \u0648\u0642\u062f \u0623\u062b\u0628\u062a \u0627\u0644\u0645\u0624\u0644\u0641 \u0623\u0646 \u0630\u0644\u0643 \u0645\u0633\u062a\u062d\u064a\u0644\u060c \u0641\u0644\u0627 \u0628\u062f \u0645\u0646 \u0625\u0644\u0647 \u0645\u062d\u064a\u0637 \u0628\u0645\u0635\u0627\u0644\u062d \u0627\u0644\u0628\u0634\u0631\u064a\u0629 \u0643\u0644\u0647\u0627.<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n","body":"


\r\nKritiek op het pragmatisme<\/span><\/span><\/span><\/strong>
\r\n    
\r\n    
\r\n[nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\nrevisie: Yassien Abo Abdillah<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

publicatie: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nKantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)
\r\n    
\r\n2014 - 1435<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Islam voor iedereen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0631\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0628\u0631\u0627\u063a\u0645\u0627\u062a\u064a\u0629
\r\n« \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

    
\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\nIn naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
\r\nPragmatisme is een stroming in de filosofie die ontstond tijdens de 19e eeuw. Pragmatisme wordt soms ook "pragmaticisme" genoemd, en deze stroming in de filosofie was een reactie op de destijds dominante stromingen binnen de filosofie. Om het pragmatisme te beschrijven kan men haar derhalve het best vergelijken met de destijds dominante stromingen binnen de filosofie.
\r\n Voor wat betreft de zoektocht naar kennis, hetgeen de filosofen epistemologie noemen, hier waren twee contrasterende filosofische ideeën dominant tijdens de 19e eeuw. Enerzijds was er het rationalisme, waaronder beweerd wordt dat kennis enkel resulteert uit een proces van deductie vertrekkende van basisprincipes. De basisprincipes zijn zoiets als "oerkennis" en de aanhangers van het rationalisme erkennen twee bronnen waaruit deze oerkennis resulteert. Ten eerste, sommigen van hen noemen intuïtie, bewerende dat de mens soms dingen weet zonder te weten hoe of waarom hij over deze kennis beschikt. En ten tweede, sommigen van hen noemen de aangeboren natuur van de mens en zij beweren dat de mens wordt geboren beschikkende over bepaalde kennis. Volgens het rationalisme moet het verstand denken, vertrekkende van deze oerkennis, om tot verdere kennis te kunnen komen. Waarnemingen uit de realiteit zijn volgens de rationalisten niet noodzakelijk om tot kennis te kunnen komen. Sterker nog, volgens de rationalisten kunnen waarnemingen niet tot kennis leiden, omdat het nooit zeker is dat de waarnemingen correct de realiteit weergeven. Descartes (1596 - 1650), Spinoza (1632 - 1677) en Leibnitz (1646 - 1716) zijn bekend als de "vaders van het rationalisme".
\r\nTegenover het rationalisme stond destijds het empirisme, waaronder wordt beweerd dat kennis enkel resulteert uit de ervaring van de mens. Oftewel, uit hetgeen de mens middels zijn waarnemingsorganen waargenomen heeft en de ervaringen die resulteerden uit deze waarnemingen. Volgens de empiristen is kennis dus feitelijk conclusies getrokken uit waarnemingen (induceren, inductie). Francis Bacon (1561 - 1626), John Locke (1632 - 1704), George Berkely (1685 - 1753) en David Hume (1711 - 1776) zijn bekend als de "vaders van het empirisme".
\r\nDe "vaders" van het pragmatisme zijn Charles Pierce (1839 - 1914), William James (1842 - 1910) en James Dewey (1859 - 1952). Bij de zoektocht naar kennis moeten volgens hen de rationele methode en de empirische methode niet gezien worden als twee tegenovergestelden, die elkaar uitsluiten en waartussen men moet kiezen, maar als twee methoden die elkaar complementeren. Anders gezegd, de pragmatisten zijn van mening dat zowel de rationele methode als de empirische methode gebruikt moeten worden wanneer men tot kennis probeert te komen. Volgens de pragmatisten, namelijk, moet het proces om tot kennis te komen allereerst beginnen met waarneming van de realiteit. Hierna moet het verstand gebruikt worden om theorieën te ontwikkelen die de waarneming kunnen verklaren. Ten slotte moeten deze theorieën dan in de praktijk getoetst worden om te kunnen oordelen of ze correct zijn of niet. En als ze correct zijn en passen bij de waarneming dan betekent dit volgens de pragmatisten dat nieuwe kennis gevonden is. En als ze niet correct zijn en niet passen bij de waarneming dan betekent dit volgens de pragmatisten dat geen nieuwe kennis gevonden is. Oftewel, de methode voor totstandbrenging van kennis zoals de pragmatisten die voorstaan is dat begonnen wordt met het empirisme; dat vervolgens het rationalisme los gelaten wordt op de waarnemingen die gedaan zijn, om dezen te verklaren; en dat ten slotte wederom middels het empirisme nagegaan wordt of het resultaat van het op de empirie gebaseerde rationalisme inderdaad nieuwe kennis is, of toch niet. Deze pragmatistische methode voor de vergaring van kennis in een voorbeeld, de empirie leert dat verstoringen van het aardmagnetisch veld en aardschokken altijd tezamen plaatsvinden. Middels rationalisme kan een theorie tot stand gebracht worden over de relatie tussen de verstoringen van het aardmagnetisch veld en aardschokken. Gebruik makend van de empirie, ten slotte, kan dan nagegaan wordt of deze theorie correct is en dus kennis heeft verschaft over verstoringen van het aardmagnetisch veld en aardschokken, of juist niet.
\r\nVanwege hun theorie betreffende de vergaring van kennis zien de pragmatisten kennis niet als iets dat definitief is. Volgens de pragmatisten ontstaat kennis immers als een theorie die gebaseerd is op waarneming bevestigd wordt door verdere waarneming. Maar, zeggen de pragmatisten, het valt nooit uit te sluiten dat iets dat vandaag door de waarneming bevestigd wordt, en dus vandaag als kennis geaccepteerd zal worden, morgen door een nieuwe waarneming ontkracht zal worden. Een voorbeeld dat door de pragmatisten gebruikt wordt om dit idee betreffende kennis te beargumenteren betreft zwarte zwanen. In Europa bestonden historisch gezien enkel witte zwanen. En omdat de Europeanen dus altijd enkel witte zwanen waarnamen trokken zij hieruit de conclusie dat zwanen altijd wit zijn. Omdat al de zwanen die zij zagen inderdaad wit waren, geloofden de Europeanen in deze kennis ("zwanen zijn wit") en deze kennis was voor hen juiste kennis. Later, echter, toen de Europese ontdekkingsreizigers in Nieuw Zeeland aankwamen, toen zagen zij daar voor het eerst zwarte zwanen. En vanaf dat moment was "zwanen zijn wit" voor hen geen kennis meer maar een onjuist idee. De pragmatisten zeggen dat dit een voorbeeld is van hoe kennis tijdelijk kan zijn.
\r\nDeze uiteenzetting van de pragmatische ideeën omtrent epistemologie is noodzakelijk om het pragmatisme binnen de ethiek, waar de filosofen zich bezighouden met de bepaling van "goed" en "kwaad", goed te kunnen begrijpen. Ook hier onderscheiden de pragmatisten zich met hun ideeën van de in hun tijd dominante filosofische ideeën. Deze dominante ideeën waren absolutisme in ethiek enerzijds, en relativisme in ethiek anderzijds.
\r\nAbsolutisme in ethiek stelt dat er een maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" bestaat die compleet, constant en één is. Dat wil zeggen, volgens de absolutisten kan een maatstaf ontwikkeld worden waarmee "goed" en "kwaad" beoordeeld kan worden bij al de mogelijke kwesties. Een complete maatstaf, derhalve. Ook geloven de absolutisten dat het oordeel "goed" of "kwaad" onafhankelijk is van de tijd of de omstandigheden. Oftewel, de maatstaf is een constante die altijd op dezelfde manier oordeelt in een kwestie. De absolutisten stellen verdermeer dat er slechts één correcte maatstaf bestaat voor de bepaling van "goed" en "kwaad", en dat al de mogelijke andere maatstaven om "goed" en "kwaad" mee te beoordelen onjuist zijn.
\r\nDaarentegen zegt het relativisme in ethiek dat niet gezegd kan worden dat er slechts één maatstaf bestaat voor de bepaling van "goed" en "kwaad". Volgens de relativisten, namelijk, is deze maatstaf afhankelijk van culturele, persoonlijke en geschiedkundige omstandigheden. De relativisten zeggen dat voor een persoon afkomstig uit een specifieke cultuur en met specifieke persoonlijke en geschiedkundige omstandigheden een bepaalde handeling mogelijk "kwaad" is, maar dat dezelfde handeling voor een andere persoon afkomstig uit een andere cultuur en met andere persoonlijke en geschiedkundige omstandigheden mogelijk "goed" kan zijn. Want volgens de relativisten moet men bij de beoordeling van "goed" en "kwaad" rekening houden met culturele, persoonlijke en geschiedkundige omstandigheden. En dus kan volgens hen een handeling in de ene omstandigheid "goed" zijn maar in een andere omstandigheid "kwaad". En dus kan volgens hen een persoon met specifieke culturele, persoonlijke en geschiedkundige omstandigheden niet oordelen over de maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" van een persoon in andere culturele, persoonlijke en geschiedkundige omstandigheden. In feite zeggen de relativisten dus dat er weliswaar een complete en constante maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" bestaat, maar dat er meerdere van deze maatstaven zijn. Eentje voor iedere specifieke culturele, persoonlijke en geschiedkundige omstandigheden, waarbij men niet kan zeggen dat de ene maatstaf beter is dan de andere.
\r\nDe pragmatisten, ten slotte, ontkennen allereerst de mogelijkheid van het bestaan van een complete maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad". Hun argumentatie is dat de mens niet eens in staat is geweest om een formule voor het schaakspel te bedenken waaronder wit, ongeacht de zetten van zwart, altijd zal winnen. Terwijl bij het schaakspel het aantal zetten dat zwart mogelijk kan zetten toch beperkt is. Voor de pragmatisten is dit een bewijs dat de complete maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" onmogelijk kan bestaan, omdat de kwesties in verleden, heden en toekomst die met de maatstaf opgelost zouden moeten worden ontelbaar zijn. En, zo zeggen de pragmatisten, als de mens al niet de telbare kwesties op kan lossen middels één regel, maatstaf of formule, dan kan de mens zeker ook niet de ontelbare kwesties op lossen middels één regel, maatstaf of formule.
\r\nOok ontkennen de pragmatisten het bestaan van een constante maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad". Bij een constante maatstaf zou het oordeel betreffende "goed" en "kwaad" niet veranderen, ongeacht tijd of plaats. Maar dit is onzinnig zeggen de pragmatisten. Hun argumentatie is dat bijvoorbeeld de goede manier van lesgeven afhankelijk is van de persoon aan wie les gegeven wordt (vergelijk de kleuter met de universiteitsstudent), de tijd waarin lesgegeven wordt (vergelijk de jeugd van de 19e eeuw met de jeugd van de 21e eeuw) en zelfs van de locatie waar les gegeven wordt (vergelijk de jeugd in China met de jeugd in Amerika). Volgens de pragmatisten is de bepaling van "goed" en "kwaad" evenzo afhankelijk van factoren die kunnen veranderen. Daarom zeggen de pragmatisten dat de maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" flexibel is, oftewel rekening houdt met de situatie, in plaats van constant en altijd hetzelfde. En dus dat iets wat vandaag "goed" is dit morgen niet meer hoeft te zijn omdat morgen de omstandigheden anders kunnen zijn.
\r\nTegelijkertijd, echter, verwerpen de pragmatisten het idee van de relativisten dat er meerdere maatstaven bestaan om "goed" en "kwaad" mee te beoordelen. De pragmatisten geloven weliswaar niet dat er een complete, constante maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" te vinden is, oftewel dat een maatstaf bepaald kan worden die op alle mogelijke situaties "goed" en "kwaad" kan beoordelen en dat dit oordeel altijd hetzelfde zal zijn ongeacht omstandigheid, tijd en plaats. Maar de pragmatisten zeggen dat wel beoordeeld kan worden of een specifiek oordeel "beter" of "slechter" is dan een ander oordeel. De pragmatisten zeggen: vanwege de beperktheid van de mens kan deze misschien niet zeggen wie de perfecte leraar is, maar hij kan toch wel zeggen wie een betere en wie een slechtere leraar is. Oftewel, zo zeggen de pragmatisten, omdat de mens zelf niet perfect is kan hij niet de perfecte maatstaf vinden om "goed" en "kwaad" mee te bepalen, maar hij kan wel de betere van de slechtere maatstaven leren onderscheiden.
\r\nEr bestaat volgens de pragmatisten dus geen kant-en-klare, vooraf vastgestelde maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad". Daarom moet de mens volgens de pragmatisten op zoek naar de correcte maatstaf. En net zoals bij de zoektocht naar kennis zou ook bij de zoektocht naar de correcte maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" de pragmatistische methode gehanteerd moeten worden, die gebaseerd is op zowel rationalisme als empirisme. De mens zou gebruik moeten maken van de ideeën en maatstaven waarmee de absolutisten aankomen, zo zeggen de pragmatisten, maar de mens zou dezen niet a priori voor waar aan moeten nemen. De mens zou dezen moeten toetsen in de praktijk, om na te gaan welke van de ideeën en maatstaven hem het beste bevalt. De maatstaf die naar het oordeel van de mens in de praktijk de beste resultaten laat bestaan, die is volgens de pragmatisten dan de correcte maatstaf.
\r\nMaar, volgens de pragmatisten is deze maatstaf noch compleet, noch constant. Een specifieke maatstaf kan volgens de pragmatisten weliswaar bij een specifieke kwestie de juiste zijn, dit betekent volgens hen niet dat dezelfde maatstaf ook bij andere kwesties de juiste zal zijn. Enkel toetsing van de maatstaf in de praktijk van de andere kwestie kan dit bewijzen, zeggen de pragmatisten. Daarom zeggen de pragmatisten dat bij alle kwesties het proces van toetsing in de praktijk opnieuw doorlopen moet worden. En dit betekent dat volgens de pragmatisten geen enkele maatstaf compleet is. Ook kan het volgens de pragmatisten voor komen dat een maatstaf in specifieke omstandigheden bevalt, maar dat dezelfde maatstaf in andere omstandigheden niet bevalt. Dus ook wanneer de omstandigheden veranderen dan moet volgens de pragmatisten het proces van toetsing in de praktijk opnieuw doorlopen worden. Wat betekent dat volgens de pragmatisten het proces van toetsing in de praktijk continue doorlopen moet worden omdat de omstandigheden altijd aan verandering onderhevig zijn. En dit betekent dat volgens de pragmatisten geen enkele maatstaf constant is.
\r\nVandaag de dag is dit pragmatisme van invloed op vele van de bereiken van het leven. In het bijzonder in de politiek is pragmatisme sterk van invloed. Wanneer politici slogans gebruiken zoals "de tijd van praten is geweest, we moeten nu oplossingen hebben die werken", dan is dit een uiting van de invloed van het pragmatisme. En wanneer ideeën voor de oplossingen van problemen besproken worden en er gezegd wordt "we moeten wel realistisch blijven", dan is dat eveneens een uiting van de invloed van het pragmatisme.
\r\n      <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Kritiek op de ethiek van pragmatisme
\r\nDe pragmatisten zijn correct wanneer zij zeggen dat de mens onmogelijk een complete ethische moraal, een maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad", tot stand kan brengen. Want de mens is beperkt in wat hij weet. We kunnen zien dat het verstand van de mens zelfs de bestaande problemen niet kan oplossen. Het is daarom onvoorstelbaar dat de mens in staat zal zijn een oplossing te bedenken voor de bepaling van "goed" en "kwaad" voor al de mogelijke kwesties van zowel verleden, heden en toekomst. Oftewel, ook voor de kwesties die zich nog voor moeten doen.
\r\nDe pragmatisten zijn ook correct wanneer zij zeggen dat de mens onmogelijk een constante ethische moraal, een universele maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad", tot stand kan brengen. Want het kan waargenomen dat het denken van de mens wordt beïnvloedt door de omstandigheden waarin hij opgegroeid is en de omstandigheden waarin hij verblijft. De door de mens verzonnen ethische moraal zal daarom altijd beïnvloedt zijn door de omstandigheden waarin de verzinner van de ethische moraal is opgegroeid en de omstandigheden waarin hij verblijft. En dit impliceert dat de toepasbaarheid van deze ethische moraal altijd beperkt zal zijn tot de plaats en de tijd waarin de verzinner van de ethische moraal is opgegroeid en waarin hij verblijft.
\r\nDus om in pragmatisten-termen te spreken, de empirie bevestigt het idee van beperktheid en feilbaarheid van de mens. Maar de vraag is: waarom concluderen de pragmatisten hieruit dat er geen complete, constante ethische moraal kan bestaan? Zij mogen dit eigenlijk enkel concluderen als ze aangetoond hebben dat er naast de mens geen enkel ander wezen met verstandelijk vermogen bestaat, of dat de andere wezens met verstandelijke vermogens allen inferieur aan de mens zijn in termen van intellectualiteit en\/of kennis. Als de pragmatisten dit aangetoond zouden hebben, dan zouden ze kunnen zeggen "als de mens het niet kan, dan kan niemand het". Maar, de pragmatisten hebben zich niet met deze vragen bezig gehouden. Ze hebben niet onderzocht of er een ander wezen met verstandelijk vermogen bestaat, en of de andere wezens met verstandelijke vermogens werkelijk allen inferieur aan de mens zijn in termen van intellectualiteit en\/of kennis. Ze hebben het idee "als de mens het niet kan, dan kan niemand het" niet in de praktijk onderzocht. Wat betekent dat de pragmatisten hier niet hun eigen opvattingen gevolgd hebben en op vooringenomen basis gedacht hebben.
\r\nZouden de pragmatisten deze kwesties op de juiste wijze onderzocht hebben, of er ander wezens met verstandelijk vermogens bestaan en of de andere wezens met verstandelijke vermogens inferieur zijn aan de mens in termen van intellectualiteit en\/of kennis, dan zouden de pragmatisten ingezien hebben dat er een wezen bestaat die in termen van capaciteit niet met de mens te vergelijken valt. Een wezen dat alwetend is, die de kennis zelve is: Allah (swt). De waarneembare realiteit bewijst namelijk het bestaan van de Schepper. Alles in het universum is immers beperkt in tijd, behoeftig en afhankelijk van andere dingen die bestaan. Als men bij deze waarneming na denkt over de mogelijke verklaringen voor het bestaan van het universum - het heeft altijd zo bestaan en kent geen begin en geen eind, of het heeft zichzelf tot bestaan gebracht, of het is door Allah tot bestaan gebracht - dan is de enige verklaring die het verstand kan accepteren dat Allah (swt) het tot bestaan heeft gebracht. Want iets dat een begin en een einde kent kan niet altijd hebben bestaan. En iets dat in zijn bestaan afhankelijk is van andere dingen die bestaan kan zichzelf niet tot bestaan hebben gebracht. Dus de Almachtige Schepper Allah (swt) moet wel bestaan, omdat anders dit universum niet bestaan zou kunnen hebben. Als vanzelfsprekend is de Almachtige Schepper de kennis zelve. Hij (swt) heeft alles geschapen en dus kent en weet Hij (swt) alles. En omdat Zijn (swt) bestaan bewezen is, en omdat Hij (swt) wel Alwetend moet zijn, is het mogelijk dat er een complete, constante ethische moraal bestaat. Want Hij (swt) is in staat om een complete, constante ethische moraal te geven aan de mens, die alle mogelijke kwesties op de juiste manier oplost. En Hij (swt) heeft ons deze complete, constante ethische moraal gegeven middels Islam.
\r\nAls we dan ingaan op de details van hetgeen de pragmatisten zeggen, zij zeggen dus dat de mens moet oordelen of een bepaalde maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" de juiste maatstaf is, en wel door te zien of deze maatstaf het naar het oordeel van de mens gewenste resultaat tot stand brengt. Deze opvatting is voor verschillende redenen problematisch.
\r\nTen eerste, de mens moet dus zien of een maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" het gewenste resultaat tot stand brengt. Maar de vraag is dan, wat is precies een wenselijk resultaat en wat is een onwenselijk resultaat? Om dit te kunnen bepalen heeft de mens een maatstaf nodig. Oftewel, om volgens de methode van de pragmatisten de juiste maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" vast te kunnen stellen heeft de mens een maatstaf nodig waarmee hij het "wenselijke resultaat" en het "onwenselijke resultaat" vast kan stellen. Maar volgens de opvatting van de pragmatisten mag de mens geen maatstaf aannemen zonder deze getoetst te hebben. Hij moet eerst de maatstaf toetsen om te zien of deze het gewenste resultaat heeft of niet. Dus, ook de mogelijke maatstaven voor de bepaling van het "wenselijke resultaat" moeten getoetst worden in de praktijk. En degene die het wenselijke resultaat heeft moet dan geadopteerd worden als de juiste maatstaf voor de bepaling van het "wenselijke resultaat". En dan zijn we in een vicieuze cirkel geraakt: de juiste maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" laat het gewenste resultaat tot stand brengt; om vast te kunnen stellen wat precies het wenselijke resultaat is, is een maatstaf nodig; de juiste maatstaf voor de bepaling van het wenselijke resultaat moet vastgesteld worden door te kijken welke van de mogelijke maatstaven voor de bepaling van het wenselijke resultaat het wenselijke resultaat laat bestaan; dus ook voor de bepaling van de juiste maatstaf voor de bepaling van de juiste maatstaf voor de bepaling van het wenselijke resultaat is een maatstaf nodig; et cetera, et cetera...
\r\nTen tweede, de mens beschikt feitelijk maar over één maatstaf indien hij niet een externe maatstaf mag aannemen zonder deze getoetst te hebben. Dit is zijn interne maatstaf. De interne maatstaf waarover de mens beschikt kijkt of zijn organische en instinctieve behoeftes bevredigd worden. Als dezen bevredigd worden dan oordeelt de interne maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" dat het goed is, en als dezen niet bevredigd worden dan ook oordeelt de interne maatstaf voor de bepaling van "goed" en "kwaad" dat het kwaad is. De mens deelt deze interne maatstaf met de dieren. Ook de dieren beschikken over deze interne maatstaf en dit is de enige maatstaf die zij gebruiken. Daarom eet de koe geen stenen want dit bevredigt hem niet, maar eet hij wel gras. Ongeacht of dit gras nu van zijn eigenaar is (en hij dus toestemming heeft om het te eten) of van de buurman  (en hij dus geen toestemming heeft om het te eten), want dit zijn overwegingen die de capaciteit van de interne maatstaf voor de bepaling van goed en slecht te boven gaan. Als de mens op deze manier "goed" en "kwaad" zou beoordelen, dan zou hij zich dus verlagen tot het niveau van de dieren. En dit is het niveau waartoe de pragmatisten de mensen oproepen. Want hun idee staat niet toe dat de mens een externe maatstaf a priori aanneemt, hij moet de externe maatstaven immers altijd eerst toetsen. Maar dit kan de mens feitelijk niet, hij geraakt dan in een vicieuze cirkel zoals hierboven uitgelegd. Dus als de mens geen externe maatstaf aan mag nemen, dan kan hij enkel nog de interne maatstaf aannemen en zich verlagen tot het niveau van de dieren.
\r\nBovendien, wie zegt dat de mens zijn interne maatstaf moet aannemen als rechter voor de bepaling van "goed" en "kwaad", die is effectief een aanhanger van het absolutisme in ethiek waartegen het pragmatisme zich zegt te verzetten. Want wie zegt "geen externe maatstaf a priori aannemen", die zegt eigenlijk "altijd de interne maatstaf gebruiken". En dit is een vorm van absolutisme.
\r\nTen vierde, de pragmatisten lijken effectiviteit te verwarren met ethiek, althans hierop duiden de voorbeelden die zij geven ter argumentatie van hun idee dat de mens vast kan stellen waar en wanneer het resultaat slecht, goed of beter is. Zoals reeds gezegd gebruiken de pragmatisten ondermeer lesgeven als voorbeeld. De pragmatisten zeggen dat alhoewel men niet kan zeggen welke methode van lesgeven de beste is, omdat dit kan verschillen van tijd tot tijd en van plaats tot plaats, men wel kan zeggen welke methode van lesgeven beter is en welke slechter. Maar de vraag "hoe zal ik lesgeven?" is anders dan "zal ik stelen?". Bij lesgeven is het onderwerp dus niet een ethische kwestie maar een kwestie van effectiviteit. Terwijl effectiviteit en ethiek toch echt verschillende onderwerpen zijn. Effectiviteit valt onder de economische wetenschap en niet onder de filosofische wetenschap van de ethiek. Men kan de realiteit van lesgeven dus niet hanteren om ideeën betreffende ethiek te beargumenteren, omdat dit twee verschillende onderwerpen zijn. En men kan ook niet zeggen dat "goed" en "kwaad" bepaald moeten worden op basis van effectiviteit, want dan heft men feitelijk het onderwerp ethiek op ten gunste van het onderwerp effectiviteit.
\r\nKritiek op de pragmatische politiek
\r\nIn het bereik van de politiek is het pragmatisme de doodsteek wanneer problemen resulteren uit een systeem, in plaats van uit de manier van tenuitvoerbrenging van een systeem. Als de problemen te maken hebben met de manier waarop het systeem ten uitvoer wordt gebracht, dan is de oplossing voor dit probleem een aanpassing van de manier waarop het systeem ten uitvoer wordt gebracht. Dit is iets wat aan de orde van de dag is in de kapitalistische wereld. Daarom worden ieder jaar duizenden pagina's met nieuwe wetten uitgevaardigd, omdat men van mening is dat het systeem aangepast moet worden.
\r\nMaar het is anders wanneer het probleem resulteert uit het systeem. Een voorbeeld van een probleem dat resulteert uit het systeem is de huidige crisis op de financiële markten. Deze schuldcrisis is reeds door zovele eerdere schuldcrises voorafgegaan dat van een unieke situatie niet meer gesproken kan worden. Derhalve moet geconcludeerd worden dat deze crises onderdeel zijn van het kapitalistische economische systeem. Vroeger of later zullen zij altijd weer plaatsvinden. Een ander bewijs dat de crises echt resulteren uit het systeem van kapitalisme is het feit dat de oplossing voor deze crises altijd gezocht wordt in maatregelen die tegen de kernwaarden van het systeem ingaan. Het kapitalisme staat voor vrijheid en beperking van de rol van de overheid in het leven, maar om de crises op te lossen worden socialistische maatregelen geïmplementeerd zoals nationalisatie van banken en overheidscontrole over marktwerking. Dit betekent dat het systeem deze crises niet kan op lossen, wat ook aangeeft dat deze crises horen bij het systeem.
\r\nAls een probleem onderdeel is van het systeem dan kan aanpassing in de tenuitvoerbrenging van het systeem het probleem onmogelijk oplossen. De oplossing van een probleem dat onderdeel is van het systeem, dat resulteert uit het systeem, vereist namelijk verandering van systeem. Het onjuiste systeem moet weggedaan worden en ingeruild worden voor het correcte systeem. De oplossing van een probleem dat onderdeel is van het systeem vereist revolutie, met andere woorden. Revolutie, echter, wordt altijd als "irrealistisch" beschouwd en de mensen die spreken over revolutie worden altijd "idealisten" genoemd. Dus de pragmatische politicus zal nooit de echte oplossing aandragen voor een probleem dat voortkomt uit het systeem. Voor hem zijn revolutionaire oplossingen immers altijd irrealistische dromen. En dit toont aan dat de pragmatische politicus een probleem dat voortkomt uit het systeem nooit zal op kunnen lossen.
\r\nDe pragmatische politicus is zelfs een opstakel voor de oplossing van het probleem indien het probleem resulteert uit het systeem in plaats van uit de manier van tenuitvoerbrenging van het systeem. Hij zal de oplossing desalniettemin toch altijd zoeken in aanpassing van de manier van tenuitvoerbrenging van het systeem, omdat enkel dit "realistische" oplossingen worden geacht. Op deze manier zal hij de revolutionairen die de noodzakelijke verandering van systeem voorstaan, altijd tegenwerken. Door de mensen te laten denken dat het probleem niet in het systeem is, maar in de manier van uitvoering van het systeem. Zelfs wanneer dit in de realiteit niet zo is.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\nwww.islamhouse.com
\r\nIslam voor iedereen !
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":8392,"lft":10499,"rght":10500,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-10T22:22:10.000000Z","updated_at":"2026-04-06T06:05:45.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":18,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Doctrine & Sects","category_slug":"Doctrine-and-Sects","get_date":"2017-05-10","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_kritiek_op_pragmatisme.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_kritiek_op_pragmatisme.doc"},{"id":5375,"title":"Kritiek op het individualisme","slug":"kritiek-op-het-individualisme","word":"\/uploads\/articles\/nl_Kritiek_op_Individualisme.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_Kritiek_op_Individualisme.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:kritiek-op-het-individualisme","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644: \u0627\u0644\u0631\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0641\u0631\u062f\u0627\u0646\u064a\u0629<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: \u0645\u0648\u0642\u0639 \u0627\u0644\u0635\u0631\u0627\u062d\u0629 http:\/\/www.expliciet.nl<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u064a\u0631\u062f \u0641\u064a\u0647\u0627 \u0627\u0644\u0643\u0627\u062a\u0628 \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0641\u0631\u062f\u0627\u0646\u064a\u0629\u060c \u0648\u0647\u064a \u0641\u0643\u0631\u0629 \u0641\u0644\u0633\u0641\u064a\u0629 \u062a\u0639\u062a\u0645\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0627\u0633\u062a\u0642\u0644\u0627\u0644\u064a\u0629 \u0648\u0627\u0639\u062a\u0645\u0627\u062f \u0627\u0644\u0641\u0631\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0646\u0641\u0633\u0647 \u0641\u064a \u0627\u062a\u062e\u0627\u0630 \u0642\u0631\u0627\u0631\u062a\u0647. \u0648\u064a\u062f\u0639\u0648 \u0627\u0644\u0641\u0631\u062f\u0627\u0646\u064a\u0648\u0646 \u0625\u0644\u0649 \u062a\u0646\u0641\u064a\u0630 \u0627\u0644\u0641\u0631\u062f \u0644\u0623\u0647\u062f\u0627\u0641\u0647 \u0648\u0631\u063a\u0628\u0627\u062a\u0647 \u062d\u062a\u0649 \u0648\u0625\u0646 \u0639\u0627\u0631\u0636\u062a \u0623\u0645\u0631\u064b\u0627 \u0625\u0644\u0647\u064a\u0651\u064b\u0627.<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n","body":"


\r\nKritiek op het individualisme<\/span><\/span><\/span><\/strong>
\r\n [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\nrevisie: Yassien Abo Abdillah
\r\n          <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

Kantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n2014 - 1435<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Islam voor iedereen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0631\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0641\u0631\u062f\u0627\u0646\u064a\u0629
\r\n« \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n
\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\n\u0628\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0644\u0647 \u0627\u0644\u0631\u062d\u0645\u0646 \u0627\u0644\u0631\u062d\u064a\u0645
\r\nHet idee van individualisme is de hoeksteen van het zogenaamde modernisme, zijnde hetgeen aan filosofische en politieke ideeën is geresulteerd uit de periode van Verlichting in Europa.  Andere voorbeelden van deze specifieke ideeën zijn de eerder bekritiseerde democratie, vrijheid, secularisme en tolerantie. Het individualisme is de hoeksteen van al deze modernistische ideeën, echter, omdat zij allen zijn geresulteerd uit het geloof in individualisme.
\r\nImmanuel Kant (1724 - 1804) heeft middels zijn distinctie tussen de "heteronome wil" en de "autonome wil" uitgelegd waar het individualisme voor staat. De heteronome wil, volgens Kant, is gehoorzaam aan hetgeen hem van buitenaf opgelegd wordt. Dit betekent dat de persoon met een heteronome wil gehoorzaam is aan de wil van iets of iemand buiten hemzelf. Hij is onderdanig aan deze voor hem vreemde wil en gelooft dat geluk, tevredenheid en voorspoed enkel gerealiseerd kan worden door overgave aan deze vreemde wil. Dit betekent in de praktijk dat de heteronome wil de beslissing over goed en kwaad overlaat aan iets of iemand anders, zoals aan een filosofie of een ideologie, of aan een politiek of religieus leider. De donkere periode van de Europese middeleeuwen is het voorbeeld bij uitstek van de heerschappij van heteronomie. De katholieke kerk heerste over Europa en schreef de mensen de wet en de moraal voor. En de mensen onderwierpen zich aan de wet en de moraal verordineert door de kerk. Zij leefden feitelijk als slaven in onderdanigheid aan de kerk. Zij hadden geen eigen wil. Zij beperkten zich tot het willen van hetgeen de kerk van hen eiste, en tot het doen van hetgeen deze wil van de kerk voorschreef. Het is welbekend dat uit de wet en de moraal van de katholieke kerk grote ellende resulteerde voor de mensen van Europa. Deze ellende zette de intellectuelen ertoe aan om na te denken over een alternatief voor de heerschappij van de kerk. Dit leidde tot de ontwikkeling van het idee van individualisme. In het individualisme staat juist de autonome wil centraal. In tegenstelling tot de heteronome wil bepaalt de autonome wil zelf de wet en de moraal. De autonome wil laat zich niet leiden door de mening of wil van anderen. Hij laat zich niet de wet voorschrijven. De autonome wil bepaalt zelf, gebruik makende van de capaciteiten van het verstand, wat goed en kwaad is. En de autonome wil bepaalt zelf wat geluk, tevredenheid en voorspoed is en hoe dit te realiseren.
\r\nDe mens met een autonome wil is in het individualisme het ideaal. Nietzsche (1844 - 1900) noemde hem de "supermens (Übermensch)". Het is de man die vrij is van alle normen en waarden. De mens wiens doel het niet langer is om het evenbeeld van God te zijn (zoals in het christendom), of om degene te zijn met wie God tevreden is (zoals in Islam), of om een goede burger te zijn, enzovoorts. De individuele supermens wil enkel zichzelf zijn, niets meer of minder. Hij is een pure egoïst 1.
\r\nHet idee van individualisme stelt dat het geluk gevonden kan worden in het doen van hetgeen men wil doen. Want, zo zegt men, ieder mens heeft een verstand en weet zelf het best wat goed voor hem is. En ieder mens moet derhalve zelf uitmaken wat hij wil doen, zonder zich door anderen voor laten schrijven wat hij zou moeten willen doen. En de mens moet vervolgens ook doen wat zijn autonome wil heeft bepaald, zonder zich door anderen voor te laten schrijven wat hij zou moeten doen. Want enkel zo kan de mens zich ontplooien en geluk realiseren, zegt het idee van individualisme.
\r\nGoed en kwaad is niet een individualistische kwestie
\r\nMen kan zien dat de mensen onder invloed van het individualisme van mening verschillen voor wat betreft goed en kwaad, zelfs wanneer zij zich in één tijd en op één plaats bevinden. Volgens de voorstanders van het individualisme is dit een natuurlijk verschijnsel en zelfs een correct verschijnsel. Zij zien hier geen contradictie in, want volgens de voorstanders van het idee van individualisme verschilt het pad naar geluk van mens tot mens. Derhalve ook moet onder het individualisme ieder mens zelf nadenken en beslissen over hoe hij wil leven. Dit betekent effectief dat ieder mens voor zichzelf uit moet maken wat goed is en wat kwaad is. Daarom, zeggen de individualisten, kunnen goed en kwaad van mens tot mens verschillen. Maar, dit idee kan enkel als een correcte situatie geaccepteerd worden wanneer men tevens accepteert dat goed en kwaad in het geheel niet bestaan.
\r\nDe consequentie van de droom van de individualisten, waar iedereen zelf beslist wat voor hem goed en kwaad is, is namelijk dat niemand meer mag of kan zeggen dat iets goed of kwaad is. Want wat de een kwaad vindt, vindt de ander mogelijk goed. Bijvoorbeeld, er van uitgaande dat de mens rationeel is en geen dingen doet die hem enkel schade brengen en geen enkel goeds, moet de moordenaar in de moord iets goeds gezien hebben. Hij kan mogelijk erkend hebben dat aan het moorden bepaalde elementen kleven waardoor het als een kwaad beoordeeld zou kunnen worden, maar de moordenaar moet meer goeds dan slechts gezien hebben in het moorden anders zou hij het niet welbewust gedaan hebben. Want anders zou hij niet gemoord hebben, ten slotte. Zolang de moordenaar middels een autonome wil tot deze beoordeling van moord is gekomen, dan heeft hij volgens het idee van individualisme correct geoordeeld en gehandeld. En volgens het idee van individualisme kan dan niet gezegd worden dat de moordenaar een kwaad heeft begaan. Volgens her slachtoffer van de moord was de daad misschien een kwaad, maar volgens de autonome wil van de moordenaar was de moord meer goed dan kwaad. Sterker nog, indien de moordenaar van het moorden zou afzien omdat het misschien wat vervelend is voor het slachtoffer, die meest waarschijnlijk wil blijven leven en dus de moord als een kwaad beoordeeld, dan zou de moordenaar volgens het idee van individualisme niet correct geoordeeld hebben. Hij zou zich dan hebben laten leiden door de wensen en wil van een ander.
\r\nAls men deze redenatie van de voorstanders van het individualisme volhoud, dan mag dus niemand meer zeggen dat iets goed is of kwaad. Want dit oordeel wordt onder het idee van individualisme een persoonlijk, individueel en subjectief oordeel. Dus, men mag volgens het idee van individualisme niet meer zeggen dat de holocaust een absoluut kwaad was. Het was naar het oordeel van ons misschien een kwaad, maar naar het oordeel van Adolf Hitler was dit blijkbaar anders. Hij gaf immers opdracht tot de Holocaust, en hij moet duw wel gedacht hebben dat de Holocaust goed was (voor hem). En niemand mag dan ook nog zeggen dat de pedofilie van Marc Dutroux een absoluut kwaad was. Hij deed het immers, dus hij moet hier iets goeds in hebben gezien. En niemand mag meer zeggen dat de moord op één miljoen Irakese moslims een absoluut kwaad is, omdat de leiders van de westerse wereld die hiervoor verantwoordelijk zijn hier iets goeds in zien.
\r\nDeze uiteenzetting van de consequentie van dit idee dat goed en kwaad een persoonlijk, individueel en subjectief oordeel is, volstaat om aan te tonen dat het idee van individualisme volstrekt onzinning is. Bovendien, men zou ook moeten kijken naar de consequente van het idee van individualisme voor wat betreft het samenleven. Ook dit zal laten zien dat het idee van individualisme volstrekt onzinnig is en groot probleem schept voor wat betreft het samenleven.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nHet individualisme heeft de realiteit niet correct begrepen
\r\nDe realiteit van het menselijk bestaan is dat dit plaatsvindt in gemeenschappen. De mens leeft samen met andere mensen. Wanneer in een gemeenschap de mensen ieder voor zichzelf uitmaken wat goed en kwaad is en niemand van de mensen bij zijn persoonlijke bepaling van goed en kwaad rekening houdt met de andere mensen, zoals het idee van individualisme voorschrijft, en goed en kwaad dus van mens tot mens verschilt, dan kan enkel chaos resulteren. Wanneer niemand in een gemeenschap aandacht heeft voor de mensen met wie hij samenleeft en enkel doet wat hij zelf wil, ongeacht de consequenties hiervan voor anderen, dan resulteert chaos en ellende.
\r\nDe voorstanders van het individualisme zouden in reactie op deze vaststelling kunnen zeggen dat het correcte individualistisch denken de mensen uiteindelijk bij eenzelfde essentiële bepaling van goed en kwaad zal doen laten aankomen. De mens zal zich dan realiseren dat het in zijn eigen voordeel is om anderen niet te schaden, en dus zal hij ten gevolge van de autonome wil een goede burger zijn. Volgens een gedeeld essentieel idee betreffende goed en kwaad zullen de mensen dus voortgaan in het leven, en er daardoor harmonie zijn in de gemeenschap. Maar wanneer de aanhangers van het individualisme aldus rederen, dan hebben zij zelf tegen de door hun veronderstelde noodzaak tot individualisme geargumenteerd. Als de uitkomst van het correcte individualistische denken in de essentiële kwestie één en dezelfde is, dan bestaat er immers geen noodzaak voor individualisme. Het correcte individualistische denken van één enkele persoon zou dan volstaan, en al de andere mensen zouden zijn bepaling van goed en kwaad kunnen adopteren. Het eigen correcte individualistische denken zou dan voor wat betreft de essentiële kwesties immers toch tot dezelfde vaststelling van goed en kwaad komen.
\r\nDe realiteit van de samenleving is dat deze meer dan één enkel individu is. En de samenleving is ook meer dan een groep individuen, zoals de voorstanders van het idee van individualisme pretenderen. Want een groep individuen is enkel een groep en niet meer dan dat. Iedereen erkent dit feitelijk, want niemand benoemt de groep individuen die samenkomen in een voetbalstadion om een wedstrijd te zien als een samenleving. Nee, zij zijn een groep want na de wedstrijd gaan zij weer uiteen en dan bestaat hun groep niet meer. Daarom zijn zij in het voetbalstadion altijd slechts een groep, ongeacht met hoeveel zij zijn. Want er bestaat geen blijvende band tussen. Na de wedstrijd gaan zij weer uit elkaar en is de onderlinge relatie verbroken. Een samenleving, daarentegen, ontstaat wanneer er tussen de leden van een groep van individuen continue relaties ontstaan. Pas wanneer individuen in een gemeenschap zich niet meer aan hun relaties met andere individuen gemeenschap kunnen onttrekken, dan is een samenleving ontstaan.
\r\nIn een goede samenleving worden deze blijvende relaties tussen de leden van de samenleving op de juiste manier geordend. Want voor ieder individu in de samenleving geldt: zijn gedrag beïnvloedt de andere mensen, en hun gedrag beïnvloedt hem. Dit is wat het betekent om samen te leven. Het is derhalve algemeen geaccepteerd dat iedere samenleving een bepaalde ordening vereist. Het alternatief is anarchie, totale chaos, en behoudens een enkeling zien niet veel mensen hier een ideaalbeeld in 2. Daarom gaan de discussies onder de mensen niet over de vraag of de samenleving geordend moet worden, maar over hoe de samenleving geordend moet worden. De totstandkoming van een ordening vereist dat de mensen nadenken over de andere mensen in hun gemeenschap. Zij moeten nadenken over vragen als "hoe wil ik samenleven met hen", "hoe zouden zij samen willen leven met mij", "wat zou ik waarderen van hen en waarvan zou ik een afkeer hebben" en "wat zouden zij waarderen van mij en waarvan zouden zij een afkeer hebben". Zonder dergelijk denken, het denken over de eigen belangen en de wensen tezamen met de belangen en de wensen van de andere mensen in de samenleving, kan een goede samenleving onmogelijk tot stand komen. Maar wat betekent dit, om de belangen van andere mensen mee in overweging te nemen? Dit betekent denken aan wat andere mensen goed en kwaad vinden. Denken aan hoe andere mensen behandeld wensen te worden. Oftewel, het betekent denken aan de beoordeling van goed en kwaad door de andere mensen in de samenleving. Om hier dan rekening mee te houden bij de eigen bepaling van goed en kwaad. Echter... dit mag nu juist niet onder individualisme! Want om de wil van anderen mee in ogenschouw te nemen, om de wil van anderen van invloed te laten zijn op de eigen wil, dit is immers heteronomie! En dit betekent dat uit het idee van individualisme onmogelijk de juiste samenleving zal kunnen resulteren.
\r\nHet individualisme maakt dus van de bepaling van goed en kwaad een individuele kwestie, terwijl dit geen individuele kwestie is. Om goed en kwaad als individuele kwestie te beschouwen gaat in tegen het verstand, en voorkomt de totstandkoming van een goede samenleving.
\r\nHet verstand is niet in staat om goed en kwaad te bepalen
\r\nDe realiteit van het menselijk verstand is dat het een maatstaf behoeft om te kunnen oordelen over goed en kwaad. Zoals men een meetlat nodig heeft om groot en klein te kunnen bepalen, zo heeft men ook een "meetlat" nodig om goed en kwaad te kunnen bepalen. De rol van het verstand in de bepaling van goed en kwaad is om te toetsen aan de maatstaf die men hanteert. Daarom is een klein kind niet in staat om goed en kwaad te bepalen, totdat het een maatstaf is geleerd en het verstand is ontwikkeld. En daarom kunnen volwassen mensen met gezond verstand van mening verschillen voor wat betreft goed en kwaad. Omdat hun maatstaven verschillen.
\r\nVolgens het idee van individualisme mag de maatstaf die het verstand hanteert niet van buitenaf afkomstig zijn. Hij mag niet opgelegd zijn geworden door een externe partij, hij moet van binnenuit komen. Al hetgeen waarmee externe partijen aan komen, zoals ideologie en religie, is immers een vorm van opdringen van een externe wil aan het individu. Dus, zegt het individualisme, de mens mag enkel naar binnen kijken bij de bepaling van goed en kwaad.
\r\nDit betekent effectief dat de persoonlijke behoeften en instincten de maatstaf voor de bepaling van goed en kwaad worden gemaakt. Want een andere interne maatstaf kent de mens niet. Al het andere waar volgens de mens zou kunnen oordelen, zoals de deugden, zijn ofwel externe maatstaven, of ze zijn geresulteerd uit een beoordeling op basis van de behoeften en instincten. Als iemand zegt "ik deel men de andere mensen, want delen is goed", dan moet hij antwoorden waarom delen goed is. Als hij dan zegt "omdat de mensen mij dan zullen waarderen", dan baseert hij zijn oordeel over goed en kwaad op de mening van andere mensen en dit is niet acceptabel voor de individualisten. Het is enkel acceptabel voor de individualisten wanneer hij zegt "omdat de mensen mij dan zullen waarderen, en ik vind het leuk wanneer mensen mij waarderen". Maar dan baseert deze persoon zich op zijn instincten en behoeften. Namelijk het voortplantingsinstinct, wat zich ondermeer uit in een verlangen naar liefde en geborgenheid. Of wanneer hij zegt "omdat de mensen mij dan zullen waarderen, en dan delen ze ook met mij". Ook dan baseert deze persoon zich ook op zijn instincten en behoeften, namelijk zijn overlevingsinstinct.
\r\nMaar wanneer de mens zijn instincten en behoeften tot de maatstaf maakt voor de bepaling van goed en kwaad dan kiest de mens ervoor om zich te verlagen tot het niveau van de dieren. De dieren beoordelen goed en kwaad ook op basis van in instincten en behoeften. Dus waar het individualisme toe aanspoort is de keuze voor een verlaging van het niveau van de mens tot het niveau van de dieren. De mens moet oordelen volgens de maatstaf "als het mij bevredigt dan is het goed, en als het mij niet bevredigt dan is het niet goed". En dit is voor de mens de ultieme laagheid.
\r\nHet menselijk verstand is niet in staat om zelf goed en kwaad te bepalen. Zoals gezegd, het menselijke verstand bepaald goed en kwaad middels een maatstaf, en de mens is niet in staat om zelf een maatstaf te bepalen. Als hij de maatstaf in zichzelf zoekt, dan komt hij uit bij de instincten en behoeften en verlaagt hij zichzelf tot het niveau van de dieren. Als hij de maatstaf buiten enkel zichzelf zoekt, door buiten zijn eigen instincten en behoeften ook de instincten en behoeften van de andere mensen mee inogenschouw te nemen, dan verheft hij zich enigszins van dit niveau. Maar, zelfs dan zal hij niet in staat zijn om de correcte maatstaf tot stand te brengen. Want goed en kwaad moeten beoordeeld worden door de belangen van het individu, de belangen van al de individuen, en de belangen van de gemeenschap als geheel in ogenschouw te nemen. En dit kan het menselijk verstand niet. Hiervoor zijn haar capaciteiten niet toereikend. Want hoe de mens het ook wendt of keert, zijn denken blijft altijd beïnvloedt door de omstandigheden waarin hij verblijft. Voor de mens om te denken voor andere mensen die in andere omstandigheden verblijven, oftewel om een universele maatstaf te bepalen die correct is voor alle mensen in alle omstandigheden, is een onmogelijke opgave.
\r\nDe rol van het verstand in de bepaling van goed en kwaad moet dan ook zijn om op te gaan naar degene die wel in staat is om op deze basis, door te kijken naar zowel de belangen van het individu, als de belangen van al de individuen, als de belangen van de gemeenschap als geheel, te oordelen over goed en kwaad. Het moet eerst onderzoeken wie bestaan die zouden kunnen oordelen. En dan ziet hij in dat hijzelf bestaat, en dat God bestaat. En dat deze God de verantwoordelijke voor zijn bestaan is. En dan ziet hij in dat God de enige is die kan, en dus ook zou moeten oordelen over goed en kwaad. Daarom moet het verstand op zoek gaan naar deze God. Wie is Hij, en wat heeft Hij geoordeeld? En als het verstand dan de boodschap van God heeft gevonden, dan moet het proberen deze boodschap te begrijpen. Het moet achterhalen wat precies de boodschap bedoeld te zeggen. Dan vindt het verstand het oordeel betreffende goed en kwaad van de Almachtige en Alwetende Schepper.  En dat is het oordeel waarvolgens de mens voort zou moeten gaan, want dit is het universele oordeel. Het oordeel dat correct is voor zowel het individu en de relaties tussen de individuen.
\r\nIndividualisme en de realiteit
\r\nDat de mensen sinds de opkomst van de kapitalistische ideologie alsmaar meer egotistisch en materialistisch zijn geworden is een waarneembaar feit dat niet bediscussieerd kan worden. Dit is vooral waarneembaar daar waar de invloed van de kapitalistische ideologie op de mensen het sterkst is, oftewel in de westerse wereld. Maar aangezien de invloed van de kapitalistische ideologie niet tot de westerse wereld beperkt is, kan deze trend overal waar genomen kan worden. Het alsmaar toenemende egotisme en materialisme onder de mensen uit zich in toenemende criminaliteit in de samenleving, in groeiende onbeschoftheid in de samenleving, in groeiende eenzaamheid in de samenleving, en in de komst van de graaicultuur waaronder geld en macht enkel en alleen worden gebruikt voor de vergaring van meer geld en macht.
\r\nDe relatie tussen de individualistische samenleving en genoemde problemen in de samenleving is zo evident dat een brede discussie is losgebarsten over het goed en kwaad in het individualisme. De criticasters van het individualisme wijzen op het feit dat de opkomst van het individualisme in de samenleving parallel verloopt aan de opkomst van de genoemde problemen in de samenleving. En zij zeggen in reactie dat de mensen teveel individualist zijn geworden, en dat ten gevolge hiervan deze problemen zijn ontstaan. Met andere woorden, zij geven middels bedekte termen het individualisme de schuld van deze problemen.
\r\nDe voorstanders van het individualisme claimen in reactie dat het individualisme niet de oorzaak is van het egotisme en materialisme dat de samenleving plaagt. Zij zeggen: "Dit is niet de schuld van individualisme, maar van het feit dat de mensen oppervlakkig denken en zich door oppervlakkig denken laten beïnvloeden". "Zouden de mensen in hun individualisme niet oppervlakkig denken", aldus de voorstanders van het individualisme dan, "dan zouden ze inzien dat altruïsme meer voldoening schenkt dan egotisme, en dat uit opoffering de liefde en de relaties resulteren die gelukkig maken". Oftewel, volgens de voorstanders van het individualisme is het de koppeling van individualisme aan oppervlakkig denken dat ertoe leidt dat de mensen alleen nog maar aan zichzelf en aan materiële geneugten denken. Zouden de individualistische mensen niet oppervlakkig denken dan zouden goede dingen resulteren, zo is de bewering.
\r\nDaar waar zij zich beperken tot het beschrijven van de realiteit zeggen zowel deze halve tegenstanders van het individualisme ("het individualisme is doorgeschoten") als de voorstanders van het individualisme de waarheid. Het is correct om te zeggen dat de opkomst van genoemde problemen in de samenleving parallel verloopt aan de opkomst van het individualisme. En het is correct om te zeggen dat genoemde problemen met oppervlakkig individualistisch denken te maken hebben. Echter, de tweede bewering van de voorstanders van het individualisme zwakt de kritiek op het individualisme in de eerste bewering niet af, zoals de voorstanders van het individualisme veelal denken. Integendeel, juist daar beide stellingen de realiteit beschrijven is feitelijk gebleken dat het idee van individualisme incorrect is en de mensen naar de ondergang leidt. Want (sommige) mensen denken (soms) inderdaad oppervlakkig. En (sommige) mensen laten zich inderdaad (soms) beïnvloeden door anderen, zelfs wanneer deze anderen oppervlakkig denken. Juist omdat dit de realiteit is van het bestaan, kan het individualisme niet correct zijn. Omdat volgens de voorstanders van het individualisme diep of verlicht denken de voorwaarde is voor het correct functioneren van het individualisme. Dit is wat de voorstanders van het individualisme zelf zeggen: individualisme en oppervlakkigheid gaan niet samen. Maar oppervlakkigheid valt niet bij alle mensen in de samenleving uit te sluiten. En als de uitkomst van individualisme enkel goed is wanneer oppervlakkigheid wel uitgesloten is in de samenleving, dan is duidelijk dat individualisme niet correct is. Het individualisme is utopisch, met andere woorden, want het vereist het bestaan van de irrealistische supermens.
\r\nHet individualisme is dus inderdaad een belangrijke oorzaak voor al de sociale en psychologische problemen waarmee de kapitalistische samenlevingen kampen. Niet omdat het doorgeschoten is, maar omdat het niet past bij de realiteit. Een aanpassing van het individualisme, of een beperking van het individualisme zodat deze niet langer doorgeschoten zal zijn, is dan ook niet de oplossing voor deze problemen. Want het individualisme is het probleem, het past niet bij de realiteit, en uit de aanpassing van een fout en incorrect idee resulteert een nog altijd fout en incorrect idee.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

________________________________________
\r\n1 In de filosofie wordt verschil gemaakt tussen egoïsme en de egotisme. De egoïst is de individuele mens die enkel zijn autonome wil volgt. De egotist, daarentegen, is degene die zichzelf belangrijker acht dan al het andere. Het lastige hierbij is dat in het dagelijks spraakgebruik de term "egoïst" veelal gebruikt wordt om de filosofische egotist aan te duiden.
\r\n2 En zelfs de anarchisten zeggen dat uit deze chaos de "natuurlijke ordening" ontstaat.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

www.islamhouse.com
\r\nIslam voor iedereen !
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":7262,"lft":10501,"rght":10502,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-10T22:25:24.000000Z","updated_at":"2026-04-06T05:02:27.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":18,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Doctrine & Sects","category_slug":"Doctrine-and-Sects","get_date":"2017-05-10","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Kritiek_op_Individualisme.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Kritiek_op_Individualisme.doc"},{"id":5376,"title":"Is de Islam een kopie van Jodendom en Christendom?","slug":"is-de-islam-een-kopie-van-jodendom-en-christendom","word":"\/uploads\/articles\/nl_Is_Islam_een_kopie_van_Jodendom_en_Christendom.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_Is_Islam_een_kopie_van_Jodendom_en_Christendom.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:is-de-islam-een-kopie-van-jodendom-en-christendom","hint":"

\u0627\u0644\u0639\u0646\u0648\u0627\u0646: \u0647\u0644 \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645 \u0646\u0633\u062e\u0629 \u0645\u0646 \u0627\u0644\u064a\u0647\u0648\u062f\u064a\u0629 \u0648\u0627\u0644\u0645\u0633\u064a\u062d\u064a\u0629\u061f<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0627\u0644\u0643\u0627\u062a\u0628: \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647 \u0627\u0644\u0635\u062f\u064a\u0642<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: \u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629\u060c \u0648\u062a\u062a\u0636\u0645\u0646 \u0631\u062f\u0651\u064b\u0627 \u0639\u0644\u0649 \u0645\u0646 \u064a\u0632\u0639\u0645 \u0623\u0646 \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645 \u0644\u0645 \u064a\u0646\u0633\u064e\u062e \u0627\u0644\u062f\u064a\u0627\u0646\u0627\u062a \u0627\u0644\u0633\u0627\u0628\u0642\u0629 \u0648\u0625\u0646\u0645\u0627 \u0627\u0646\u062a\u062d\u0644 \u0639\u0642\u064a\u062f\u0629 \u0623\u0647\u0644 \u0627\u0644\u0643\u062a\u0627\u0628.<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n","body":"


\r\nIs de Islam een kopie van Jodendom en Christendom?<\/span><\/strong><\/span><\/span>
\r\n    
\r\n    [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

auteur: Abdullah as Siddiq<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

revisie: Yassien Abo Abdillah<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

publicatie: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

Kantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Islam voor iedereen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 \u0647\u0644 \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645 \u0647\u0648 \u0646\u0633\u062e\u0629 \u0645\u0646 \u0627\u0644\u064a\u0647\u0648\u062f\u064a\u0629 \u0648 \u0627\u0644\u0645\u0633\u064a\u062d\u064a\u0629\u061f
\r\n« \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n\u062a\u0623\u0644\u064a\u0641: \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647 \u0627\u0644\u0635\u062f\u064a\u0642<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647
\r\n\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631:www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\n 
\r\nIn naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
\r\nEen open brief aan de heren Johannes van Damascus, Nicolaas van Cusa, Aloys Sprenger, Theodor Nöldeke en Christaan Snouck Hurgronje
\r\nGeachte heren,
\r\nUit betrouwbare bron –zijn de uw eigen publicaties- heb ik vernomen dat Islam naar uw mening niet een oorspronkelijke religie is maar een (slap) aftreksel van eerdere religies, hoofdzakelijk het Jodendom en het Christendom. Omdat geen van u allen voor dom gehouden zou kunnen worden, zult u ongetwijfeld begrijpen dat u met deze bewering al de mensen die Islam tot fundament hebben genomen in het diepste van hun wezen heeft geraakt. Want wanneer u zegt dat Islam niet een oorspronkelijke religie is, dan zegt u feitelijk dat al deze mensen valsheid tot belangrijkste zaak in het leven genomen hebben en op dwaling hun leven baseren. En al deze mensen houden in dit leven het meest van Mohammed (saw) die volgens u allen dus enkel een leugenaar en een verleider van de mensen was, die bovendien aan plagiaat deed. Voor de goede orde, deze mensen -de moslims- zijn vandaag de dag ruim één miljard mensen. Ik behoor tot die mensen die door onderzoek en denken zichzelf ervan overtuigd hebben dat de religie die is gekomen met Mohammed (saw) de waarheid is. En uw bewering heeft dus ook mij in mijn diepste geraakt, en derhalve wil ik uw beweringen met u opnemen. Ik realiseer me weliswaar dat u allen reeds geruime tijd geleden gestorven bent, maar gezien de ernst van uw aantijgingen acht ik het gerechtvaardigd om mij hier niet door te laten weerhouden.
\r\nMeneer Van Damascus, u beweert dat Mohammed (saw) van een christelijke monnik met de naam Bahira wat heeft geleerd over het Oude en Nieuwe Testament, en dat hij (saw) datgene wat hij (saw) hiervan heeft weten te onthouden heeft omgezet in een sekte waarin hij vervolgens zelf als profeet kon fungeren. Meneer Van Cusa, u beweert dat Mohammed (saw) bij het bedenken van Islam geholpen is door twee "afgedwaalde" christenen, Sergius de Nestorijn en Bahira de Jakobijn, en twee "perverse joden", Phineas en Abdia-genaamd-Salon.
\r\nBeide heren, ik begrijp dat u en anderen zoals u de inspiratie voor de aantijging van plagiaat tegen Mohammed (saw) halen uit het feit dat Islam verhalen kent die ook voor komen in Jodendom en Christendom, zij het met enige markante verschillen. In het verlengde hiervan verwacht ik dat u op de hoogte bent van de leerstelling van Islam zelf ter verklaring van de verschillen in de verhalen die zowel in de Koran als in de Torah en de Bijbel voorkomen. Islam stelt dat zowel Koran, Torah als Bijbel openbaringen van Allah (swt) zijn, maar dat de mensen over tijd de Torah en de Bijbel hebben veranderd. Dit is volgens Islam de reden waarom zowel in Koran, Torah als Bijbel dezelfde verhalen terugkomen maar met enige onderlinge verschillen: de mensen hebben de verhalen in Torah en Bijbel naar eigen verlangens veranderd, maar de verhalen in de Koran zijn de ware verhalen zoals geopenbaard door Allah (swt) voor zowel Koran, Torah als Bijbel. Ik begrijp als vanzelfsprekend dat ernstige christenen zoals uzelf deze leerstelling in twijfel zullen trekken. En om geheel eerlijk te zijn, het verblijdt me wanneer mensen leerstellingen van religies niet eenvoudigweg voor waar aannemen maar dezen bediscussiëren op zoek naar de waarheid. Het is de waarheid immers waarnaar ieder mens verlangt, nietwaar? Maar staat u mij toe te reageren op uw aanzet tot discussie, uw bewering dat de vermelde verschillen tussen Koran, Torah en Bijbel het resultaat zijn van eenvoudigweg kopiëren van Jodendom en Christendom door Islam.
\r\nU beiden draagt een alternatieve verklaring aan voor het bestaan van vermelde verschillen tussen Koran, Torah en Bijbel door christenen en joden te introduceren die u verheft tot het niveau van "leermeesters van Mohammed". Wat bij de geschriften van u beiden direct opvalt, echter, is dat u uw beweringen nog niet van het geringste bewijs vergezeld doet gaan. Ik twijfel er niet aan dat u werkelijke bewijzen voor uw bewering een prominente plaats zou hebben gegeven in uw geschriften, zou u over dezen beschikt hebben. Ik bekritiseer u dan ook voor het feit dat u Mohammed (saw) beschuldigt van leugenachtigheid en verdraaiing van de waarheid terwijl u geen bewijzen aandraagt die deze aantijging onderbouwen. Zo laat u de mensen die eerlijk zijn in hun poging tot beoordeling feitelijk geen andere keus dan uw beweringen te verwerpen, en ik doe dan ook precies zo. En ik zeg u dan ook, ik verwerp hetgeen u beweert. Niet simpelweg omdat uw verklaring voor het bestaan van verschillen tussen Koran, Torah en Bijbel strijdig is met de leerstelling van Islam, maar omdat u deze bewering zonder bewijzen heeft gelaten.
\r\nMijne heren, in erkenning van de mogelijkheid dat dit u tegen mij in het harnas zal jagen wil ik u verder zeggen dat ik u wens te bekritiseren voor het feit dat uw verwerping van de leerstelling van Islam niet plaatsvindt in een atmosfeer van zoeken naar de waarheid. Staat u mij toe mijzelf te verklaren.
\r\nZoals reeds gezegd, zou u bewijzen hebben gehad voor uw beweringen dat joden en\/of christenen profeet Mohammed (saw) hebben ingefluisterd, dan zou u zonder twijfel dezen hebben gepresenteerd aan de mensen. Dan zou u gezegd hebben "kijk hier is het bewijs dat Mohammed zich liet influisteren door die-en-die"; en dan zou u gezegd hebben "daarom zijn de verhalen in Islam anders dan in Jodendom en Christendom, omdat de leermeester(s) van Mohammed ketters waren die de verhalen van Jodendom en Christendom verdraaiden"; en dan zou uw stelling dat Islam valsheid is beargumenteerd zijn geweest. Wanneer men kijkt naar het proces dat tot uw beweringen geleid heeft, echter, dan ziet men dat niet het proces zoals dit hierboven geschetst is tot uw beider beweringen heeft geleid. Heel nadrukkelijk oordeelt u in uw geschriften eerst dat Islam wel valsheid moet zijn omdat haar verhalen anders zijn dan de verhalen uit het Jodendom en Christendom. Pas daarna begint u zich bezig te houden met de reden voor verschillen in de verhalen van zowel Koran, Torah als Bijbel. Dit betekent dat u eerst heeft geoordeeld over Islam, en pas daarna op zoek bent gegaan naar rechtvaardigingen voor dit oordeel van u. Uw beweringen dat joden\/christenen profeet Mohammed (saw) hebben ingefluisterd is dus niet uw reden voor het verwerpen van Islam, het is uw rechtvaardiging voor het verwerpen van Islam. Het spijt me vreselijk, geachte heren, maar eerst oordelen en dan zoeken naar rechtvaardigingen voor het oordeel past niet bij het zoeken naar de waarheid.
\r\nRest mij nog te concluderen dat uw geschriften niet in staat zijn de Islamitische verklaring voor het bestaan van verschillen in de verhalen in zowel Koran, Torah als Bijbel te verwerpen. De verwerping van een leerstelling vereist namelijk argumenten en bewijzen tegen de leerstelling, en die heeft u niet geboden. Waar uw bedoeling dus is geweest de mensen te overtuiging van de door u veronderstelde valsheid van Islam heeft u dus gefaald. U heeft namelijk enkel een alternatieve leerstelling geïntroduceerd zonder bewijzen hiervoor, wat uw leerstelling maakt tot van de categorie roddel-en-achterklap. Zeer zeker zal dit de eerlijke zoeker naar waarheid niet overtuigen. Waar uw bedoeling mogelijk is geweest om enkel de eerlijke zoekers naar waarheid in verwarring te brengen door een alternatieve leerstelling te presenteren, daar kan ik moeilijk beoordelen in hoeverre u geslaagd bent in uw opzet. Ik hoop enkel dat mijn open brief aan u precies de eerlijke zoekers naar waarheid van dienst zal kunnen zijn. Ik richt mij dan ook tot hen om te zeggen:
\r\nDe eerlijke zoekers naar waarheid toetsen alternatieve beweringen op basis van de bewijzen waarmee zij gekomen zijn, en accepteren op basis van deze bewijzen vervolgens één van beiden als juist. De mensen bij wie de bewering origineert dat Islam plagiaat is, bieden geen bewijzen voor hun bewering.
\r\nMeneer Sprenger, u beweert dat Mohammed (saw) tijdens de eerste jaren van zijn profeetschap de mensen vertelde dat hij hen de Bijbel en de Torah in het Arabisch bracht, niet een nieuwe openbaring, en dat hij (saw) pas later van idee is veranderd en begon te verkondigen dat zijn openbaringen een nieuwe boodschap was.
\r\nGeachte heer Sprenger, veel van wat ik hierboven heb gezegd in de richting van de heren Van Damascus en Van Cusa is evenzeer van toepassing op uw bewering. Het is een interessante theorie die u aandraagt, dat is waar, en creativiteit in denken kan ik u niet ontzeggen. Maar ik vraag ook u, wat zijn eigenlijk uw bewijzen voor uw theorie ter verklaring van de verschillen in de verhalen die zowel Islam als Jodendom en Christendom delen? Waarop baseert u uw theorie dat Mohammed (saw) in het begin gezegd zou hebben dat hij (saw) niet een nieuwe religie bracht? Nooit heb ik hier van gehoord, nergens wordt hierover gesproken in de literatuur van de moslims, en ook u laat na met bewijzen voor uw stelling te komen merk ik op. Bevinden deze bewijzen zich misschien in één van die "tot dusver onbenut gebleven bronnen" waarover u pocht dat u dezen gevonden heeft in India? Mocht dit zo zijn, dan is aan de eerlijke zoeker naar waarheid de taak om de bron van uw bewering te vergelijken met de bron van mijn bewering (de leerstelling van Islam) op betrouwbaarheid. Ik zal u uitleggen waarom ik mijn bron, de Koran, het meest betrouwbaar acht:
\r\nIn de Koran wordt gezegd:
\r\n"Of zeggen zij: 'Hij (de profeet) heeft het verzonnen'? Zeg: 'Brengt dan een hieraan gelijke Soerah voort en roept buiten Allah wie gij kunt (om hulp aan), als gij waarachtig zijt'." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soerah Joenoes, vers 38)
\r\nDit moet u als volgt begrijpen. Islam stelt dat de Koran het woord van Allah (swt) is. Dit mag zo zijn of niet, om dit te onderzoeken moet de mens beginnen met erkennen van het feit dat de Koran hoogstens drie mogelijk oorsprongen kent. Ofwel is de Koran echt van Allah (swt), ofwel is de Koran van Mohammed (saw), ofwel is de Koran van iemand anders. Daarom daagt de Koran de mensen uit om met iets te komen dat aan haar gelijk is. Als iemand hiertoe in staat is, dan is het mogelijk dat de Koran van Mohammed (saw) is of van iemand anders, maar als niemand van de mensen ooit in staat is geweest iets te brengen dat de machtige taal van de Koran ook maar benadert dan kan deze toch niet anders dan werkelijk van Allah (swt) zijn? U weet net zo goed als ik dan in de 1400 jaar van het bestaan van de Koran deze altijd zonder gelijke is gebleven, verreweg het beste dat ooit in de Arabische taal verschenen is. Niemand van de mensen is ooit in staat geweest iets voort te brengen van hetzelfde verheven niveau van taal als de Koran, ook al hebben de mensen dit geprobeerd, en daarom ben ik definitief zeker dat de Koran werkelijk het woord van Allah (swt) is. Ik vraag u dan ook, waarop heeft u de betrouwbaarheid van uw bronnen gebaseerd?
\r\nMeneer Nöldeke, ook u beweert dat Mohammed (saw) verhalen uit Torah en Bijbel heeft vervormd tot een religie waarin hijzelf profeet kon spelen. U beweert dat Mohammed (saw) de verhalen uit Torah en Bijbel onjuist doorgegeven heeft gekregen en dat er daarom verschillen bestaan tussen Koran enerzijds en Torah en Bijbel anderzijds. "Het resultaat van de orale traditie van de Arabieren" stelt u, wat dus voorkomen had kunnen worden had Mohammed (saw) zijn kennis gebaseerd op hetgeen geschreven was.
\r\nIk zal niet ingaan op uw bewering dat de Europese traditie van overleveren (schriftelijk) superieur is aan de traditie waar de Arabieren gewoon mee zijn (oraal). U gaat hier spijtig genoeg ook niet verder op in, u vermeldt het enkel. Ben ik ver van de waarheid wanneer ik dit uitleg als een poging uwerzijds om bij uw lezers het beeld op te roepen van achterlijkheid onder de Arabieren? Dan zou u toch eerst hebben moeten uitleggen waarom de schriftelijke traditie beter zou zijn dan de orale traditie, want ik zeg u: echt achterlijk is het om te beweren zonder te beargumenteren. Maar hoe het ook zij, zoals gezegd zal ik me er van weerhouden om in te gaan op de insinuaties in uw schrijven betreffende de door u veronderstelde achterlijkheid van de Arabier. Want de eerlijke zoeker naar waarheid is niet geïnteresseerd in insinuaties, enkel in feiten.
\r\nMeneer Nöldeke, omdat u zo overtuigd lijkt dat de essentie van Islam een aftreksel is van het Jodendom en Christendom vraag ik u: hoe verklaart u dan het feit dat in geen van de aftakkingen van Islam verwezen wordt naar Jodendom of Christendom? Nergens in de Islamitische jurisprudentie vindt men ook maar de geringste aanduiding dat de geleerden van Islam informatie uit bronnen anders dan de bronnen van Islam -de Koran en Soennah- hebben genomen. Ik zeg u, u zult zelfs geen vertaling naar het Arabisch van de Romeinse of Byzantijnse of Perzische wet kunnen vinden, omdat de moslims hier totaal niet in geïnteresseerd waren. Want voor hen mocht en mag de wet enkel en alleen uit Islam komen! Dit, meneer Nöldeke, zou volstrekt onmogelijk zijn geweest zou Islam inderdaad zoals u beweert een verandering van het Jodendom en het Christendom zijn. Als het fundament van Islam genomen zou zijn van Jodendom en Christendom dan zou u gevonden hebben dat de jurisprudenten van Islam spreken over de wet onder de joden en christenen, en dan zou u in de wetgeving die hoort bij Islam duidelijke relaties gevonden hebben met de wetten van Jodendom en Christendom. Maar u erkent zelf dat hiervan geen sprake is, meneer Nöldeke. Immers, noemt u zelf de "God van Mohammed" niet een "despoot" omdat Hij (swt) andere wetten heeft gegeven aan moslims, joden en christenen?
\r\nMeneer Snouck Hurgronje, om met u te eindigen, u beweert dat Mohammed (saw) bij zijn sterven niet een complete religie achter heeft gelaten, en dat zijn (saw) metgezellen daarom in de vorm van hadith informatie uit het Jodendom en Christendom aan Islam hebben toegevoegd om Islam te kunnen completeren.
\r\nMeneer Hurgronje, bij uw bewering geldt hetzelfde als dat ik in reactie op de bewering van meneer Nöldeke geschreven heb. Als het is zoals u beweert, hoe kan het dan zijn dat absoluut nergens in de werken van de Islamitische jurisprudenten verwezen wordt naar Jodendom of Christendom?
\r\nDe Koran bekritiseert de joden en christenen omdat zij de openbaring hebben veranderd, dit weet u net zo goed als ik. En Mohammed (saw) verbood de mensen om de Torah of Bijbel als bron van informatie te gebruiken precies voor deze reden, ook dit weet u net zo goed als ik. Mag ik u bij deze wetenschap vragen: op basis van welk bewijs bent u dan tot de conclusie gekomen dat de volgelingen van Mohammed (saw), die hem (saw) in alles gevolgd en gehoorzaamd hebben omdat zij hem (saw) accepteerden als de boodschapper van Allah (swt); en die de bereidheid hebben getoond om voor hem (saw) en zijn (saw) verkondiging te sterven; en die al hun bezittingen op aarde ofwel hebben achtergelaten voor de boodschap van Islam (de emigranten vanuit Mekka), ofwel hebben weggeschonken voor de boodschap van Islam (de helpers in al Madina); dat juist zij na de dood van Mohammed (saw) alles wat hij (saw) verkondigd heeft in de wind geslagen hebben? In wat ik van u gelezen heb biedt u niet meer bewijs dan uw verklaring "Heeft Mohammed niet van begin af aan naar 'Het volk van het boek' verwezen als 'Degenen die weten'?". Om eerlijk te zijn, meneer Hurgronje, dit heeft hij niet. En bovendien, u kunt toch niet werkelijk denken dat woorden door u toegeschreven aan Mohammed (saw) zonder dat u aangeeft uit welke overleveringen dezen komen, en zonder dat u aangeeft in welke context dezen gesproken zijn, voor bewijs van uw stelling door kunnen gaan? Op de manier zoals u dit weergeeft kan "Degenen die weten" alles betekenen, dus meneer Hurgronje alstublieft. Dat u werkelijk gelooft dat Mohammed (saw) zijn volgelingen de opdracht heeft gegeven, of bij hen de indruk heeft achtergelaten dat het acceptabel is om dingen te nemen van hun vijanden (degenen die tegen de moslims en Islam samengespannen zijn en die geprobeerd hebben de moslims en Islam te vernietigen), dat kan ik maar moeilijk geloven. Net zoals Van Damascus en Van Cusa zoekt u naar rechtvaardigingen voor uw vooroordeel, is mijn conclusie.
\r\nGeachte heren, ik begrijp dat het onpasselijk gevonden kan worden om uw beweringen te behandelen door vragen te stellen. U bent immers allen al geruime tijd niet meer in staat om vragen te beantwoorden. Maar u zult wel opgemerkt hebben dat ik u allen slechts vraag bewijzen voor uw beweringen. Mijn vragen, met andere woorden, dienen om een punt duidelijk te maken. Omdat ik u moet vragen naar bewijzen voor uw beweringen wordt duidelijk dat uw praat enkel laster is, en allerminst "kritisch-wetenschappelijk".
\r\nWat u allen deelt, heren, is een vertrekpunt. U allen vertrekt van de overtuiging dat Islam vals is en dat Mohammed (saw) een leugenaar moet zijn geweest. En u allen probeert voor deze overtuigingen rechtvaardigingen te zoeken. Dit maakt uw beweringen vanuit kritisch-wetenschappelijk perspectief waardeloos, omdat zij niet gebaseerd zijn op een objectieve benadering van de materie. U verklaart Mohammed (saw) als een "leugenaar" door hem te beschuldigen van een verlangen naar macht. Ik herinner u heel graag aan het feit dat zelfs de grootste vijanden van Islam in Mohammed (saw) nooit een leugenaar hebben gezien, zoals u allen wel doet. Toen Mohammed (saw) een dag de mensen van Mekka vroeg naar hem te luisteren op een heuvel buiten de stad, vroeg hij de toegestroomde mensen: "Zouden jullie mij geloven als ik jullie zou vertellen dat aan de andere kant van deze heuvel een vijandig leger staat?". De mensen van Mekka antwoorden daarop: "Wij hebben jou nooit een leugen horen uiten, Mohammed." Hierop zei Mohammed: "Weet dan dat er slechts één Allah is, en dat ik door Hem naar jullie gezonden ben als Zijn boodschapper." Inderdaad werd Mohammed (saw) in reactie hierop uitgejouwd door de Mekkanen, maar dit toont enkel hun eigen leugenachtigheid en hun weigering de waarheid te accepteren. Voor wat betreft Mohammed (saw) getuigt deze overlevering van zijn betrouwbaarheid. En ik herinner u daarom tevens graag aan het feit dat er een moment is geweest waarop de leiders van Mekka naar Mohammed (saw) toe kwamen en hem zieden: "Wat wil je? Wil je vrouwen? We geven je onze mooiste vrouwen. Wil rijkdom? We maken je rijk. Wil je macht? We maken je onze koning. Maar je moet deze boodschap (van Islam) verlaten." Mohammed (saw) antwoordde echter: "Al geven jullie me de zon in mijn rechterhand en de maan in mijn linkerhand, nooit zal ik deze boodschap verlaten." Iemand die werkelijk handelt uit een verlangen naar macht zou niet op dergelijke wijze hebben geantwoord, denkt u wel?
\r\nNiet enkel ontbreekt het uw beweringen dus aan methodiek en aan argumenten, ze vertrekken dus tevens van een basis betreffende Mohammed (saw) die volledig strijdig is met de realiteit van Mohammed (saw). Mohammed (saw) stond onder de Arabieren helemaal niet beken als leugenaar, integendeel, hij stond bekend als al amien, de betrouwbare. En Mohammed (saw) stond onder de Arabieren helemaal niet bekend als iemand die voor kortzichtig eigen gewin onrust stookte onder de mensen. Integendeel, zoals zijn vrouw Khadijah (ra) hem bij haar aanzoek zei:
\r\n"Oh zoon van mijn oom! Ik hou van je vanwege de familiebanden tussen ons, en ik hou van je omdat je je altijd gematigd opstelt en niet als een intrigant onder de mensen direct zijde kiest bij deze of gene kwestie. En ik hou van je vanwege je betrouwbaarheid, en vanwege de schoonheid die je karakter kenmerkt, en vanwege het feit dat in de woorden die je spreekt enkel waarheid is."
\r\nAllah (swt) heeft de waarheid gesproken toen hij mensen zoals u "kafir" heeft genoemd, de letterlijke betekenis waarvan immers is degenen die de waarheid hebben gezien, maar die proberen de waarheid te bedekken om het volgen van valsheid te kunnen rechtvaardigen.
\r\nHet heeft mij deugd gedaan u allen, wiens enigste doel in het leven is geweest het zaaien van twijfel in een poging de mensen van de waarheid weg te houden, aangeschreven te hebben.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

www.islamhouse.com
\r\nIslam voor iedereen !
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":6069,"lft":10503,"rght":10504,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-10T23:00:50.000000Z","updated_at":"2026-04-06T06:26:59.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":7,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Comparative Religions","category_slug":"Comparative-Religions","get_date":"2017-05-10","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Is_Islam_een_kopie_van_Jodendom_en_Christendom.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Is_Islam_een_kopie_van_Jodendom_en_Christendom.doc"},{"id":5377,"title":"Geef je kind de juiste bagage mee","slug":"geef-je-kind-de-juiste-bagage-mee","word":"\/uploads\/articles\/nl_Geef_je_kind_de_juiste_bagage_mee.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_Geef_je_kind_de_juiste_bagage_mee.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:geef-je-kind-de-juiste-bagage-mee","hint":"

\u0627\u0644\u0639\u0646\u0648\u0627\u0646: \u0632\u0648\u0651\u062f \u0627\u0628\u0646\u0643 \u0628\u0632\u0627\u062f \u062d\u0633\u0646<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: \u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u062a\u064f\u0628\u064a\u0651\u0646 \u0623\u0646 \u0627\u0644\u0648\u0627\u0644\u062f \u064a\u0646\u0628\u063a\u064a \u0623\u0646 \u064a\u0643\u0648\u0646 \u0642\u062f\u0648\u0629\u064b \u0644\u0623\u0648\u0644\u0627\u062f\u0647\u061b \u0641\u0644\u0627 \u062a\u062e\u0627\u0644\u0641 \u0623\u0641\u0639\u0627\u0644\u064f\u0647 \u0623\u0648\u0627\u0645\u0631\u0647 \u0648\u062a\u0648\u062c\u064a\u0647\u0627\u062a\u0647 \u0644\u0647\u0645.<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n","body":"


\r\nGeef je kind de juiste bagage mee<\/span><\/span><\/span><\/strong>
\r\n [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

revisie: Yassien Abo Abdillah
\r\n          <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Kantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Islam voor iedereen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0632\u0648\u0651\u062f \u0627\u0628\u0646\u0643 \u0628\u0632\u0627\u062f \u062d\u0633\u0646
\r\n« \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »
\r\n    <\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\n 
\r\nAlle lof behoort aan Allah.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Je kan een hoop dingen vertellen en onderwijzen, maar uiteindelijk is het gene wat mensen het meest beïnvloedt je gedrag. Dat komt omdat wat de ogen waarnemen meer invloed hebben op onze hersenen dan wat de hersenen met het verstand moeten opnemen. Daar komt ook de uitdrukking ‘eerst zien en dan pas geloven’ vandaan. Bij kinderen is dat nog veel sterker. Een kind is bij zijn geboorte een ‘wit blad’. Hij moet nog een hoop waarnemen voor de eerste keer om het een en ander te kunnen leren. Jij als ouder bepaalt heel erg wat er in zijn ‘harde schijf’ komt te staan. Dat betekent dat hoe je je gedraagt, hoe je met hem communiceert et cetera bepalend zijn voor de visie van zijn leven.
\r\nAls je als islamitische ouder kinderen hebt en je wenst dat ze op het rechte pad blijven, maar ook dat ze hun geloof op een gezonde en correcte manier meekrijgen, dan doe je dat niet door middel van onderwijs. Onderwijs is maar een klein onderdeel. De meeste kinderen kijken daar niet tegenop en vooral als ze hun vrije weekenden moeten inleveren voor Koran en Arabische lessen in de moskee. Waar je kinderen het meest van moeten hebben is vooral hoe jij als ouder met hen omgaat, maar vooral ook hoe jij zelf gedraagt in je dagelijks leven. Dus in plaats van je kind uit een boek te leren hoe hij zou iets moeten doen, dien jij als ouder zelf op de eerste plaats er naar te gedragen.
\r\nStel dat de ouders niet echt genoeg liefde tonen aan elkaar of stel dat ze regelmatig ruzie maken in het bijzijn van hun kinderen of stel dat je zelden ‘ik houd van je’ tegen elkaar zegt of tegen je kind et cetera, dan moet je je niet verbazen dat later je kind dat ook niet tegen je zal zeggen. Ook dien je te beseffen dat je onbewust je kind hebt geleerd dat hij later ook tegen zijn partner geen ‘ik houd van je’ zal zeggen. Wat wanneer je vaak je stem verheft, dan heb je je kind ook onbewust geleerd om later zijn stem te verheffen tegen anderen.
\r\nHeel veel vaders en moeders verliezen weleens de controle over zichzelf door stress en de zorgen die ze aan hun hoofd hebben, dan gaan ze met gemak hun kinderen schelden als ze niet doen wat ze willen. De kinderen leren op die manier dat schelden een middel is om je zin te krijgen. Later als deze kinderen volwassenen worden schelden ze hun partners en dan gaan we allemaal klagen dat jongeren of volwassenen van deze tijd geen respect meer hebben voor de ouders. Hoe zou dat toch komen…
\r\nVeel ouders hebben geen idee hoeveel invloed hun gedrag heeft op die van hun kinderen. Ze denken onterecht dat hun kinderen hun eigen leven en koers bepalen, maar dat is een grote vergissing. Kinderen worden voornamelijk thuis gevormd. Ze kijken tegen hun ouders op alsof het ‘goden’ zijn. Daarom nemen ze ook alles aan wat tegen hen wordt gezegd, maar vooral hoe er tegen ze wordt gedragen en wat zijzelf waarnemen.
\r\nHet kopiëren van gedrag komt overal voor en niet alleen bij mensen. Dieren leren ook hoe ze moeten overleven door op te letten hoe ouders dat doen. Bij de mens heet dat modeling. Een ouder speelt de rol van een ‘model’. Het kind gaat er vanuit dat zijn ouder de beste persoon die er is op aarde, de meest betrouwbare, de liefste en diegene die het meest om hem geeft.
\r\nDaarom dien je als ouder meer op je eigen gedrag te letten dan op die van je kind. Het is niet je kind dat verkeerd gedraagt, maar het is hoe jij in het leven staat die bepaalt hoe je kind zich gedraagt.
\r\nWat betreft invloeden van buiten zoals met wie je kind omgaat en in welke buurt hij speelt is vaak een misleiding om te ontsnappen aan je eigen verantwoordelijkheid. Men neigt graag de schuld te geven aan de buitenwereld wanneer zijn eigen kind niet meer te handhaven is. De werkelijkheid is dat alles al huis was begonnen. De kinderen waar hij mee omgaat zijn slechts een buffer of een aanvulling op zijn denkwijze dat al thuis werd bepaald. Jij als ouder hebt al bepaald welke bagage je kind met zich meedraagt naar buiten. Heb je hem goede bagage meegegeven, dan zal hij in staat zijn de buitenwereld te overleven en de juiste keuzes te willen maken. Geef je hem de verkeerde bagage mee, dan zal die foute bagage hem automatisch brengen naar het verkeerde milieu, want zijn gedachten passen daar het meest bij.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

www.islamhouse.com
\r\nIslam voor iedereen !
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":7305,"lft":10505,"rght":10506,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-10T23:11:36.000000Z","updated_at":"2026-04-05T21:58:38.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":41,"category_id":17,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Morals & Ethics","category_slug":"Morals-and-Ethics","get_date":"2017-05-10","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Geef_je_kind_de_juiste_bagage_mee.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Geef_je_kind_de_juiste_bagage_mee.doc"},{"id":5378,"title":"De Kapitalisten, de maatschappij controleren","slug":"de-kapitalisten-de-maatschappij-controleren","word":"\/uploads\/articles\/nl_De_Kapitalisten_de_maatschappij_controleren.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_De_Kapitalisten_de_maatschappij_controleren.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:de-kapitalisten-de-maatschappij-controleren","hint":"

\u0627\u0644\u0639\u0646\u0648\u0627\u0646: \u0627\u0644\u0631\u0623\u0633\u0645\u0627\u0644\u064a\u0648\u0646 \u0648\u0627\u0644\u0633\u064a\u0637\u0631\u0629 \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0645\u062c\u062a\u0645\u0639<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: \u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u064a\u0643\u0634\u0641 \u0641\u064a\u0647\u0627 \u0627\u0644\u0643\u0627\u062a\u0628 \u0623\u0643\u0627\u0630\u064a\u0628 \u0627\u0644\u0631\u0623\u0633\u0645\u0627\u0644\u064a\u064a\u0646 \u0648\u0633\u0639\u064a\u0647\u0645 \u0648\u0631\u0627\u0621 \u0627\u0644\u0633\u0644\u0637\u0629 \u0644\u0644\u062d\u0641\u0627\u0638 \u0639\u0644\u0649 \u0645\u0635\u0627\u0644\u062d\u0647\u0645 \u0644\u0627 \u0645\u0635\u0627\u0644\u062d \u0627\u0644\u0645\u062c\u062a\u0645\u0639.<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n","body":"


\r\nDe Kapitalisten, de maatschappij controleren<\/span><\/strong><\/span>
\r\n [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

revisie: Yassien Abo Abdillah<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

bron: www.expliciet.nl
\r\n          <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nKantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n2014 - 1435<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Islam voor iedereen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0631\u0623\u0633\u0645\u0627\u0644\u064a\u0648\u0646 \u0648\u0627\u0644\u0633\u064a\u0637\u0631\u0629 \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0645\u062c\u062a\u0645\u0639
\r\n« \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »
\r\n    <\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n


\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: www.expliciet.nl<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\n 
\r\nAlle lof behoort aan Allah.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

(Dit artikel komt niet overeen met onze basisgedachten maar vanwege de objectieve en nauwkeurige studie met betrekking tot de staat in het oog van het kapitalisme, vonden wij het interessant en relevant voor de lezers.)
\r\nDeel 1: De welvaartsstaat
\r\nIn de moderne maatschappij, wordt de term ‘staat' in verschillende contexten gebruikt. Veel voorkomend zijn termen als ‘de welvaarstaat' of ‘staatsinterventie', om bvb. verlieslatende bedrijven te steunen. Dit verwijst naar een centrale voorziening door de regering van een infrastructuur, een kader voor de ontwikkeling van de maatschappij. Maar zelfs een voorziening als de welvaartstaat draagt in zich de kenmerken van een klassenmaatschappij. De vele diensten en voordelen werden toegestaan door de kapitalistische klasse omdat die, vooral in tijden van volledige tewerkstelling, nood had aan een gezonde, makkelijk uit te buiten bevolking. Men deed deze toegevingen ook, vooral na WO.II, uit vrees voor bewegingen van de arbeidersklasse. De staat is steeds een voorwerp van conflicten geweest. De arbeidersklasse ziet de welvaartstaat als een noodzakelijk veiligheidsnet, dat instaat voor een minimum aan gezondheid, onderwijs en zekerheid. De kapitalisten gebruiken deze voorziening om arbeiders te laten gehoorzamen bvb. door het intrekken van uitkeringen aan stakers. Ze gebruiken het ook om ideologische redenen, bvb. de aanvallen op alleenstaande ouders of de vernederende, repressieve tussenkomsten en beschuldigingen van werkonwilligheid bij langdurige werklozen. Zo proberen ze hun eigen falen in de schoenen van hun slachtoffers te schuiven en het vertrouwen van bepaalde lagen van de klasse te ondermijnen om te vechten voor hogere uitkeringen.
\r\nTegelijkertijd was er een staatsinterventie nodig om de privé-industrie te verzekeren van goedkope voorzieningen zoals gas, elektriciteit en transportinfrastructuur om hun winsten te maximaliseren. Die voorzieningen zijn natuurlijk ook belangrijk voor de kwaliteit van het leven van de arbeidersklasse.
\r\nMaar de belangrijkste betekenis waarin marxisten de ‘staat' gebruiken is om de instellingen te definiëren te omschrijven waarmee de klasseheerschappij wordt in stand gehouden. We leven in een klassenmaatschappij waar de heersende klasse niet de belangen van een hele bevolking vertegenwoordigt, maar waar een minderheid z'n macht en privileges handhaaft door de meerderheid uit te buiten. Deze minderheid moet de meerderheid ervan overtuigen deze situatie te aanvaarden. Ze doet dit gedeeltelijk door haar controle over de ideeën, bvb. door haar bezit van de massamedia, haar algemene controle over onderwijs en andere instellingen. Ze trachten mensen te overtuigen dat hun systeem de enige en beste manier is om de maatschappij te organiseren, ze stellen het voor als ‘natuurlijk'. Maar hun ideeën en systeem botsen met de belangen van de arbeidersklasse. Als de arbeidersklasse bvb. geloof hechtte aan het nieuws en de politieke commentatoren ernstig nam dan zou ze nooit tot staking overgaan. Als er toch tot actie wordt overgegaan zet de heersende klasse de politie in of de rechtbanken en soms zelfs het leger!
\r\nDe kapitalisten hebben een speciaal apparaat nodig om te verzekeren dat hun klasse-heerschappij wordt voortgezet. De kern van de staat, het deel waarop men terugvalt om de heerschappij te verzekeren wanneer alle andere middelen in gebreke blijven, is het repressieapparaat: de politie, de rijkswacht, het leger, de rechtbanken en parketten en de verscheidene inlichtingendiensten zoals de Staatsveiligheid. (Engels omschreef de staat als in laatste instantie ‘een orgaan van gewapende mannen').<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Deel 2 : Heeft de staat altijd bestaan?
\r\nAls je zou moeten kiezen om één marxistisch boek te lezen, lees dan Lenin's boek "Staat en Revolutie". Lenin legt uit dat de staat verscheen toen de maatschappij voor het eerst verdeeld werd in tegengestelde klassen. Eeuwenlang hebben mensen in egalitaire maatschappijen geleefd. Marx en Engels beschreven dit als ‘primitief communisme', waar alle mensen afhankelijk waren van elkaar en samenwerking het belangrijkste maatschappelijke principe was. Door de stijgende arbeidsproductiviteit begon de maatschappij echter een overschot te produceren bovenop de noodzakelijke behoeften. Deze overschot of ‘meerproduct' creëerde de voorwaarden voor een klassenmaatschappij. Een minderheid ging zich het meerproduct toe-eigenen om het vervolgens te controleren en beschermde haar aanspraak erop met geweld. De klasse met de economische dominantie en macht, de heersende klasse, creëerde de staat om zichzelf te beschermen, haar tegenstanders te onderdrukken en vervolgens te verzekeren dat haar wil wordt uitgevoerd. Dit is een belangrijke opmerking omdat het omgekeerde ook waar is. Wanneer klassen zelf verdwijnen, omdat een klassenloze socialistische maatschappij ontstaat, zal diezelfde macht niet langer nodig zijn. Om het met Marx te zeggen: de staat zou beginnen "afsterven". De klassenmaatschappij gebaseerd op privé-bezit van de productiemiddelen heeft verschillende vormen aangenomen. Wanneer de burgerij in Engeland zich rond 1640 begon te ontwikkelen, moest zij een burgeroorlog voeren tegen de bestaande feodale staten om een nieuwe staat te vestigen die haar eigen, kapitalistische, klassebelangen zou dienen. Zij werd de nieuwe heersende klasse.
\r\nDeel 3: Vormen van Kapitalistische staten
\r\nDe typische hedendaagse staatsvorm in de ontwikkelde kapitalistische landen is die van de burgerlijke democratie. Regeringen worden verkozen door algemene verkiezingen en er zijn ruime democratische vrijheden, hoewel deze in veel landen bedreigd worden.
\r\nBurgerlijke democratie heeft niet altijd bestaan: de arbeidersbeweging heeft lang strijd moeten voeren om democratische vrijheden zoals het stemrecht, het recht op organisatie en het stakingsrecht te veroveren. Vrouwen hebben ook moeten vechten om te mogen stemmen (pas sinds 1948!) In vele opzichten hebben de kapitalisten een voorkeur voor de burgerlijke democratie. Ze laat hen toe hun dominantie te behouden zonder dat ze riskante en onpopulaire dictatoriale maatregelen hoeven door te voeren. In de laatste 60 jaar heeft de kapitalistische klasse enkele nare ervaringen gehad met niet-democratische regeringsvormen - het fascisme in Duitsland en Italië bvb. leidde tot een wereldoorlog en massale vernietigingen.
\r\nIn laatste instantie echter zullen de kapitalisten, wanneer ze zich bedreigd voelen door de groeiende macht van de arbeidersklasse, niet twijfelen om hun toevlucht te nemen tot andere kapitalistische staatsvormen. In de 20ste eeuw waren de typische alternatieven van de burgerlijke democratie de militaire dictatuur (zoals in Griekenland onder het kolonelsregime vanaf 1967 of in Chili na de militaire coup van Pinochet in 1973) en het fascisme, zoals in Duitsland onder Hitler en Italië onder Mussolini. Zowel in militaire dictaturen als onder fascistische regimes worden democratische parlementaire rechten, vakbondsrechten en politieke rechten afgeschaft en geeft de heersende klasse de macht aan een kleine groep die regeert met dwang en terreur.
\r\nHet type regime dat zich in elke historische periode voordoet hangt af van het zelfvertrouwen van de burgerij om democratische rechten toe te kennen. Maar elke heersende klasse zal overschakelen op autoritaire regeringsvormen indien nodig.
\r\nIedereen die een beetje actief is aan de linkerzijde, van syndicalist tot milieu-activist of antifascist, zit opgeslagen in de gegevensbanken van het CBO en de Staatsveiligheid. Zo werd in Engeland bvb. bekend dat in de jaren ‘80 een hele reeks scholieren een dossier hadden bij de staatsveiligheid omdat ze in het kader van een werkje voor de school iets moesten schrijven over Oost-Europa en daarover de ambassades aangeschreven hadden. Iedereen die een brief schreef naar de ambassades van Oost-Europese landen kreeg een dossier bij de staatsveiligheid... In België werd bekend dat een onderzoek gestart werd om alle migrantenverenigingen in kaart te brengen, wegens de mogelijke dreiging die ervan zou uitgaan.  
\r\nDeel 4: Is een Kapitalistische democratie democratisch?
\r\nPro-kapitalistische politieke theoretici zeggen dat er twee staatsvormen zijn: ‘dictatuur' en ‘democratie'. Beide zijn manieren om te verzekeren dat de heersende klasse de controle in handen houdt. Marxisten verdedigen democratische rechten maar zeggen dat een echte democratie niet kan bestaan zolang de economische en sociale macht in handen is van de heersende (kapitalistische) klasse.  Kapitalistische ideologen zeggen dat het systeem ‘democratisch is omwille van het stemrecht, en (binnen bepaalde grenzen) het recht op vrije meningsuiting en op politieke organisatie. Een typisch argument is dat "als je dingen wilt veranderen, je jezelf altijd kandidaat kan stellen voor het parlement". In werkelijkheid zijn de dingen iets ingewikkelder. In een burgerlijke democratie, behoudt de kapitalistische klasse haar macht op de volgende wijzen:
\r\nZE CONTROLEERT DE ECONOMIE.
\r\nDit is natuurlijk de basis, de meest belangrijke bron van kapitalistische macht, die het uitgebreide middelen geeft om de voortzetting van de heerschappij te verzekeren. Door hun controle over de werkplaatsen en financiële instituties kunnen zij bv. beslissen, dat duizenden arbeiders ontslagen worden, dat gemeenschappen verwoest worden en dat duizenden uit hun huizen worden gezet.
\r\nZE DOMINEERT IDEOLOGISCH.
\r\nZoals Marx zei: "De heersende ideeën in ieder tijdperk zijn de ideeën van de heersende klasse". De communicatiemiddelen (kranten, televisie, etc..) zijn ofwel direct in het bezit van de kapitalisten of gecontroleerd door hun politieke vertegenwoordigers. Kapitalistische ideeën worden gereproduceerd in universiteiten en veel andere instellingen.
\r\nZE CONTROLEERT HET GERECHTELIJK- EN AMBTENARENAPPARAAT.
\r\nVooraanstaande burgerlijke ambtenaren worden niet verkozen, maar zijn carrièristen die een hoog salaris verdienen en dezelfde levensstijl hebben als vele kapitalisten. Ze wisselen vaak tussen industrie en regering. In 1990, verwisselden 373 ambtenaren bij het Ministerie van Defensie en officieren bij het leger hun job voor één in de industrie. Het overgrote deel ging werken voor wapenproducenten. De top van de ambtenarij blijft in dienst, wie ook verkozen is. Zij beslissen welke informatie wordt gegeven en welke opties er zijn voor politici. Zij worden gerekruteerd uit dezelfde elitescholen en hebben dezelfde sociale achtergrond als de vooraanstaande kapitalistische politici en rechters.
\r\nDe wetgeving wordt niet enkel door het parlement gemaakt, niet-verkozen rechters, dit zijn overwegend oudere mannen van geprivilegieerde achtergrond, spelen eveneens een grote rol.
\r\nDE KAPITALISTISCHE KLASSE CONTROLEERT DE OFFICIELE POLITIEK.
\r\nIn feite is de hele ‘democratische' structuur ontworpen om de arbeiders buiten te houden. Politiek voor de meeste mensen is beperkt tot een keer stemmen per zoveel jaren. De meeste vooraanstaande politici oefenen een vrij beroep uit - juristen, journalisten, dokters, bedrijfsleider etc - en veel liberalen, CVP'ers of tegenwoordig ook de nieuwe SP-voorzitter zijn zelf kapitalisten. Het ‘democratisch' systeem gebruiken is veel gemakkelijker als je geld en macht hebt, als je toegang hebt tot pers en televisie. Dit maakt alles veel makkelijker voor kapitalisten dan voor arbeidersorganisaties -alhoewel we de mogelijkheden binnen dit systeem moeten aangrijpen om onze socialistische ideeën te verspreiden. Het parlement wordt beschreven als ‘de beste club van de wereld', er is een tendens om de leiding van de arbeidersklasse of parlementsleden die hervormingen willen te absorberen door middel van afspraakjes, privileges,... Een groot aantal ministers, waaronder ook zogenaamde "socialisten", worden bedrijfsleiders, vooral van ex-openbare bedrijven. De hoge lonen en onkosten van ministers bezorgt hen een levensstijl die anders is dan de meeste mensen die voor hen stemmen. Op deze manier zijn ze geïsoleerd van de effecten van hun beleid. Daarom zijn wij voorstanders van een parlementair aan een arbeidersloon: zij die menen de belangen van de arbeidersklasse te vertegenwoordigen, hoeven niet meer te verdienen dan de gemiddelde geschoolde arbeider. Er kan geen echte democratie zijn zonder economische democratie, geen echte democratie zonder dat gewone mensen toegang hebben tot het maken van beslissingen. De enige echte democratie is een socialistische democratie.
\r\nDeel 5 : De repressieve instrumenten van de staat
\r\nElke vorm van klasseheerschappij, elke vorm van kapitalistische heerschappij, houdt verschillende vormen van dwang in. Zelfs in een burgerlijke democratie, waar er veel formele democratische vrijheden zijn, gebruikt de bourgeoisie repressie, soms in grote hoeveelheden. Een goed hedendaags voorbeeld is het rechtssysteem in de Verenigde Staten. Van de bijna 2 miljoen gevangenen zijn 60% zwarte, overwegend jonge mannen: het systeem is, tenminste gedeeltelijk, een instrument van repressie tegen de zwarte gemeenschap.
\r\nHier bekijken we kort de verschillende repressieve takken van de staat:
\r\nHET RECHTSSYSTEEM.
\r\nIn elke maatschappij is er een orgaan van regels of wetten die in een maatschappij leven. Deze verklaren antisociaal gedrag zoals moord, fysisch geweld, diefstal, etc. ‘vogelvrij'. Het is door deze wetten en hun handhaving dat de staat haar reputatie verkrijgt van neutrale regulator van de maatschappij. Wetgeving onder kapitalisme is klassenwetgeving. Het bestaat om de eigendomsrechten te verdedigen. Dit is het geval zowel met het burgerlijk recht, dat dingen als het uitvoeren van schulden en contracten behandelt, als met het strafrecht. Marxisten, natuurlijk, zijn niet tegen legale sancties tegen antisociale misdrijven - inbraken en geweldplegingen, bijvoorbeeld. Hoewel, de manier waarop zelfs het strafrecht wordt toegepast is klasse-verschillend: als je arbeider, zwart, marxist,... bent, dan heb je veel meer kans om veroordeeld of opgesloten te worden. De helft van de gevangenen in Groot-Brittannië zitten voor misdrijven gerelateerd aan schulden of in preventieve hechtenis. Eén op vier vrouwen zit in de gevangenis voor een eerste vergrijp vergeleken met één op zeventien mannen. 23% van de vrouwen zitten voor diefstal vergeleken tot 11% van de mannen. 80% van de vrouwen in de gevangenissen is werkloos of krijgt een uitkering, als gevolg van ‘misdrijven gerelateerd aan armoede'. Je hebt veel meer kans om in de gevangenis te geraken als je veroordeeld bent voor een bankoverval van 10.000fr. dan voor een geval van financiële fraude van enkele miljoenen. Denk maar aan de KB-Lux affaire. Daar is nog steeds niet tegen opgetreden, maar waag het ondertussen niet om met je fiets zonder licht rond te rijden! Daar kan plots wel erg vlug opgetreden worden.. Marx legde uit dat de zogenoemde neutraliteit van het recht ondermijnd wordt door ongelijkheden in inkomen. Bijvoorbeeld, het is een misdrijf voor zowel armen als rijken om voedsel te stelen. Maar de armen zijn eerder verplicht om te stelen dan de rijken die zich al het voedsel dat ze willen kunnen veroorloven.
\r\nVerder is er een hele reeks van overwegend politieke, klasse-wetten, verbonden aan zaken als "openbare orde". En wat die openbare orde inhoudt is natuurlijk erg flexibel, naargelang van op wie het van toepassing is.
\r\nDe wet wordt ook meer en meer gebruikt als instrument om op te treden tegen stakingen of bewegingen. In Engeland zijn er zelfs wetten over het aantal mensen dat mag deelnemen aan een officieel piket.
\r\nVia dergelijke wetten doet de heersende klasse een beroep op de arbeiders om de wet te respecteren. Ze baseren zich op de algemene consensus over het recht in verband met criminaliteit om de arbeiders over te halen om ook de politieke wetten te respecteren. Alhoewel dit tijdelijk een effect kan hebben in het tegenhouden van de beweging, zal in een strijd vrij vlug duidelijk worden dat de wetten niet altijd in ons belang zijn. Via acties met burgerlijke ongehoorzaamheid (vb. het niet-betalen van de 50frank vuilzakken in Gent) kan het idee verspreid worden dat je beter de wet breekt dan de armste bevolking te breken.
\r\nDE POLITIE.
\r\nDe politie, samen met het leger, vormen het centrale ‘instrument van gewapende mensen' dat zich in het centrum van het staatsapparaat bevindt. Zij zijn de eerste lijn van verdediging tegen alles dat de openbare orde van het kapitalisme verstoort. In de laatste 20 jaar, waarin de sociale spanningen zijn toegenomen, is de mythe van de hulpzame vriendelijke politieagent die verloren gelopen katten zoekt en oudjes helpt oversteken, verloren gegaan. De ideeën die leidende politiemensen vandaag naar voor brengen geeft aan dat zij hun basisfunctie van het beschermen van kapitalisme goed begrijpen. Voormalig hoofdcommissaris van Manchester, James Anderton heeft gezegd: "Ik denk dat in de toekomst...‘gewone' criminaliteit als diefstal, inbraak en zelfs gewelddadige misdrijven - niet de dominante hoofdtaak van de politie zal zijn. Waar we ons meest mee zullen moeten bezighouden zullen de heimelijke en uiteindelijk openlijke pogingen zijn om de democratie en de autoriteit van de staat omver te werpen, en in feite om zichzelf te betrekken in acties van opruiing, ontworpen om ons parlementair systeem en de democratische regering in dit land te vernietigen." Terwijl de moord op André Cools nog steeds niet opgelost is, de pedofilienetwerken rond Dutroux nog niet ontmaskerd zijn, er geen enkele arrestatie verricht is in het kader van het onderzoek naar de Bende Van Nijvel,... vindt de politie wel de tijd en de middelen om betogingen van antifascisten met zware middelen aan te pakken of om de patroons te begeleiden in het leeghalen van bedrijven waar gestaakt wordt en waar via deurwaardersexploten en politie-tussenkomsten geprobeerd wordt materiaal uit het bedrijf te halen.
\r\nSommige delen van de arbeidersklasse en zelfs de middenklasse, vooral jonge mensen, zijn tegen de politie. Maar de arbeiders zijn ook bezorgd om criminaliteit, waarvan zij de voornaamste slachtoffers zijn. Ze vinden dat de politie nodig is om bepaalde situaties af te handelen die zij zelf niet kunnen oplossen. De politie gebruikt die bezorgdheid rond criminaliteit om steun voor zichzelf op te bouwen en om meer macht en middelen te vragen. Wij eisen dat er democratische controle moet zijn op de politie. De bevolking moet zelf kunnen beslissen waar en wanneer er opgetreden moet worden. Als de rol van de politie toch zou bestaan uit het beschermen van mensen tegen diefstal en fysiek geweld, welk mogelijk bezwaar kan er dan zijn tegen controle door diegenen die zij geacht worden te beschermen? Wij komen op voor een democratische controle over de politie: voor verkozen comité's die het recht hebben om prioriteiten en middelen te bepalen. Daarnaast eisen we ook dat er een onafhankelijk klachtencomité komt, een onafhankelijk bewijs-systeem, het verwijderen van racistische politie-functionarissen,...
\r\nEen politiecommissaris uit Boston, Robert Di Grazia: "We geven het publiek ons klein geheimpje niet prijs dat degenen die de misdrijven plegen waar de mensen mee bezig zijn, bvb. gewelddadige straatcriminaliteit, dat die voor het merendeel veroorzaakt worden door armoede, werkloosheid, gebroken gezinnen, slechte opvoeding, drugsverslaving, alcoholisme en andere sociale ziekten waaraan de politie weinig of zelfs niets kan doen."
\r\nHET LEGER.
\r\nIn de meeste West-Europese landen was het leger opgebouwd als een koloniaal leger met wereldwijde operaties om de macht van de staat tegen koloniale volkeren te verzekeren. Het leger is echter vooral van vitaal belang voor de veiligheid van de kapitalistische staat tegenover andere kapitalistische staten. Maar het leger is ook de laatste verdediging tegen revolutie en openbare wanorde.
\r\n‘Het assisteren van de burgerlijke macht', waarmee bedoeld wordt het tussenkomen in openbare verstoringen is een deel van de rol van het leger. Het leger werd in het verleden geregeld gebruikt tegen strijdbare bewegingen of stakingen. Bij grote verstoringen die de politie niet alleen af kan, wordt het leger ingeschakeld. Door de semi-militarisering van delen van de politie (riot squads etc) is er wel een hogere drempel nodig voor de verstoringen dan voorheen.  
\r\nDE POLITIEKE POLITIE.
\r\nElke kapitalistische staat heeft één of meer geheime inlichtingendiensten, die er voor een groot deel op gericht zijn in het volgen en storen van wat zij 'subversieve elementen' noemen (waarmee ze politieke bewegingen als Militant Links, militante vakbondsmensen en radicale activisten die hun beleid en systeem aanvallen, bedoelen). Hun rol is blootgelegd in ‘The enemy within', een boek door de journalist Seamus Milne, over de rol van de staatsveiligheid in de Britse mijnwerkers-staking van 1984, en hun poging om de stakingsleiders zoals Arthur Scargill ‘politiek en sociaal' te vernietigen. Daartoe ging de staatsveiligheid zelfs over tot het storten van £500,000 (ongeveer 30 miljoen fr.) op een rekening in Dublin die banden had met Scargill (alle Britse rekeningen van de vakbond of van Scargill persoonlijk werden geblokkeerd tijdens de staking...). Via die weg wilden ze Scargill beschuldigen van fraude en corruptie, maar deze poging mislukte.
\r\nBron : http:\/\/www.offensief.demon.nl\/destaat.html<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

www.islamhouse.com
\r\nIslam voor iedereen !
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":8564,"lft":10507,"rght":10508,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-10T23:46:24.000000Z","updated_at":"2026-04-06T06:42:21.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":41,"category_id":23,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Jurisprudence","category_slug":"Jurisprudence","get_date":"2017-05-10","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_De_Kapitalisten_de_maatschappij_controleren.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_De_Kapitalisten_de_maatschappij_controleren.doc"},{"id":5379,"title":"Is het wereld armoede probleem oplosbaar?","slug":"is-het-wereld-armoede-probleem-oplosbaar","word":"\/uploads\/articles\/nl_Is_het_wereld_armoede_probleem_oplosbaar.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_Is_het_wereld_armoede_probleem_oplosbaar.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:is-het-wereld-armoede-probleem-oplosbaar","hint":"

\u0627\u0644\u0639\u0646\u0648\u0627\u0646: \u0647\u0644 \u064a\u0645\u0643\u0646 \u062d\u0644 \u0645\u0634\u0643\u0644\u0629 \u0627\u0644\u0641\u0642\u0631 \u0641\u064a \u0627\u0644\u0639\u0627\u0644\u0645\u061f<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: \u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u0648\u0641\u064a\u0647\u0627 \u0628\u064a\u0627\u0646 \u0623\u0646 \u0627\u0644\u0639\u0646\u0627\u064a\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0641\u0642\u0631\u0627\u0621 \u0648\u0627\u062c\u0628 \u0634\u0631\u0639\u064a \u0648\u0623\u0645\u0627\u0646\u0629 \u0641\u064a \u0639\u0646\u0642 \u0643\u0644 \u0645\u0633\u0644\u0645\u060c \u0641\u0645\u0634\u0643\u0644\u0629 \u0627\u0644\u0641\u0642\u0631 \u0642\u0627\u0628\u0644 \u0644\u0644\u062d\u0644 \u0634\u0631\u064a\u0637\u0629 \u0625\u0630\u0627 \u0623\u064f\u0639\u0637\u064a \u0643\u0644 \u0630\u064a \u062d\u0642 \u062d\u0642\u0647.<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n","body":"


\r\nIs het wereld armoede probleem oplosbaar?<\/strong><\/span><\/span>
\r\n    
\r\n    
\r\n [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

revisie: Yassien Abo Abdillah<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\npublicatie: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

Kantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n2014 - 1435<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Islam voor iedereen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0647\u0644 \u0645\u0634\u0643\u0644\u0629 \u0627\u0644\u0641\u0642\u0631 \u0641\u064a \u0627\u0644\u0639\u0627\u0644\u0645 \u0642\u0627\u0628\u0644\u0629 \u0644\u0644\u062d\u0644\u061f
\r\n« \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\n 
\r\nIn naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
\r\nWanneer analyses worden gemaakt van armoede in de ontwikkelde, westerse landen, dan is relatieve armoede bijna altijd het onderwerp. Er wordt dan gekeken naar wat de gemiddelde levensstandaard is in een land en van mensen die vanwege hun beperkte inkomen ver onder deze levensstandaard zitten wordt dan vervolgens gezegd dat zij arm zijn. Er mag niet te licht gedacht worden over hoe onaangenaam het is om relatief arm te zijn. Vooral in de westerse landen is dit niet makkelijk, omdat daar alles toch eerst en vooral draait om wat je "hebt" - de nieuwste merkkleding, de mooiste auto, en waar je op vakante bent geweest\/zult gaan. Relatieve armoede is daarom dus wel een echt probleem, alhoewel vaak meer psychisch dan fysiek.
\r\nMaar, wanneer het aankomt op de vraag hoeveel recht arme mensen hebben op steun en hulp, dan is de relatieve benadering van armoede problematisch. De ene persoon vindt namelijk dat iedereen recht heeft op "een bloemetje op tafel"[1], terwijl de ander vindt dat niet gezeurd moet worden als men te eten en drinken heeft. In deze kwestie is het beter om absolute armoede als uitgangspunt te nemen.
\r\nOver wat absolute armoede precies is bestaat geen echte onenigheid. De meeste mensen zijn het erover eens dat het betekent dat een mens niet kan voldoen aan de absoluut noodzakelijke voorwaarden voor leven, oftewel eten en drinken voor nutritie en behuizing en kleding voor de bescherming tegen de elementen. Absolute armoede is ook een veel groter probleem dan relatieve armoede. Enerzijds omdat het handelt om een kwestie van leven en dood. Er kan en mag dus geen discussie zijn over de vraag of de absoluut arme mensen een recht hebben op hulp, want wie hen de hulp weigert die verklaart hen letterlijk ter dood veroordeelt. Anderzijds omdat veel meer mensen absoluut arm zijn dan relatief arm. Het aantal mensen op aarde dat moet rondkomen van een inkomen gelijk aan €1,50 of minder per dag is omstreeks 2,5 miljard, 37% van de totale wereldbevolking, namelijk.[2]
\r\nHet absolute armoede probleem is zo groot, en al zo lang aanwezig in de wereld, dat veel mensen in het westen zijn gaan betwijfelen of het ooit opgelost zal kunnen worden. Of dit correct is, dat is wat dit artikel wil onderzoeken. Kan het absolute armoede probleem inderdaad niet opgelost worden? Of is het lange bestaan van dit probleem slechts een kwestie van politiek beleid, en zou het dus opgelost kunnen worden met een ander politiek beleid?<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De realiteit van het absolute armoede probleem in de wereld
\r\nVolgens de Voedsel en Landbouw Organisatie (Food and Agricultural Organisation, FAO) van de Verenigde Naties waren in 2010 omstreeks 925 miljoen mensen op aarde in staat van ondervoeding. Dit was een lichte daling ten opzichte van 2009, toen volgens de FAO meer dan 1 miljard mensen chronisch ondervoed waren. Dit was 13% van de wereldbevolking. Het is vanzelfsprekend dat het aantal mensen in de wereld dat niet voldoende inkomen heeft voor voeding of behuizing of kleding ruim hoger moet liggen dan deze 925 miljoen.
\r\n 
\r\nBron: Voedsel en Landbouw Organisatie Verenigde Naties[3]
\r\nDe meest belangrijke oorzaak voor ondervoeding volgens het FAO is armoede. Volgens een analyse van de "World Development Indicators" door de Wereldbank in 2011 leefden in 2005 (het jaar van de meeste recente data) 1.374 miljoen mensen onder de absolute armoede grens van $1,25 per dag.  Purchasing power parity basis, wel te verstaan, wat betekent dat deze mensen leven zoals een Amerikaan die per dag $1,25 te besteden heeft of een Europeaan die dagelijks ongeveer €1,00 te besteden heeft. Als de iets hogere grens van $2,00 (ongeveer €1,50) per dag aangehouden wordt, dan stijgt volgens de Wereldbank het aantal absoluut arme mensen in de wereld naar 2.564 miljoen. Dit is 37% van de wereldbevolking.
\r\n 
\r\nBron: Wereldbank[4]
\r\nIs het absolute armoede probleem onvermijdelijk, of oplosbaar?
\r\nDat de honger in de wereld niet noodzakelijkerwijs hoeft te zijn wordt ondermeer bewezen door het feit dat het aantal mensen met obesiteit in de wereld veel groter is dan het aantal mensen met honger. Er zijn 1.500 miljoen mensen ofwel "te dik" ofwel "obese", terwijl er zoals gezegd 925 miljoen hongerigen zijn.[5] De mensen in absolute armoede bevinden zich in hoofdzaak in de ontwikkelingswereld in Afrika en Azië, terwijl de te dikke en obese mensen zich in hoofdzaak in de ontwikkelde wereld in Noord-Amerika en Europa bevinden.
\r\nDit is omdat de mensen in de ontwikkelde wereld in Noord-Amerika en Europa veel meer consumeren dan noodzakelijk is. De rijkste 20% van de wereldbevolking consumeert namelijk 76,6% van de totale productie in de wereld. De armste 20% van de wereldbevolking, daarentegen, consumeert slechts 1,5% van de totale productie.[6]
\r\nÉén van de redenen voor de immense consumptie in de ontwikkelde wereld in Noord-Amerika en Europa is verspilling. Omstreeks 30% van de totale voedselproductie in de wereld, oftewel omstreeks 1,3 miljard ton voedsel, wordt uiteindelijk niet gebruikt maar weggegooid. En dit gebeurt vooral in de ontwikkelde wereld in Noord-Amerika en Europa. Volgens schattingen gooien Amerikanen, Canadezen en Europeanen per persoon jaarlijks tussen de 280 en 300 kilo aan voedsel weg. In hoofdzaak wordt dit veroorzaakt door winkels die vereisten hebben betreffende het uiterlijk van voedsel (kleur, vorm) waardoor een deel van de productie gewoon weggegooid wordt omdat het er niet "mooi" genoeg uitziet. Maar ook zwakke planning bij consumenten, waardoor voedsel weggegooid wordt omdat de uiterste houdbaarheidsdatum verlopen is; en ongeïnteresseerdheid bij consumenten, waardoor voedsel weggegooid wordt simpelweg omdat teveel gekocht is; spelen een rol.[7]
\r\nIn het licht van deze immense verspilling die plaatsvind concludeert de FAO dan ook dat de totale wereld voedselproductie ruim voldoende is om de werelbevolking te voeden.[8] Volgens de FAO is het honger probleem in de wereld dus niet een probleem van productie, maar van het gebruik van deze productie.
\r\nSpecifiek voor wat betreft de armoede in de wereld, die dus voor het grootste deel van de honger in de wereld verantwoordelijk is, de Zwitserse bank Credit Suisse zegt in haar Global Wealth Report van 2011 dat de millionairs op aarde gezamenlijk 38,5% van de wereldrijkdom bezit. Oftewel 29,7 miljoen mensen bezitten $89 triljard, want volgens het rapport is de totale wereldrijkdom $231 triljard. De armste 68% van de wereldbevolking, daarentegen, moet het met 3,3% van de wereldrijkdom doen, oftewel $7,6 triljard.[9] Dit betekent dat als de mljonairs op aarde jaarlijks 2,5% van hun rijkdom zouden afstaan aan de armen op aarde, dan zouden de mensen die nu van minder dan $2,00 per dag moeten rondkomen een exra uitkering krijgen van $2.250. En dit is omstreeks $6,25 per dag - het wereldarmoede probleem zou opgelost zijn!
\r\nDe groei van de wereldbevolking en het probleem van absolute armoede
\r\nHet feit dat de wereldbevolking tijdens 2011 het aantal van 7 miljard bereikte zorgde voor veel ophef in de media. De snelle groei van de wereldbevolking zou het wereld armoede probleem enkel groter maken, was de redenatie bij velen namelijk. Volgens berekeningen van de Verenigde Naties, echter, zal de wereldbevolking doorgroeien tot een totaal van 9 miljard mensen rond 2050[10]. De vraag is in hoeverre dit een probleem zal zijn voor wat betreft armoede.
\r\nVolgens de FAO is de aarde in staat om het voedsel te produceren dat 12 miljard mensen nodig hebben.[11] Deze mening wordt gesterkt door verschillende onderzoeken. Volgens het Instituut voor Werktuigbouwkundigen IMECHE is de technologische kennis die noodzakelijk is om de voedselproductie te laten stijgen tot het niveau dat door 12 miljard mensen vereist wordt, reeds aanwezig: "Werktuigbouwkundigen hebben de kennis en de kunde om boven de uitdagingen die komen met de voorspelde groei [van de wereldbevolking] uit te stijgen. (...) Er zijn geen onoverkomelijke problemen voor wat betreft het tegemoetkomen aan de behoeften van 9 miljard mensen. (...) Duurzame oplossingen bestaan al."[12] En twee Franse onderzoeksinstituten voor landbouw en ontwikkeling kwamen met een soortgelijke conclusie. Het INRA en het CIRAD concludeerden dat de benodigde groei in voedselproductie eenvoudig gerealiseerd kan worden, zelfs als maatregelen genomen worden om het milieu te beschermen.[13]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Conclusie
\r\nHet is enkel omdat het kapitalisme het wereldarmoede probleem niet heeft weten op te lossen, dat honger bestaat in de wereld. De feiten maken namelijk duidelijk dat het incorrect is om te denken dat armoede en honger onvermijdelijk zijn: de middelen om ze op te lossen bestaan in de wereld, maar te weinig mensen hebben teveel van hen in handen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

________________________________________
\r\n[1] Bij introductie van de Algemene Bijstandswet in 1964 die ten doel had ervoor te zorgen dat iedere Nederlander zou beschikken over de "noodzakelijke kosten voor levensonderhoud" sprak toenmalig minister Marga Klompé de nu legendarische woorden: "Ook het bloemetje op tafel hoort erbij". www.volkskrant.nl\/vk\/nl\/2844\/Archief\/archief\/article\/detail\/471112\/1998\/12\/02\/MARGA-KLOMPE-De kordate-juffrouw-die-bijstand-tot-recht-maakte.dhtml
\r\n[2] "World Development Indicators 2011", Wereldbank,http:\/\/issuu.com\/world.bank.publications\/docs\/9780821387092
\r\n[3] www.fao.org\/docrep\/014\/i2330e\/i2330e06.pdf en www.fao.org\/news\/story\/en\/item\/45210\/icode\/
\r\n[4] Ibidem noot 2
\r\n[5] "World Disasters Report 2011", Internationale Rode Kruis, www.ifrc.org\/PageFiles\/89825\/307000-WDR-2011-FINAL-email-1.pdf
\r\n[6] "Poverty stats and facts", Global Issues, www.globalissues.org\/article\/26\/poverty-facts-and-stats
\r\n[7] "Global Food Losses And Food Waste: extent, causes and prevention", Voedsel en Landbouw Organisatie Verenigde Naties FAO, www.fao.org\/fileadmin\/user_upload\/ags\/publications\/GFL_web.pdf
\r\n[8] "Promotion And Protection Of All Human Rights, Civil, Political, Economic, Social And Cultural Rights, Including The Right To Development: Report of the Special Rapporteur on the right to food", Mensenrechten Commissie van de Verenigde Naties, www2.ohchr.org\/english\/bodies\/hrcouncil\/docs\/7session\/A-HRC-7-5.doc
\r\n[9] "Global Wealth Report 2011", Credit Suisse, www.credit-suisse.com\/news\/en\/media_release.jsp?ns=41874
\r\n[10] "World Population Prospects, 2010 Revision", Verenigde Naties, http:\/\/esa.un.org\/unpd\/wpp\/index.htm
\r\n[11] Ibidem noot 8
\r\n[12] "One Planet, Too Many People?", Institution of Mechanical,Engineers,www.imeche.org\/knowledge\/themes\/environment\/Population en www.newscientist.com\/article\/dn19946-housing-9-billion-wont-take-technomagic.html en www.guardian.co.uk\/world\/2011\/jan\/14\/population-explosion-seven-billion
\r\n[13] "We can feed 9 billion people in 2050", NewScientist, www.newscientist.com\/article\/dn19947-we-can-feed-9-billion-people-in-2050.html<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\nwww.islamhouse.com
\r\nIslam voor iedereen !
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":8390,"lft":10509,"rght":10510,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-10T23:52:52.000000Z","updated_at":"2026-04-04T15:05:12.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":41,"category_id":17,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Morals & Ethics","category_slug":"Morals-and-Ethics","get_date":"2017-05-10","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Is_het_wereld_armoede_probleem_oplosbaar.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Is_het_wereld_armoede_probleem_oplosbaar.doc"},{"id":5382,"title":"Een kritiek op rente","slug":"een-kritiek-op-rente","word":"\/uploads\/articles\/nl_Een_kritiek_op_rente.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_Een_kritiek_op_rente.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:een-kritiek-op-rente","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644: \u0627\u0644\u0631\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0645\u0646 \u064a\u062a\u0639\u0627\u0645\u0644\u0648\u0646 \u0628\u0627\u0644\u0631\u0628\u0627<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: \u0645\u0648\u0642\u0639 \u0627\u0644\u0635\u0631\u0627\u062d\u0629 http:\/\/www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0643\u062a\u064a\u0628 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u064a\u062d\u062a\u0648\u064a \u0639\u0644\u0649 \u0631\u062f\u0648\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0645\u0646 \u064a\u062f\u0639\u064a \u0645\u0646\u0627\u0641\u0639 \u0627\u0644\u0631\u0628\u0627 \u0648\u0642\u064a\u0627\u0633\u0647\u0645 \u0630\u0644\u0643 \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0628\u064a\u0639\u060c \u064a\u0630\u0643\u0631 \u0627\u0644\u0643\u0627\u062a\u0628 \u0623\u0648\u0644\u0627 \u0623\u062f\u0644\u062a\u0647\u0645 \u062b\u0645 \u064a\u062f\u062d\u0636\u0647\u0627 \u062f\u062d\u0636\u064b\u0627 \u0639\u0644\u0645\u064a\u0651\u064b\u0627 \u0641\u064a \u0636\u0648\u0621 \u0627\u0644\u0643\u062a\u0627\u0628 \u0648\u0627\u0644\u0633\u0646\u0629.<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n","body":"


\r\nEen kritiek op rente<\/span><\/span><\/span><\/strong>
\r\n [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

revisie: Yassien Abo Abdillah
\r\nbron: www.expliciet.nl
\r\n          <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Kantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\n2014 - 1435<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Islam voor iedereen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0631\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0627\u0644\u0630\u064a\u0646 \u064a\u062a\u0639\u0627\u0645\u0644\u0648\u0646 \u0628\u0627\u0644\u0631\u0628\u0627
\r\n« \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2013 - 1434
\r\n <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n <\/p>\r\n\r\n

\u0628\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0644\u0647 \u0627\u0644\u0631\u062d\u0645\u0646 \u0627\u0644\u0631\u062d\u064a\u0645
\r\nRente is de vergoeding die men betaalt voor het lenen vangeld. Door rente betaalt de schuldenaar meer geld terug aan de schuldeiser dan hij oorspronkelijk geleend heeft. Rente is dus "geld in ruil voor meer geld".Uitgestelde of gespreide betaling tegen een hogere prijs, waarbij die hogereprijs middels een percentage berekend wordt, wordt weliswaar vaak rente genoemd, maar dit is niet werkelijk rente. Het is namelijk niet "geld in ruil voorgeld". Dit percentage is namelijk onderdeel van transacties van het type "goederen in ruil voor geld" of "diensten in ruil voor geld". En het percentage dat dan rente genoemd wordt is in werkelijkheid slechts een manier om de prijs voor het goed of de dienst te bepalen, rekening houdend met de overeenkomst vanuitgestelde of gespreide betaling. [1]
\r\nDe echte rente van "geld in ruil voor meer geld" is een pilaar van de kapitalistische economie. Feitelijk niets in de kapitalistische economie gebeurd namelijk zonder rente. Het geld dat gebruikt wordt in het kapitalistische economisch systeem komt bijvoorbeeld tot stand door middel van een rente dragende lening bij de bank. Wanneer een bank geld leent bij de Centrale Bank, of wanneer iemand geld leent bij een bank, dan wordt het geld uit het niets gecreeerd: het wordt gedrukt op metaal of papier of electronisch bijgeschreven op een rekening. Dit betekent dat iedere handelstransactie in de kapitalistische economie die gebruik maakt van geld op zijn minst op indirecte manier gebruik maakt van rente. Maar heel veel van de  handels transacties in de kapitalistische economie maken ook op directe manier gebruik van rente. Zo goed als alle bedrijven gebruiken rente dragende schuld om hun activiteiten te financieren, zelfs de meest succesvolle en winstgevende ondernemingen van de meest rijke personen. En, heel veel van de consumptie van mensen, zoals huizen en auto's, wordt gefinancierd door  rente dragende schuld. Rente is daarom big business in de kapitalistische economie waaraan honderden miljarden dollars en euro's verdiend worden ieder jaar.
\r\nDit alles geeft aan dat in de kapitalistische samenlevingen het principe van rente algemeen geaccepteerd is. Zozeer dat zelfs de enkele overgebleven individuen die niets met rente te maken willen hebben zich aan de betaling en ontvangst van rente niet meer kunnen onttrekken. [2]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De geschiedenis van rente
\r\nDe denkers onder de oude grieken waren felle tegenstanders van de praktijk van rente. Volgens Aristoteles (384 - 322 voor de christelijkejaartelling) was rente onnatuurlijk: "De meest hatelijke manier (van geldverdienen, vert.), en met de beste reden, is rente, dat een winst halt uit het geld zelf en niet uit het natuurlijke gebruik ervan. Want geld is bedoeld om gebruikt te worden in ruil, niet om het toe te laten nemen door rente. En deze term rente, wat betekent ‘de geboorte van geld uit geld', wordt toegepast op het broeden van geld want het nageslacht is zoals de ouders. Van al de manieren waarop geld verdiend kan worden is deze de meest onnatuurlijke".[3] Aristoteles' eerste argument voor zijn stelling dat rente onnatuurlijk is, is zijn opmerking dat het bezit aan geld anders is dan het bezit aan bijvoorbeeld vee of landbouw grond. Het vee plant zichzelf  voort en normaal gesproken groeit het bezit aan vee dus over tijd, zo merkte hij op. Landbouwgrond brengt gewassen voort en ook door het bezit aan landbouwgrond groeit het totale bezit dus ieder jaar. Geld, daarentegen, zo steldeAristoteles, brengt uit zichzelf niets voort. Geld is "onvruchtbaar", zei hij.Want met geld wordt vee of landbouwgrond gekocht om het bezit te laten groeien. Omdat geld in zichzelf dus niets voortbrengt, achtte Aristoteles het onnatuurlijk om een vergoeding te vragen wanneer men geld uitleent. Omdat het uitgeleende in zichzelf niets voortbrengt waaruit de vergoeding betaalt zou kunnen worden. Het tweede argument van Aristoteles was dat geld zoals eten is en niet zoals de potten en pannen die gebruikt worden om het eten mee klaar te maken. De potten en pannen die gebruikt worden om het eten mee klaar te maken blijven bestaan na de bereiding van de maaltijd. Zij kunnen meerdere malen voordit werk gebruikt worden. Daarom kan men potten en pannen verhuren, oftewel uitlenen voor gebruik aan anderen in ruil voor een vergoeding. Het eten, daarentegen,kan maar eenmaal gebruikt worden. Als het gegeten is, is het weg. Daarom kan eten niet verhuurd worden want anderen kunnen het eten niet gebruiken en hierna weer teruggeven. Geld is een ruilmiddel en daarom net zo als eten, zei Aristoteles. Geld is namelijk ook weg als je het eenmaal gebruikt hebt om iets mee te kopen of huren. Ook hierom achtte Aristoteles de praktijk van rente onnatuurlijk. Het geld is gewoon weg als het eenmaal gebruikt is, net zoals het eten weg is als het gegeten is, en daarom kan volgens Aristoteles geld niet verhuurd worden, oftewel uitgeleend worden in ruil voor een vergoeding.
\r\nTijdens de middeleeuwen bleef rente een groot taboe in christelijke Europa omdat de christelijke openbaringsteksten rente in de scherpste bewoordingen veroordelen: "Gij zult aan uw broeder niet woekeren, met woeker van geld, met woeker van spijze, met woeker van enig ding, waarmede men woekert. Aan den vreemde zult gij woekeren;maar aan uw broeder zult gij niet woekeren; opdat u de Heere, uw God, zegene,in alles, waaraan gij uw hand slaat, in het land, waar gij naar toe gaat, omdat te erven." (Deuteronomium 23: 19 - 20). Woeker en rente waren in die tijd nog synoniemen. Omdat de christelijke theologen stelden dat alle mensen broeders zijn, achtten zij op basis van dit vers rente compleet verboden. De christelijke scholastici beargumenteerden dit verbod op rente op dezelfde manier als Aristoteles. De christelijke scholastici vergeleken rente met diefstal omdat zij, in lijn met Aristoteles, geld eveneens "onvruchtbaar"achtten. Om rente te eisen bij een lening werd daarom gezien als diefstal door de schuldeiser van de schuldenaar. Ambrosius van Milaan (339 - 397 na christelijke jaartelling) zei daarom over rente: "Als iemand rente neemt dan verricht hij een gewelddadige overval, en dan zal hij niet in leven blijven". [4]Ambrosius van Milaan vergeleek rente dus met een roofoverval, waar dat momentde doodstraf op stond. En Thomas van Aquino (1225 - 1274 na christelijkejaartelling) verwees terug naar Aristoteles toen hij opmerkte dat geld als ruilmiddel per definitie opgegeven moet worden voor geruik, precies zoals eten opgegeven wordt bij gebruik (na het gebruik is het weg): "Geld, volgens de filosoof (Aristoteles, vert.), is uitgevonden in hoofdzaak als ruilmiddel.En dientengevolge is het juiste en normale gebruik van geld consumptie of verwijdering, waarbij het opgegeven wordt in ruil. Het is derhalve van nature onwettelijk om betaling te nemen voor het gebruik van geleend geld".[5]
\r\n De vroege christelijke scholastici namen echter afstand van het complete verbod op rente. Op filosofische gronden beargumenteerden zij ruimte voor bepaalde vormen van rente. Bijvoorbeeld wanneer een schuldenaar zijn verplichtingen tegenover de schuldeiser niet nakomt. In dat geval is het volgens de vroege christelijke scholastici toegestaan dat de schuldeiser een extra heffing neemt van de schuldenaar als een soort van boete. Ook zagen de vroege scholastici het als toegestaan dat de schuldeiser een extra heffing vraagt van de schuldenaar als er zich een ramp voordoet. De schuldeiser wordt door een ramp namelijk dubbel getroffen, zo zeiden de scholastici, omdat hij bij de ramp niet de beschikking heeft over zijn geld. Ten slotte zagen de scholastici het als toegestaan voor de schuldeiser om een extra heffing te vragen van de schuldenaar wanneer de schuldeiser een belangrijke investerings mogelijkheid misloopt vanwege de leenafspraak. Al deze extra heffingen zijn feitelijk vormen van rente, want zij zorgen ervoor dat de schuldeiser meer geld terugkrijgt van deschuldenaar dan oorspronkelijk uitgeleend. Maar de vroege christelijke scholastici maakten deze vormen van rente, vanwege de omstandigheden waarin zij betaald worden, toegestaan.
\r\nLatere christelijke theologen in Duitsland zoals Gabriel Biel (1420 - 1495 na christelijke jaartelling), Konrad Summenhardt (1461 -1511 naar christelijke jaartelling) en John Eck (1486 - 1543 naar christelijke jaartelling); en Jean Gerson (1363 - 1429 naar christelijke jaartelling) in Frankrijk, namen afstand van een belangrijk principe binnen de christelijke theologie tot dan toe, waardoor zij de deur openden voor verdere acceptatie van rente. Volgens de theologen voor hen was de daad hetgeen waarnaar gekeken moetworden wanneer men zich afvraagt of iets een zonde is of niet. Volgens Biel, Summenhardt, Eck en Gerson, daarentegen, moet men kijken naar de intentie achter de daad wanneer men zich afvraagt of iets een zonde is of niet. Het gevolg van deze zienswijze van Biel, Summenhardt, Eck en Gerson was datzij rente als toegestaan zagen wanneer er goede intenties achter de afspraak met rente schuil gingen. Dus, om geld uit te lenen met rente aan iemand omdat die hulp nodig heeft, om hem te kunnen helpen, zagen zij als toegestaan door de Bijbel en het menselijke verstand. Om geld uit te lenen met rente aan iemand die hulp nodig heeft, om misbruik te kunnen maken van zijn ellende, zagen zij als de rente verboden door de Bijbel en het menselijke verstand. Eck zette dit uiteen in zijn publicatie "Tractatescontractu quinque de centum". Hij werd geholpen om dit te publiceren door de familie Fugger, een grote bankiers familie in het Habsburgse Rijk die veel stond te profiteren wanneer de samenleving rente zou accepteren als toegestaan. Op hun kosten reisde Eck daarom stad en land af om overal zijn nieuwe ideeën betreffende rente te verkondigen.
\r\nDoor de ideeën van Biel, Summenhardt, Eck en Gerson kwam feitelijk het onderscheid tussen woeker en rente tot stand. Woeker werd rente met slechte intenties zoals uitbuiting; rente werd rente met goede intenties zoals helpen. Steeds meer mensen begonnen daarom te argumenteren dat het christendom woeker verbood, maar niet de rente; en dat het menselijke verstand de legitimiteit van woeker verwerpt, maar die van rente niet. Daarmee begon de trend die een beperkte hoeveelheid rente in alle gevallen acceptabel acht omdat er altijd wel een reden gevonden kon worden om te spreken van "geode intenties", of het mislopen van investerings mogelijkheid, of compensatie voorramp, of compensatie voor late betaling. Onder deze trend werd woeker"excessieve rente", oftewel alles meer dan 5%.
\r\nTen tijde van de opkomst van de verlichting was rente daarom reeds gewoon goed geworden in de samenlevingen. Nog steeds taboe, echter, was de "woeker". Woeker was een excessief rente percentage, en gewoonlijk warden rente percentages van meer dan 5% als woeker beschouwd. De verlichtingsdenkers in Europa vielen dit laatste taboe betreffende rente aan omdat het gebaseerd was op religieuze overtuigingen. Volgens het secularisme van de verlichtingsdenkers mag God zich namelijk niet met de levens van de mensen van de mensen bemoeien en moet de mens voor zichzelf de wet bepalen. Kort samengevat, volgens de verlichtingsdenkers zou de mens vrij moeten zijn om te doen en laten wat hij zelf wil. Op het moment dat het verlichtingsdenken meer en meer invloedrijk werd in Europa, en overal de wetboeken werden herschreven om de op christendom gebaseerde wetten te vervangen door wetten gebaseerd op het principe van persoonlijke vrijheid, probeerden de verlichtingsdenkers een publieke opinie te creëren voor verwijdering van ieder wettelijk verbod op of beperking van rente. Dus ook verwijdering van het verbod op woeker.
\r\nJeremy Bentham maakte duidelijk dat er vanuit het seculiere perspectief er geen redenen zijn om rente, wat voor percentage dan ook, te verbieden. Want, zo argumenteerde hij, als volwassen mensen van gezond verstand in vrijheid een afspraak maken, omdat beiden denken dat zij profijt realiseren bij deze afspraak, dan is dat hun goed recht: "Geen man, gerijpt door de jaren en met gezond verstand, die handelt in vrijheid en met zijn ogen open, zou tegen gewerkt moeten worden, zo gezegd ten goede van hem, bij het maken van een afspraak (met willekeurige welk rente percentage, vert.) om geld te verkrijgen, als hij hier voordeel in ziet; evenmin, en dit is het logische gevolg, zou iemand tegengewerkt moeten bij het voorzien van hem, onder de voorwaarden waarvan hij denkt dat dezen goed zijn om mee akkoord te gaan." [6] Op deze seculiere basis raakte rente in alle vormen algemeen aanvaard in de Europese samenlevingen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nDe economische argumenten voor rente
\r\nMet rente in Europa bevrijd van het religieuze taboe warden verschillende theoriën ontwikkeld om de legitimiteit en het nut van rente te beargumenteren.
\r\nAl de theorieën die legitimiteit van rente proberen te beargumenteren gaan uit van de aanname dat geld is zoals alle andere goederen. En omdat goederen verhuurd kunnen worden in ruil voor een vergoeding, wordt gezegd dat ook geld verhuurd moet kunnen worden in ruil voor een vergoeding. Deze vergoeding voor het verhuren van geld is rente. [7]
\r\nEen verder idee dat gepropageerd wordt om het idee van legitimiteit van rente met argumenten te staven is het idee van "Time Value of Money". Dit idee zegt dat de mens meer waarde hecht aan bezit nu, dan aan bezit later. Degene die geld uitleent moet daarom gecompenseerd worden voor het feit dat hij zijn bezit nu opgeeft en het pas later weer terug krijgt. Volgens het idee van "Time Value of Money" is het daarom een recht voor de schuldeiser om rente te vragen, want de rente compenseert hem voor het feit dat hij zijn bezit nu opgeeft en het pas later weer terug krijgt.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Nog een argument dat gebruikt wordt ter rechtvaardiging van het idee van legitimiteit van rente is de risico factor. Er bestaat bij leningen altijd de kans dat de schuldenaar zijn verplichtingen niet nakomt. En dus dat de schuldeiser (een deel van) zijn geld niet terug krijgt van de schuldenaar. Daarom, zegt men, is de mens meer geneigt om niet uit te lenen dan om wel uitlenen. Want als hij niet uitleent loopt hij minder risico om zijn bezit kwijt te raken, zo is de gedachte hierachter. Om de mens te motiveren toch wel uit te lenen, alhoewel dit dus meer risicovol is, moet hij gecompenseerd worden voor het extra risico dat hij loopt bij het uitlenen van geld. De schuldeiser moet daarom meer geld terugkrijgen dan hij uitgeleend heeft, zodat hij gecompenseerd wordt voor het risico waarvan uitlenen gepaard gaat.
\r\nVoor wat betreft het nut van rente werd opgemerkt dat economische bedrijvigheid geholpen kan worden door rente. Economische bedrijvigheid is voordelig voor iedereen omdat het zorgt voor banen en dus inkomen voor de mensen. Het vertrekpunt van de redenatie die zegt dat rente nuttig is voor economische bedrijvigheid is de observatie dat er in iedere samenleving mensen zijn die meer geld hebben dan zij nodig hebben voor de realisatie van de door hen gewenste economische activiteiten zoals consumeren, handelen en investeren; en mensen die minder geld hebben dan zij nodig hebben voor de realisatie van de door hen gewenste economische activiteiten zoals consumeren, handelen en investeren. Rente kan deze beide mensen samenbrengen, zo wordt gezegd, zodat degene met te weinig geld toch de beschikking kan krijgen over hetgeen hij nodig heeft. Zo kan deze persoon consumeren wat hij nodig heeft, waardoor de economische bedrijvigheid geholpen wordt; of zo kan hij investeren waardoor de economische bedrijvigheid geholpen wordt. Want rente geeft degenen die meer geld hebben dan zij nodig hebben voor de realisatie van de door hen gewenste economische activiteiten een motief om hun overschot aan geld beschikbaar te stellen aan degenen die minder geld hebben dan zij nodig hebben voor de realisatie van de door hen gewenste economische activiteiten.
\r\nOp basis van deze ideeën wordt tegenwordig gezegd dat rente legitiem is, want het compenseert de schuldeiser voor het feit dat hij zijn geld niet zelf gebruiken kan en voor het risico dat hij loopt wanneer hij zijn geld uitleent. Op basis van deze ideeën wordt tegenwordig gezegd dat rente nuttig is, want het motiveert de eigenaren van het geld om hun overschot beschikbaar te stellen aan de mensen met een tekort.
\r\nKritiek op het idee van legitimiteit van rente
\r\nDe bewering dat geld net zoals alle andere goederen is, is volstrekt incorrect. Gewone goederen hebben namelijk de capaciteit om gebruikt te worden als consumptieve goederen die de behoeftes van de mens bevredigen; of om gebruikt te worden als productie goederen die nieuwe goederen of diensten tot stand brengen. Geld, daarentegen, kan niet geconsumeerd worden om de behoeftes van de mens te bevredigen. Evenmin kan het geld zelf gebruikt worden om goederen te produceren. Geld is een uitvinding van de mensen om ruil tussen consumptieve goederen, of tussen productie goederen, of tussen consumptiegoederen en productiegoederen eenvoudiger te maken. Dit geeft geld unieke eigenschappen die anders zijn dan de eigenschappen van de consumptie-en productiegoederen. En daarom is het incorrect om te zeggen dat rente legitiem is omdat het verhuur van goederen legitiem is. Omdat geld niet zoals andere goederen is, kunnen oordelen over andere goederen of praktijken betreffende andere goederen niet gebruikt worden om oordelen over geld of praktijken betreffende geld te rechtvaardigen.
\r\nVoor wat betreft het idee van "Time Value of Money" dat zegt dat geld nu is meer waard is dan geld later, en dat rente daarom gerechtvaardigd is omdat het de schuldeiser compenseert voor dit verschil in waarde, dit idee is incorrect omdat het de complete realiteit niet correct beschrijft. En waar het de realiteit wel correct beschrijft, daar is deze beschrijving gebonden aan een context. En het is niet correct om uit de observatie van een realiteit die gebonden is aan een context een regel te extraheren voor toepassing los van deze context.
\r\nEr kunnen in de realiteit inderdaad voorbeelden gevonden waar het vanzelfsprekend is om "nu" meer waardevol te achten dan "later". Bijvoorbeeld, als een handelaar zijn voorraad verkoopt dan heeft hij geld nodig om zijn voorraad weer aan te kunnen vullen. In deze situatie heeft de handelaar dus een voorkeur voor directe betaling, oftewel voor geld "nu" in plaats van"later", omdat dit hem in staat stelt zijn voorraad weer aan te vullen. Maar er kunnen in de realiteit ook voorbeelden gevonden waar "later" meer waardevol wordt geacht dan "nu". Het simpele feit dat mensen geld opzij zetten en sparen voor "later" - en veel mensen doen dit zelfs zonder rente - geeft aan dat de mens soms "later" prefereert boven "nu". Er kan dus niet gezegd worden dat mensen altijd "nu" prefereren boven "later", net zo min als gezegd kan worden dat mensen altijd "later" prefereren boven "nu". De "Time Value of Money" theorie is daarom incorrect omdat deze de complete realiteit niet correct beschrijft.
\r\nDaar waar de "Time Value of Money" theorie de realiteit wel correct beschrijft, oftewel daar waar mensen wel "nu" prefereren boven "later", daar is dit oordeel gebonden aan de context. Bijvoorbeeld in het geval van de handelaar die zijn ganse voorraad verkoopt, dat deze handelaar een voorkeur heeft voor "nu" heeft te maken met zijn specifieke situatie. Als hij veel geld verdiend zou hebben met een eerdere transactie en daardoor over veel contant geld zou beschikken, zou hij mogelijk geen voorkeur voor "nu" hebben. Dan zou hij mogelijk onverschillig staan tegenover "nu" en "later" omdat hij reeds overvoldoende geld beschikt om zijn lege voorraad aan te vullen. Dit toont aan dat de voorkeur van de handelaar voor "nu" of "later" gebonden is aan zijn specifieke situatie. Oftewel, het is gebonden aan de context waarin de kwestie beschouwd wordt. Een mogelijk beter voorbeeld om de context gebondenheid van het idee van"Time Value of Money" duidelijk te maken is de activiteit eten. Op het moment dat men honger heeft, heeft men een voorkeur voor eten "nu" in plaats van later"later". Daarentegen, op het moment dat men zijn honger net gestild heeft en men verzadigd is heeft men een voorkeur voor eten "later" in plaats van "nu". Ook dit toont aan dat de voorkeur voor "nu" of "later" gebonden is aan de context waarin de kwestie beschouwd wordt. Dit zijn voorbeelden die duidelijk maken dat de voorkeur voor "nu" boven "later", of andersom, afhankelijk is van specifieke omstandigheden. Er bestaat dus niet een algemene regel die "nu" altijd boven of onder "later" plaatst, omdat deze bepaling afhankelijk is van de situatie. De"Time Value of Money" theorie is daarom incorrect omdat het doet alsof er weleen algemene regel is die "nu" altijd boven "later" plaatst, ongeacht de context.
\r\nVoor wat betreft de mensen die de "Time Value of Money" theorie als een waarde oordeel zien, die dus van mening zijn dat de mensen "nu" behoren te prefereren boven "later", en die dus zeggen dat rente legitiem is omdat de mensen"nu" behoren te prefereren boven "later", tegen hen moet het volgende gezegd worden: Wanneer u zegt dat bijvoorbeeld het eten van ijsje nu meer waard is dan het eten van een ijsje later, dan stelt u feitelijk dat de consumptie van latere generaties minder waard is dan de consumptie van de huidige generatie. Maar, er bestaat geen verstandelijk argument ter rechtvaardiging hiervoor. Waarom zouden de belangen van de huidige generatie meer waarde moeten zijn dan de belangen van de latere generaties? Uw visie is ook schadelijk voor het welzijn van de mensheid. Wanneer namelijk de huidige generatie haar belangen hoger waardeert dan de belangen van latere generaties, dan is het onvermijdelijk dat de belangen van latere generaties geschaad worden door de huidige generatie. De huidige generatie zal dan bijvoorbeeld gemotiveerd worden om de goederen die slechts in beperkte hoeveelheden beschikbaar zijn op aarde te overconsumeren omdat zij haar eigen consumptie over waardeert en de consumptie van latere generaties onderwaardeert.  Latere generaties zullen daarom met tekorten geconfronteerd worden, mogelijk ook in het bereik van zaken die van fundamenteel belang zijn voor het welzijn van de mensen zoals schoon drinkwater, bossen en fossiele energie.
\r\nVoor wat betreft het idee van rente als vergoeding voor het risico dat hoort bij uitlenen, dit idee gaat uit van een incorrect wereldbeeld. Het gaat ervan uit dat de mens alles in zijn leven onder controle heeft. Dat als hij zijn geld bij zich houdt er geen risico op verlies van zijn geld is. En dat als hij zijn geld uitleent er wel risico op verlies is omdat hij dan de controle over zijn geld weggeven heeft. Dit wereldbeeld is incorrect omdat het feit is dat er veel dingen in het leven van de mens plaats vinden die buiten de controlevan de mens zijn. Ook als de mens zijn geld bij zich houdt kan hij zijn geld verliezen, immers. Het kan gestolen worden, verwoest worden door brand of een natuurramp, of de bank waar het gehouden wordt kan failliet gaan. De theorie achter het idee van rente als vergoeding voor het risico dat hoort bij uitlenen is dus incorrect. Bovendien, zelfs als men zou accepteren dat uitlenen inderdaad een groter risico op verlies met zich mee brengt dan niet uitlenen, dan blijft het onmogelijk om op objectieve basis vast te stellen hoeveel precies dit verschil is. En dit maakt het idee van rente als vergoeding voor het risico dat hoort bij uitlenen praktisch waardeloos.  
\r\nIn toevoeging op deze verstandelijke weerleggingen van de theorieën die rente legitimiteit moeten geven is er ook nog het simpele feit dat rente big business is in de kapitalistische wereld. De genoemde theorieën beweren allemaal dat rente slechts een compensatie is voor het ongemak dat hoort bij uitlenen. Oftewel, dat door rente de mens geen voorkeur meer heeft voor niet uitlenen wanneer in vergelijking met wel uitlenen. Maar als dit inderdaad de realiteit van rente zou zijn, dan zou er niet een immense industrie rondom rente zijn ontstaan. Dat rente big business is geeft aan dat rente de mensen een voorkeur geeft voor uitlenen in vergelijking met niet uitlenen. En dus dat rente in werkelijkheid niet slechts een compensatie voor tijd en risico is.
\r\nKritiek op het idee dat rente nuttig is
\r\nBetreffende het idee dat rente nuttig is omdat het economische bedrijvigheid zou helpen, de analyse van dit idee vereist dat een aantal verschillende situaties onderscheiden worden. Allereerst, er wordt gezegd dat rente economische bedrijvigheid helpt doordat het enerzijds consumptie mogelijk maakt en anderzijds investeringen. In het geval van consumptie is de aanname dat de mensen die meer geld hebben dan zij nodig hebben voor de realisatie van de door hen gewenste economische activiteiten zoals consumeren, handelen en investeren door rente gemotiveerd worden om hun geld uit te lenen aan mensen die minder geld hebben dan zij nodig hebben voor de realisatie van de door hen gewenste consumptie. In het geval van investeren is de aanname dat de mensen die meer geld hebben dan zij nodig hebben voor de realisatie van de door hen gewenste economische activiteiten zoals consumeren, handelen en investeren door rente gemotiveerd worden om hun geld uit te lenen aan mensen die minder geld hebben dan zij nodig hebben voor de realisatie van de door hen gewenste investeringen. De validiteit van het idee dat rente nuttig is moet voor ieder van deze twee situaties apart onderzocht worden.
\r\nVoor wat betreft het idee dat rente nuttig is omdat het door de facilitering van consumptie de economische bedrijvigheid zou helpen, dit is correct wanneer men enkel kijkt naar "nu" en tegelijkertijd "later"negeert. Een rente dragen lening staat de schuldenaar namelijk in staat om "nu" meer te consumeren dan zijn bezit hem toestaat, zonder dat het de consumptie"nu" van de schuldeiser vermindert. De schuldeiser leent immers hetgeen uit dat zijn persoon behoefte aan consumptie, handel en investering te boven gaat. De totale consumptie "nu" wordt daarom vergroot door de rentedragende lening. Maar, iedere rentedragende lening heeft nog twee verdere gevolgen. Het geleende geld stelt de schuldenaar weliswaar in staat om "nu" meer consumeren dan hij effectief bezit, maar hij zal hierdoor "later" minder kunnen consumeren dan hij bezit omdat hij op dat moment het geleende geld terug zal moeten betalen. Dit tweede effect van de rentedragende lening is dus in feite een ruil tussen consumptie"nu" (hoger) en consumptie "later" (lager).  Ten derde zal de schuldenaar "later" ook rente moeten betalen. Zijn consumptie "later" zal dus me een grotere hoeveelheid verminderd worden dan zijn consumptie "nu" is toegenomen. Dus als de beide periodes "nu" en "later" in ogenschouw worden genomen, en niet enkel "nu", dan blijkt dat de totale consumptie van de schuldenaar afneemt ten gevolge van de rentedragende lening. Een deelvan zijn bezit zal hij door de rentedragende lening moet afdragen in de vorm van rente, en hij zal dit deel van zijn bezit daarom niet meer kunnen consumeren.
\r\nMen kan zeggen, deze afname in totale consumptie van de schuldenaar wordt gecompenseerd door een toename van de totale consumptie van de schuldeiser omdat deze door de ontvangst van rente een groter bezit tot zijn beschikking heeft. In antwoord hierop moet verwezen worden naar het feit dat in de uitgangssituatie de schuldeiser reeds meer bezat dan hij wilde consumeren, verhandelen of investeren. Het is daarom meest waarschijnlijk dat de groei van het bezit van de schuldeiser ten gevolve van de rentebetaling aan hem het deel van zijn bezit dat hij niet wenst te consumeren, verhandelen of investeren zal laten groeien. Anders gezegd, het zal het niet-actieve of niet-productieve deel van zijn bezit doen laten groeien. De totale consumptie van de schuldeiser moet dus verwacht wordt niet te groeien door de groei van zijn bezit. En dit betekent dat de totaal van de consumptie in de samenleving zal afnemen door de rentedragende lening.
\r\nMen kan zeggen, in de periode "later" zal de schuldeiser meer kunnen uitlenen omdat zijn niet actieve of productie bezit is gegroeid door de rentebetaling aan hem. Hij zal dus meer kunnen uitlenen in de periode"later" en dit zal de afname in de totale consumptie te niet doen. In antwoord hierop moet gezegd worden dat dit niets anders is dan een herhaling van zetten. Iedere rentedragende lening zal vanwege de rente actief of productief bezit nemen van de schuldenaar en overdoen aan de schuldeiser die het onderdeel laat worden van zijn niet-actieve of niet-productieve bezit. De invloed van iedere rentedragende lening op de totale consumptie is daarom hetzelfde: het zal totale consumptie "nu" laten toenemen, maar totale consumptie "later" meer laten afnemen. En dus hoe groter het aandeel door schuld gefinancierde consumptie"nu", hoe groter de afname van de totale consumptie "later" omdat dan meer rente moet worden betaald.
\r\nVoor verdere kritiek op het idee dat rente nuttig is omdat het door de facilitering van consumptie de economische bedrijvigheid zou helpen moet gekeken worden naar het soort van consumptie dat gedaan wordt met de rentedragende lening. Men kan immers lenen met rente om primaire consumptie -oftewel de consumptie die noodzakelijk is voor het bestaan - mogelijk te maken, maar men kan ook lenen met rente om de consumptie van luxe mogelijk te maken.
\r\nWanneer iemand geld moet lenen om primaire consumptie tekunnen realiseren, dan is hem feitelijk een onrecht aangedaan. Er zijn op de aarde namelijk voldoende middelen aanwezig om de primaire consumptie van alle mensen te kunnen garanderen. Bij dit gegeven kan het niet geaccepteerd worden dat iemand niet over genoeg middelen beschikt om zijn primaire consumptie te kunnen doen. Wie dit wel accepteert zegt feitelijk dat sommige mensen volgens hem geen recht op leven hebben, en dit is misdadig. Derhalve, in de situatie waar er genoeg middelen beschikbaar zij voor de primaire consumptie van allen, maar een individu zijn primaire consumptie toch niet kan doen omdat hij over te weinig van de beschikbare middelen beschikt en dus moet lenen om zijn primaire consumptie te kunnen realiseren, is rente een misdaad bovenop een misdaad. De eerste misdaad die dit individu is aangedaan is dat hem zijn rechtmatige deel van de beschikbare middelen is onthouden: alhoewel er genoeg is voor iedereen krijgt hij niet wat hij nodig heeft om te overleven. De tweede misdaad die dit individu is aangedaan is dat om aan de dood te ontsnappen hem alleen de mogelijkheid wordt gegeven om een deel van zijn toekomstige consumptie op te geven. Hem wordt niet de mogelijkheid gegeven om consumptie "later" te ruilen voor consumptie "nu". Hij moet namelijk rente betalen voor deze ruil en hij moet een deel van zijn consumptie "later" dus gewoon opgeven. Dit is profiteren van de initiële misdaad die dit individu is aangedaan. Terwijl de dood hem in de ogen staart vraagt men hem om consumptie "later" op te offeren om de ruil van consumptie "later" voor consumptie "nu" mogelijk te maken. Dit is niets anders dan uitbuiting.
\r\nIemand die geld wil lenen om de consumptie van luxe "nu" te kunnen realiseren in plaats van "later", en die bereid is rente hiervoor tebetalen, die moet behandeld worden als een krankzinnige. Want zoals gezegd, de rentedragende lening betekent drie dingen. Ten eerste stelt het geleende geld het individu in staat om "nu" meer consumeren dan hij effectief bezit. Ten tweede betekent het dat hij "later" minder zal kunnen consumeren dan hij bezit omdat hij dan de lening terug moet betalen. Dit is in feite ruil. Ten derde betekent het dat hij "later" meer moeten opgeven dan hij "nu" krijgt, omdat hij "later" naast aflossing tevens rente moet betalen. Over gans het leven genomen zal het individu dus minder kunnen consumeren wanneer hij rente dragend leent dan wanneer hij niet rente dragend leent. Bij deze wetenschap zal enkel de person die gelooft in het idee dat "nu" beter beter is dan "later" toch een rentedragende lening aan gaan. Hij accepteert namelijk dat hij in totaal weliswaar minder zal kunnen consumeren, maar daar hij consumptie "nu" hoger waardeert dan consumptie "later" gelooft hij dat de totale waarde van zijnconsumptie hoger zal zijn met een de rentedragen lening dan zonder de rentedragende lening. Maar de onjuistheid van het idee dat consumptie "nu"beter is dan consumptie "later" is reeds aangetoond. "Nu" is beter dan "later" enkel voor wat betreft de primaire consumptie, want dit is een kwestie van leven of dood. Voor luxe is er geen redelijk argument voor het idee dat "nu"beter dan "later" is, of andersom. Sterker nog, er is in het voorgaande aangetoond dat dit idee schadelijk is voor het welzijn van de mensheid. De persoon die desondanks toch luxe "nu" hoger waardeert dan "later", die moet daarom gezienen behandeld worden als de krankzinnige die niet vrijgelaten mag worden in zijn handelen omdat hij niet correct kan denken. Dus, als er iemand is die rentedragend geld wil lenen voor de consumptie van luxe "nu" in plaats van "later", dan is dit niet een rechtvaardiging van rente. Dit is namelijk onzinnig en deze persoon moet zijn dwaling uitgelegd worden zodat hij zijn wens tot rentedragend lenen verlaat. En anders moet hij weerhouden worden van het uitvoeren van zijn onzinnige wens zoals de krankzinnige weerhouden moet worden van de dwaasheid.
\r\nDan voor wat betreft het idee dat rente nuttig is omdat economische bedrijvigheid helpt, doordat het investeringen mogelijk maakt. Zoals gezegd, de gedachtegang hierachter is dat de mensen die meer geld hebben dan zij nodig hebben voor de realisatie van de door hen gewenste economische activiteiten zoals consumeren, handelen en investeren door rente gemotiveerd worden om hun geld uit te lenen aan mensen die minder geld hebben dan zij nodig hebben voor de realisatie van de door hen gewenste investeringen. En zo zou rente ondernemen en daarmee economische roei en wetenschappelijke\/technologische vooruitgang mogelijk maken.
\r\nDeze redenering is correct voor wat het bespreekt. Want inderdaad, rente motiveert de mensen die meer geld hebben dan zij nodig hebben om dit uit te lenen. En zo maakt rente inderdaad ondernemen mogelijk en faciliteert het dus economische bedrijvigheid. Deze redenering moet echter ook incorrect genoemd, omdat zij gebrekkig is. Want zij bespreekt enkel de invloed van rente op de schuldeiser maar niet de invloed van rente op de schuldenaar. En voor een correcte beoordeling van het nut van rente moet naar beiden gekeken worden. De vraag moet dus zijn, wat is de invloed van rente op degene die wil ondernemen maar hiervoor zelf niet voldoende geld heeft en wat is de invloed van rente op degene die niet wil consumeren of ondernemen maar hiervoor wel voldoende geld heeft?
\r\nTer antwoord op deze vraag moet de praktijk van financiering van een onderneming vergeleken worden met het partnerschap. Bij financiering van een onderneming neemt de ondernemer met een idee en de capaciteit en bereidheid om op basis van het idee te werken een rentedragende lening om de onderneming te kunnen beginnen. Bij partnerschap komt degene met het idee en de capaciteit en bereidheid om te werken samen met degene die geen idee of capaciteit of bereidheid om te werken heeft maar wel geld. De ondernemer levert dan het ideeën de arbeid in de onderneming en de geld met het geld levert het geld, waarna ze winst en verlies van de onderneming delen. Bij financiering wordt terugbetaling van de schuld en de betaling van de rente verwacht door deschuldeiser, of de onderneming nu succesvol uitpakt of niet. Met andere woorden, het recht van de schuldeiser wordt niet beïnvloedt door het succes of de afwezigheid daarvan van de onderneming. Dit betekent voor de ondernemer dat als zijn onderneming succesvol is, hij geen probleem heeft. Als zijn onderneming niet succesvol is, echter, dan verliest hij de tijd die hij heeft gewerkt voor de onderneming en hij moet het geleende geld en rente terugbetalen. Bij partnerschap delen de partners in zowel succes als mislukking van de onderneming. Oftewel, als de onderneming een succes is, dan delen ze de winst. En als de onderneming dan een mislukking is, dan delen ze het verlies. De ondernemer verliest dan de tijd die hij heeft gewerkt voor de onderneming, maar hij hoeft het verloren gegane kapitaal in de onderneming niet terug te betalen. Dit is het verlies voor de partner die het geld inbracht in deonderneming.
\r\nDe vergelijking tussen financiering en partnerschap laat zien dat het risico voor de ondernemer groter is bij financiering dan bij partnerschap, en dat het risico voor degene met het geld kleiner is bij financiering dan bij partnerschap. Rente motiveert dus degene met geld te over om dit uit te lenen aan aspirante ondernemers, maar het demotiveert aspirante ondernemers om hun ideeën ten uitvoer te brengen. Rente demotiveert dus de echte motor achter economische bedrijvigheid, zijde creativiteit en ondernemerschap. Enkel wat na de de motvatie nog hieraan over blijft wordt mogelijk gemaakt. Partnerschap, daarentegen, demotiveert creativiteit en ondernemerschap niet. In vergelijking met haar alternatief partnerschap moet rente dus een rem op economische bedrijvigheid genoemd worden en niet een facilitator van economische bedrijvigheid.
\r\nIn rente ter facilitering van economische bedrijvigheid is ook een onrecht. Wanneer het risico voor degene die geld uit kan lenen geminimaliseerd wordt ten koste van het risico voor degene die moet lenen, dan betekent dit feitelijk dat het risico voor degene die over meer geld beschikt dan hij nodig heeft geminimaliseerd wordt ten kost van het risico voor degene die over minder geld beschikt dan hij nodig heeft. Rente legt het risico dus daar waar de draagkracht voor het risico het minst is, in plaats van daar waarde draagkracht voor het risico het hoogst is.
\r\nConcluderend, er kan niet gezegd worden dat rente nuttig is, ook al maakt het ondernemerschap mogelijk. Want rente maakt ondernemerschap weliswaar mogelijk, maar het maakt dit ook minder interessant voor de aspirant ondernemers. Rente werpt dus effectief een blokkade op voor ondernemerschap, een feit dat bevestigd wordt door de ontwikkeling van ondernemingsvormen met beperkte aansprakelijkheid voor ondernemers op de plaatsen waar rente gemeengoed is geworden. Dit is een noodverband op het probleem dat rente veroorzaakt heeft voor ondernemers. Een combinatie van een verbod op het oppotten van geld, oftewel een verplichting om geld productief te gebruiken door het te consumeren of te investeren, tezamen met de facilitatie van partnerschappen, zou ondernemerschap op een veel betere wijze mogelijk maken. Dit geeft aspirant ondernemers namelijk ook de mogelijkheid om aan geld te komen voor hun idee, maar het zadelt hen niet op met alle risico's. Het deelt de risico's tussen de aspirant ondernemer en degene met het geld.
\r\nKritiek op depraktijk van rente
\r\nDe seculiere beschaving die de praktijk van rente gepromoot heeft is ook de beschaving die een einde heeft gemaakt aan het gebruik van edele metalen als geld. In het economisch systeem dat is geresulteerd uit de seculiere beschaving, kapitalisme, is geld gebaseerd op vertrouwende praktijk. Dit zogenoemde "fiat geld" is geld zonder echte waarde. Het is gemaakt van inessentie waardeloos papier of metaal, maar dat toch dat gebruikt kan worden voor ruil omdat de mensen er vertrouwen in hebben dat het gebruikt kan worden voor ruil. De uitgifte van dit fiat geld is in alle kapitalistische staten bij wet geregeld. Het recht hiertoe is aan de banken gegeven en niemand anders mag geld uitbrengen. Degene die dit doet wordt vervolgd als valsmunter en in de gevangenis opgesloten. Het is ook bij wet geregeld dat niemand het fiat geld mag weigeren als betaling. Dit fiat geld komt in de praktijk tot stand door een lening aan te gaan bij de bank. De bank creëert dan het geld voor de lener. Ofwel door het te drukken bij de drukker, ofwel door het bij te schrijven of een electronische rekening. De realiteit betreffende geld in kapitalisme betekent feitelijk het volgende. Een bepaalde groep mensen, de eigenaren van de banken, hebben van de wet het alleenrecht gekregen om geld te maken. Alle andere mensen zijn door de wet verboden om geld te maken. Alle mensen zijn ook door de wet verplicht om het geld gemaakt door deze kleine groep mensen te accepteren bij ruil. Van het geld gemaakt door deze kleine groep mensen moet dus gebruik gemakt worden. Maar, om aan dit geld te kunnen komen moet iemand een rentedragende lening aangaan bij de bank. Want wanneer iemand een lening wil van de bank, dan wordt het geld gemaakt. Dit betekent dat men moet betalen om aan het geld te kunnen komen dat men moet gebruiken! Een dergelijke praktijk zou in ieder ander economisch bereik een mafiaprakijk genoemd worden.
\r\nIn de praktijk wordt rente ook gebruikt om de ware prijs voor producten te verbergen. Bijna iedereen in de kapitalistische samenlevingen koopt bijvoorbeeld zijn huis en auto middels een rentedragende lening. Men weet dan wel de aankoopprijs, maar hoeveel mensen weten hoeveel ze uiteindelijk effectief betalen voor het huis \/ de auto? Een onderzoek hiernaar zal ongetwijfeld uitwijzen dat verreweg de meeste mensen hier geen weet van hebben. De mensenweten wel dat ze een huis gekocht hebben voor -zeg - €100.000 met een leningtegen 8% over 30 jaar; en dat ze 30 jaar lang "slechts" €734 hoeven te betalen per maand voor hun huis van €100.000; maar dat dit betekent dat ze effectief €264.240 (!) voor het huis betaald hebben, zullen maar weinigen zich realiseren. In de praktijk wordt rente daarom gebruikt om mensen te misleiden tot het kopenv an dingen die zich in het geheel niet kunnen permitteren: "...het kost maar €20per maand...".
\r\n ________________________________________
\r\n 
\r\n[1] Opgemerkt moet worden dat in de kapitalistische samenlevingen uitgestelde of gespreide betalingen bijna altijd gefinancierd worden door een bank. Oftewel, de afspraak van uitgestelde of gespreide betaling tussen een verkoper en een koper houdt in kapitalisme gewoonlijk in dat de verkoper voor de koper een rentedragende lening regelt bij een bank. Dankzij deze rentedragende lening kan de verkoper direct zijn geld krijgen, van de bank namelijk. De koper betaalt de bank dan uitgesteld of gespreid derentedragende lening terug aan de bank. De realiteit van uitgestelde of gespreide betalingen in de kapitalistische samenlevingen is daarom gewoonlijk echte rente, en niet echt uitgestelde of gespreide betaling.
\r\n <\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Uitgestelde \/gespreide betaling in theorie
\r\n <\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Uitgestelde \/gespreide betaling in de kapitalistische praktijk
\r\n[2] Bijvoorbeeld de pensioenfondsen beleggen het pensioengeld dat ingehouden wordt op salaris in rentedragende leningen. Uit de opbrengst hiervan worden dan later de pensioenen uitgekeerd.
\r\n 
\r\n[3] John H Munro: "The medieval origins of the ‘FinancialRevolution': usury, rentes, and negotiability", 2002, www.mpra.ub.uni-muenchen.de\/10925\/2\/MPRA_paper_10925.pdf
\r\n[4] ibidem noot 1
\r\n[5] Thomas van Aquino: "Summa Theologica", www.fordham.edu\/halsall\/source\/aquinas-usury.html
\r\n[6] Jeremy Bentham: "Defense of Usury", 1787,
\r\nwww.econlib.org\/library\/Bentham\/bnthUs.html
\r\n 
\r\n[7] Vergelijk de Koran: "Dat komt, omdat zij zeggen: ‘Handel is gelijk aan rente', terwijl Allah de heeft wettig en de rente onwettig heeft verklaard." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Baqara 2, vers 275)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

www.islamhouse.com
\r\nIslam voor iedereen !
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":9433,"lft":10515,"rght":10516,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-11T16:49:05.000000Z","updated_at":"2026-04-06T06:31:50.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":23,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Jurisprudence","category_slug":"Jurisprudence","get_date":"2017-05-11","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Een_kritiek_op_rente.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Een_kritiek_op_rente.doc"},{"id":5383,"title":"Een kritiek op gelukzaligheid in de westerse filosofie","slug":"een-kritiek-op-gelukzaligheid-in-de-westerse-filosofie","word":"\/uploads\/articles\/nl_Een_kritiek_op_gelukzaligheid_in_de_westerse_filosofie.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_Een_kritiek_op_gelukzaligheid_in_de_westerse_filosofie.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:een-kritiek-op-gelukzaligheid-in-de-westerse-filosofie","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644: \u0627\u0644\u0631\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0645\u0641\u0647\u0648\u0645 \u0627\u0644\u0633\u0639\u0627\u062f\u0629 \u0639\u0646\u062f \u0641\u0644\u0627\u0633\u0641\u0629 \u0627\u0644\u063a\u0631\u0628<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: \u0645\u0648\u0642\u0639 \u0627\u0644\u0635\u0631\u0627\u062d\u0629 http:\/\/www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u064a\u0628\u064a\u0646 \u0641\u064a\u0647\u0627 \u0627\u0644\u0643\u0627\u062a\u0628 \u0641\u0634\u0644 \u0627\u0644\u0641\u0644\u0627\u0633\u0641\u0629 \u0641\u064a \u0625\u064a\u062c\u0627\u062f \u0637\u0631\u064a\u0642\u0629 \u0633\u0644\u064a\u0645\u0629 \u0641\u064a \u062a\u062d\u0642\u064a\u0642 \u0627\u0644\u0633\u0639\u0627\u062f\u0629 \u0644\u0644\u0628\u0634\u0631\u064a\u0629\u060c \u0648\u0623\u0646 \u062a\u062d\u0642\u064a\u0642\u0647\u0627 \u0645\u062a\u0648\u0642\u0641 \u0639\u0644\u0649 \u0648\u062d\u064a \u0625\u0644\u0647\u064a.<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n","body":"


\r\nEen kritiek op gelukzaligheid in de westerse filosofie
\r\n[nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

revisie: Yassien Abo Abdillah
\r\nbron: www.expliciet.nl
\r\n          <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Kantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Islam voor iedereen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0631\u062f \u0639\u0644\u0649 \u0645\u0641\u0647\u0648\u0645 \u0627\u0644\u0633\u0639\u0627\u062f\u0629 \u0639\u0646\u062f \u0641\u0644\u0627\u0633\u0641\u0629 \u0627\u0644\u063a\u0631\u0628
\r\n« \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 
\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647
\r\n 
\r\n\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: www.expliciet.nl
\r\n\u0627\u0644\u0646\u0627<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435
\r\n 
\r\n 
\r\nAlle lof behoort aan Allah.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Gelukzaligheid is wat ieder mens nastreeft in het leven, en wat iedere ideologie zegt te zullen realiseren voor de mensen. Echter, wat gelukzaligheid precies is, en hoe dit gerealiseerd kan worden, daarover verschillen de meningen. In het volgende een overzicht van de dominante ideeën in de westerse filosofie betreffende gelukzaligheid en een kritische beschouwing van dezen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Geschiedenis van gelukzaligheid in de westerse filosofie
\r\nVoor de oude Grieken zoals Aristoteles (384 - 322 voor het begin van de christelijke jaartelling) was gelukzaligheid (eudaimonia) het hoogste goed in het leven. Want, zo zei Aristoteles, enkel gelukzaligheid wordt gewenst voor zichzelf en niet vanwege iets anders, terwijl alle andere dingen die goed zijn in het leven worden gewenst vanwege gelukzaligheid: "Gelukzaligheid is wenselijk enkel en alleen voor zichzelf, en niet ten gunste van iets anders. Terwijl we genot, verstand en eer kiezen voor zichzelf, maar ook om gelukzaligheid te realiseren, omdat we oordelen dat we door hen gelukkig zullen zijn. Gelukzaligheid, daarentegen, kiest niemand ten gunste van dezen (genot, verstand en eer, vert.), en evenmin voor iets anders dan zichzelf."
\r\nDe oude Grieken definieerden gelukzaligheid als "het gevoel van tevredenheid dat resulteert uit een leven van deugdzame handelingen". Met deugdzaam handelen bedoelden de oude Grieken dat de persoon in een gegeven situatie de juiste handeling verricht en niet de onjuiste handeling. Dit betekent dat de persoon op de beste wijze omgaat met iedere situatie en de beste reactie heeft hierop. Oftewel, dat hij in iedere situatie handelt op optimale wijze. Degene die aldus handelt, zo stelden de oude Grieken, zal wanneer hij aan het einde van zijn leven terugkijkt op zijn leven het gevoel van gelukzaligheid ervaren. Want hij zal zien dat hij in gans zijn altijd het best mogelijke resultaat tot stand heeft gebracht. En dit zal hem gelukkig doen voelen.
\r\nIn de visie van de oude Grieken heeft gelukzaligheid derhalve niets van doen met de "emotie van het moment" waarnaar vandaag de dag vaak verwezen wordt wanneer iemand zegt "ik voel me gelukkig".<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Om deugdzaamheid te realiseren is het volgens de oude Grieken noodzakelijk dat de mens niet zijn emoties volgt maar zijn verstand. En daarbij moet de mens dan goed opgevoed zijn en veel kennis opgedaan hebben, want enkel de denkende mens die gebruik maakt van goede ervaring en kennis is in staat om in een gegeven situatie te herkennen wat de goede handeling is. Net zoals de welonderwezen dokter in iedere situatie in staat is de juiste behandeling voor te schrijven en de patiënt te genezen, gebruik makende van zijn ervaring en kennis.
\r\nIn de praktijk is het denken dat nodig is om deugdzaamheid te realiseren de logica, zo stellen de oude Grieken, met een major premisse die definieert wat precies goed en deugdzaam is en een minor premisse die dit goede en deugdzame in een specifieke situatie bepaalt. Hierdoor kan dan geconcludeerd worden welke handeling goed en deugdzaam is. Een voorbeeld hiervan is:
\r\n•    - Major premisse: "Moedig zijn is een deugd"
\r\n•    - Minor premisse: "Wanneer aangevallen door een te overwinnen individu dan is vechten, en niet wegrennen, moedig"
\r\n•    - Conclusie: "Wanneer aangevallen door een te overwinnen individu dan is vechten de optimale, deugdzame handeling"
\r\nHet goede, deugdzame, optimale handelen heeft volgens Aristoteles een aantal karakteristieken waaraan het herkend kan worden. Ten eerste resulteert het, zoals al gezegd, uit verstandelijke redeneringen die gebruik maken van de logica, en niet uit een emotionele zoektocht naar (fysiek) genot, oftewel de bevrediging fysieke behoeften (geld, macht, seksuele relaties, et cetera). Het goede, deugdzame, optimale handelen is veel vaker juist het tegenovergestelde van het handelen dat enkel zoekt naar (fysiek) genot. Het volgen van genot is immers bij uitstek een gevoelskwestie waarbij het denken veelal genegeerd wordt. En het volgen van fysiek genot kijkt vooral naar de korte termijn en negeert de lange termijn, terwijl het denken de gevolgen voor de korte termijn en de lange termijn afweegt.
\r\nHiermee beweert Aristoteles overigens niet dat (fysiek) genot geen onderdeel van het leven behoort te zijn. Integendeel. Genot ontspant en stelt de persoon daardoor in staat om beter te worden in de zoektocht naar deugdzaamheid, daarom zal het volgens Aristoteles altijd onderdeel zijn van het leven. Maar omdat het dus gezocht wordt om een ander doel te realiseren, namelijk de deugdzaamheid, is het niet het hoogste goed in het leven. En dus mag het leven niet in het teken staan van de zoektocht naar (fysiek) genot.
\r\nEen andere karakteristiek van het goede, deugdzame, optimale handelen volgens Aristoteles is dat het altijd het middelpunt is tussen gebrek en overdaad. Anders gezegd, het goede, deugdzame, optimale handelen is het middelpunt tussen twee extremen. Bijvoorbeeld, voor wat betreft moed is lafheid het ene extreme uiterste en overmoed het andere extreme uiterste. Als iemand laf is dan vlucht hij in iedere situatie, ook als de situatie zo is dat hij de winnaar zou kunnen zijn. De laffe mens zal dus niet in iedere situatie de optimale handeling kiezen. Als iemand overmoedig is, daarentegen, dan vecht hij altijd, ook in de situaties waarin hij niet de winnaar kan zijn. Ook de overmoedige mens zal dus niet in iedere situatie de optimale handeling kiezen. Enkel de deugdzame mens, de welopgevoede en welonderwezen mens die zijn verstand gebruikt om logisch te redeneren, zal in staat zijn om het juiste moment voor vechten en het juiste moment voor niet vechten te bepalen. Waardoor hij zal winnen als hij hiertoe in staat is en niet als verliezer ten onder zal gaan wanneer hij niet in staat is om te winnen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Aristoteles beargumenteert verder dat vier deugden de zoals hij dit noemt "scharnierpin deugden" zijn, oftewel de deugden die onmisbaar zijn voor een deugdzaam leven. Naast deze essentiële deugden   bestaan er nog anderen, die de welopgevoede en welonderwezen mens zal kennen en zal herkennen in iedere situatie, maar de scharnierpin deugden zijn moed, maat, verstandigheid en rechtvaardigheid.
\r\nHet middeleeuwse Europese denken was sterk beïnvloed door de filosofieën van de oude Grieken. Toen bijvoorbeeld Augustinus (354 - 430 naar christelijke jaartelling) schreef over gelukzaligheid (beatitudo) definieerde hij dit op identiek dezelfde wijze als Aristoteles, oftewel als het resultaat van deugdzaam handelen. Hij stelde dat al hetgeen de mens doet op enige ingegeven is door het verlangen naar gelukzaligheid, dat volgens Augustinus het meest diepe verlangen is in de mens. Maar, stelde Augustinus, het is ook het verlangen dat de mens niet zal kunnen bevredigen omdat de ware gelukzaligheid enkel in het Hiernamaals ervaren kan worden, door de christenen die God in het Paradijs toelaat. Op aarde, daarentegen, bestaat de ware gelukzaligheid niet, zo zegt Augustinus: "De ziel is zeker niet gelukkig, zelfs niet op de momenten dat gezegd wordt dat zij gelukkig is, als zij in haar toekomst ellende en schande voorziet. En als zij in haar toekomst geen ellende en schande voorziet, maar er van uitgaat dat zij altijd gelukkig zal blijven, dan is zij gelukkig door valse overmoedigheid, wat tot het meest domme behoort dat gezegd zou kunnen worden." Met andere woorden, in het aardse bestaan is volgens Augustinus geen ruimte voor gelukzaligheid, omdat alles waarnaar de mens in het aardse kan streven op zoek naar gelukzaligheid overschaduwd moet worden door de vrees voor de bestraffing van God in het Hiernamaals. En als de mens zich dus gelukkig voelt in het aardse bestaan, juist dan is hij dit volgens Augustinus dus niet werkelijk. Want, zo zegt Augustinus, gelukzaligheid in het aardse bestaan is enkel mogelijk wanneer men geen vrees heeft voor de mogelijke bestraffing in het Hiernamaals. Maar juist dan is deze bestraffing het meest reëel, en de realiteit van deze bestraffing is dat deze iedere mate van gelukzaligheid in het aardse leven zal overschaduwen. Dus de mens die denkt gelukkig te zijn in dit leven die is dit niet echt. Hij is enkel misleid tot denken dat hij gelukkig is omdat hij zijn realiteit, de komende straf in het Hiernamaals, niet onderkent.
\r\nDe filosofische stroming die reageerde op het dogmatische autoriteitsgeloof dat de Middeleeuwen domineerde, de zogenoemde Moderniteit, blies middels het utilitarisme een oud idee betreffende gelukzaligheid nieuw leven in. Jeremy Bentham (1748 - 1832 naar christelijke jaartelling) beargumenteerde in de lijn van de Oudgriekse filosoof Epicurus (341 - 270 voor het begin van de christelijke jaartelling) dat gelukzaligheid hetzelfde is als genot. Hij zei: "De natuur heeft de mensheid geplaatst onder de heerschappij van twee soevereine heersers, pijn en genot". Hieruit concludeerde Bentham dat genot derhalve goed moet zijn en pijn slecht. En op basis hiervan concludeerde hij vervolgens: "Gelukzaligheid is een kwestie van het ervaren van genot en de afwezigheid van pijn".
\r\nBij dit alles gaat Bentham er van uit dat ieder mens in essentie egoïstisch is: "In de borst van ieder mens (...) is het op zichzelf gerichte belang overheersend over de belangen van de gemeenschap; het individuele belang van de persoon over de belangen van al de (andere) mensen tezamen". Dit betekent dat volgens het idee van Bentham gelukzaligheid enkel gevonden kan worden in maximalisatie van het eigen genot en minimalisatie van de eigen pijn. Bentham geloofde overigens niet in het bestaan van sociale relaties. Over gemeenschappen en samenlevingen zei hij: "de gemeenschap is een fictief wezen" en "(het is niets anders dan) de som van de belangen van de verschillende leden die haar uitmaken". In de visie van Bentham, met andere woorden, is ieder mens egoïstisch in de zin dat de belangen en het welzijn van andere er niet toe doen bij hem. Deze visie werd op mooie wijze verwoord door Hobbes in zijn Leviathan: "Geen mens geeft (aan anderen) of met de intentie om het goede te doen realiseren voor hemzelf, want geven is een vrijwillige handeling. En bij al de vrijwillige handelingen is voor ieder mens het doel het eigen genot".
\r\nJohn Stuart Mill (1806 - 1873) raffineerde het idee van Bentham. Volgens Bentham bestaan er namelijk geen kwalitatieve verschillen voor wat betreft genot, enkel kwantitatieve verschillen. Anders gezegd, volgens Bentham kan men niet zeggen dat het lezen van een boeiend filosofisch boek meer genot verschaft dan een plat spelletje kaarten. Volgens Bentham kan men de waarde van het genot enkel meten op basis van (hoofdzakelijk) duur en intensiteit. Volgens John Stuart Mill, daarentegen, bestaat er verschil tussen genot van laag niveau en genot van hoger niveau. Het lage fysieke genot zoals bij eten is volgens Mill ondergeschikt aan het hogere intellectuele genot van een goede filosofische discussie, bijvoorbeeld. De reden die Mill hiervoor geeft is het feit dat de dieren wel het fysieke genot kunnen ervaren, maar niet het intellectuele genot van discussie. Dat enkel de mensen dit genot kunnen ervaren maakt dat dit genot van een hogere orde is, volgens Mill.
\r\nKritiek op de visie van Aristoteles
\r\nHet probleem van de Oudgriekse definitie van de weg naar gelukzaligheid is dat zij de mens zelf goed en slecht laten bepalen, terwijl duidelijk is dat de mens niet in staat is om goed en slecht te bepalen. De meningen van mensen worden namelijk beïnvloedt door de omstandigheden waarin zij opgroeien en waarin zij leven. Dit is er de oorzaak voor dat de mensen van mening verschillen over wat precies goed en slecht is. Het verstand van de mens is ook beperkt, in de zin dat geen enkel mens, het grootste genie incluis, kan voorzien wat precies al de gevolgen van zijn handelingen zullen zijn. Dit blijkt het meest duidelijk wanneer de mens zich bezig houdt met het bepalen van wetten. Voortdurend worden deze wetten veranderd en aangepast in reactie op hun onvoorziene gevolgen. En er is verder ook geen consistentie in de meningen van mensen betreffende goed en slecht. Waar zij op één moment iets als slecht beoordelen, daar kunnen zij korte tijd laten van mening zijn dat dit toch wel goed is. Een voorbeeld hiervan is pedofilie. Ten tijde van de oude Grieken werd de praktijk van homofiele pedofilie goed geacht. Sindsdien werd deze praktijk voor lange tijd slecht geacht. En tegenwoordig gaan er onder invloed van wetenschappelijke studies naar het functioneren van het brein weer stemmen op die het als goed beoordelen, omdat, zo men zegt, pedofilie veroorzaakt wordt door chemische imbalansen in de hersenen en dus volstrekt natuurlijk is.
\r\nUit dit alles blijkt duidelijk dat de mens niet in staat is om een constante en correcte maatstaf voor goed en slecht te bepalen. Het gevolg hiervan is, ten eerste, dat de mens bij de keuze voor een handeling altijd twijfel zal voelen of de uitkomsten van deze handeling wel echt goed zullen zijn, omdat hij geconfronteerd wordt met verschillende meningen over wat goed en slecht is in de kwestie. Ten tweede, het gevolg hiervan is ook dat, omdat de mens al de gevolgen van zijn handelingen niet kan overzien, de mens bij het verrichten van een handeling altijd twijfel zal voelen of hij wel echt het goede doet. Ook al bestaat er een consensus over wat goed en slecht is in de kwestie. En inderdaad, niet zelden zal hij met onvoorziene uitkomsten van zijn handelen geconfronteerd worden waardoor hetgeen hem goed leek in werkelijkheid slecht blijkt te zijn. En ten derde, het gevolg van het feit dat de mens niet in staat is om een constante en correcte maatstaf voor goed en slecht te bepalen is dat alhoewel de mens op het moment van verrichting van de handeling tevreden kan zijn met de uitkomst ervan, hij op een later moment in de toekomst deze uitkomst kan komen te verafschuwen omdat hij over tijd zijn mening betreffende goed en slecht in de kwestie veranderd heeft. Dus wanneer aan de mens de taak wordt gegeven om goed en slecht te bepalen, dan zal de mens nooit terug kunnen kijken op een leven van deugdzaam handelen zoals gedefinieerd door de oude Grieken. Hij zal nooit terug kunnen kijken op een leven waarin hij altijd op de correcte en best mogelijke wijze gehandeld heeft, omdat de mens niet in staat is het correcte en best mogelijke te bepalen.
\r\nVerder meer, wanneer de oude Grieken gelukzaligheid koppelen aan deugdzaamheid, en dan deugdzaam koppelen aan de mate waarin door de handeling goed of slecht gerealiseerd wordt, effectief koppelen ze gelukzaligheid dan aan de uitkomst van de handeling en niet aan de handeling zelf. Alhoewel zij zelf zeggen dat het bij gelukzaligheid gaat om de handeling. En dit is een inconsistentie.
\r\nBovendien, mag men niet vergeten dat veel van hetgeen plaatsvindt in het leven van de mens buiten de controle van de mens zelf is. De uitkomst van een handeling is niet onder volledige controle van de mens, want er gebeuren vaak dingen die de gewenste uitkomst niet plaats doen laten vinden. Wanneer de oude Grieken dan gelukzaligheid koppelen aan deugdzaamheid, en dan deugdzaam koppelen aan de mate waarin de door handeling goed of slecht gerealiseerd wordt, dan negeren ze dit feit dat de mate van goed en slecht die resulteert vaak het resultaat is van dingen die buiten de controle van de mens ligt. Het resultaat van de handeling is vaak afhankelijk van toeval, met andere woorden. En hoe kan de mens werkelijke gelukzaligheid voelen vanwege het gevolg van een handeling, als hij met de uitkomst van de handeling veelal weinig van doen heeft?<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Kritiek op de middeleeuws-christelijke visie
\r\nDe visie van "kerkvader" Augustinus op gelukzaligheid maakt begrijpelijk waarom de Middeleeuwen, toen de Kerk de absolute macht had, zo een diepdonkere periode in de Europese geschiedenis is. Augustinus kijkt naar gelukzaligheid op dezelfde wijze als de oude Grieken, en dit betekent dat al de bovenstaande kritieken op de oude Grieken eveneens op zijn zienswijze van toepassing zijn.
\r\nAugustinus voegt aan de Oudgriekse ideeën betreffende gelukzaligheid toe dat de mens onmogelijk gelukzaligheid zal kunnen ervaren in dit leven, omdat de bedreiging door de straf van God in het Hiernamaals ieder gevoel van gelukzalig zal overschaduwen. De kritiek hierop is dat Augustinus de kracht van hoop negeert wanneer hij dit zegt. Wanneer de gelovige mens probeert een deugdzaam leven te leiden, waarbij hij zijn religie - oftewel God - de deugden laat bepalen, dan put hij hieruit hoop dat dit hem tegen de straf van God in het Hiernamaals zal beschermen, en hoop dat dit hem de beloning van God in het Hiernamaals zal doen verkrijgen. Deze hoop is in zichzelf een bron van gelukzaligheid. Sterker nog, voor degene die nauwkeurig analyseert wanneer mensen gelukzalig ervaren is duidelijk dat de hoop de voornaamste bron van gelukzaligheid is. De bron die de mens gelukzaligheid kan laten ervaren zelfs bij de ergste fysieke en emotionele pijn. De gelukzaligheid die resulteert uit de hoop dat de fysieke of emotionele pijn in het huidige leven de bestraffing in het Hiernamaals zal voorkomen, overschaduwd iedere fysieke en emotionele pijn namelijk.
\r\nKritiek op de visie van het utilitarisme
\r\nWanneer het utilitarisme gelukzaligheid zoekt in de aanwezigheid van genot en de afwezigheid van pijn, en daarbij stelt dat ieder persoon enkel kijkt naar zijn eigen genot en pijn en geen bezorgdheid kent voor de aanwezigheid van genot en de afwezigheid van pijn van anderen, dan beperkt het utilitarisme genot en pijn effectief tot fysiek genot en fysieke pijn. Want doordat men ontkent dat de mens bezorgdheid kan ervaren voor het welzijn van anderen worden de emotionele behoeften, zoals genoemd kunnen worden de ouderlijke, romantische en vriendschappelijke liefde, ontkend. Omdat bezorgdheid voor het welzijn van anderen de kern is van liefde, zoals één van de grote klassieke Russische auteurs al eens zei: "Men houdt het meest van degene aan wie men het meest heeft gegeven" (en niet zozeer van degene van wie men het meest heeft gekregen). Met andere woorden, in de visie van de utilitaristen worden emotioneel genot en emotionele pijn, zoals dezen bestaan in sociale relaties, genegeerd. En als het emotioneel genot en de emotionele pijn dat bestaat in sociale relaties genegeerd wordt, dan wordt geconcentreerd op fysiek genot en fysieke pijn. Dit betekent dat wanneer de utilitaristen verklaren dat gelukzaligheid in de aanwezigheid van genot en de afwezigheid van pijn is en daarbij sociale relaties ontkennen, dan zeggen zij in feite dat gelukzaligheid enkel in materiële consumptie is.
\r\nDe eerste kritiek op deze zienswijze is dat deze beperking van genot en pijn niet overeenstemt met de realiteit. Emotioneel genot en emotionele pijn bestaan namelijk overduidelijk. Neem bijvoorbeeld de ouderlijke liefde, de liefde die een vader en moeder voelen voor hun kinderen. Ouders worden gedreven door bezorgdheid om het welzijn van hun nageslacht. En niets geeft hen meer gelukzaligheid dan de aanwezigheid van genot en de afwezigheid van pijn voor hun nageslacht. En niets doet hen meer pijn dan de aanwezigheid van pijn en de afwezigheid van genot voor hun nageslacht.
\r\nDe tweede kritiek op de zienswijze van de utilitaristen is dat zij gelukzaligheid zoeken juist in de zwakkere van de twee soorten genot en pijn. Het is namelijk ook waarneembaar dat zowel de intensiteit als de duurzaamheid van juist emotioneel genot en emotionele pijn, zoals bijvoorbeeld de pijn veroorzaakt door het zien lijden van een geliefde, de pijn veroorzaakt door verraad door een geliefde en het genot dat veroorzaakt wordt door de realisatie dat men trouwe en behulpzame vrienden heeft, vele malen groter is dan de intensiteit en duurzaamheid van fysiek genot en fysieke pijn.
\r\nEen derde punt van kritiek is een eveneens waarneming, namelijk dat juist in de landen waar enerzijds de mensen de meeste toegang hebben tot realisatie van fysiek genot en afwezigheid van fysieke pijn, en waar anderzijds de ideeën van de utilitaristen het sterkst van invloed zijn, de indicatoren voor ontevredenheid het meest aanwezig zijn. Deze indicatoren zijn zelfmoord, depressie en drugsgebruik. Bijvoorbeeld plegen in Nederland jaarlijks 1.500 mensen zelfmoord, worden jaarlijks 100.000 zelfmoordpogingen ondernomen en lopen 400.000 rond die zelfmoord overdenken als serieuze optie. In België plegen jaarlijks 2.500 mensen zelfmoord.
\r\nKortom heeft de mensheid een wezen nodig die een transcendentaal of eem absoluut standpunt inneemt, teneinde een correcte invulling te kunnen geven aan wat goed of slecht is. Want slechts vannuit een absoluut standpunt los van alle perspectieven, is het mogelijk om een algemene kijk te hebben op de handelingen. En deze standpunt kan onmogelijk door een mens worden ingenomen geenszins. Derhalve is er noodzaak aan een opperwezen, m.a.w. Allah, Schepper van het universum.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

www.islamhouse.com
\r\nIslam voor iedereen !
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":8061,"lft":10517,"rght":10518,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-11T17:14:38.000000Z","updated_at":"2026-04-06T03:31:33.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":18,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Doctrine & Sects","category_slug":"Doctrine-and-Sects","get_date":"2017-05-11","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Een_kritiek_op_gelukzaligheid_in_de_westerse_filosofie.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Een_kritiek_op_gelukzaligheid_in_de_westerse_filosofie.doc"},{"id":5385,"title":"De islam is een alomvattende visie op de werkelijkheid","slug":"de-islam-is-een-alomvattende-visie-op-de-werkelijkheid","word":"\/uploads\/articles\/nl_De_islam_is_een_alomvattende_visie_op_de_werkelijkheid.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_De_islam_is_een_alomvattende_visie_op_de_werkelijkheid.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:de-islam-is-een-alomvattende-visie-op-de-werkelijkheid","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644: \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645 \u0644\u0647 \u0631\u0624\u064a\u0629 \u0634\u0627\u0645\u0644\u0629 \u0644\u0644\u062d\u064a\u0627\u0629<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: \u0645\u0648\u0642\u0639 \u0627\u0644\u0635\u0631\u0627\u062d\u0629 http:\/\/www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\r\n
\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u064a\u0648\u0636\u062d \u0641\u064a\u0647\u0627 \u0627\u0644\u0643\u0627\u062a\u0628 \u0623\u0646 \u0639\u0642\u0648\u0644 \u0627\u0644\u0628\u0634\u0631\u064a\u0629 \u0642\u0627\u0635\u0631\u0629 \u0648\u0639\u0627\u062c\u0632\u0629 \u0639\u0646 \u0627\u0644\u0625\u062d\u0627\u0637\u0629 \u0628\u0643\u0644 \u062c\u0648\u0627\u0646\u0628 \u0627\u0644\u062d\u064a\u0627\u0629 \u0627\u0644\u0625\u0646\u0633\u0627\u0646\u064a\u0629 \u0641\u064a \u0643\u0644 \u0632\u0645\u0627\u0646 \u0648\u0645\u0643\u0627\u0646\u060c \u0625\u0644\u0627 \u0623\u0646 \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645 \u062c\u0627\u0621 \u0634\u0627\u0645\u0644\u0627\u064b \u0644\u0643\u0644 \u0645\u0646\u0627\u062d\u064a \u0627\u0644\u062d\u064a\u0627\u0629\u060c \u0648\u0641\u064a \u0643\u0644 \u0627\u0644\u0623\u0632\u0645\u0646\u0629\u060c \u0648\u0645\u0639 \u0627\u062e\u062a\u0644\u0627\u0641 \u0623\u062d\u0648\u0627\u0644 \u0627\u0644\u0646\u0627\u0633.<\/span><\/span><\/strong><\/div>\r\n","body":"


\r\nDe islam is een alomvattende visie op de werkelijkheid<\/span><\/span><\/span><\/strong>
\r\n[nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

revisie: Yassien Abo Abdillah
\r\nbron: www.expliciet.nl
\r\n          <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Kantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Islam voor iedereen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645 \u0644\u0647 \u0631\u0624\u064a\u0629 \u0634\u0627\u0645\u0644\u0629 \u0644\u0644\u062d\u064a\u0627\u0629
\r\n« \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »
\r\n    
\r\n 
\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629:  \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647  
\r\n\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\n\u0628\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0644\u0647 \u0627\u0644\u0631\u062d\u0645\u0646 \u0627\u0644\u0631\u062d\u064a\u0645<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n1. INLEIDING<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De mens realiseert zijn renaissance (herleving) door middel van denken. De meest belangrijke factor (element) van ons doen en laten in het leven is ons denken. Zonder denken dwaalt de mens doelloos rond van geval tot geval, van situatie tot situatie, wachtend tot de dingen gaan gebeuren, liever dan zelf initiatief te nemen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De mens moet een alomvattende opinie hebben over wat we zijn, en hoe we ons leven in het geheel moeten schikken in het schema van het leven. De mens is niet alleen geïnteresseerd in het oplossen van de algemene vragen, maar moet ook inzicht en een referentie punt hebben voor al zijn problemen, waarover hij in het leven struikelt. In het kort, de mens heeft behoefte aan een credo of een levensvisie, waarop hij zijn leven kan baseren.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Er zijn antwoorden op belangrijke vragen zoals; wie zijn we? en waarom zijn we hier? Ook op onze relatie tot het leven niet alleen van nu en hier, maar ook voor en na.
\r\nDe uitdaging die we aan moeten gaan is ons denkvermogen tot het uiterste in te spannen, voor het vinden van de juiste oplossing die de test kan weerstaan tussen realiteit en fictie. Alleen zo'n oplossing is alomvattend en geschikt in alle situaties.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Door het aannemen van een alomvattende visie en credo, zal de mens zowel individueel als collectief rust, en een basis voor zijn verdere vooruitgang hebben. Elke samenleving heeft een intellectuele leiderschap nodig, waarin problemen kunnen worden gerefereerd en waaruit een oplossing ontstaat. Het is onacceptabel om het leven zomaar te laten passeren zonder te overwegen en te besluiten op wat voor basis het leven gebaseerd en georganiseerd is.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

2. DE DENKENDE MENS<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

We zijn ervan bewust dat ons denken ook ons leven beheerst in ons handelen en in onze besluiten, maar we staan er niet bij stil hoe dit in zijn werk gaat. Door middel van vijf zintuigen; zien, horen, voelen, ruiken en proeven is de mens in staat om het feit waar te kunnen nemen. Op het moment dat de hersenen het waarneembaar feit ontvangt, gaat het deze rangschikken en vergelijken met eerder opgeslagen voorkennis. Dus vier elementen zijn nodig voor de juiste wijze van denken.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

• 1. Het feit (woorden, informatie, foto's,materie, enz.)
\r\n• 2. De zintuigen (zien, horen, voelen, ruiken en proeven)
\r\n• 3. De Gezonde hersenen.
\r\n• 4. De Voorkennis. ( eerder opgeslagen informatie)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Dus als een persoon een plant ziet welke hij als “plant” herkent, is dit dankzij eerder opgeslagen informative over hoe deze eruit ziet. Door het zien, voelen en ruiken kan hij het bestaan van de plant bevatten, maar zonder voorkennis over de soort kan hij niet beslissen of deze giftig of eetbaar is. Als we denken moeten we altijd met deze vier elementen rekening houden, zonder juiste voorkennis kunnen we geen juist oordeel geven. Alleen maar het feit zintuiglijk waarnemen is niet voldoende. Het denken is het kaf van het koren scheiden. Het zoeken naar juiste en complete informatie is vandaag de dag van cruciaal belang voor het slagen van de mens.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

3. HET BELANG VAN VERLICHT DENKEN<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Net zoals de behoefte voor het denken van belang is, is de wijze hoe men denkt ook belangrijk en heeft natuurlijk uitwerking op ons gedrag en voor de oplossing die we naar voren brengen. De mens heeft bepaalde instincten en organische behoeften en is constant bezig deze te bevredigen en te voorzien.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De mens zal sterven, wanneer hij zijn organische behoeften – b.v aan voedsel en water - niet voorziet. Het niet bevredigen van zijn instincten van overleven of voortplanting of aanbidding leidt tot ellende. Ook dieren hebben instincten en organische behoeften, maar het verschil tussen mens en dier is het denken.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De wijze van denken verschilt van mens tot mens. Het denken kan oppervlakkig, diep of verlichtend zijn. De oppervlakkige denker probeert met een beperkt inzicht, een oordeel uit te brengen, zonder dat hij het feit begrepen heeft. De diepe denker onderzoekt het feit gedetailleerd, als hij het echter heeft begrepen, dan brengt hij pas een oordeel uit. Een verlichte denker kijkt niet alleen naar het feit, maar hij legt ook het nodige verband. Alleen dan pas geeft hij oordeel.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Dus een persoon die een kleurige tafel koopt die bij zijn stijl past kijkt alleen naar het uiterlijk en is dus een oppervlakkige denker, terwijl een diepe denker geïnteresseerd is in de houtsoort, de constructie of de afwerking van de tafel. Alleen de denker die al deze factoren in ogenschouw neemt, naar zijn budget kijkt en of het in zijn interieur past is een verlichte denker.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De mens zal zijn instincten door deze drie gedachten types bevredigen. Alleen de verlichte denker die rekening houdt met de realiteit en de kennis die hij bezit, zal vooruitgang boeken in zijn te nemen stappen. De gedachte dat de mens al zijn vragen kan beantwoorden vanuit zichzelf is een illusie. Men wil als individu niet inzien dat hij in al zijn doen en laten beperkt is. Men denkt dat hij geen rekening hoeft te houden met de omgeving en geen verband hoeft te leggen tussen heden en toekomst. Dit geldt alleen wanneer men de mens als vlees en bot ziet. De verandering in omgeving, of natuur wil niet zeggen dat dit het begin van de mens en zijn band met de rest is. Alleen verlicht denken kan zorgen voor alomvattende antwoorden en we moeten niks over het hoofd zien om deze antwoorden te vinden.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

4. DE BRUG VAN DENKEN EN HANDELEN.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Wanneer we overtuigd raken van de juistheid van ons denken dan wordt deze gedachte of dit idee ons concept dat we meedragen in de zin dat het ons gedrag  beïnvloedt. Wanneer we een verkeerd concept hebben over een persoon, dan wordt ons gedrag ten opzichte van deze persoon anders dan gewoonlijk. Wanneer we ons verantwoordelijk voelen voor ons gezin zal dat ons motiveren om hen te onderhouden. Concepten zijn belangrijk om (achteruitgaand) gedrag te veranderen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De mens moet steeds zijn ideeën en concepten evalueren. Wanneer er fouten worden geaccepteerd in iets dat zuiver of juist is dan zal dit gevolgen hebben, niet alleen individueel, maar ook voor de maatschappij, vooral wanneer dit wijd verbreid wordt aangenomen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De mens kan zijn renaissance alleen maar realiseren, wanneer hij een breed concept heeft dat alles duidelijk stelt, over ons bestaan. Zo'n concept moet de relatie mens, leven en heelal uitleggen, en alles wat voor en na ons komt. Zonder concepten, die ons verlicht denken heeft geleverd, zijn we niet in staat om de vragen en uitdagingen die constant in het leven op ons afkomen aan te kunnen. De mens die niet weet wie hij is, waar hij vandaan komt en wat hij tegemoet gaat bevindt zich in een akelige situatie.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

5. DE GROOTSTE VRAAG VAN DE MENS<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Waar kom ik vandaan en waar ga ik naar toe ligt op elke lip van een kind zo nu en dan. Wat is de relatie mens, leven en heelal. Wat is de band tussen het leven voor en na het leven. Dit zijn natuurlijke vragen waar hij een antwoord op wil hebben, hij heeft hier recht op, zodat het een basis kan vormen voor al z'n handelingen. Zonder een antwoord, dwalen we maar door het leven zonder er een kijk op te hebben. Met andere woorden, wat is het nut van hier en nu zonder een band te vormen met het verleden en de toekomst. Zo één kijk is vergelijkbaar met een persoon die naar een baan solliciteert zonder dat hij vraagt naar het ontstaan van het bedrijf, de geschiedenis, wat voor werk zij doen, waarom de vorige persoon is weggegaan, wat het werk inhoud, kansen etc. Zomaar naar de baan vragen zonder te informeren over het verleden en toekomst van het werk is achterlijk en naïef.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

6. DE VRAAG OPLOSSEN<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Een alomvattend antwoord op de vraag over de mens, leven en heelal en hun onderlinge verbanden door het verlichte denken, zal voor een oplossing zorgen voor alle problemen. Dit grootse probleem zal als een basis of een referentiepunt fungeren voor alle zaken of problemen die een mens tegen komt. Deze conclusive komt voort uit het feit dat de problemen splinter problemen zijn van het hoofd probleem. Bewapend met het antwoord van de basis vraag van de mens, zowel individueel als collectief is hij in staat om vooruit te komen. Bevrijd van het steeds zoeken naar een referentiepunt voor het vinden van een oplossing.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

We zijn op zoek naar een basisgedachte of credo van de ideologie voor ons leven. De basis of het alomvattend antwoord moet overeenstemmen met de realiteit en categoriaal als correct kunnen worden bewezen, elk antwoord dat afdwaalt van de basis kan verkeerd zijn.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Voordat we verder gaan moeten we rekening houden met de volgende regels:<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

• 1. Elk antwoord moet volledig zijn. We moeten een totaal antwoord hebben voor de mens, leven, en het heelal.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

• 2. Elk antwoord moet overeen komen met de realiteit en moet een verifieerbaar feit zijn. Om aan de eisen te voldoen moet het antwoord overeenkomen met de aard van de mens en moet het intellect overtuigen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

• 3. Om verstandelijk antwoord te kunnen geven moeten we ons zelf beperken. We kunnen niet verstandelijk iets beoordelen wat onwaarneembaar of wat buiten onze capaciteit bevatting is.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Met deze criteria in ons denken, kunnen we de uitdaging met onszelf aangaan op deze meest belangrijke vragen. Een uitdaging welke we voor 100% kunnen oplossen, anders blijven we in het duister, en met een constante ondoelmatigheid en de zorgen die de onzekerheid brengt.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

7. HET BEGIN PUNT<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Om de vraag over de mens, het leven en het heelal op te lossen moeten we beginnen met de zekere waarneming van deze drie punten. We weten nu van het voorafgaande informatie dat ze een overeenkomst tonen en ook dat ze onveranderlijk zijn.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

We weten dat de mens, het leven en heelal zijn beperkt. Alles wat we kunnen waarnemen is beperkt.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Wat we bedoelen met beperkt is dat alles een begin en een eindpunt heeft, en niet onbeperkt of eeuwig is. De mens wordt geboren en gaat weer dood, en tot een bepaalde maat groeit en beweegt. Al het overige leven is ook op deze manier beperkt, en dat de aarde, maan en de sterren op dezelfde manier een begin en een eindpunt hebben. Het leven van een ster of melkweg kan van lange of van korte duur zijn, maar zijn zeker beperkt in het feit dat zij een begin en een eindpunt hebben. Het universum is voor het oog niet te overzien, maar het is een eindigende ruimte, en is dus niet onbegrensd. Geen enkele wetenschapper heeft ooit het bewijs geleverd dat het heelal oneindig is.  Dus om te suggereren dat het oneindig is betekent dat we buiten de grenzen gaan van wat we verstandelijk kunnen beoordelen. Dergelijke ideeën vragen van ons een uitdaging om een voorbeeld naar voren te brengen; in onze huidige gewaarwording van iets dat onbeperkt is, hoe hard we ook proberen te zoeken we kunnen niets onbeperkts vinden. Alles wat we kunnen waarnemen is beperkt en eindig.
\r\nEen tweede attribuut van de mens, leven en heelal is dat ze behoeftig en afhankelijk zijn. Behoeftig om te leven, of medewerking van iets anders, ze zijn niet zelfvoorzienend. De mens heeft voedsel en water nodig om te overleven. Planten en dieren zijn afhankelijk van een watercyclus welke weer afhankelijk is van de zon welke weer afhankelijk is van het melkwegstelsel en de brandende massa etc. Niets van wat we waarnemen kan overleven zonder afhankelijk te zijn van de ander. Er is niets in onze waarneming dat onafhankelijk is. De dingen bestaan maar hebben geen macht of kracht om zelfstandig te overleven.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Het feit dat het onlosmakelijk is verweven met deze feiten dat de mens beperkt is, eindig, afhankelijk en behoeftig is, uiteindelijk een bewijs dat er een schepper of een beginner is voor dit alles. De som van het eindige en afhankelijke dingen is iets wat zelf eindeloos en onafhankelijk is, onafhankelijk van wat? Onafhankelijk om een begin te maken en om in leven te blijven, en om de complexe verwantschap tussen de levende dingen te plannen en te ontwikkelen. We zien dingen die bestaan zonder problemen of vraag, maar niets leeft van zijn eigen creatie, of is in staat zich zelf te onderhouden. Er kan maar een oplossing zijn op de vraag van de schepping en dat is dat er een onbegrensde schepper is die ons toelaat wat we zien en waarnemen. Alles wat eindigt moet een schepping zijn, anders was het niet tot leven gekomen. Alle beperkte dingen zijn afhankelijk van iets dat hen onderhoudt. Er kan geen twijfel zijn over dit punt, ga het bij je zelf na en breng het tegenovergestelde.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Een tweede weg om naar dit argument te kijken, laat zien dat als we gaan nadenken over alles wat beperkt en afhankelijk is, kunnen we het maar op twee manieren uitleggen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

1. Alles wat we waarnemen is afhankelijk voor zijn wezen van iets anders, welk op zichzelf weer afhankelijk is van iets anders, of<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

2. Alles wat we waarnemen leidt zijn bestaan, of iets anders dat bestaat vanuit zijn eigen natuur, dat eeuwig en onbeperkt is.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Het eerste alternatief is fout, want het zorgt niet vooreen opheldering van hoe alles tot leven is gekomen, het legt de reden naast zich neer. Het levert geen reden waarom eindigende en beperkte dingen leven, of waar ze vandaan komen. Het is daarom onlogisch, onvolledig en laat ons zonder antwoord. Daarom trekken we de conclusie dat alle beperkte dingen afhankelijk van iets zijn dat bestaat uit zijn eigen natuur. Het argument begint wanneer een beschrijving of een waarneming van de Schepper is vereist.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n8. DE ATTRIBUTIES VAN DE SCHEPPER<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Wanneer we denken over een Schepper, trekken we de conclusie dat het maar een van de drie volgende dingen kan zijn:<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

1. Geschapen door een ander.
\r\n2. Schepper en geschapen zijn tegelijkertijd.
\r\n3. Eeuwig, en zelfonderhoudend.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Geschapen zijn betekent beperkt zijn en daarom deel van de creatie en uiteindelijk niet de Schepper. Het is absurd dat iets zichzelf kan scheppen en al bestaan op hetzelfde moment. En daarom kan alleen de Schepper eeuwig en onafhankelijk zijn ten opzichte van tijd en ruimte. Deze eigenschappen van eeuwigheid, of van oneindigheid kan door ons niet ten volle worden begrepen. De mens is beperkt en kan niet alles bevatten. Als we een klop op de deur horen, dan hebben we een sterk gevoel dat er daar iemand is, maar we weten niet wie. We kunnen alleen maar gissen. Gissen over de essentie of over de karakteristiek van de Schepper is niet noodzakelijk en werkt onproductief. We doen moeilijk over z'n bestaan, terwijl we het bewijs niet kunnen leveren van het bestaan van een Schepper, eerder dan te gissen over de schepper welke op zichzelf buiten ons bevattingsvermogen ligt. Het verlangen om meer te begrijpen over iets belangrijks in ons leven is alleen maar natuurlijk. Om meer begrip van iets te krijgen wat we niet kunnen bevatten, en we kunnen iets dat eeuwig en totaal onafhankelijk is niet bevatten, vragen dat wij alleen maar zoeken naar verificatie data van de Schepper. Gissen over de Schepper kan alleen maar leiden tot ellende en fouten, want het onbekende kan niet gedoseerd worden door ons beperkt verstand.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Verder, hebben we nog niet de alomvattende vraag beantwoord van de mens, leven en heelal, wat er voor en na het leven is, en wat is de relatie tussen dit alles. Het antwoord op deze alomvattende vraag, zal fungeren als een basis, of als een credo voor alle subproblemen die verbonden zijn met het leven, en handelen als een referentiekader voor het complexe leven dat de mens vult; het sociale systeem, economische politiek, buitenlandse politiek, rechtssysteem, etc.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

In het kort; het zal de mens zijn doel uitleggen in het leven, en ons leiden naar een ware vooruitgang. Tot zover het bestaan van de Schepper, wat is de relatie met hem, en de band met de mens, leven en wat is erna de schepping?<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n9. HET ANTWOORD VAN DE ISLAM OP "DE VRAAG"<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De Islam heeft deze vraag beantwoord, door te stellen dat de mens en het heelal zijn geschapen door een Schepper en dat voor het ontstaan van het leven op aarde Allah al aanwezig was. Allah staat boven leven en het heelal, is eeuwig en zelfonderhoudend. Op een dag komt er een eind aan dit leven, waarna de mens terug zal keren naar zijn Schepper, en over hem of haar zal oordelen gevolgd door een onvergankelijk verblijf in hel of paradijs. Voor de intrede eiste de Islam een verstandelijke kijk. Daarom moeten we dit alles nauwkeurig bestuderen om te kunnen beoordelen of het juist of onjuist is. Voor we verder gaan doorlopen we de geloofsbelijdenis of het credo (‘Akida in het Arabisch) aan welke alle problemen en verdere vragen worden verwezen. De geloofsbelijdenis is dat er maar een God is dat hij de mens, djin en de engelen heeft geschapen en dat Mohammed (vzmh) de laatste van de reeks door God gezonden profeten als leidende voor de mensheid, en dat na dit leven de mens wordt opgewekt en zal worden geconfronteerd met een oordeel over zijn daden, en dat na dit oordeel het paradijs of hel volgt. De moslim (hij die zich overgeeft aan de wil van God) moet verstandelijk overtuigd zijn van deze begrippen als onweerlegbare feiten. Als dit zo is zal de moslim zich in al zijn handelen, zijn problemen groot of klein laten leiden door zijn credo.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

We gaan naar de grondregels die nodig zijn voor onze beoordeling voor dit of elk ander credo of andere totale oplossing. De oplossing moet zijn:<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

1.Een totaal oplossing waarin geen enkele vraag onbeantwoord blijft.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

2.Overeenstemmend met het feit als waarneembare realiteit, overeenstemmend met de aard van de mens, en verstand overtuigend.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

3.Beoordeling gebaseerd op de beperking van onze waarnemingen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Een kwestie die net zo belangrijk is als de basis van ons leven, en hoe we deze moeten leiden, is dat men niet zomaar dingen aanneemt zonder de meest strenge beoordeling, gegrond op de criteria welk ons verstand kan overtuigen en ons hart kan gerust stellen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n10. en 11. IS DE ISLAM ALS IDEOLOGIE COMPLEET EN JUIST? HET BESTAAN VAN GOD<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Vragen over het bestaan van God, Hel, Paradijs of Engelen veroorzaakt wat problemen, omdat we ze niet kunnen waarnemen, vooral op de bovengenoemde criteria. Is het mogelijk om het bestaan te bewijzen, ondanks dat het niet mogelijk is voor ons om ze waar te nemen. Laten we beginnen over het bestaan van God. Als eerder uiteengezet kan het bestaan van God worden bewezen door diep na te denken over alle dingen die we kunnen waarnemen en door te concluderen, dat zij alle beperkt en afhankelijk zijn. De som van alle beperkte afhankelijke dingen is begrensd en eindig en alle eindige dingen hebben een begin en een eind. Alle eindige dingen moeten zijn geschapen, door het opereren van deze relatie zien we dat de dingen die eindigen niet in staat zijn zichzelf te creëren. Alle afhankelijke dingen zijn niet zelfvoorzienend en daarom hebben ze iets nodig dat hen kan onderhouden, ze bestaan niet uit zichzelf. Door verstandelijk bewijs hebben we de onderhouder kunnen identificeren en wie we Allah (god) noemen. Dit bewijs komt voort uit nauwkeurig onderzoek van al onze waarnemingen. Dit komt overeen met onze waarnemingscriteria. Het feit dat Allah oneindig en zelfvoorzienend is, kunnen we hem gewoonweg niet waarnemen of beschrijven en het is ook niet van belang om zijn bestaan te bewijzen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

En onze tijd te verdoen aan dingen die we niet kunnen waarnemen, het is onproductief en geeft ons verstand geen rust.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

We hebben met verstandelijke overtuigende argumenten geprobeerd het bestaan van God naar voren te brengen. We moeten ook kijken of dit overeenkomt met de aard van de mens. De mens heeft organische behoeften en instincten. Hij streeft spontaan er naar deze constant te bevredigen. De organische behoeften zijn b.v voedsel en water, zonder dit zal hij sterven. Instincten kunnen we in drieën verdelen. Overleven, of zelf onderhoud, voortplanting en religiositeit of aanbidding. We kunnen duidelijke manifestatie of sporen in de mens waarnemen van zijn verlangens naar het bevredigen van zijn instincten. De mens heeft goederen en luxe nodig, zoals een huis, werk, en een inkomen. Hij kan gierig en vrekkig zijn, hij kan sparen voor zijn toekomst. Hij heeft mededogen, genegenheid, liefde, en seksuele neigingen etc. wat allemaal een uitvloeisel van zijn instinct is. Verheiligen, aanbidden, eren, willen benaderen van hogere machten zijn in de mens religieuze fenomenen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

In een technologische seculaire maatschappij wordt het verlangen naar religie ontkend. De feiten op deze opinie zijn tegenstrijdig, zoals die van de communistische waar de geloofsleer het bestaan van de Schepper ontkent.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

We vinden borst- en standbeelden van personen die met trots worden vertoond en als een voorbeeld dienen voor de mens naar iets hogers. De mens veranderde het aanbidden van de Schepper naar het aanbidden van personen als Lenin of Karl Marx.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

In het westen is de situatie niet veel anders, want hier worden filmsterren, beroemdheden, koningshuizen, sporthelden verafgoodt. Deze toestand van verafgoding is niet automatisch bevredigend, daar de mensen allen gelijk zijn in beperkingen en afhankelijkheid en het lot van elkaar niet kunnen bepalen. We zien hoe politici, beleidsmakers en zakenlui regulier falen, en geen sportheld kan z'n lot bepalen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Als de mens zijn instinct van religie wil bevredigen, dan moet hij zich laten leiden door een macht die controle over hem heeft, en tot wie hij uiteindelijk zal wederkeren. De relatie die de mens heeft met God om hem te aanbidden of te genoegen, betekent dat de mens een bepaalde focus heeft op het leven, dat van zijn tekortkoming toegeven, en leiding zoeken voor zijn zaken in het leven, van een bron met absolute kennis en begrip. Alleen degene die absolute kennis en macht heeft is het waard om te worden aanbeden, dit is de enige bevredigende manier van aanbidden, in volledige overeenstemming met z'n religieus instinct, of kijken naar een ander mens of materiële dingen, zoals geld wat intellectueel zwak is en niet genoeg is om ons instinct te bevredigen. Daar de mens d.m.v. zijn instinctieve emoties in het bestaan van God kan geloven, is dit onbetrouwbaar en gevaarlijk, omdat emoties kunnen veranderen en bijdragen tot fouten in de levensovertuiging van een persoon. Uit de geschiedenis leren we hoe de mens faalt door zijn geloof in fantasie of bijgeloof, of het toekennen van Goddelijke macht aan een mens, Hem een zoon toeschrijven, reï ncarnatie van God, alles van dit is onwaar en kan leiden tot ongeloof.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nDaarom is het voor moslims niet alleen verplicht in God te geloven door zijn emotionele instinct, maar ook met zijn verstand. De gelovige moet intellectueel overtuigd zijn in het bestaan van God anders kunnen zijn emoties willekeurig worden veranderd. Concepten waarvan mensen overtuigd zijn zullen niet worden veranderd, tenzij een sterk intellectueel argument wordt voort gebracht, dus gebruik van het verstand is vereist voor een standvastig geloof.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

"ER ZIJN VOORZEKER IN SCHEPPING DER HEMELEN EN AARDE, EN IN DE WISSELING VAN DE DAG EN NACHT TEKENEN VOOR DE MENS MET BEGRIP:"(zie vertaling van de betekenissen van de Koran 3:190)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De Koran voert honderden verzen aan om de mens aan te sporen om te kijken en te peinzen over het heelal en schepping, de samenhang, en de attributen die leiden tot het geloof in de schepper, door gebruik van verstand en redenering.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

"Voorwaar, in de schepping der hemelen en der aarde en de wisseling van nacht en dag, en de schepen die de zee bevaren met dat gene wat de mensen tot voordeel strekt, en in het water dat Allah van de hemel eer zendt, waarmede hij de aarde doet herleven na haar dood en daarop alle soorten dieren verspreidt en in de veranderingen der winden, en in de wolken die tussen de hemel en aarde in dienst zijn gesteld zijn, inderdaad tekenen voor een volk van begrip." (zie vertaling van de betekenissen van de Koran 2:164 )<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

We hebben het bestaan van god bewezen door middel van intellectuele en instinctieve argumenten en het benutten van alle bewijzen van ons bevattingsvermogen. Vanaf deze positie moeten we verder zoeken in onze geloofsbelijdenis en kijken of deze punten waar zijn. We beginnen bij het onderzoeken van de vraag goddelijke leiding. Wat heeft God ons gegeven en welke instrumenten zijn er voor de mens om zijn problemen op te lossen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

12. DE BEHOEFTE AAN BOODSCHAPPERS EN
\r\nPROFETEN<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De mensheid wordt gedreven om zijn organische behoeften en instincten te bevredigen, en zonder enige criteria van goed of fout, wat hem uiteindelijk van de juiste weg laat dwalen. Boeken over de geschiedenis staan vol van onderdrukking door mens tegen over zijn medemens. Hebzucht, egoï sme, moorden, monopolie en verkrachtingen zijn uitingen van de mens om zijn overlevingsinstinct te vervullen. Als de mens bereid is tot het doden aan toe, dan heeft hij zeker controle nodig op zijn acties. Zonder criteria op het handelen, zal het streven van het verzadigen van zijn begeertes tot constante conflicten met anderen leiden. De een zijn  vrijheid, de andere zijn onderdrukking. God heeft de mens niet achtergelaten om te handelen zoals het hem goed dunkt, de mens is nooit vrij geweest om zijn leven te leiden zoals het hem uitkomt. Het is in zijn geheel in overeenstemming met zijn bevattingsvermogen als beperkt, afhankelijk en onvolmaakt zijn eigen weg gaan of zijn eigen rechten te bepalen, het is daarom een schijn, daar de mens tekort schiet om het leven te kunnen begrijpen. De mens is altijd onderhevig aan vooroordelen, verschillen, afwijkingen, tegenstellingen en invloeden van zijn omgeving, dit is zelden een vorm voor een basis voor een complete onpartijdige en absolute vorm van waarheid. Elk door de mens gemaakt systeem zal leiden tot verschillen, afwijkingen, en tegenstellingen. Men kan zien hoe de huidige band van politici en zakenwereld is, en toch durven ze te stellen dat de politiek onpartijdig is, hier ziet men een vorm van misbruik.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Het religieuze instinct in de mens dient als een herinnering voor ons hoe de mens kan worden afgeleid van zijn ware doel in het leven. We leren uit de geschiedenis dat de mens dingen heeft verafgood zoals de zon, sterren, vuur, stenen, beelden, en meer recent, boeken, schrijvers, leiders en materiële voorwerpen. Geleid door dit sterke instinct van afhankelijkheid streeft de mens om zijn behoeftes te bevredigen, maar zonder systeem, of duidelijke leiding in deze zaak. In het bijzonder kunnen intuï tieve, of instinctieve aanbiddingen ons afleiden van het rechte pad. De mens moet zijn verstand gebruiken op de juistheid van zijn heiligen of aanbiddingen. Het is voor een begrensd wezen onmogelijk een alomvattend wezen te bevatten, daarom heeft de schepper de mensheid een communicatie kanaal gezonden, omdat dit voor hem begrijpelijk is.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

God heeft profeten en boodschappers (profeten met een geopenbaarde wet) gezonden om hen te leiden in al hun zaken. Aan alle profeten zijn wonderen gegeven om het profeetschap authentiek te maken. Zo zien we hoe Mozes een wonderlijke macht had, toen hij zijn stok neergooide en die in een slang veranderde en de priesters van de Farao verstaarde. Jezus had de kracht om genezing te geven. Het wonder van Mohammed was de Koran, het woord van Allah. Daar alle profeten de geopenbaarde wet (Shari'ah) van God is gegeven dan moet Mohammed zeker een profeet en boodschapper zijn van God. Om dit te bewijzen moeten we de Koran bestuderen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n13. DE KORAN HET WOORD VAN ALLAH<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Als de Koran het woord van God is en een wonder om het profeetschap van Mohammed te bevestigen, moeten we dit boek nauwkeurig bestuderen om twijfels over de authenticiteit uit te bannen. Het was algemeen bekend dat de Arabieren van die tijd grote dichters en schrijvers in de Arabische taal waren. Het was in die tijd zo dat men de woestijn in trok om Arabisch te studeren en gedic hten en poëzie te schrijven om elkaar ermee te vermaken. Zij hielden het Arabisch met al haar verscheidenheid en diepe uitdrukkingen op een hoog niveau. Toen Mohammed op zijn veertigste openbaringen begon te ontvangen was de stijl van de taal apart van wat men gewend was en tot op heden is het niet geëvenaard. Het onwrikbare bewijs van authenticiteit van de Koran als het woord van God is de stijl van de taal.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Het eerste geopenbaarde vers: "Lees; In de naam van uw heer, de schepper. Die de mens uit geronnen bloed schiep verkondig, want uw heer is de meest eerbiedwaardige. Die (de mens) door middel van de pen onderwees. Hij leerde de mens datgene wat deze niet kende. (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran 96: 1-5)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Tot en met een van de laatste verzen: "En vrees de dag waarop gij tot Allah zult worden teruggebracht dan zal aan elke ziel ten volle worden betaald datgene wat zij heeft verdiend en onrecht zal hen niet worden gedaan" (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran 2: 281)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De Koran heeft een hoog peil van zeggingskracht, en is samenhangend in zijn uitdrukkingen. Het figureert als een compleet geheel, met een stijl alsof het een zin is. Met een perfect arrangement (opstelling) en sterke duidelijke tekst.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De uitdrukkingen hiervan waren bij de Arabieren in die tijd of daarvoor onbekend, kwesties kunnen niet worden uitgedrukt als men ze niet voelt. Een van de ongelovige Arabische dichters uit die tijd Walid ibn Moghira zij na het horen van tekst uit de Koran: "Bij God: niemand van jullie kan beter dan mij dichten, melodieën rijmen, zingen en bij God heb ik nooit iets gehoord wat hierop lijkt. Het is zo zoet, en zo gracieus dat het een hoogte punt blijft en niets zal het overtreffen."
\r\nDe Koran is een zo letterlijke stijl dat geen mens het kan benaderen of vatten. De Arabieren kunnen de stijl niet vatten en het is deze uitdaging die God naar voren heeft gebracht:"Zeg: indien de mens en de djinn samenspannen teneinde het gelijke van deze Koran voort te brengen, zullen zij het gelijke daarvan niet kunnen voortbrengen ook al zouden zij elkanders helpers zijn." (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran 17:88)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

"Of zeggen zij: Hij (de profeet) heeft het verzonnen? Zeg breng dan hieraan gelijke Soera voort en roeptbuiten Allah gij kunt (om hulp aan) als gij waarheid zegt." (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran 10:38)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Het is deze uitdaging over de twijfel welke meer dan 1400 jaar sinds de openbaring onbeantwoord is gebleven. Geen ene Arabische letterkundige moslim of niet moslim is in staat geweest om maar een hoofdstuk of paragraaf met dezelfde stijl voort te brengen. Indien de Arabieren niet in staat zijn de Koran te imiteren, dan is het werk van een sterveling, zoniet dan is het werk van Mohammed (vzmh), of Allah.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Mohammed (vzmh) was een Arabier maar heeft nooit geclaimd dat hij de auteur van de Koran is. In feite is hij nooit uitgeroepen als de auteur, dat kan duidelijk herleid worden van de Hadith Moetawatir (definitief bevestigde uitspraken van Mohammed (vzmh) overgeleverd woord voor woord) waar er honderden van zijn, waar de stijl van taal van Mohammed (vzmh) en van de Koran heel verschillend zijn. En hoe hard iemand het ook probeert of geprobeerd heeft; iemand zijn stijl van spreken kan men niet veranderen en dat zo op een constante manier volhouden, en zeker niet voor een periode van 23 jaar waarin de Koran geopenbaard is. De enige aanklacht die ooit is aangevoerd was dat Mohammed (vzmh) ontving van een Christen jongen genaamd Jabr. Als antwoord tegen deze bewering openbaarde Allah het volgende vers; "En wij weten inderdaad dat zij zeggen dat het slechtseen man is, die hem onderwijst (de profeet). Die taal van hem zij bedoelen is vreemd, terwijl dit de duidelijk Arabisch taal is." (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran 16:103)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Daar de stijl van de taal Arabisch is, het wonder van deze taal, hoe kan een niet Arabische spreker dit feit bevestigen. Zoals een buitenlandse student Shakespeare bestudeert van een Engels geleerde, zo ook zal een Engels spreker een Arabische geleerde raadplegen, voor de waarde van de bevestigingen van de hoge eloquentie en stijl van de Koran. De taal dient als een herinnering door de eeuwen heen, en ook bestaande stijl heeft er voor gezorgd dat er niets aan kan worden toegevoerd.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Inderdaad God heeft beloofd dat hij het boek zal beschermen. Er zijn manuscripten uit de eerste eeuw van de Islam welke letter voor letter, dezelfde is als die van nu.  "Voorwaar, wij hebben deze vermaning (Koran) gezonden en voorzeker wij zullen er de waker over zijn." (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran 15:9)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Als de Koran het woord van God is, geopenbaard als leidraad voor de mensheid voor al zijn zaken en het daar beschermd en algeheel door en door consistent is, dan moet alles wat het boek refereert aangenomen worden als de waarheid. Het bestaan van het paradijs en de hel kan niet afgeleid worden uit een rationeel bewijs, daar we deze niet kunnen waarnemen en er in geloven doen we op een traditionele manier, toch er in geloven doen we vanuit de rationele bron de Koran. Dit wordt gerefereerd door middel van transformatie bewijs. Daarom kan alles wat de Koran omschrijft als de waarheid worden aangenomen zonder te aarzelen. "En wij hebben u (Mohammed) slechts gezonden als een brenger van blijde tijdingen en een waarschuwer voor het gehele mensdom, maar de meeste mensen begrijpen het niet" (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran 34:28)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Voor de Islam is de Koran en Sunnah de bron van de Sharia het is een rationele bevestiging van Gods wetten, de mensheid is verplicht het in details na te volgen. Dit is de basis van het credo, waarop alle handelingen moeten zijn gesteld.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n14. HET LEVEN EN DE VOORUITGANG<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Vooruitgang is voor de mens het leven te leven in al haar facetten. Alle grote wereldrijken of hoog ontwikkelde gemeenschappen hadden een ideologie waarop hun leven, zo goed of kwaad was gebaseerd. De mensheid van nu verschilt daar niet veel van. We moeten over onze situatie diep gaan nadenken en niet alles blindelings volgen. Op dit moment bestaat er een dominante ideologie op de wereld, Kapitalisme welke aangenomen is zonder kritisch onderzoek naar de basis waarop deze is gefundeerd. Is de mens van de twintigste eeuw bewust van, wat vrijheid en democratie echt is? Is hij vrij in zijn handelen? Er moet natuurlijk worden gecontroleerd, maar waar leidt de controle die door de democratie uitoefent heen? De controle van een gekozen minderheid gesteund door een gezichtsloze elite? Een snel achteruitgaande samenleving, toename criminaliteit, afbraak van familiewaarden, een onstelbare zelfzucht voor verrijking en individualism zijn allen vormen van man-made systemen. Seculaire systemen staan bloot aan misbruik, en zelfs oprecht leiderschap.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Een probleem vandaag de dag is dat de mens niet aan zijn situatie denkt, en het beetje dat er over wordt gedacht om de problemen op te lossen is gebaseerd op consensus. Het is fundamenteel fout te geloven dat een opinie van de meerderheid of de opinie van de heersende elite het altijd aan het rechte eind trekt. We zien dat de gemiddelde opinie of van de meerderheid geen enkele overeenkomst met de waarheid verdraagt. In een samenleving waar de publieke opinie wordt gedomineerd door de media, is de controle op de opinie door consensus bijna compleet. Het resultaat is desastreus, zoals we kunnen waarnemen in onze omgeving. De mens moet opnieuw zijn intellect gaan gebruiken, en alleen, en niet minder dan met de
\r\nwaarheid genoegen nemen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nDe mens moet op onderzoek gaan naar, de optie die voor hem open staat, een geloof waarin de code voor zijn levenswandel duidelijk is uitgezet zonder onzekerheden en vooroordelen. Islam is gebaseerd op het bestaan van een Schepper, die ons heeft geschapen, het overige leven en heelal. Het bewijs van de Schepper ligt voor onze ogen, indien wij tijd willen steken in wat we kunnen zien, en waarnemen en hierover willen peinzen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Het is overgeleverd dat: "Een uur besteed om diep na te denken is meer waard dan een nacht in gebed."<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Veel dingen bestaan, maar geen enkele van wat we kunnen waarnemen brengt zichzelf voort en bestaat vanuit zijn eigen wil, alles is beperkt en afhankelijk. Beperkte en eindigende dingen moeten zijn geschapen. Alle afhankelijke dingen zijn afhankelijk van iets buiten hen om, voor hun bestaan en onderhoud. Onze instincten zeggen ons dat we naar iets hoger moeten kijken dat ons door het leven leidt, instincten hebben de mens bevredigd zo lang de geschiedenis terug kan gaan. Geloven in God is instinctief en rationeel. De mens is tot geloof in God gekomen omdat hij een antwoord wil hebben op de vraag waar hij vandaan komt en waarom hij hier op aarde is.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Het ware geloof in God is gebaseerd op het verstand en rationeel bewezen feiten dat een mens overtuigd raakt van een idee, en dan overeenkomstig handelt. Het verstandelijk accepteren dat er maar een God is en dat Mohammed (vzmh) zijn boodschapper is, is vereist om moslim te worden.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Er zijn ontelbare referenties in de Koran en de Sunnah van de profeet die de mensheid op haar verantwoordelijkheid wijst.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

"En ik heb de dijnn en de mensen slechts tot mijn aanbidding geschapen" (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran 51:56)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De mens zijn rol als verantwoordelijke op aarde wordt duidelijk in de Koran omschreven.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

"En toen uw heer tot de engelen zei, ik wil een stedehouder op aarde" (zie de vertaling van de betekenissen van de Koran 2:30)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Ieder zijn leven moet in overeenstemming zijn met de voorschriften die ons door de Schepper zijn gegeven. Dit is wat aanbidden in het algemeen betekent. We zijn niet vrij om alles in het leven te ondernemen, we zijn onderdanig aan wetten die ons zijn gegeven om onze zaken te regulieren. Andere samenlevingen hebben systemen voor een zekere mate van harmonie en ontwikkeling.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Islam geeft ons een basisidee of een credo van waaruit alle systemen stralen. De mens zijn sociale wetten, regering en regeren, economie, justitie gegeven vanuit deze basis door onze Schepper. Deze feiten ontkennen is ook onze verantwoordelijkheid in het leven ontkennen. Onze eigen weg gaan en de Schepper aan de kant schuiven is ellende en onderdrukking uitnodigen als individu en als natie. De mens is alleen echt vrij om te ontwikkelen, wanneer hij leeft in overeenstemming met de door God gegeven instincten en behoeftes, binnen in de door God’s openbaarde wetten, de tegenovergestelde weg opgaan is Gods boosheid op ons zelf afroepen en een ondoelmatig leven te leiden, daar de mens steeds naar een ander systeem op zoek gaat, de systemen van onveiligheid en twijfel...
\r\n***<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

www.islamhouse.com
\r\nIslam voor iedereen !
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":7668,"lft":10521,"rght":10522,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-11T21:17:23.000000Z","updated_at":"2026-04-06T03:04:53.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":1,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Introducing Islam","category_slug":"Introducing-islam","get_date":"2017-05-11","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_De_islam_is_een_alomvattende_visie_op_de_werkelijkheid.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_De_islam_is_een_alomvattende_visie_op_de_werkelijkheid.doc"},{"id":5386,"title":" De geschiedenis van de ori\u00ebntalisten","slug":"de-geschiedenis-van-de-orientalisten","word":"\/uploads\/articles\/nl_De_geschiedenis_van_de_orientalisten.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_De_geschiedenis_van_de_orientalisten.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:de-geschiedenis-van-de-orientalisten","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644: \u062a\u0627\u0631\u064a\u062e \u0627\u0644\u0645\u0633\u062a\u0634\u0631\u0642\u064a\u0646: \u0637\u0644\u0627\u0628 \u0627\u0644\u063a\u0631\u0628\u064a\u064a\u0646 \u0644\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: \u0645\u0648\u0642\u0639 \u0627\u0644\u0635\u0631\u0627\u062d\u0629 http:\/\/www.expliciet.nl<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u062a\u0643\u0634\u0641 \u0623\u0643\u0627\u0630\u064a\u0628 \u0627\u0644\u0645\u0633\u062a\u0634\u0631\u0642\u064a\u0646 \u0648\u062a\u0628\u064a\u0646 \u0627\u0644\u0623\u062e\u0637\u0627\u0621 \u0627\u0644\u0643\u0627\u0631\u062b\u064a\u0629 \u0627\u0644\u062a\u064a \u062a\u0645\u0644\u0623 \u0645\u0624\u0644\u0641\u0627\u062a\u0647\u0645\u060c \u0648\u0627\u0644\u062a\u064a \u0647\u064a \u0628\u0639\u064a\u062f\u0629 \u0643\u0644 \u0627\u0644\u0628\u0639\u062f \u0639\u0646 \u0627\u0644\u0645\u0648\u0636\u0648\u0639\u064a\u0629.<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n","body":"


\r\nDe geschiedenis van de oriëntalisten
\r\nde westerse studenten van Islam<\/span><\/span><\/span><\/strong>
\r\n[nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

revisie: Yassien Abo Abdillah
\r\nbron: www.expliciet.nl
\r\n          <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nKantoor voor da'wa Rabwah (Riyad)
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n2014 - 1435<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

Islam voor iedereen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\u062a\u0627\u0631\u064a\u062e \u0627\u0644\u0645\u0633\u062a\u0634\u0631\u0642\u064a\u0646: \u0637\u0644\u0627\u0628 \u0627\u0644\u063a\u0631\u0628\u064a\u064a\u0646 \u0644\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645
\r\n« \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 
\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629:  \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647
\r\n\u0627\u0644\u0646\u0627\u0634\u0631: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\nAlle lof behoort aan Allah.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Inleiding
\r\nDe term oriënt is afkomstig van het Latijnse woord oriens dat verwijst naar het opkomen van de zon, oftewel naar het oosten. En tegenover het Latijnse woord oriens staat de occident, oftewel het centrum. Voor de eersten die zich bezig hielden met de studie van de oriënt was Europa dit centrum. De oriënt was voor hen dus al hetgeen aangetroffen kan worden ten oosten van Europa, en van oorsprong is de studie van deze oriënt - de oriëntalistiek[1] - dan ook een bijzonder omvangrijk vakgebied dat al de talen, culturen, tradities en religies van al de stammen, volkeren en landen ten oosten van Europa omvat. Maar alhoewel de studenten van bijvoorbeeld het Aramees, de geschiedenis van Tibet of de Oerdoe literatuur dus ook te classificeren vallen als oriëntalisten, toch worden dezen in de volksmond niet langer aldus erkend. Want anno 2006 wordt onder de term oriënt over het algemeen een verwijzing naar Islam begrepen, en is de oriëntalist een niet-moslim (veelal westerse) student van Islam.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Sinds de komst van de moslims naar Europa, maar vooral sinds de wederopleving van het Islamitisch bewustzijn onder de moslims in de wereld, zijn verschillende van deze specifieke oriëntalisten tot nationale en internationale bekendheden verworden. Vrijwel geen enkel nieuws- of actualiteitenprogramma passeert op televisie of radio, of een oriëntalist wordt geïntroduceerd of aangehaald om bepaalde gebeurtenissen waarvan gedacht wordt dat zij betrekking hebben op Islam danwel op de moslims, begrijpelijk te doen maken of uit te leggen. De invloed van deze vorm van oriëntalistiek in de samenleving valt daarom nog maar moeilijk te overschatten. Wie wel eens in de gemiddelde boekwinkel de non-literatuur afdelingen bezoekt, en zich daar de omringing gewaar wordt door boeken met titels als "De dreiging van Islam", "De terreur van Islam", "Islam & Moderniteit", "Achter de boerqa", "Islam ontmaskerd", et cetera, realiseert zich dit direct. Deze oriëntalisten vormen tegenwoordig de mening van een groot deel van de wereld betreffende een ander groot deel van de wereld.
\r\nIn de wetenschap dat veel, heel veel mensen enkel nog "langs oriëntalistische weg" leren over Islam, de moslims en de landen van de moslims, hebben wij een introductie tot deze oriëntalistiek nodig en waardevol geacht. Dit aan de hand van een introductie tot de belangrijkste en meest invloedrijke oriëntalisten, in chronologische volgorde. De reden voor dit artikel zou dan vanzelf duidelijk moeten worden.
\r\nHet begin - christenen bestuderen Islam
\r\nFeitelijk is deze studie van Islam door niet-moslims zo oud als Islam zelf. Profeet Mohammed (saw) emigreerde in het jaar 622 n.C. vanuit Mekkah naar Yathrib om daar een staat te stichten op basis van Islam: al Madinah. Met de invloed die deze staat vergaarde nam ook de reikwijdte van de boodschap van Islam toe, tot ver buiten haar eerste beginpunt op het Arabisch Schiereiland. Toen Islam de christenen in gebieden als hedendaags Egypte en Syrië bereikte, was dit voor sommige kerkelijke lieden een aanleiding om zich te verdiepen in de boodschap van Mohammed (saw). De meest bekende van deze eerste niet-moslim studenten van Islam is Johannes van Damascus, geboren 675 n.C. in Damascus en gestorven in omstreeks 749 n.C. nabij Jeruzalem. "Heilige Johannes", zoals hij genoemd wordt sinds zijn heiligverklaring, studeerde Islam nog in haar prille begin en publiceerde hier een boek over. Een boek waarmee Johannes probeerde aan te tonen dat Islam een ketterse dwaling was en Mohammed (saw) een valse profeet is.
\r\nHet oordeel over Islam en Mohammed (saw) is bij Johannes van Damascus hoofdzakelijk gebaseerd op zijn waarneming van verschil tussen de leerstellingen van Islam zoals hij dezen begreep, en de leerstellingen van het christendom zoals hij dezen kende. Omdat Islam anders is dan het christendom, zo stelde Johannes van Damascus vast, kon het onmogelijk werkelijk een boodschap van God zijn. Immers, voor Johannes van Damascus was het christendom de definitieve waarheid. In zijn boek De Haeresbuis legde Johannes van Damascus Islam daarom uit als een verzinsel van Mohammed (saw). Mohammed zou van een christelijke monnik met de naam Bahira wat hebben geleerd over het Oude en Nieuwe Testament, en datgene wat hij hiervan had weten te onthouden hebben omgezet in een sekte waarin hijzelf als profeet kon fungeren.
\r\nHiernaast introduceerde Johannes van Damascus enkele punten van kritiek op de nieuwe religie van de moslims (of "Saracenen" zoals hij hen noemde) die volgens hem aantoonden dat hij Islam juist inschatte. Deze punten van kritiek gaf Johannes weer in fictieve dialogen met moslims. In één van deze dialogen stelt Johannes van Damascus de moslims de vraag "wie van jullie heeft gezien dat God aan Mohammed het boek (de Koran) overhandigde?", wanneer de moslims hem vertellen over Mohammed die een boek van de Schepper heeft gebracht. Johannes van Damascus vraagt verder en zegt "hoe is dit boek aan jullie profeet gegeven?", en "waarom heeft God geen bewijzen gegeven, zoals bij Mozes en Jezus, zodat de mensen zeker kunnen zijn over jullie profeet?". Volgens Johannes van Damascus in “de haeresbuis’’ deden deze vragen grote verwarring bovenkomen bij de moslims. Bijvoorbeeld naar aanleiding van zijn vraag "hoe is dit boek aan jullie profeet gegeven?" schetst hij een beeld van twist tussen de moslims, want hij laat sommige moslims antwoorden "het boek is hem gegeven toen hij sliep" maar anderen "het is hem geopenbaard in zijn dromen". Deze verwarring in reactie op voor de hand liggende vragen van iemand die tot een nieuwe religie geïntroduceerd wordt, draagt Johannes aan als bewijs voor zijn stelling in ’’de haeresbuis’’ dat de moslims een valse religie volgen. Islam biedt op vanzelfsprekende vragen geen antwoord en is dus een leugen, en de moslims die zelfs bij vanzelfsprekende vragen geen antwoord weten laten zien slechts vermoedens te volgen, stelt Johannes van Damascus.
\r\nMaar de lezer van ’’de haeresbuis’’ die enige mate van kennis van Islam beschikt realiseert zich bij deze dialogen hoe beperkt de kennis van Islam onder de eerste niet-moslim studenten van Islam zoals Johannes van Damascus geweest moet zijn. Uit het feit dat Johannes de vraag stelt "wie van jullie heeft gezien dat God aan Mohammed het boek (de Koran) overhandigde?" blijkt bijvoorbeeld dat Johannes denkt dat Islam het idee propagandeert dat Allah (swt) de Koran aan Mohammed (saw) overhandigde door middel van een fysieke handeling. Immers, volgens Islam heeft Mohammed (saw) als profeet openbaringen gekregen van Allah (swt), niet in zijn slaap of in zijn dromen maar gewoon bij zijn bewustzijn. Deze openbaringen werden onthouden door degenen die de profeet vergezelden, en werden in opdracht van de profeet opgeschreven. Later werd hetgeen de mensen gememoriseerd hadden en hetgeen opgeschreven was met elkaar geverifieerd en samengebracht in een boek waarbij de verschillende verzen werden geordend in soerah's zoals de profeet (saw) had gedicteerd, en de verschillende soerah's werden geordend naar consensus van de metgezellen van de profeet (saw). Bovendien insinueert Johannes van Damascus dat Mohammed (saw) de mensen met zich meetrok zonder hen bewijzen te geven voor zijn profeetschap, omdat hij in de dialogen in “de haeresbuis’’ de vraagt stelt "waarom heeft jullie God jullie geen bewijzen gegeven, zoals hij Mozes en Jezus bewijzen heeft gegeven, zodat jullie zeker kunnen zijn?". Een bewering die kant noch wal raakt omdat die de realiteit van Islam volkomen verkeerd weergeeft. Want de Koran staat vol van verzen waarin de mensen aangespoord worden enkel op basis van bewijzen een religie te kiezen, en verzen waarin bewijzen worden aangedragen voor het bestaan van Allah (swt) en het profeetschap van Mohammed (saw), opdat de mensen dezen kunnen overdenken en dus op basis van zekere bewijzen Islam kunnen adopteren. Islam, met andere woorden, is in werkelijkheid juist een kritiek op het volgen zonder bewijzen.
\r\nAl met al geven de dialogen in ’’de haeresbuis’’ dus eerder een idee van hoe Johannes van Damascus zichzelf en zijn religie ziet en hoe hij Islam en de moslims acht, dan van de realiteit van Islam. In zijn dialogen brengt iedere vanzelfsprekende vraag van de christenen grote verwarring onder de moslims. De christenen komen als scherpzinnig naar voren en zijn in staat om de vinger op de zere plek van Islam te leggen. De christenen zijn kritisch, zoeken en vragen naar bewijzen, en pas wanneer hun kritische verstand is overtuigd volgen zij. Onder de moslims, daarentegen, groeit enkel de verwarring bij ieder vraag die hen gesteld wordt. De christenen leren de moslims als het ware dat men een religie moet kiezen op basis van bewijzen, terwijl de moslims zelf altijd gewoon als vee hun profeet hebben gevolg en verder geen vragen hebben gesteld of bewijzen hebben geëist. In ’’de haeresbuis’’ zijn de dus christenen zoals Johannes, verheven en intelligente mensen, en het christendom past precies bij dit soort van mensen omdat het bewijzen aandraagt die de mens doet denken. De moslims in ’’de haeresbuis’’, daarentegen, kunnen niet denken, zij zijn achterlijke barbaren, en Islam past precies en enkel bij dit type van mensen: het geeft geen bewijzen om over na te denken, omdat haar volgelingen niet kunnen denken.
\r\nMaar niet alleen schetst de polemiek van Johannes van Damascus een beeld van de moslim, De Haeresbuis doet tevens aan karakterschetsen van profeet Mohammed (saw). Johannes van Damascus informeert zijn lezers over het feit dat Islam de (naar christelijke maatstaven) "schanddaad" van polygamie toestaat, en hij informeert de mensen over één van de huwelijken van de profeet (saw):
\r\n"Mohammed had een vriend bij de naam Zayd. Deze man had een beeldschone vrouw op wie Mohammed verliefd werd. Een dag, toen beiden tezamen zaten, zei Mohammed tegen Zayd: 'Tussen twee haakjes, God heeft me de opdracht gegeven om jouw vrouw te nemen'. Of beter - om het verhaal van het begin te vertellen - hij zei: 'God heeft me verordend dat jij je vrouw weg moet doen'. En Zayd deed zijn vrouw daarop weg. En enkele dagen daarna: 'Nu', zei hij, 'heeft God me verordend haar tot mijn vrouw te nemen'."
\r\nVoor degene die een beetje bekend is met het leven van profeet Mohammed (saw) is duidelijk dat deze dialoog niet op waarheid berust en niet de gebeurtenissen betreffende het huwelijk tussen Zayd en Zaynab en Mohammed en Zaynab juist weergeven.[2] Desalniettemin, met al deze informatie in ’’de haeresbuis’’ laat het beeld dat Johannes van Damascus schetst van Mohammed (saw) bij de onwetende lezer niets aan onduidelijkheid over: Mohammed (saw) was een op seks belust individu die de domme Arabieren voor zijn karretje spande door met wat hij wist van het christendom een sekte te stichten, en zich voor te doen als profeet, om zo te krijgen wat hij wilde.[3]
\r\nJohannes van Damascus schreef wat dus men nu noemt een polemiek tegen Islam, een artikel dat probeert een bepaalde religie als vals neer te zetten, in plaats van een objectieve studie naar de realiteit en \/ of waarheid van de boodschap Islam. “De haeresbuis” is niet zozeer een studie van Islam als wel een antwoord op Islam door een overtuigde christen. Voor wat betreft informatiewaarde scoort ’’de haeresbuis’’ dan ook weinig punten, juist omdat het niet haar doel was te informeren maar om te weerleggen. Toch zou ’’de haeresbuis’’ van Johannes van Damascus voor latere christelijke auteurs over Islam een standaardwerk blijken. In lijn met wat te verwachten viel gezien de enorme opmars die Islam in korte tijd maakte in de wereld, de vele tientallen miljoenen mensen die Islam adopteerden en vervolgens vol overgave verder uitdroegen, waren bijna al de geschriften van de eerste niet-moslim studenten van Islam van de hand van overtuigde christenen die hoopten met hun schrijven Islam een halt toe te kunnen roepen, danwel de bekering van christenen tot Islam te voorkomen. En allen beschreven Islam, Mohammed (saw) en de moslims dan ook op min of meer dezelfde wijze als Johannes van Damascus had gedaan. Islam was anders dan het christendom en daarom niets meer dan een duivelse ketterij en Mohammed (saw) was een door de duivel bezeten valse profeet. Mohammed (saw) en de moslims werden de karakteristieken toegeschreven die recht tegenover de karakteristieken stonden die de Kerk juist achtte, beiden leken in de polemieken meer op duivelen dan op mensen. Bijvoorbeeld leefden de christenen op basis van het idee van "het vlees is zwak", en dat de goede christen zich verzet tegen de vleselijke lusten. Mohammed (saw) en de moslims werden daarom voortdurend afgebeeld als lieden die enkel hun lusten volgden, op seks beluste barbaren. En christendom pretendeerde de religie van liefde en mededogen te zijn. Islam werd daarom afgebeeld als de religie van barbaren die de vlakten afstruinden moordend en rovend zonder liefde of mededogen.
\r\nZo wordt Mohammed (saw) dan ook door priester Eulogius van Cordoba (gestorven 859 n.C.) net als bij Johannes van Damascus afgebeeld als de antithese van de Jezus van het christendom, als een leugenaar, een bedrieger en een verleider van de mensen, enkel en alleen omdat de boodschap van Islam anders is dan de boodschap van het christendom. In zijn betoog tegen Islam noemt Eulogius een aantal van zogezegde "misdaden" van Mohammed (saw), oftewel leerstellingen van Islam die conflicteren met leerstellingen van het christendom:
\r\n"Mohammed, de heiligschenner, leert de mensen dat Christus het woord van God is, door Hem geïnspireerd, en weliswaar een groot profeet was, maar zonder de macht van God, eerder zoals Adam, niet gelijk aan God de Vader."
\r\nDaarom is Mohammed (saw) volgens Eulogius een "valse profeet" en de "anti-Christ". Zich richtend tot profeet Mohammed (saw) schrijft hij: "Oh hoofd zonder hersenen en hart bezeten door Satan! Oh corrupt lichaam en thuis voor onreine zielen! Oh tong, waard om door een zwaard in tweeën gesplitst te worden! Oh instrument van de demonen en symfonie van de Duivel!"[4]
\r\nOm deze beschrijving van Mohammed (saw) kracht bij te zetten herhaalt Eulogius in zijn geschriften ook het verhaal van Johannes van Damascus betreffende het huwelijk van profeet Mohammed (saw) met Zaynab, dat dus al vroeg bij de niet-moslim studenten van Islam een geliefd verhaaltje werd om Mohammed (saw) mee zwart te maken. Een leugentje om bestwil, zouden Johannes van Damascus en Eulogius van Cordoba ongetwijfeld hebben gevonden.
\r\nNiet om een breder publiek iets te laten leren over Islam, noch om begrip tussen moslims en christenen tot stand te brengen, liet Peter de Eerwaarde ("Heilige Petrus", 1092 - 1156) in 1143 door Robert van Ketton de Koran vertalen naar het Latijn. Dit, in de hoop christenen ermee aan te kunnen zetten tot het werken aan de uitroeiing van Islam. In een brief over zijn vertaling van de Koran aan Bernardus van Clairvaux geeft Peter de Eerwaarde iets weer van de drijfveer achter zijn studie en werk:
\r\n"Ik zend U, dierbare, de nieuwste vertaling van een geschrift, dat afrekent met de kwalijke ketterij van die schurk Mohammed, en dat, toen ik onlangs in Spanje verbleef, op mijn aandringen uit het Arabisch in het Latijn vervaardigd is. (...)
\r\nDit dwaalgeloof par excellence, met dit schuim van alle ketterijen, waarin al de overblijfselen van de sinds de komst van de Heiland ontstane duivelse dwaalleringen samengeflanst zijn, opdat men erkenne dat men dit dwaalgeloof, als eenmaal de domheid en verwerpelijkheid daarvan is blootgelegd, moet vervloeken en met voeten treden, terwijl men toch erkennen moet dat reeds de halve wereld door zijn dodelijke verpestende invloed geïnfecteerd is.
\r\nHij was een Arabier van lage afkomst en vervolgens een aanhanger van de oude afgodendienst, zoals ook de andere Arabieren destijds nog waren, hij was onontwikkeld en had van wetenschappen zo goed als geen vermoeden, was echter handig en zeer gewiekst; zo kwam hij van nederige geboorte en armoede tot rijkdom en aanzien.
\r\nDoor zijn geleidelijke sociale opkomst, doordat hij alle mogelijke mensen, speciaal echter zijn bloedverwanten, door intriges, rooftochten en persoonlijke aanvallen veelvuldig schrik aanjoeg, terwijl hij door moord - hetzij heimelijk of openlijk - de angst voor zijn persoon aanwakkerde, kwam het spoedig zo ver, dat hij de heerschappij over zijn volk nastreefde, vooral toen ook bij gemeenschappelijke beraadslagingen zijn overwicht vaker aan het licht gekomen was. Hij had er over gehoord, dat de profeten van God grote mannen waren geweest, en noemde zich daarom eveneens Gods profeet; om iets goeds voor te spiegelen trachtte hij hen stuk voor stuk van de afgodendienst weg te leiden - echter beslist niet naar de ware God, maar tot het bedrog van zijn ketterij, die hij al enige tijd aan het uitbroeden was."[5]
\r\nMohammed (saw), bij deze Peter een schurk die "handig en zeer gewiekst" voor eigen gewin de mensen verleidt naar Islam, waarvan de ketterij toch duidelijk is.
\r\nDeze eerste vertaling van de Koran was incompleet en ging samen van verscheidene beledigende en belasterende commentaren op de boodschap van Islam en profeet Mohammed (saw), om juist deze boodschap van Islam als ketterij over te doen laten komen op de lezers. Ook de "studie" van Peter de Eerwaarde was dus allerminst om Islam te leren kennen en begrijpen. Zijn studie kende als doel het verwezenlijken van de capaciteit om de mensen betreffende Islam te beïnvloeden, om hen Islam en Mohammed (saw) te laten haten, om hen te laten vechten tegen Islam en om te voorkomen dat zij "het schuim van alle ketterijen" zouden overdenken. Objectief valt het werk van dan ook niet te noemen, en vol van argumenten in de zin van eerlijke beoordelingen van feiten met relevantie betreffende Islam en profeet Mohammed (saw) staat zij ook niet bepaald. Toch zou zij voor lange tijd het standaardwerk zijn voor de Europeanen die iets wilden leren over Islam. Nadat, echter, kruistocht op kruistocht geëindigd was in een nederlaag voor de christelijke "soldaten van God", kwam er langzaam maar zeker meer kritiek op deze vertaling. Johannes van Segovia (gestorven 1458 als Kardinaal van Spanje) stelde dat het onjuist was om met een christelijke visie de Koran te vertalen en te becommentariëren. Uit het feit dat al de kruistochten in nederlagen voor de christenen waren geresulteerd, stelde Johannes van Segovia voor dat er een lering moest getrokken worden. De moslims waren blijkbaar beter in staat om oorlog te voeren dan de christenen, die ten slotte ook de religie van vrede en liefde volgden en niet de "religie van het zwaard" zoals de moslims[6]. Een nieuwe en juistere vertaling van de Koran moest er komen om de christenen in staat te stellen Islam echt te begrijpen, omdat enkel zo Islam kapot gemaakt zou kunnen worden. Wanneer de christenen Islam goed zouden begrijpen dan zouden zij de ideeën van de moslims kapot kunnen maken, en dan zou de victorie van het christendom over Islam gerealiseerd kunnen worden. Johannes van Segovia naam daarop een geleerde moslim in dienst om opnieuw de Koran voor hem te vertalen van het Arabisch naar het Latijn. Hij nam het op zichzelf om een vertaling vanuit het Latijn naar het Spaans te bewerkstelligen. Tevens kwam Johannes van Segovia met het idee om een contraferentia te organiseren waar de christenen en moslims samen zouden kunnen spreken over hun beider religies, en waar de christenen dan na studie van Islam de moslims de fouten in Islam duidelijk zouden kunnen maken om hen tot bekering tot christendom over te halen.
\r\nNicolaas van Cusa (1401 - 1464) nam dit idee van Johannes van Segovia verder op. Nicolaas was van Duitse afkomst, en op verzoek van de paus schreef hij een repliek op Islam in een poging de ideeën van Islam onderuit te halen. Voor dit doel bestudeerde Nicolaas de werken van Johannes van Damascus en Peter de Eerwaarde, en een aantal geschriften over Islam van joodse origine. In 1460 presenteert hij de vrucht van zijn arbeid, de Cribratio alchorani, in de introductie waarvan hij zich richt tot de paus en hem vertelt dat het boek een inleiding zou bieden tot "de Mohammedaanse sekte" en "zal openbaren dat de Bijbel juist is". In zijn boek doet Nicolaas van Cusa twee dingen. Ten eerste kleineert en beliegt hij de Koran en Mohammed (saw), door grotendeels te herhalen wat Johannes van Damascus voor hem vertelde. Dus vertelt Nicolaas dat Mohammed (saw) een door de duivel bezeten mens was, en dat Islam niet meer is dan een dwaling weg van het christendom. Hij vertelt dat Mohammed (saw) bij het bedenken van Islam geholpen is door twee "afgedwaalde" christenen, Sergius de Nestorijn en Bahira de Jakobijn, en twee "perverse joden", Phineas en Abdia-genaamd-Salon. Ten tweede probeert Nicolaas door middel van de Koran de onjuistheid van Islam en de juistheid van het christendom te bewijzen. Voor dit doel ziet hij het niet als een schaamtevolle daad om de tekst van de Koran te verdraaien, noch om over de geschiedenis van Mohammed (saw) te liegen. Integendeel, dit wordt zijn voornaamste methode. Nicolaas van Cusa, met andere woorden, bestudeerde Islam om haar te kunnen verdraaien. Dus waar de fouten en onjuistheden in de geschriften van eerder niet-moslim studenten van Islam nog te wijten zouden kunnen zijn geweest aan de simpelweg gebrekkige kennis van Islam die toendertijd bestond in Europa, gaat dit argument bij Nicolaas van Cusa overduidelijk niet meer op.[7]
\r\nZo kenmerkt zich het begin van de studie van Islam door niet-moslims als allen pogingen de veronderstelde "valsheid van Islam en Mohammed" te openbaren, of als onderdeel van de strijd tegen Islam. Islam wordt niet geaccepteerd als een religie op zichzelf, die men bestudeert om te kunnen beoordelen of zij juist is of onjuist. Islam is immers anders dan het christendom en daarom bij voorbaat "vals" en "ketters". Wanneer men Islam bestudeert dat is dit met het doel deze verschillen duidelijk te maken, zodat iedereen wel moet oordelen dat Islam ketterij is vanwege deze verschillen.
\r\nIslam, Mohammed (saw) en de moslims worden al de eigenschappen toegedicht die de christenen verwerpelijk achten, en de studie van Islam staat in het teken van zoeken naar voorbeelden die deze beschrijving kan rechtvaardigen. Men weet dus al wat men wil zeggen over Islam, en men zoekt naar zaken die men kan gebruiken om deze gewenste verhalen te kunnen onderbouwen. De studie van Islam en de interpretatie van gebeurtenissen met betrekking tot Islam is dus niet objectief en eerlijk, maar is gebaseerd op vooringenomenheid. Het doel van de studie is niet om Islam te leren kennen of begrijpen, maar het doel is rechtvaardigingen te vinden voor het vooraf bepaalde beeld van Islam, Mohammed (saw) en de moslims, voor de opvatting over Islam die men heeft aangenomen voordat men met de studie van Islam begon. En uiteindelijk ontwikkelt zich dit tot bestuderen van Islam om haar vervolgens te kunnen ondermijnen, door Islam vals te presenteren, haar te verdraaien en over haar te liegen in de richting van christenen en (onwetende) moslims zoals Nicolaas van Cusa deed. Oftewel, in eerste aanzet wordt Islam bestudeerd en later verdraaid als onderdeel van de christelijke strijd tegen Islam.
\r\nOriëntalistiek en kolonialisme
\r\nIn de 17e en 18e eeuw n.C. ziet de wereld er geheel anders uit dan in de tijd Johannes van Damascus, Eulogius, Johannes van Segovia, Nicolaas van Cusa en de vele anderen zoals hen die ongenoemd zijn gebleven. In het tijdperk van deze allereerste niet-moslim studenten was de Islamitische wereld absoluut dominant in de wereld, zowel wetenschappelijk, materieel als militair en voor hen was de studie van Islam een reactie op de komst van Islam en een manier van strijden tegen Islam. Maar naarmate de macht en invloed van de Khilafah afnam in de wereld, veranderde ook de rol die de studie van Islam door niet-moslims speelde. In de 17e en 18e eeuw n.C. begonnen de Europeanen een militair overwicht tegenover de Khilafah te ontwikkelen, en ontdekten de Europese natiestaten het kolonialisme. Ten gevolge hiervan kwamen grote delen van de wereld, waar de mensen moslim waren en die eerst onder bestuur van Islam hadden gestaan, onder bestuur van Europeanen. Zo vochten in Azië de Britten, Hollanders en Portugezen tezamen tegen de invloed van Islam, en tegen elkander voor de vergaringen van koloniën. Vooral de Britten leerden al heel snel dat bekendheid met de tradities en gebruiken van de mensen in het Indisch subcontinent hen een strategisch voordeel bood bij de strijd om koloniën. Zij stuurde daarom haar agenten naar Indië om de taal te leren van de mensen, om de gebruiken te leren van de mensen, en om te leven onder de mensen. De kennis en invloed die Groot-Brittannië op deze manier vergaarde stelde haar in staat om ten nadele van Nederland, Portugal en Frankrijk -en niet te vergeten de lokale bevolking- continentaal Indië tot kolonie te nemen.
\r\nJaloers op dit Britse succes in Azië nam Napoleon de Bonaparte zich voor om Frankrijk ook aan koloniën te helpen in de oriënt. Op Egypte, dat gelegen was op de route van de kortste weg van Groot-Brittannië naar Azië, viel zijn keus. Ten eerste omdat aan Egypte Frankrijk iets zou kunnen verdienen, ten tweede omdat Egypte als uitvalsbasis kon dienen voor verdere imperialistische militaire campagnes ter verovering, en ten derde omdat het bezetten van de kortste route naar Azië Frankrijk enige mate van invloed zou geven over Groot-Brittannië. Napoleon had voor zichzelf een heel nauwkeurig stappenplan ontwikkeld dat uiteindelijk zou moeten leiden tot koloniaal succes in de oriënt. Zijn ambitie volgde kort op de Franse Revolutie van 1789, die met zich mee had gebracht de volkomen nieuwe wereldbeschouwing van democratie, vrijheid, gelijkheid en broederschap. Napoleon nam zich voor deze waarden te gebruiken om de eerste stap van zijn plan te realiseren. Het thuisfront werd enthousiast gemaakt door te verkondigen dat Frankrijk de verheven waarden van de Franse Revolutie zou gaan verspreiden over de wereld. Niet zou Frankrijk uit zijn op een goedkope plundertocht, neen, Frankrijk zou de barbaren van de oriënt -de moslims!- gaan redden door hen de idealen van de Franse revolutie te brengen! Als tweede stap zag Napoleon de vergaring van kennis over de oriënt. Hiervoor begaf hij zich naar het Institut de France en vleide hij de wetenschappers aldaar door interesse in hun werk te tonen. Eens hij de heren van de wetenschap voor zich gewonnen wist, zette Napoleon tezamen met hen aan op een studie van de oriënt in dienst van zijn koloniale plannen. Napoleon bezocht bibliotheken in Italië alvorens schip te zetten naar Egypte, en bestudeerde daar hij al wat beschikbaar was aan boeken van Europese auteurs over Islam, Egypte en de gebruiken van de moslims in Egypte. 287 boeken, waaronder een vertaling van de Koran, nam hij uiteindelijk mee op zijn reis, want in kennis over het gebied van bestemming zag Napoleon het middel om efficiënt te kunnen heersen en controleren.
\r\nMet Napoleon reisden ruim 1000 wetenschappers van verschillende vakgebieden naar Egypte, waaronder een groot aantal westerse niet-moslim studenten van Islam. Hoe goed leerde Napoleon hun lessen. De commandanten van het koloniale Franse leger kregen de strikte opdracht om bij hun contacten met de lokale bevolking te allen tijde de adviezen van deze oriëntalisten te volgen. Zijn soldaten kregen onderricht in de gebruiken en tradities van de moslims in Egypte, en ze kregen de opdracht niets te doen wat opgevat zou kunnen worden als respectloos tegenover Islam. Zo wilde Napoleon het vertrouwen van de mensen in Egypte winnen en een nationale opstand tegen de Fransen voorkomen.
\r\nZelf deed Napoleon de meeste moeite om zijn kennis van Islam nuttig te gebruiken. Hij tooide zich in het openbaar in Arabisch gewaad met tulband, als een ware Arabische sheikh. Hij verkondigde bij aankomst:
\r\n"Oh mensen van Egypte, men vertelt u dat ik ben gekomen om jullie religie kapot te maken, maar geloof hen niet. Antwoord hen en zeg dat ik ben gekomen om u uw rechten terug te geven, en dat ik meer eerbied ken voor Allah, Zijn profeet en de Koran dan de Mameloeken[8]. Qadis, sheikhs en imams, vertel de mensen dat wij de ware moslims zijn."
\r\nNapoleon liet door hem geselecteerde Islamitische geleerden bijeenkomen in Caïro en gaf hen opdracht in de richting van de moslims van Egypte de fatwa te verkondigen dat Islam het toestond dat Napoleon over hen regeerde, omdat hij rechtvaardig was. En proclamaties gericht aan het volk van Egypte waren altijd doordrenkt van verzen uit de Koran of overleveringen van de profeet (saw) om de moslims van Egypte het idee te geven dat ze met een ware Islamitische heerser van doen hadden tegen wie ze van Islam niet mochten opstaan, en begonnen steevast met de zin:
\r\n"In de naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle. Er is geen illah buiten Allah. Hij heeft geen zoon, noch kent Hij een gelijke in Zijn koninkrijk."
\r\nNapoleon, met andere woorden, of as Soeltan al Kabier zoals hij zichzelf graag liet noemen, gaf de studie van de oriëntalisten voor de eerste maal heel nadrukkelijk de nieuwe rol van instrument ter overheersing van de moslims. Hij rekende erop dat de arbeid van de oriëntalisten hem in staat zou stellen de moslims te misleiden, zodat ze zijn overheersing zouden accepteren en zich niet tegen hem zouden keren. Of zoals hijzelf zei aan het einde van zijn campagne:
\r\n"Ik was vol dromen. Ik zag mezelf een nieuwe religie stichten en Azië veroveren rijdende op een olifant met een tulband op mijn hoofd, met in mijn hand een nieuwe Koran die ik aan zou hebben gepast naar mijn belangen."
\r\nDe publicatie van het Een verhandeling over de Ongelijkheid van de Menselijke Rassen door de graaf Arthur de Gobineau (1816 - 1882) in 1853, duwde de reden voor het bestaan van de oriëntalistiek verder in de richting die Napoleon er voor het eerst aan had geven. De Gobineau beargumenteert in zijn Verhandeling namelijk dat niet alle rassen gelijk zijn, en dat het Kaukasische ras (de blanke Europeaan) superieur is aan al de andere rassen in de wereld, een opvatting die De Gobineau ontwikkelde in de tijd dat hij door Napoleon III uitgezonden was als diplomaat naar Perzië[9].
\r\nErnest Renan (1823 -1892) was een Franse filoloog, wat betekent dat hij zich bezig hield met de vergelijkende literatuurwetenschappen, en was een goede vriend van graaf De Gobineau. Renan was de grondlegger van de zogenaamde "Semitische filologie", waaronder de literatuur, taal, religie, et cetera, van de Semitische volkeren (lees: moslims en joden) bestudeerd werd. Hij adopteerde een groot deel van de filosofie van de Gobineau, maar beargumenteerde dat "rassen" niet door afkomst of bloed bepaald werden, maar door de taal die iemand sprak of de religie die iemand aanhing. Volgens De Gobineau was de superioriteit van Europa in de wereld het natuurlijke gevolg van de superioriteit van het Kaukasische ras ten overstaan van de rassen van de oriënt, maar volgens Renan was taal en de religie de oorzaak voor de inferioriteit van de oriënt. En op basis van zijn filologische studie van de Semitische volkeren kwam Renan tot de conclusie dat dezen onoverkomelijk inferieur en irrationeel waren, en dus voorbestemd om door de Europeanen geregeerd te worden.
\r\nDe studie van Renan in de details van de Semitische talen en religies brachten hem tot de volgende conclusies betreffende Islam:
\r\n"Islam is de minachting van de wetenschap, de onderdrukking van de samenleving; het is de afschuwelijke eenvoud van de semitische geest die het verstand verdrukt, sluit voor ieder verfijnd idee, elk fijn gevoel, ieder rationeel onderzoek, alles in dienst van die ene eeuwige herhaling: God is God."
\r\nIn zijn lezing L'Islamisme et la Science stelde Renan dat Islam wegens een vermeend fanatisme en dogmatisme wezenlijk niet in staat was tot rationalisme of onderzoek; wetenschap en filosofie kende ze niet, stelde Renan. Vandaar de "vaststelling" die volgens Renan iederéén wel moest maken die ook maar minimaal bekend was met Islam:
\r\n"De intellectuele nietigheid van de rassen die alleen uit (Islam) hun cultuur en hun opleiding nemen."
\r\nIslam als godsdienst mocht al dan niet "mooie passages" tellen, voor de menselijke rede was het niet anders dan schadelijk geweest. De toekomst van de mensheid lag toch echt bij het Arische Europa - op één voorwaarde, evenwel: de vernietiging van de theocratische macht van Islam, oftewel alles van Islam buiten de aanbidding. [10]
\r\nNapoleon had dus voor de eerste maal de oriëntalisten officieel het bestuur over de moslims tot taak laten nemen. Renan verlegde het perspectief van de westerse studie van Islam tot in het teken van het bewijzen van de inferioriteit van Islam en de moslims ten overstaan van de Europeanen, om zo de koloniale verlangens onder de Europeanen te rechtvaardigen. Deze ideeën zouden de koloniale tijd domineren. Islam werd in Europa (en Rusland en Amerika) bestudeerd om haar inferioriteit te kunnen bewijzen, en om de Europeaan in staat te stellen over deze inferieure mensen te regeren.
\r\nBijvoorbeeld Evelyn Baring (1841 - 1917), beter bekend als Lord Cromer, was de regent in Brits Egypte en was een westerse student van Islam in de lijn van Renan. Lord Cromer verkondigde dat de meeste inwoners van de oriënt niet in staat waren zichzelf te regeren, ofwel ten gevolge van de intellectuele beperkingen die volgens hem zo kenmerkend waren voor de oriënt, ofwel ten gevolge van de invloed van Islam, maar meest waarschijnlijk ten gevolge van beide effecten. "Het heeft geen zin om teveel navraag te doen naar wat deze mensen zelf willen", stelde Lord Cromer, omdat volgens hem het beleid voor Egypte bepaald moest worden door het "schijnende licht van de westerse kennis en ervaring".
\r\nHet meest schrijnende voorbeeld van de achterlijkheid van de moslims in de oriënt was voor lord Cromer de hoofddoek van de moslimvrouwen:
\r\n"Totdat de moslims deze barbaarse praktijk verlaten zullen zij nooit vooruit komen in de moderne wereld, en zij zullen het nodig hebben geregeerd te worden door het westen."
\r\nLord Cromer mocht daarom heel graag de Britse bezetting van Egypte rechtvaardigen door te verklaren dat de Britse heerschappij in de landen van de moslims simpelweg noodzakelijk was om de arme moslim vrouwen te kunnen bevrijden van deze verschrikkelijke onderdrukking. Overigens, terzelfder tijd was Lord Cromer in Groot-Brittannië lid van een gemeenschap wiens doelstelling het was te voorkomen dat vrouwen kiesrecht zouden krijgen... .
\r\nHet "wetenschappelijk" bewijs voor zijn overtuiging van de inferioriteit van moslim haalde Lord Cromer uit een gebeurtenis terwijl op reis door Egypte. Hij vroeg eens aan een Egyptische boer of deze zijn linker oor aan wilde raken. Waarschijnlijk met de bedoeling de draak te steken met Lord Cromer gezien diens absurde en rare verzoek, stak de Egyptische boer zijn rechterhand uit over zijn hoofd heen en raakte zo met deze rechterhand zijn linkeroor aan. Maar Lord Cromer begreep iets volledig anders uit dit "wetenschappelijke experiment" van hem: voor Lord Cromer vormde dit het bewijs van de intellectuele superioriteit van het Britse ras over het Semitische ras!
\r\nLord (George Nathaniel) Curzon (1859 - 1925), de Britse Viceroy in India van 1899 tot 1905, hield eens een toespraak voor het Britse parlement, ter ondersteuning van het verzoek tot financieren van een nieuwe School voor Studie van de Oriënt. In deze speech zou hij heel precies de nieuwe rol en het doel van de studie van de oriënt uitleggen. Het resultaat van de westerse (Britse) studie van de oriënt -"onze bekendheid met niet enkel de talen van de mensen in de oriënt maar tevens met hun gebruiken, hun emoties, hun tradities, hun geschiedenis en religie"- was volgens hem hetgeen "waardoor we de positie die we hebben gerealiseerd ook in de toekomst veilig zullen kunnen stellen".[11]
\r\nThomas Edward Lawrence (1888 - 1935), beter bekend als Lawrence of Arabia is ongetwijfeld het meest bekende product van deze lichting van westerse studenten van de oriënt. Lawrence werd als oriëntalist officier bij de Britse inlichtingendienst in het Midden-Oosten, en zou later degene zijn die de sjarif van Mekkah zou overhalen om in opstand te komen tegen de Ottomaanse Khalifah ten tijde van de Brits \/ Frans \/ Italiaans \/ Russische oorlog tegen de Khilafah. Over zijn ervaringen in de woestijn van Arabië schrijft Lawrence later in zijn boek De zeven pilaren van wijsheid, waarin hij uitlegt wat zijn studie van de Arabier en Islam hem zo al geleerd had:
\r\n"Semieten kennen geen nuance in hun meningen. ... Ze zijn een volk van dogma's. ... Ze begrijpen de introspectie niet. ... Ze zijn beperkte, oppervlakkige mensen. ... Hun overtuigingen zijn een reactie op hun instincten. De bedoeïne kan niet naar God zoeken in zichzelf."[12]
\r\nOftewel, volgens Lawrence kan de Semiet (Arabier) niet denken, want de Semiet kan enkel zijn lusten achterna lopen, en daarom hebben de Semieten ook deze achterlijke religie Islam waarbij ze God niet in zichzelf zoeken zoals dit hoort volgens de juiste religie het christendom...
\r\nWaarvoor deze oriëntalistische kennis die Lawrence opdeed uiteindelijk toe diende, zet hij uiteen in een andere publicatie van zijn hand, Zevenentwintig artikelen, waarmee hij de Europaan probeert te leren hoe hij de Arabieren kan overheersen:
\r\n"Doe het de eerste paar weken rustig aan. Een slechte start valt moeilijk goed te maken, en de Arabieren baseren hun oordelen op uiterlijkheden die wij negeren. Als je eenmaal in de belangrijkste kringen van de stam bent geïntegreerd, dan kun je doen wat je wilt met hen."
\r\nOftewel, als ze je vertrouwen, dan vallen ze heel eenvoudig te manipuleren...
\r\n"Als je één keer hun vooroordelen kent, dan zul je zo goed als altijd kunnen voorspellen wat ze gaan doen."
\r\nOftewel, het zijn mensen van heel eenvoudige geest, erg voorspelbaar allemaal...
\r\n"Het is moeilijk om stil te blijven wanneer je ziet dat alles mis loopt, maar des te minder je je geduld verliest, des te groter zal je succes zijn. Ook zul je enkel dan niet gek worden."
\r\nOftewel bij Arabieren loopt altijd alles verkeerd, bereid je hier maar op voor...
\r\n"Probeer niet teveel zelf te doen, het is beter dat de Arabieren het doen op een manier die acceptabel is dan dat jij het doet zoals het goed is."
\r\nOftewel, de Arabier is tot niet meer in staat dan dingen te doen op een acceptabele manier, de superieure Europeaan kan maar beter accepteren dat door de Arabier nooit iets op de goede manier gedaan zal krijgen, en de superieure Europeaan kan het beste de Arabier in de waan laten wanneer deze denkt dat hij het goed doet...
\r\n"Hoewel moeilijk om voort te drijven zijn de Arabieren makkelijk om te leiden, als je geduld met hen hebt."
\r\nOftewel, het zijn net schapen die Arabieren...
\r\n"Het begin en het eind van het manipuleren van de Arabier is het continue bestuderen van hem."[13]
\r\nOftewel, wij superieure Europeanen zijn in staat om hen beter te begrijpen dan zij zichzelf begrijpen, en dit is heel makkelijk voor ons. En wanneer wij hen even bestuderen is het heel eenvoudig voor ons hen te manipuleren, zulke eenvoudig wezens zijn die Arabieren. Lang leve de oriëntalistiek!
\r\nHet begin van de moderne oriëntalistiek
\r\nHalverwege de 19e eeuw n.C. ontwikkelt zich wat men vandaag de dag noemt de kritisch-objectieve studie van de oriënt, in het bijzonder Islam. Uiterlijk distantieert deze stroming zich nadrukkelijk van de oriëntalisten uit de middeleeuwen wie men weinig objectiviteit in hun studie van Islam kan toedichten, en die in plaats van Islam te willen leren kennen en begrijpen eerst en vooral geïnteresseerd waren in het verwerpen van Islam. Ook distantieert de kritisch-objectieve studie van Islam zich van de mensen zoals T.E. Lawrence, voor wie de studie van Islam eerst en vooral racistische en koloniale motieven diende. De kritische oriëntalistiek werd bestudeerd en gedoceerd aan de universiteiten en probeerde Islam enkel uit nieuwsgierigheid te begrijpen en te verklaren, zo stelden de kritische oriëntalisten.
\r\nGustav Weil (1808 - 1889) uit Duitsland was de één van de allereersten van deze kritische studenten van Islam. Weil was eigenlijk voorbestemd om rabbijn te worden, maar volgde uiteindelijk een opleiding filologie, geschiedenis en Arabisch. Weil studeerde de oriëntalistiek verder in Frankrijk, waarna hij vervolgens als adviseur verbonden was aan de Franse militaire campagne in Algerije. In 1843 publiceerde Weil na lange studie een biografie van Mohammed (saw), waarbij hij zich echter enkel en alleen baseerde op Europese bronnen zoals de geschriften van Johannes van Damascus: Mohammed de profeet, zijn leven en leerstellingen. Na eerder een vertaling te hebben verzorgd van Duizend en één nachten bevestigde deze biografie Gustav Weil als een van de meest vooraanstaande oriëntalisten van zijn tijd. In het boek probeert Weil Islam en Mohammed (saw) te begrijpen door studie naar zijn leven, en Weil beargumenteerde dan ook ondermeer dat Mohammed (saw) geen openbaringen van Allah (swt) had gekregen zoals Islam beweert, maar gewoon epileptisch moest zijn geweest: Islam was het resultaat van verandering van verhalen die Mohammed (saw) verteld werden door joden en christenen in zijn omgeving, beweerde Weil, als voorbeeld waarvan hij Waraqa bin Naufal bin Asad bin 'Abdoel 'Oezza de neef van Khadijah aanhaalde. Deze mensen vertelden Mohammed (saw) over hun religie, en Mohammed (saw) zou dit volgens Weil verdraaid hebben om daardoor zijn eigen religie te kunnen stichten.
\r\nWeil was ook uitermate sceptisch tegenover de bronnen van informatie die de moslims voortgebracht hebben, en was het oneens met feitelijk al de interpretaties van gebeurtenissen in de Islamitische geschiedenis van moslim geleerden van Islam. Weil verklaarde dat aangezien Imam Boechari slechts omstreeks 6.000 van de hem bekende 600.000 hadith als sahieh betitelde, een uitgebreide studie door westerse studenten van Islam ongetwijfeld zou aantonen dat tenminste 4.000 van de overgebleven 6.000 hadith sahieh ook nog eens vervalsingen waren.  Aloys Sprenger (1813 - 1893) werkte voor het koloniaal bewind van Groot-Brittannië in India. Sprenger verklaarde in India volledig nieuwe bronnen te hebben ontdekt betreffende het leven van Mohammed (saw) -"tot dusver onbenut gebleven bronnen"- en schreef op basis van deze bronnen een nieuwe biografie van Mohammed (saw). Sprenger, die buiten een oriëntalistische opleiding tevens dokter in de medicijnen was, hield de openbaringen aan Mohammed (saw) voor epileptische aanvallen evenals Gustav Weil. Maar, stelde Sprenger, soms waren het ook aanvallen van hysterie omdat dit volgens hem een aandoening was die wel vaker voorkwam bij wezen. Sprenger hield Mohammed (saw) daarom voor een bedrieger, en beweerde dat Mohammed (saw) de eerste jaren van zijn profeetschap de mensen vertelde dat hij hen de Bijbel en de Torah in het Arabisch bracht, niet een nieuwe openbaring, en dat pas later Mohammed (saw) van idee veranderde en toen ging zeggen dat zijn openbaringen een nieuwe boodschap was.
\r\nBetreffende de hadith beweerde Sprenger dat de mensen van de oriënt behoefte hebben aan alomvattende boodschap die hen bij alles voorschrijft wat gedaan moet worden (een behoefte "onbekend voor ons in het westen", zegt Sprenger). Omdat de Koran dit niet bood, zegt Sprenger, hebben latere generaties moslims verzonnen dat de handelingen van de profeet (saw) dan maar gevolgd moeten worden en hebben ze de hadith opgeschreven.
\r\nWilliam Muir (1819 - 1905) was een oriëntalist, overtuigde christen, en werkte voor het Brits koloniaal bewind in India. Hij vergeleek de Koran dan ook met de verhalen bekend uit de geschriften der christenen, en hij bestudeerde de Koran volgens de bijbelse methode van studie (de manier van studie die werd gebruikt om de Bijbel te begrijpen). Hij gebruikt het leven van Mohammed (saw) om de Koran de verklaren, omdat, volgens hem althans, Mohammed (saw) immers de auteur (lees: bedenker) van de Koran is. Mohammed (saw) was een goedbedoelende persoon volgens Muir, maar enkel één die ten prooi was gevallen aan de invloed van de grote satan. Van Muir komt ook het idee dat Mohammed (saw) sommige openbaringen in werkelijkheid van de duivel kreeg.
\r\nDe prestatie van Muir die waarschijnlijk het meest in aanzien staat onder de oriëntalisten is zijn chronologische opdeling van de verzen van de Koran. Muir beweerde dat de verzen door Mohammed (saw) gedicht (!) zijn in zes verschillende fases van zijn leven. De eerste fase was de fase van het leven van Mohammed (saw) waarin hij zich nog niet in het hoofd had gehaald dat hij een boodschapper van God was, stelde Muir. Deze verzen betreffende de soerah's 82, 91, 92, 95, 101, 102, 103, 104, 105 en 106. Oftewel, volgens Muir was een deel van de Koran verzonnen door Mohammed (saw) nog voordat hij profeet werd - de rest verzon hij hierna, aldus Muir.
\r\nTheodor Nöldeke (1836 - 1930) leerde Hebreeuws en Arabisch, specialiseerde zich in het in Syrië gesproken Arabisch en de verschillende dialecten hierbinnen. Nöldeke is binnen de oriëntalistiek het meest bekend voor zijn werk met betrekking tot de Koran, waarbij hij voortborduurde op het werk van Gustav Weil en Muir. Dit deed Nöldeke vanuit de overtuiging dat Mohammed (saw) geen profeet was, maar een leugenaar en dichter. Hij hield Mohammed (saw) voor een epilepticus net als Sprenger, en hij probeerde de verschillende verzen van de Koran te herordenen op basis van stijl van taal. Naar zijn idee is de groepering van de verzen in soerah's grotendeels willekeurig gedaan door de moslims na Mohammed (saw). Als zodanig bestreed hij de islamitische traditie die stelt dat Mohammed (saw) zelf de moslims heeft gedicteerd welk vers bij welk hoofdstuk hoorde, en in welke volgorde dezen horen. Volgens Nöldeke moet de meest intense ervaring van inspiratie aan het begin van het leven van Mohammed (saw) geweest zijn, en hij stelde dan ook dat de meest emotionele en poëtische verzen dan ook het eerst geopenbaard (of beter: verzonnen) moeten zijn geweest. Later werd het dichten rijmen meer een bekende oefening voor Mohammed (saw), volgens Nöldeke, en werd de stijl dus ook meet recht-toe-recht-aan. Nöldeke onderscheidde uiteindelijk 4 periodes van openbaringen, drie verschillende periodes in Mekkah en één in al Madinah.
\r\nNöldeke behandelde tevens de verschillen tussen de Koran en het Oude en Nieuwe Testament voor wat betreft de verhalen die alle drie de bronnen behandelen. Ze zijn volgens Nöldeke het resultaat van de orale tradities waarmee Mohammed (saw) bekend met deze verhalen was geworden. Had Mohammed (saw) de boeken gelezen in plaats van de zich te baseren op orale tradities, dan zouden deze "fouten" in de Koran zich niet voorgedaan hebben. Met andere woorden, volgens Nöldeke bewijzen de verschillen tussen Islam en de christelijk en joodse verhalen dat Islam vals is. Verder nam Mohammed (saw) volgens Nöldeke gewoonlijk de adviezen van zijn metgezellen over wanneer hij zelf even geen antwoord wist, en verpakte hij dezen dan als openbaringen. Volgens Nöldeke rijmt de Koran niet omdat Mohammed (saw) geen goede dichter was, en daarom, zegt Nöldeke, worden sommige woorden met opzet verkeerd uitgesproken door Mohammed om de Koran toch nog een beetje te laten rijmen. De God van Mohammed is een despoot, verklaarde Nöldeke.
\r\nHet meest prominente werk van Richard Bell is zijn vertaling van de betekenissen van de Koran, die hij samen liet gaan met een eigen herordening van de soerah's en verzen van de Koran "in lijn met de kritische traditie" (The Qur'an translated with a critical re-arrangement of the Surahs, 1937). Bell, anders dan Nöldeke, keek en herordende grotendeels vers voor vers, terwijl Nöldeke de soerah's meestal in tact liet. Andere overwegingen die zowel Bell als Nöldeke meenamen voor hun herordening van de Koran waren bijvoorbeeld de onderwerpen die worden besproken in de soerah's. Volgens de heren moeten de verzen die verhalen vertellen bekend uit de Torah gekomen zijn pas nadat Mohammed (saw) in contact was gekomen met de joden die hem deze verhalen konden leerden. En de verzen die de politheïstische gebruiken van de Qoraysh afwijzen zijn volgens beiden gekomen nadat de Qoraysh hun weerstand tegen de nieuwe religie hadden laten zien. Richard Bell beargumenteerde verder dat veel van de onderwerpen in de Koran ingegeven waren door de kennis die Mohammed (saw) had opgedaan van joden betreffende de Torah, en van ketterse christenen.
\r\nDeze bewering werd opgepakt door Henri Lammens (1862 - 1937), geboren te Gent, en auteur van het boek "Was Mohammed oprecht?". Lammens werd op 15-jarige leeftijd lid van de jezuïeten orde in Beiroet, en deze oriëntalist beweerde dat Islam feitelijk een gesimplificeerde vorm van het Jodendom was, oftewel een jodendom aangepast aan de intellectuele capaciteiten van de Arabieren.  
\r\nEen nieuwe episode in de kritische studie van Islam door westerse niet-moslim studenten werd geschreven door de Ignaz Goldziher. Ignaz Goldziher (1850 - 1921) kwam uit een joodse familie in Székesfehérvár, Hongarije, en studeerde Arabisch aan de universiteit van Budapest onder Ármin Vámbéry. Ármin Vámbéry (1832 - 1913) was een Hongaar van joodse komaf, die buiten Duits, Latijn, Russisch, Frans en Engels  tevens Turks sprak. Met deze achtergrond leefde hij een tijdlang in Istanboel waar hij een adviseur van Khalifah Abdoel Hamid II werd. Zich voordoend als moslim en verkleed als derwisj reisde hij als spion voor de Britse geheime dienst uitgebreid door Centraal-Azië om het gebied, de volkeren en de heersers daar in kaart te brengen. Met zijn kennis van de volkeren en talen van Centraal-Azië adviseerde hij vervolgens de Britten ten tijde van de Great Game, de koloniale strijd tussen Groot-Brittannië en Rusland om de heerschappij in Centraal-Azië. Goldziher zou uitgroeien tot een zeer voorname oriëntalist. Hij reisde tevens door de landen van de moslims, onder meer Turkije, Syrië en Egypte, waar hij bevriend raakte met Djamaloeddien Afghani en zich voor deed als moslim. Goldziher bestudeerde als oriëntalist de hadith, zoals geopperd door Gustav Weil, en beargumenteerde dat de meeste van de hadith die door de moslim geleerden als betrouwbaar waren geclassificeerd dit in feite niet waren. De moslims, stelde hij, baseerden hun oordeel ten onrechte op de keten van overlevering (isnad). Als de individuen in deze keten betrouwbaar waren dan classificeerden de moslim geleerden als Boecharie en Moeslim, et cetera, de overlevering als betrouwbaar. Goldziher, echter, concentreerde zich eerst en vooral op de inhoud van de overlevering (matn). Naar zijn mening verraadde de inhoud van veel hadith dat ze niet betrouwbaar konden zijn; ofwel omdat ze volgens Goldziher lijken te worden tegengesproken door andere hadith, ofwel omdat ze niet te begrijpen vielen voor Goldziher. Dus, stelde Goldziher, moesten de ketenen van overlevering van deze hadith dan wel vervalsingen zijn. Dit perspectief op de hadith wordt gezien als een van de voornaamste realisaties binnen het vakgebied van de oriëntalistiek.
\r\nChristiaan Snouck Hurgronje (1857 - 1936) is Nederlands meest bekende oriëntalist. Hij studeerde onder Nöldeke, en zou een van de eerste niet-moslims in Mekkah zijn om de Hadj mee te maken. Om dit mogelijk te maken deed hij zichzelf voor als moslim, en met geld van de Nederlandse overheid verbleef hij vervolgens in Mekkah en al Madinah. Echter, ten gevolge van een intrige met de Franse ambassade werd hij nog voor het begin van de Hadj Arabië uitgezet. Hurgronje schreef vervolgens wel een boek over de Hadj, wat hem wereldberoemd maakte. Zijn werk bij het onderwerp sjari'a wordt onder oriëntalisten nog altijd gezien als toonaangevend, en veel ervan is verwerkt in een boek van zijn student Juynboll dat tot op de dag van vandaag een veelgebruikt lesboek is aan oriëntalistische opleidingen.
\r\nHurgronje beweert dat Mohammed zijn verzen steeds liet veranderen daar hij "niet in staat was ver vooruit te denken". Mohammed (saw) had geen visie voor de toekomst, en bij zijn sterven was er volgens Hurgronje dan ook nog geen complete religie. Zijn volgelingen hebben dit dus afgemaakt, zegt Hurgronje. Het gebed draagt Hurgronje als voorbeeld aan: "salat kreeg haar verplichte karakter pas na de tijd van Mohammed" en "is een imitatie van de joodse en christelijke gebruiken voor zover Mohammed dezen kende". Verder beweerde Hurgronje dat de hadith niet zozeer overleveringen waren van Mohammed (saw), maar gezegden die toegeschreven werden aan Mohammed (saw) maar die eigenlijk leerstellingen waren uit andere religies die men kende. De hadith waren zogezegd wat de mensen na Mohammed (saw) vanuit andere religies toevoegden aan Islam om Islam compleet te maken.
\r\nHurgronje reisde in opdracht van Nederland naar Atjeh, Indonesië, waar hij als adviseur van het koloniale bewind in dienst trad om te helpen bij de onderdrukking van de opstand onder de moslims van Atjeh tegen het Nederlandse bewind. Hurgronje deed zich voor als moslim-geleerde en leerde de Atjeeërs dat gehoorzaamheid aan Nederland een religieuze plicht was.
\r\n Deze mensen zijn natuurlijk slechts een klein aantal van kritische niet-moslim studenten van Islam van eind 19e en begin 20e eeuw, maar toch enkelen van degenen die binnen de kritisch-objectieve studie van Islam destijds het meest prominent waren en dit universitair vakgebied een gezicht hebben gegeven. De kritische niet-moslim studenten van Islam definieren zichzelf als de studenten van Islam die zuiver uit interesse handelen, zonder polemieke of koloniale bijbedoelingen te kennen. Maar afgaande op hun werk zoals hierboven geïntroduceerd valt op dat bij hen allen desalniettemin de geest van Johannes van Damascus, de geest van graaf de Gobineau \/ Renan en de geest van Napoleon de Bonaparte te ontwaren valt.
\r\nBijvoorbeeld voor wat betreft de geest van Johannes van Damascus, een duidelijke overeenkomst tussen hem en de kritisch-wetenschappelijke oriëntalisten is dat beiden aan de studie van Islam lijken te beginnen met een overtuiging dat Mohammed (saw) zeker geen profeet was. De kritische oriëntalisten zelf begrijpen uit het verschil in verhalen uit christelijke \/ joodse bron en verhalen uit Islamitische bron verschillende dingen, maar voor hen allen betekent dit verschil dat de verhalen uit Islamitische bron onjuist moeten zijn. Niet veel anders was de basis van beoordeling van Islam bij Johannes van Damascus en Peter de Eerwaarde. En de kritische oriëntalisten verklaren allemaal de overeenkomsten in verhalen uit christelijke \/ joodse bron en verhalen uit Islamitische bron door te beweren dat Mohammed (saw) zich heeft laten beïnvloeden door christendom \/ jodendom, maar dat hij (saw) van deze oorspronkelijke verhalen afgeweken is - "ketterij" was het woord dat Johannes van Damascus en consorten voor precies dezelfde stelling gebruikten. Een derde overeenkomst tussen de studenten van Islam in de lijn van Johannes van Damascus en de kritische oriëntalisten is de eeuwige zoektocht naar argumenten voor de stelling dat Mohammed (saw) geen profeet was. Hoewel de uitgesproken vijanden van Mohammed (saw) en Islam nooit zo iets beweerd hebben, zijn de kritische oriëntalisten voor deze reden 1200 jaar na de komst van Islam plotseling gaan beweren dat Mohammed (saw) aan epilepsie of hysterie geleden moet hebben. En de kritisch wetenschappelijk arbeid bij het onderwerp "de chronologie van de Koran" dient eenzelfde doel. De verwoede pogingen van de zijde van de kritische oriëntalisten tot het aanbrengen van chronologie in de openbaringen, op basis van zaken als de emotie die uit de verzen spreekt ("jonge mensen zijn meer emotioneel, dus zijn de meest emotionele verzen van het begin van het profeetschap van Mohammed") of de contacten van Mohammed (saw) met joodse en christelijke bronnen ("de verhalen bekend uit de Torah en Bijbel kunnen pas gekomen zijn na kennismaking met joden en christenen"), zijn pogingen de Koran haar goddelijke eigenschappen te ontnemen. Door deze arbeid, hoofdzakelijk gebaseerd was op gissing en verlangen, wordt een menselijke verklaring gezocht voor verzen van de Koran en dus een argument tegen de leerstelling van Islam dat de Koran het aan Mohammed (saw) geopenbaarde woord van Allah (swt) is.
\r\nDe oriëntalist Lammens is een heel uitgesproken volgeling van mensen als graaf de Gobineau en de oriëntalist Ernest Renan, wanneer hij Islam een vereenvoudigde versie van het jodendom noemt aangepast aan de intellectuele capaciteiten van de Arabier. Maar Lammens wordt weleens een buitenbeentje genoemd onder de oriëntalisten, iemand die een persoonlijke haat tegen Islam in de weg liet staan van een eerlijke en objectieve studie, en is voor velen dus niet een reprentatief lid van de familie. Maar wat dan moet de mens begrijpen uit de neiging die al de geïntroduceerde kritische oriëntalisten delen, namelijk de neiging om al het onderzoek dat de moslims ooit gedaan hebben te verwerpen en op basis van andere opvattingen over te doen? Een sprekend voorbeeld hiervan is het oriëntalistsche onderzoek naar de hadith. Gustav Weil verwoord de geest van de Gobineau \/ Renan hierbij heel precies wanneer hij verklaart te verwachten dat ten gevolge van een studie naar de hadith door kritische studenten van Islam ongetwijfeld veel van de hadith sahieh van mensen als Boechari en Moslim onzeker zullen blijken te zijn. Met andere woorden, ongetwijfeld zullen de westerse kritische studenten van Islam een beter onderzoek kunnen doen dan de moslim Arabieren ooit gedaan hebben of ooit zullen kunnen doen. De moslims zelf hebben de hadith verzameld en op betrouwbaarheid beoordeeld door de keten van overlevering te bestuderen. Als de keten van overlevering betrouwbaar is, dan is meest waarschijnlijk dat de overlevering werkelijk van Mohammed (saw) afkomstig is. Voor deze reden hebben de moslims een in de geschiedenis ongekende hoeveelheid arbeid verricht op het gebied van stamboomonderzoek, waarbij naar honderdenduizenden mensen onderzoek werd verricht voor wat betreft betrouwbaarheid, rechtschapenheid, vroomheid, et cetera. Enkel van de mensen waarvan men na al dit werk zeker was dat zij betrouwbaar waren, werden overleveringen geaccepteerd. Maar volgens de oriëntalisten is het niet enkel zo dat de moslims dit werk niet goed uitgevoerd hebben, nee, volgens de oriëntalisten is het zelfs zo dat het fundamentele idee op basis waarvan gewerkt werd -"de keten van overlevering bepaald de betrouwbaarheid van de overlevering"- onjuist is. Een juiste beoordeling van de overlevering kan enkel door onderzoek naar de inhoud van de overlevering, volgens de kritische oriëntalisten. Dit is niet de plaats om deze oriëntalistische opvatting uitgebreid te bespreken, maar enkel haar introductie volstaat om een beeld te geven van de houding van de oriëntalisten tegenover de moslims. Een houding waaruit heel nadrukkelijk blijkt een acceptatie van het idee van de superieure Europeaan tegenover de achterlijke moslim Arabier. Voor de kritische oriëntalist kunnen de werken van de moslim Arabieren gewoon niet vertrouwd worden: ofwel omdat van de moslim Arabier onmogelijk de objectiviteit kan opbrengen die de kritische student van Islam wel kan opbrengen (het denken van de moslims Arabier wordt altijd gehinderd door religieuze dogma's), danwel omdat de moslim Arabier onmogelijk over de intelligentie beschikt waar de kritische studenten van Islam wel over beschikken.
\r\nDe geest van het oriëntalisme onder Napoleon, ten slotte, uit zich in de continuering van de relatie oriëntalistiek versus kolonialisme ook onder de kritische studenten van Islam. Weil werkte voor het Franse koloniale bewind; Sprenger, Muir en Ámbery voor de Britten, en Hurgronje voor de Hollanders...
\r\nTen Slotte     
\r\nIn de 21e eeuw worden Islam en Mohammed (saw) door de Catholic Encyclopedia beschreven als volgt:
\r\n"De Koran bevat dogma, legendes, geschiedenis, fictie, religie en bijgeloof ... fantasierijke beschrijvingen van hemel en hel, de Dag des Oordeels en Wederopstanding, et cetera - een combinatie van feit en fantasie veelal zonder zeggenskracht of originaliteit. De meest betrouwbare delen zijn die waarin christelijke en joodse invloeden duidelijk merkbaar zijn.
\r\n...
\r\nTijdens commerciele reizen naar Syrië en Palestina raakte hij (Mohammed (saw)) bekend met joden en christenen, en deed hij imperfecte kennis op betreffende hun religies en tradities. Hij was een teruggetrokken mens, was verslaafd aan bidden en vasten, en leed aan epilepsie.
\r\n...     
\r\nDe (Islamitische) bronnen van Mohammeds biografie zijn veel, maar ze zijn allen onbetrouwbaar.
\r\n...
\r\nDe religie van Mohammed, onder diens volgelingen bekend als Islam, bevat feitelijk niets origineels; het is een verwarde verzameling van oorspronkelijk Arabisch heidenisme, jodendom, christendom, sabiisme, ","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":7352,"lft":10523,"rght":10524,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-11T21:27:54.000000Z","updated_at":"2026-04-05T19:25:25.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":20,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Biographies & Scholars","category_slug":"Biographies-Scholars","get_date":"2017-05-11","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_De_geschiedenis_van_de_orientalisten.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_De_geschiedenis_van_de_orientalisten.doc"},{"id":5399,"title":"De bronnen van de Goddelijke wet","slug":"de-bronnen-van-de-goddelijke-wet","word":"\/uploads\/articles\/nl_De_bronnen_van_de_Goddelijke_wet.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_De_bronnen_van_de_Goddelijke_wet.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:de-bronnen-van-de-goddelijke-wet","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644 : \u0645\u0635\u0627\u062f\u0631 \u0627\u0644\u0623\u062d\u0643\u0627\u0645 \u0627\u0644\u0634\u0631\u0639\u064a\u0629<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u064a\u0628\u064a\u0646 \u0627\u0644\u0645\u0624\u0644\u0641 \u0641\u064a\u0647\u0627 \u0627\u0644\u0645\u0635\u0627\u062f\u0631 \u0627\u0644\u0645\u062a\u0641\u0642 \u0639\u0644\u064a\u0647\u0627 (\u0627\u0644\u0642\u0631\u0622\u0646\u060c \u0648\u0627\u0644\u0633\u0646\u0629 \u0648\u0627\u0644\u0625\u062c\u0645\u0627\u0639 \u0648\u0627\u0644\u0642\u064a\u0627\u0633) \u0627\u0644\u062a\u064a \u064a\u0639\u062a\u0645\u062f \u0639\u0644\u064a\u0647\u0627 \u0627\u0644\u0641\u0642\u0647\u0627\u0621 \u0641\u064a \u0627\u0633\u062a\u0646\u0628\u0627\u0637 \u0627\u0644\u0623\u062d\u0643\u0627\u0645 \u0627\u0644\u0641\u0642\u0647\u064a\u0629.<\/span><\/strong><\/span><\/p>\r\n","body":"


\r\nDe bronnen van de Goddelijke wet<\/span><\/span><\/strong>
\r\n [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]<\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\nrevisie: Yassien Abo Abdillah<\/span><\/p>\r\n\r\n

bron: www.expliciet.nl<\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n    
\r\n2014 - 1435<\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

\u0645\u0635\u0627\u062f\u0631 \u0627\u0644\u0623\u062d\u0643\u0627\u0645 \u0627\u0644\u0634\u0631\u0639\u064a\u0629
\r\n        « \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »<\/span><\/p>\r\n\r\n

    <\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n\u0627\u0644\u0645\u0635\u062f\u0631 : www.expliciet.nl
\r\n   <\/span><\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435
\r\n <\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\nIn naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
\r\nIntroductie
\r\nIslam is gekomen om de mensen te tonen wat de juiste manier van leven is. Oftewel, om de mensen het leven te tonen dat de Schepper (swt) van het bestaan voor hen bedoeld heeft. Als zodanig omvat Islam wetten die het leven van de mens moeten ordenen, die duidelijk maken wat goed is en wat slecht. Het geheel van deze Islamitische wetten, dat is de Sjari’a van Islam.
\r\nDe letterlijke vertaling van het Arabische woord sjari’a is “onuitputtelijke bron van water waarmee de mensen hun dorst lessen”. Precies zo is ook de Islamitische Sjari’a. Het is de onuitputtelijke bron van leiding voor de mens, de enige juiste oplossing voor iedere mogelijke kwestie.
\r\nEen deel van de wetten (ahkaam) van de Sjari’a heeft betrekking op de handelingen (‘amaal) van de mens. Een ander deel van de wetten van de Sjari’a heeft betrekking op hetgeen de mens in gelooft (‘itiqaad).
\r\nDe kennis van de wetten met betrekking tot het gedrag van de mens wordt in de terminologie van de Islamitische wetenschap Fiqh genoemd. Fiqh is de wetenschap waaronder men op zoek gaat de oplossing van Allah (swt), zijnde de Wet van Allah (swt), voor een specifieke kwestie. De geleerde van Fiqh wordt faqi genoemd. De wetenschap die de mens leert hoe hij op zoek moet gaan naar de Wet van Allah (swt) wordt ‘Oesoel oel Fiqh genoemd. De geleerde van ‘Oesoel oel Fiqh wordt ‘oesoeli genoemd.
\r\nDe relatie tussen ‘Oesoel en Fiqh wordt op correcte wijze uitgedrukt door te zeggen dat pas wanneer een ‘oesoeli duidelijk heeft gemaakt in welke bronnen de Goddelijke Wetten gevonden kunnen worden, en hoe in deze bronnen de Goddelijke Wetten gevonden kunnen worden, dat dan pas de faqi op zoek kan gaan naar de juiste oplossing voor de kwesties. ‘Oesoel oel Fiqh wordt dan ook wel “het pad naar de Fiqh” genoemd, omdat ‘Oesoel het vinden van de juiste oplossing voor de problemen van de mens mogelijk maakt. Men kan zeggen dat ‘Oesoel op hoog niveau in twee kernelementen uiteen valt. Er is allereerst de vraag “Waar kan men zoeken naar de Wet van Allah (swt)?” die de geleerden van ‘Oesoel proberen te beantwoorden. Ten tweede is er de vraag “Hoe haalt men de Wet van Allah (swt) uit de bronnen van communicatie van Goddelijke Wetten?”, en ook deze vraag proberen de geleerden van ‘Oesoel te beantwoorden. In dit artikel een behandeling van een deel van de eerste pilaar van ‘Oesoel oel Fiqh, middels een introductie tot de definitief zekere bronnen van Goddelijke Wetten in Islam.  
\r\nDe geopenbaarde bronnen van Goddelijke Wetten: Koran en Soenna
\r\nIn Islam is de bron van alle wetten Allah (swt). Hij (swt) is de Almachtige Schepper, de Soeverein, en Zijn (swt) oordeel is derhalve de Goddelijke Wet. De geleerden van ‘Oesoel zijn unaniem in hun oordeel dat de Koran een bron is voor de achterhaling van het oordeel van Allah (swt). De Koran is een bron van Goddelijke Wetten, met andere woorden. De Koran is het taalkundige wonder dat Profeet Mohammed (saw) de mensheid gebracht heeft, het is de spraak van Allah (swt), en het is derhalve hetgeen waarmiddels Mohammed (saw) zijn profeetschap bewezen heeft.
\r\nDeze Koran is tot op de huidige generatie overgedragen middels de methode van tawaatoer, wat betekent dat in iedere generatie een zo groot aantal mensen de Koran op identieke wijze heeft overgeleverd heeft dat het feitelijk onmogelijk is dat in de overlevering fouten zijn geslopen. Vanwege tawaatoer methode van overlevering kan dus met zekerheid gezegd worden dat de Koran van nu identiek dezelfde is als de Koran die Mohammed (saw) geopenbaard kreeg.
\r\nIn ‘Oesoel oel Fiqh wordt dan ook gezegd dat de Koran qat’i oeth thoeboet is, oftewel definitief in oorsprong of definitief in afkomst, omdat met zekerheid gezegd kan worden dat de Koran de spraak van Allah (swt) weergeeft. In de Koran zegt Allah (swt) ondermeer:
\r\n“Wij hebben u het Boek nedergezonden, alles verklarend, als leiding, barmhartigheid en blijde tijding voor hen die zich onderwerpen.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nahl 16, vers 89)
\r\nEn: “Wij hebben u waarlijk het Boek dat de waarheid bevat nedergezonden, opdat gij tussen de mensen zoudt oordelen door hetgeen Allah u heeft onderwezen.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nisaa 4, vers 105)
\r\nEn: “Dit is een volmaakt Boek, daaraan is geen twijfel, een richtsnoer voor zij die Allah vrezen.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Baqara 2, vers 2)
\r\nEn: “Dit zijn verzen van het Boek vol van Wijsheid. Een leiding en een genade voor de goeden.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Loeqmaan 31, vers 2 – 3)
\r\nUit deze communicaties van Allah (swt), en er zijn nog verschillende anderen van gelijke strekking, blijkt dat de Koran een bron is van Goddelijke Wetten. De Koran zegt verder ondermeer:
\r\n“Uw metgezel is noch afgedwaald noch afgeweken, Noch spreekt hij naar eigen begeerte. Het is slechts de Openbaring die wordt nedergezonden.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nadjm 53, vers 2 – 4)
\r\nEn: “Wie de boodschapper gehoorzaamt, gehoorzaamt inderdaad Allah” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nisaa 4, vers 80)  
\r\nEn: “En wat de boodschapper u ook moge geven, neemt het en wat Hij u ook verbiedt, onthoudt u daarvan.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Hasjr 59, vers 7)
\r\nDeze communicaties van Allah (swt) tonen aan dat het voorbeeld gesteld door Profeet Mohammed (saw) eveneens een bron is voor de achterhaling van de Goddelijke Wetten afkomstig van Allah (swt). Het voorbeeld gesteld door de Boodschapper van Allah (saw) omvat alles dat hij gezegd heeft, gedaan heeft en stilzwijgend toegestaan heeft. Van belang voor de ‘oesoeli geleerde is dat deze Soenna van de Boodschapper van Allah (saw) verschillende rollen speelt. In sommige gevallen speelt de Soenna de rol van verklaring \/ verduidelijking van de Koran, waardoor het wetgevende karakter van de Soenna resulteert uit een Goddelijke Wet die blijkt uit de Koran.
\r\nEen voorbeeld hiervan is wanneer Allah (swt) zegt: “En houdt het gebed” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Baqara 2, vers 43) Het is in dit geval de Soenna die verduidelijk wat het gebed is en hoe dit verricht moet worden.
\r\nDe Boodschapper van Allah (saw) heeft gezegd: Bidt zoals jullie mij zien bidden. In andere gevallen verduidelijkt de Soenna de communicatie van een Goddelijke Wet door de Koran door deze meer specifiek te maken.
\r\nIn weer andere gevallen zet de Soenna de voorwaarden uiteen voor een Goddelijke Wet die door de Koran gecommuniceerd is. Zo bijvoorbeeld in het geval: “En amputeer de dief en de dievegge de hand af” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Maida 5, vers 38)
\r\nHieromtrent heeft de Soenna van de Boodschapper van Allah (saw) duidelijk gemaakt dat niet iedere dief ter bestraffing de hand afgesneden moet worden. Zo blijkt uit de Soenna ondermeer dat de waarde van het gestolen goed een bepaalde grootte te boven moet gaan, dat het goed moet gestolen zijn terwijl het opgeborgen was om het te beschermen tegen diefstal, en de dief niet uit een situatie van noodzaak gehandeld mag hebben zoals in een tijd van hongersnood.
\r\nEr zijn hiernaast ook nog de gevallen waar de Soenna een Goddelijke Wet die door de Koran gecommuniceerd is uitbreidt:
\r\n“Verboden (om mee te trouwen) zijn u uw moeders en uw dochters en uw zusters en uw vaders zusters en uw moeders zusters en uw broeders dochters en uw zusters dochters en uw minnen en uw zoogzusters en de moeders uwer vrouwen en uw stiefdochters, die uw beschermelingen zijn door uw vrouwen tot wie gij zijt ingegaan” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nisaa 4, vers 23)
\r\nDe Soenna voegde aan deze opnoeming nog toe: Een vrouw kan niet getrouwd worden aan een man die reeds met haar zuster of haar tante getrouwd is. En als laatste zijn er ook nog gevallen waar de Soenna zelfstandig een Goddelijke Wet communiceert, oftewel zonder dat in de Koran hier iets over gezegd wordt.
\r\nZoals: De mensen delen in drie dingen: water, vuur en weidegrond. Deze overlevering zet de Goddelijke Wet betreffende eigendom van publieke goederen uiteen. Water in de vorm van rivieren en kanalen is een van de publieke goederen waarvoor geldt dat al de moslims hier eigenaar van zijn, waarvan zij het eigendom delen, en waarvoor dus geldt dat niet één van de moslims het gebruik van het goed door een andere moslims mag bemerken. Hetzelfde geldt voor vuur (energiebronnen die zich in ongewonnen toestand in de grond bevinden) en wiedegrond.  
\r\nIdjm’a als bron van Goddelijke Wetten
\r\nDe Koran is de primaire bron van Goddelijke Wetten omdat de verzen van de Koran het letterlijke Woord van Allah (swt) communiceren. En deze Koran verheft dus boven alle twijfel het feit dat ook de Soenna van de Boodschapper van Allah (saw) een bron van Goddelijke Wetten is. Het verschil tussen Koran en Soenna is dat de Koran de communicatie van Allah (swt) is die gebruik maakt van het Woord van Allah (swt) in de kenmerkende wonderbaarlijke stijl, terwijl de Soenna de communicatie van Allah (swt) is die niet gebruik maakt van het Woord van Allah (swt) in deze kenmerkende wonderbaarlijke stijl maar van de woorden en de gedragingen van de Boodschapper van Allah (saw).
\r\nMaar buiten deze twee bronnen van Goddelijke Wetten bestaan er ook andere. Zo is er de idjm’a, consensus, als bron van Goddelijke Wetten. Idjm’a komt van adjma’a, wat twee dingen betekent: “besluiten” en “het ergens over eens worden” enerzijds, en “consensus” of “unaniem besluit” anderzijds. Als term in ‘Oesoel oel Fiqh betekent het “consensus betreffende een wet voor een reeds bestaande kwestie, dat deze inderdaad een Goddelijke Wet is”.
\r\nVerschillende typen van idjm’a zijn aangedragen door de ‘oesoeli geleerden als bron van de Goddelijke Wetten. Voor één van deze typen van idjm’a als bron van Goddelijke Wetten is het bewijs definitief, ten gevolge waarvan deze door al de geleerden van ‘Oesoel als bron van Goddelijke Wetten geaccepteerd wordt.
\r\nDit is Idjm’a as Sahaba, oftewel consensus onder de metgezellen. Andere typen van idjm’a zijn speculatief. Zij worden enkel door sommigen van de geleerden van ‘Oesoel als bron van Goddelijke Wetten geaccepteerd, maar niet door anderen.
\r\nDit geldt voor Idjm’a al Oemma, Idjm’a Ahl al Madina, Idjm’a al Oelema en Idjm’a Ahl al Bayt.Van Idjm’a as Sahaba is sprake wanneer de ganse gemeenschap van sahaba in unanimiteit een mening ontwikkelde betreffende een kwestie. De definitie van sahaba hierbij is een moslims die met de Boodschapper van Allah (saw) heeft samengeleefd en die dus iets van Islam direkt van hem (saw) geleerd heeft.
\r\nDe argumentatie voor Idjm’a as Sahaba als bron van communicatie van Goddelijke Wetten is gebaseerd op de Koran: “En voor wat betreft de eersten van degenen die het domein van kwaad verlaten hebben (de Moehaadjirien) en degenen die hen het geloof beschut en beschermd hebben (de Ansaar), alsmede degenen die hen in goedheid volgen, Allah heeft welbehagen in hen en zij hebben welbehagen in Hem; en Hij heeft voor hen tuinen bereid, waar doorheen rivieren stromen. Daarin zullen zij voor eeuwig vertoeven. Dat is de grote zegepraal.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera At Tauba 9, vers 100)
\r\nIn dit vers prijst Allah (swt) de sahaba als gemeenschap en niet als individuen. En Hij (swt) belooft de gemeenschap van sahaba het Paradijs, omdat Hij (swt) tevreden met hen is. Het is niet mogelijk om voor te stellen dat Allah (swt) het Paradijs belooft aan een gemeenschap die in staat is om in consensus iets anders te volgen dan het goede. Hij (swt) is tevreden met hen omdat zij Islam zo gehoorzaam tegenover stonden. Wat de Boodschapper van Allah (saw) hen verbood verlieten zij gewillig, en wat de Boodschapper van Allah (saw) hen gebood deden zij gewillig. En in alles zochten zij de Goddelijke Wet als leiding voor hun handelen. Bovendien, het compliment die in het vers als tweede genoemden (“degenen die hen in goedheid volgen“) is op basis van het feit dat zij de gemeenschap van Moehaadjirien en Ansaar gevolgd hebben, oftewel omdat zij hetgeen hebben gevolgd dat deze gemeenschap van sahaba onder consensus in geloofde.
\r\nDerhalve is Idjm’a as Sahaba een bron van communicatie van Goddelijke Wetten, want een consensus onder de sahaba toont het bestaan van een Goddelijke Wet aan. Het enigste wat Idjm’a as Sahaba niet doet, echter, is aantonen van de bewijzen – in de zin van een vers uit de Koran of een traditie uit de Soenna – voor de Goddelijke Wet.
\r\nMaar omdat een consensus onder de sahaba niet zou hebben bestaan zonder het bestaan van bewijzen, daarom prijst Allah (swt) hen immers, is het bestaan van consensus onder de sahaba voldoende om de Goddelijke Wet te bewijzen. Met andere woorden, de Idjm’a as Sahaba bewijst wat de Goddelijke Wet is. Het moet duidelijk zijn dat Idjm’a as Sahaba anders is dan wat de geleerden van ‘Oesoel oel Fiqh Qawl as Sahabi noemen. Qawl as Sahabi verwijst naar de mening van één sahabi, en dit wordt door sommige ‘oesoeli geleerden gezien als een afzonderlijke bron van Goddelijke Wetten omdat een sahabi nooit een mening betreffende halal en haram uitte die niet op een geopenbaarde tekst gebaseerd was.
\r\nEchter, er zijn verschillende voorbeelden bekend waar een sahabi bij de vorming van zijn mening duidelijk niet van alle relevante wetteksten op de hoogte was. Simpelweg omdat zij niet allemaal altijd in de nabijheid van de Boodschapper van Allah (saw) konden verblijven. Zij werkten ook of werden op militaire expedities gestuurd. En omdat aan het begin van Islam de Soenna nog niet zo verzameld en gecategoriseerd was zoals deze dit nu is, was het mogelijk dat zij soms niet bekend waren met een uitspraak van de Boodschapper van Allah (saw), welke zij dan van andere sahaba leerden. En er zijn voorbeelden bekend waar een sahabi bij de vorming van zijn mening een relevante wettekst verkeerd begrip, welke dan gecorrigeerd werd door andere sahaba die konden aantonen deze wetteksten beter te begrijpen. Dit zijn voorbeelden waar de mening van de individuele sahabi gecorrigeerd werd door andere sahaba. Derhalve is het niet absoluut zeker dat uit de mening van een sahabi inderdaad altijd de uiteindelijke Goddelijke Wet weerspreekt. De Goddelijke Wet wordt dus enkel duidelijk gemaakt wanneer een sahabi een mening uiteenzette en al de sahaba betreffende deze mening overeenstemden. Bij Idjm’a as Sahaba, met andere woorden.  <\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nQiyas als bron van Goddelijke Wetten
\r\nQiyas is het extraheren van een nieuw oordeel voor een nieuwe casus, uit het oordeel van een bekende casus, op basis van het feit dat de onderliggende reden voor het oordeel (‘illa) in de bekende casus van toepassing is ook op de tweede casus. Er is sprake van een ‘illa wanneer de tekst uit één van de bronnen van Goddelijke Wetten naast een oordeel tevens de onderliggende reden voor het oordeel geeft. Een voorbeeld van het bestaan van ‘illa is:
\r\n “O, gij die gelooft! Wanneer op vrijdag de oproep tot het gebed uitgaat, haast u dan Allah gedachtig te zijn en verlaat de handel.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Djoemoe’a 62, vers 9)
\r\nIn dit voorbeeld is het oordeel dat het verrichten van handel tijdens de oproep tot het vrijdaggebed verboden is. De ‘illa achter dit oordeel zoals deze blijkt uit dit vers is dat de moslim zich moet haasten om Allah (swt) te gedenken, en als men handelt tijdens de oproep tot het gebed dan weerhoudt dit de moslim ervan om Allah (swt) te gedenken. Dit is de reden voor het oordeel betreffende handel drijven tijdens de oproep tot het vrijdaggebed: de moslim moet op dat moment Allah (swt) gedenken.
\r\nVolgens het principe van Qiyas is al het andere dat de moslim weerhoudt om Allah (swt) te gedenken wanneer de oproep tot het vrijdaggebed klinkt dan is het verboden als het handel drijven. Dus zou men als nieuwe casus kunnen nemen het sporten ten tijde van de oproep tot het vrijdaggebed, dan zou in deze casus hetzelfde oordeel resulteren als in de eerste casus van de handel ten tijde van de oproep. Dit, omdat de onderliggende reden voor het oordeel in de eerste casus, de ‘illa van het gedenken van Allah (swt), ook aanwezig is in de nieuwe casus. Zowel sporten als de handel houden de mens af van het gedenken van Allah (swt), en omdat de handel verboden is verklaard doordat het de mens zal afhouden van het gedenken van Allah (swt) zal het oordeel over sporten tijdens de oproep tot gebed evenzo “verboden” zijn.
\r\nOmdat ook sporten de mens zal afhouden van het gedenken van Allah (swt). Het methodologisch principe Qiyas wordt door de geleerden van ‘Oesoel oel Fiqh onder de bronnen van Goddelijke Wetten geschaard, omdat het in staat stelt om Goddelijke Wetten te achterhalen voor nieuwe kwesties. Het definitieve bewijs dat Qiyas inderdaad een bron van Goddelijke Wetten is, is het feit dat Allah (swt) soms de reden voor Zijn (swt) Wet geeft. Als deze reden dan ook van toepassing is op een andere kwestie, dan is het verplicht om ook daar het oordeel dat hoort bij deze ‘illa toe te passen. Anders, namelijk, wordt de Goddelijk Wet niet gevolgd. Dus men kan niet zeggen dat sporten tijdens de oproep tot het vrijdaggebed wel toegestaan is, omdat de tekst enkel het drijven van handel verbiedt. Sporten zal ertoe leiden dat men het gedenken van Allah (swt) niet verricht, en dit was waarom het drijven van handel verboden werd. Derhalve moet sporten tijdens de oproep tot het vrijdaggebed evenzo verboden worden.
\r\nBuiten dit definitieve bewijs voor de legitimiteit van Qiyas als bron van Goddelijke Wetten zijn er verder speculatieve bewijzen die dit definitieve bewijs voor Qiyas ondersteunen. Bijvoorbeeld uit de Soenna het feit dat de Boodschapper van Allah (saw) zijn sahaba trainde in het gebruik van Qiyas. ‘Oemar ibn al Khattab (ra) vroeg de Boodschapper van Allah (saw) eens of zoenen het vasten verbreekt. De Boodschapper van Allah (saw) antwoordde: Wat als je je mond spoelt, breekt dit dan je vasten? Hier leert de Boodschapper van Allah (saw) ‘Oemar de Qiyas te gebruiken om een Goddelijke Wet te achterhalen, door het zoenen te vergelijken met het spoelen van de mond. Het oordeel in de bestaande, bij ‘Oemar bekende kwestie van het spoelen van de mond wordt dan toegepast op de nieuwe kwestie van het zoenen: het is niet verboden.
\r\nIn een ander voorbeeld kwam een man bij de Boodschapper van Allah (saw) en zei: “Mijn vader heeft Islam aangenomen op latere leeftijd. Hij kan niet meer een kameel bereiden, en tegelijkertijd is hij verplicht de Hadj te verrichten. Zal ik namens hem de Hadj verrichten?” De Boodschapper van Allah (saw)  antwoordde: Ben jij de oudste zoon? Hij antwoordde: “Ja”. De Boodschapper van Allah (saw) antwoordde: Wat als je vader een schuld zou hebben, zou jij deze dan terugbetalen? De man antwoordde: “Ja”. De Boodschapper van Allah (saw) zei toen: Verricht dan ook de Hadj voor hem.
\r\nHet is derhalve dat er Idjm’a as Sahaba bestaat betreffende het gebruik van Qiyas. Khalifa‘Oemar ibn al Khattab twijfelde eens over de verrichting van de doodstraf voor een groep moordenaars. ‘Ali ibn Aboe Taalib zei hem: “O Emir al Moe’uminien (Leider der Gelovigen), als een groep zou hebben gestolen, zou je dan hun handen hebben afgehakt?” ‘Oemar zei: “Ja”. ‘Ali antwoordde: “Dit is hetzelfde”. Dit is een voorbeeld van Qiyas, omdat de mening van ‘Ali betreffende de bestraffing voor een groep moordenaars is gebaseerd op het oordeel in een casus betreffende een groep dieven.
\r\nDe straf voor een groep dieven is gelijk aan de straf voor een individuele dief, derhalve is de straf voor een groep moordenaars gelijk aan de straf voor een individuele moordenaar. Aan het verrichten van Qiyas kleven wel een aantal voorwaarden, echter. Zo is het niet toegestaan om middels Qiyas tot een oordeel te komen in een kwestie waarvoor Koran of Soenna of Idjm’a as Sahaba al een oordeel hebben gegeven.
\r\nTe allen tijde zal in dat geval het oordeel uit Koran of Soenna of Idjm’a as Sahaba gevolgd moeten worden, oftewel Qiyas mag enkel gebruikt worden wanneer Koran of Soenna of Idjm’a as Sahaba niet in expliciete termen over een kwestie geoordeeld hebben. Verder is een voorwaarde dat de ‘illa onderdeel moet zijn van de tekst. Als in de tekst geen ‘illa bestaat, dan kan geen Qiyas gedaan worden. Om te proberen middels het verstand een ‘illa tot bestaan te brengen waar er in de tekst zelf geen ‘illa is, is niet toegestaan. In dit geval, namelijk, zou het oordeel voor de nieuwe casus feitelijk gebaseerd worden op het verstand van de mens en niet op de tekst.
\r\nEr zijn een paar geleerden geweest die hebben geschreven tegen Qiyas als bron van communicatie van Goddelijke Wetten. Een van hun argument hiervoor is het vers: “Wij hebben u het Boek nedergezonden, alles verklarend” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nahl 16, vers 89)
\r\nDus, zeggen zij, is er geen noodzaak om buiten Koran, Soenna en Idjm’a as Sahaba op zoek te gaan naar oordelen. Om toch Qiyas toe te passen, zeggen zij, is beweren dat Koran, Soenna of Idjm’a toch niet alle kwesties oplossen en dus dat het genoemde vers van de Koran geen waarheid spreekt. Dit is een incorrect begrip van het vers, echter. Het vers betekent dat de Koran de capaciteit heeft om met alle kwestie om te gaan. Een manier waarop de Kroan de kwesties oplost waar de mens mee worstelt is door de specifieke kwestie te behandelen en het desbetreffende oordeel te geven. Een andere manier waarop de Koran de kwesties oplost waar de mens mee worstelt is door te verwijzen naar de Soenna, en weer een andere manier is door te verwijzen naar Idjm’a as Sahaba zoals reeds behandeld is.
\r\nMaar zoals ook al behandeld is verwijst de Koran zelf naar Qiyas als manier om de problemen van de mensen op te lossen, omdat het soms de ‘illa voor een oordeel geeft. Dus het toepassen van Qiyas betekent niet dat genoemd vers niet de waarheid is, of dat van de voorschriften van de Koran wordt afgeweken. Het is simpelweg mede middels Qiyas dat de Koran alle kwesties oplost. Een ander argument dat tegen Qiyas wordt aangedragen is het vers: “Vermoeden kan tegen de waarheid niets baten” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nadjm 53, vers 28) De tegenstanders van Qiyas stellen dan dat Qiyas speculatief is, wat door genoemd vers verboden wordt. Echter, waar het vers over spreekt is de ‘aqieda, deze mag niet speculatief zijn. Het vers spreekt ook over de bronnen van Goddelijke Wetten, dezen mogen niet speculatief zijn omdat enkel de Wet van Allah (swt) gevolgd mag worden.
\r\nMaar omdat Allah (swt) aan sommige van Zijn communicaties een ‘illa heeft, is het niet langer speculatief om Qiyas te gebruiken om Goddelijke Wetten te achterhalen. De uitkomst van Qiyas is weliswaar speculatief, omdat dit isjtihaad is. Maar de meeste wetten in Islam zijn gebaseerd op teksten die speculatief zijn. En dit is toegestaan. Waar het om gaat is dat de bron waaruit de tekst resulteert niet speculatief is. In geval van Qiyas is de bron niet speculatief maar definitief, zoals eerder uiteengezet. En dat is niet anders dan in geval van redeneren op basis van de niet-moetawaatir ahadith. Ten slotte wijzen de tegenstanders van Qiyas op het vers: “O, gij die gelooft, dringt niet aan (voor een oordeel) bij Allah en Zijn boodschapper, maar vreest Allah.” (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Hoedjoerat 49, vers 1)
\r\nHun aanname is dat iedere kwestie die niet expliciet in de genoemde drie bronnen behandeld is geworden, effectief vrijgelaten (moebah) is door Allah (swt). Om dan toch Qiyas te doen is effectief zoeken naar een oordeel anders dan het oordeel van Allah (swt), zeggen zij. Maar ook deze bewering is niet correct om het principe van Qiyas als bron van Goddelijke Wetten te weerleggen. Zoals uiteengezet is Qiyas namelijk niet het verzinnen van een oordeel, of het zoeken naar een oordeel daar waar er eigenlijk niet een oordeel is, maar enkel het volgen van een oordeel dat blijkt uit een tekst.<\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":7907,"lft":10549,"rght":10550,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-13T19:30:01.000000Z","updated_at":"2026-04-06T04:42:03.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":23,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Jurisprudence","category_slug":"Jurisprudence","get_date":"2017-05-13","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_De_bronnen_van_de_Goddelijke_wet.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_De_bronnen_van_de_Goddelijke_wet.doc"},{"id":5424,"title":"Democratie en verkiezingen voor de rechtbank van de Islam","slug":"democratie-en-verkiezingen-voor-de-rechtbank-van-de-islam","word":"\/uploads\/articles\/nl_Is_stemmen_in_democratische_verkiezingen_toegestaan_door_Islam.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_Is_stemmen_in_democratische_verkiezingen_toegestaan_door_Islam.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:democratie-en-verkiezingen-voor-de-rechtbank-van-de-islam","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644: \u0627\u0644\u062f\u064a\u0645\u0642\u0631\u0627\u0637\u064a\u0629 \u0648\u0627\u0644\u0627\u0646\u062a\u062e\u0627\u0628\u0627\u062a \u0641\u064a \u0636\u0648\u0621 \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u064a\u0628\u064a\u0646 \u0627\u0644\u0645\u0624\u0644\u0641 \u0641\u064a\u0647\u0627 \u062d\u0643\u0645 \u0627\u0644\u062f\u064a\u0645\u0642\u0631\u0627\u0637\u064a\u0629 \u0648\u0627\u0644\u0627\u0646\u062a\u062e\u0627\u0628\u0627\u062a \u0641\u064a \u0636\u0648\u0621 \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645.<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n","body":"


\r\nDemocratie en verkiezingen voor de rechtbank van de Islam<\/span><\/span><\/strong>
\r\n     [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\nrevisie: Yassien Abo Abdillah<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

bron: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

2014 - 1434
\r\n <\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u062f\u064a\u0645\u0642\u0631\u0627\u0637\u064a\u0629 \u0648 \u0627\u0644\u0627\u0646\u062a\u062e\u0627\u0628\u0627\u062a \u0641\u064a \u0636\u0648\u0621 \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645
\r\n        «\u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »        <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\n2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\nIn naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
\r\nDe realiteit van democratie en stemmen bij democratische verkiezingen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Democratie is het systeem voor regeren dat is geresulteerd uit het idee van secularisme. Secularisme is het idee van "scheiding van kerk en staat" (ook wel: "scheiding van religie en leven") dat zegt dat God zich niet mag bemoeien met de levens van de mensen. Volgens het secularisme mag God de mensen niet voorschrijven hoe zijn hun levens moeten leiden en moeten ordenen. Enkel in de kerk mag God de mensen wetten voorschrijven. Buiten de kerk, zo zegt het secularisme, moeten de mensen zelf bepalen hoe zij hun leven leiden en ordenen.
\r\nOm dit mogelijk te maken is het systeem van democratie ontwikkeld door de aanhangers van secularisme. In democratie kiezen de mensen vertegenwoordigers vanuit hun eigen midden en geeft het hen de taak om ordening aan te brengen in de levens van de mensen en in de samenleving, door wetten te maken. De gekozen vertegenwoordigers van de mensen komen daarom samen om te debatteren over wat de wet zou moeten zijn in het land. En tezamen bepalen zij dan wat de wet zal zijn.
\r\nDit is de realiteit van democratie en hieruit blijkt de realiteit van stemmen bij democratische verkiezingen. Bij democratische verkiezingen worden de mensen geacht hun stem te geven aan de persoon of partij waarvan zij denken dat deze het beste in staat is om de wet te maken. Middels hun stem geven de mensen goedkeuring aan deze persoon of partij om deel te nemen aan de debatten over wat de wet zou moeten zijn en de beslissingen over wat de wet zal zijn. En het idee hierbij is dat de stemmen van de mensen zullen aantonen wat de mensen willen dat de wet zal zijn. Zodat de debatten en beslissingen van de gekozen vertegenwoordigers als uitkomst zullen hebben: de wet die de mensen willen<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Het Goddelijk Oordeel over democratie
\r\nEr bestaat een consensus onder de geleerden van Islam dat dit systeem van democratie verboden (haraam) is verklaard door Islam. Er is in de geschiedenis van Islam niet één geleerde geweest die hierover anders heeft geoordeeld. De reden hiervoor is Allah (swt) heeft duidelijk gemaakt, zonder ruimte te laten voor twijfel of onzekerheid, dat enkel Hij (swt) wetten mag maken: "Het oordeel komt alleen Allah toe. Hij beveelt dat jullie alleen hem dienen. Dat is de juiste godsdienst, maar de meeste mensen weten het niet." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Joesoef 10, vers 40)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Allah (swt) heeft ook duidelijk gemaakt dat hij de mensen geen toestemming geeft om deel te nemen aan het proces van wetten maken: "... aan Zijn heerschappij laat Hij niemand deelnemen." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Kahf 18, vers 26)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Er zijn talloze verzen in de Koran die duidelijk maken dat deze kwestie een kwestie van geloof (imaan) en ongeloof (koefr) is: "Nee, bij jouw Heer, zij geloven niet totdat zij jouw (o, Mohammed) tot rechter maken bij hetgeen tussen hen omstreden is, en zij in hun harten geen weerstand vinden tegen hetgeen jij besluit en dit accepteren met complete overgave" (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nisaa 4, vers 65)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 "En wie niet heersen middels wat Allah heeft geopenbaard, zij zijn de ongelovigen" (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Maida 5, vers 44)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Ibn ‘Abbaas (ra) heeft over dit vers gezegd dat iedereen die een eenduidig (qat'i) oordeel van Allah (swt) verwerpt, een ongelovige (kaafir) is in de ogen van Allah (swt) alhoewel hij zichzelf mogelijk moslim noemt. Ibn ‘Abbaas (ra) heeft verder gezegd dat degene die zegt dat de Heerschappij van Allah (swt), oftewel het regeren met de Wetten van Islam, niet gevestigd hoeft te worden, een ongelovige (kaafir) is. En dat degene die zegt dat regeren met de wetten van mensen beter is dan regeren met de Wetten van Islam ook een ongelovige (kaafir) is. En dat degene die zegt dat regeren met de wetten van mensen net zo goed is als regeren met de Wetten van Islam ook een ongelovige (kaafir) is. En hij (ra) heeft ook gezegd dat degene die de Wet van Allah (swt) niet ontkent maar gelooft dat regeren met wetten van mensen ook is toegestaan, ook een ongelovige (kaafir) is omdat hij ontkent dat het maken van wetten enkel voor Allah (swt) een recht is.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Ibn ‘Abbaas (ra) zegt ten slotte dat iemand die regeert met wetten anders dan de Wetten van Islam, maar die niet gelooft dat de wetten van de mensen beter zijn dan de Wetten van Islam, en die daarom geen liefde heeft voor de wetten van mensen maar de Wetten van Islam prefereert, maar die desondanks toch regereert met de wetten van mensen, een zondige persoon is. Hij is door zijn daad niet een ongelovige, maar een zwaar zondige persoon. Dit is omdat Allah (swt) zegt: "En wie niet heersen middels wat Allah heeft geopenbaard, zij zijn de onrechtplegers" (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Maida 5, vers 45)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

"En wie niet heersen middels wat Allah heeft geopenbaard, zij zijn de overtreders" (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera Al Maida 5, vers 47)
\r\nDit betekent dat iemand die niet regeert met de Wetten van Islam en dit als toegestaan om zelfs als beter beoordeelt, een ongelovige (kaafir) is. En iemand die niet regeert met de Wetten van Islam, maar die weet dat dit eigenlijk niet is toegestaan, die begaat de zonde van "koefr doen koefr". Oftewel, de zonde van een ongeloof (koefr) dat iets minder is dan echt compleet ongeloof (koefr).<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Ibn Djarier at Tabari zegt in zijn Djami al bayan fi tafsier al Koran dat er over dit alles geen meningsverschil bestaat onder de geleerden van Islam.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Ibn Kathier heeft de woorden van Ibn ‘Abbaas (ra)  verder verduidelijkt door de Tartaren als voorbeeld te nemen. Ibn Kathier zegt: "... zij maakten voor zichzelf een wetboek bestaande uit verschillende wetten van de joden, christenen en de Dien van Islam. Het bevatte ook vele wetten voortkomende uit hun eigen meningen en verlangens. Dit werd later een systeem van wetten dat de mensen volgden en waaraan zij de voorkeur gaven over het Boek van Allah (swt) en de Soenna van Zijn Boodschapper (saw)". Omdat Allah (swt) zegt:"Waarlijk, degenen die Allah en Zijn boodschappers verwerpen en onderscheid wensen te maken tussen Allah en Zijn boodschappers, zeggende: ‘Wij geloven in sommige en niet in andere', zij willen een tussenweg volgen. Dezen zijn inderdaad de ongelovigen en Wij hebben voor de ongelovigen een vernederende straf bereid." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera An Nisa 4, vers 150 - 151), concludeert Ibn Kathier: "Dus de heerser die zo (als de Tartaren) doet is een ongelovige".<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Samenvattend, Allah (swt) heeft geoordeeld dat enkel Hij (swt) de wet mag bepalen. Wie deze Wet niet gebruikt in regeren omdat hij van mening is dat Allah (swt) de wet niet mag maken, of omdat hij van mening is dat de mens ook wetten mag maken, die is een ongelovige (kaafir). Degene die de Wet van Allah (swt) niet gebruikt maar toch van mening is dat hij de Wet van Allah (swt) wel zou moeten gebruiken, die is een zwaar zondige persoon.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Het Goddelijk Oordeel over stemmen bij democratische verkiezingen
\r\nIn de westerse landen gebruiken de mensen democratie omdat zij in dit systeem geloven. Zij geloven dat Allah (swt) de wet niet mag maken, en dat de mensen zelf betere wetten kunnen maken dan Allah (swt). Dit is compleet ongeloof (koefr). Over deelname aan deze democratie heeft Allah (swt) gezegd: "Zij hebben naast Allah hun rabbijnen en hun monniken tot Heren genomen. En ook de Messias, de zoon van Maria, hoewel hun was bevolen slechts de ene God te aanbidden. Er is geen God naast Hem. Hij is verheven boven hetgeen zij met Hem vereenzelvigen." (Zie de vertaling van de betekenissen van de Koran, soera At Tauba 9, vers 31)<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

In de tafsier van At Tabari wordt uitgelegd wat dit vers precies betekent. At Tabari citeert een hadieth overgeleverd door Ahmed en At Tirmidhi en zegt: "Nadat de Boodschapper van Allah (saw) bovenstaande vers had gereciteerd zei Adi bin Haatim: ‘O Boodschapper van Allah! Zij aanbidden hen (de rabbijnen en monniken) niet!'. De Boodschapper van Allah (saw) zei: ‘Dat doen zij zeker wel. Zij (de rabbijnen en monniken) maakten het toegestane verboden, en het verbodene toegestaan, en zij (de joden en christenen) volgden hen. En door zo te doen aanbidden zij hen feitelijk'."<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Dit betekent deelnemen aan democratie omdat men gelooft in democratie een vorm van meergoderij (sjirk) is. Degene die zijn stem uitbrengt in democratie maakt niet zelf de wetten, maar hij accepteert dat andere mensen de wetten maken en hij ondersteunt dit.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Degene die deelneemt aan democratie alhoewel hij hier niet in gelooft, die hier zelfs een hekel aan heeft, en die gelooft in enkel en alleen de Wet van Allah (swt), die heeft geen meergoderij (sjirk) begaan. Maar, hij heeft wel meegedaan aan iets waarvan hij weet dat het ongeloof is en verboden is door Islam. Hij heeft daarom een ernstige zonde begaan.
\r\nHet verschil van mening onder de geleerden over stemmen bij democratische verkiezingen
\r\nEr zijn tegenwoordig veel geleerden die zeggen dat stemmen bij democratische verkiezen niet verboden (haraam) is. Zij zeggen dit echter voor verschillende redenen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Sommige geleerden zeggen dat democratie hetzelfde is als consultatie (shoera). En omdat Islam consultatie (shoera) heeft toegestaan, zeggen zij, heeft Islam dus ook democratie toegestaan. Stemmen bij democratische verkiezen beoordelen zij daarom als toegestaan.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Andere geleerden zeggen dat stemmen bij democratische verkiezen niet verboden (haraam) is alhoewel zij ook van mening zijn dat democratie in zichzelf verboden (haraam) is.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Sommigen van de geleerden in deze categorie zeggen dat democratie weliswaar verboden (haraam) is, maar dat de moslims hun belangen enkel kunnen behartigen door te stemmen bij democratische verkiezingen. En volgens hen bevat Islam het principle "noodzaak (dharoera)", wat volgens hen betekent dat de Islamitische wet verandert als dit noodzakelijk is voor de moslims. Dus omdat het volgens hen noodzakelijk is dat de moslims stemmen bij democratische verkiezingen, omdat de moslims enkel door stemmen bij democratische verkiezingen hun belangen kunnen behartigen, heeft Islam het stemmen bij democratische verkiezingen volgens hen toch toegestaan (halal) gemaakt. Alhoewel Islam het stemmen bij democratische verkiezingen dus in oorsprong verboden (haraam) heeft verklaard.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

In deze categorie zijn er ook sommige geleerden die zeggen dat democratie weliswaar verboden (haraam) is, maar dat de moslims hun belangen enkel kunnen behartigen door te stemmen bij democratische verkiezingen. En, zeggen zij, stemmen bij democratische verkiezingen is verboden (haraam) omdat democratie verboden (haraam) is, maar niet zorgen voor de belangen van de moslims is ook verboden (haraam). De moslims staan volgens hen dus voor een keuze tussen twee haraams: stemmen bij democratische verkiezingen is verboden (haraam) en niet stemmen bij democratische verkiezingen is verboden (haraam), want niet stemmen is niet zorgen voor de belangen van de moslims. En volgens hen bevat Islam het principe "minste van twee kwaden (agaffal dhararain)". Dit principe zegt: "Als een persoon geconfronteerd is met een keuze tussen twee kwaden (oftewel twee haraams), en hij kan niet anders dan één van deze twee verrichten, dan voorkomt hij het grotere kwaad door het het mindere kwaad te verrichten". Dit betekent volgens hen dat iets dat in oorsprong door Islam verboden (haraam) is verklaard toch toegestaan (halal) kan worden, indien de opties die de moslims ter beschikking staan allemaal verboden (haraam) zijn. In dergelijke gevallen, zeggen zij, maakt Islam het minste kwaad toegestaan voor de moslims. En, zeggen zij, niet zorgen voor de belangen van de moslims is een groter kwaad dan stemmen bij democratische verkiezingen. Op basis hiervan concluderen zij dat Islam het stemmen bij democratische verkiezingen toch toegestaan (halal) heeft gemaakt, alhoewel Islam het stemmen bij democratische verkiezingen dus in oorsprong verboden (haraam) heeft verklaard.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Ten slotte zijn er in deze categorie ook nog geleerden die de moslims toch aansporen om te stemmen bij democratische verkiezingen. Islam bevat volgens hen het principe "profijt (maslaha)" en dit betekent volgens hen dat de moslims alles moet doen dat de moslims profijt brengt. Zij zeggen dat door te stemmen bij democratische verkiezingen de moslim er voor kan zorgen dat de kandidaten die de moslims profijt zullen brengen in het parlement komen. En omdat Islam volgens hen de moslims verplicht om profijt te realiseren, zeggen zij dat Islam de moslims verplicht zijn om te stemmen bij democratische verkiezingen, alhoewel Islam het stemmen bij democratische verkiezingen dus in oorsprong verboden (haraam) heeft verklaard.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Deze vier meningen die stemmen bij democratische verkiezingen toch toegestaan (halal) verklaren, zullen in aparte artikelen behandeld worden:<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

1)Is stemmen in democratische verkiezingen toegestaan omdat het "sjoera" is?<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

2)Is stemmen in democratische verkiezingen toegestaan vanwege het principe "noodzaak (dharoera)"?<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

3)Is stemmen in democratische verkiezingen toegestaan vanwege het principe "minste van twee kwaden (agaffal dhararain)"?<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

4)Is stemmen in democratische verkiezingen toegestaan vanwege het principe "profijt (maslaha)"?<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":9075,"lft":10599,"rght":10600,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-15T18:45:43.000000Z","updated_at":"2026-03-31T13:22:46.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":23,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Jurisprudence","category_slug":"Jurisprudence","get_date":"2017-05-15","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Is_stemmen_in_democratische_verkiezingen_toegestaan_door_Islam.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Is_stemmen_in_democratische_verkiezingen_toegestaan_door_Islam.doc"},{"id":5425,"title":"Is de Islam barbaars en achterhaald of is het kapitalisme juist barbaars en achterhaald?","slug":"is-de-islam-barbaars-en-achterhaald-of-is-het-kapitalisme-juist-barbaars-en-achterhaald","word":"\/uploads\/articles\/nl_Is_Islam_barbaars_en_achterhaald_of_is_het_kapitalisme_juist_barbaars_en_achterhaald.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_Is_Islam_barbaars_en_achterhaald_of_is_het_kapitalisme_juist_barbaars_en_achterhaald.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:is-de-islam-barbaars-en-achterhaald-of-is-het-kapitalisme-juist-barbaars-en-achterhaald","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644 :\u0623\u064a \u0646\u0638\u0627\u0645 \u0647\u0645\u062c\u064a \u0648\u0631\u062c\u0639\u064a : \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645 \u0623\u0645 \u0627\u0644\u0631\u0623\u0633\u0645\u0627\u0644\u064a\u0629 \u061f<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u064a\u062f\u0641\u0639 \u0627\u0644\u0645\u0624\u0644\u0641 \u0641\u064a\u0647\u0627 \u062a\u0647\u0645\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0645\u062c\u064a\u0629 \u0648\u0627\u0644\u0631\u062c\u0639\u064a\u0629 \u0639\u0646 \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645\u060c \u0648\u064a\u0648\u0636\u062d \u0623\u0646\u0647\u0627 \u0645\u0646\u0647\u062c \u0627\u0644\u0631\u0623\u0633\u0645\u0627\u0644\u064a\u0629.<\/strong><\/span><\/span><\/p>\r\n","body":"


\r\nIs Islam barbaars en achterhaald of is het kapitalisme juist barbaars en achterhaald?<\/span><\/strong><\/span><\/span>
\r\n     [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

revisie: Yassien Abo Abdillah<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nbron: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

\u0623\u064a \u0646\u0638\u0627\u0645 \u0647\u0645\u062c\u064a \u0648 \u0631\u062c\u0639\u064a, \u0647\u0644 \u0647\u0648 \u0627\u0644\u0625\u0633\u0644\u0627\u0645 \u0623\u0645 \u0627\u0644\u0631\u0623\u0633\u0645\u0627\u0644\u064a\u0629 \u061f
\r\n«\u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\n2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\nIn naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

We zien in het Westen dat velen een diepe angst hebben voor de islamitische wetgeving. Wanneer er gesproken wordt over de wetgeving van Islam als alternatief systeem voor de kapitalistische wetgeving worden de ogen groot, vertrekken de gezichten en is hun voorkennis geheel afhankelijk van leugenachtige propaganda, vervolgens verkondigen ze dat deze wetgeving barbaars en achterhaald is. Zij refereren dan naar een aantal zaken zoals het stenigen van de overspelige en het afhakken van de hand van de dief. Dit zijn volgens hen middeleeuwse praktijken, terwijl we volgens hen vandaag leven in het ‘superieure’ en ‘beschaafde’ kapitalistische systeem.
\r\nWanneer de moslim aan dit debat meedoet terwijl hij opkomt voor de sjari’a en oproept deze te implementeren in de moslimlanden, wordt hij direct bestempeld als een gevaarlijke gek, een radicaal die terug wil naar de Middeleeuwen en wordt de moslim die het geheel eens is met het kapitalisme en de democratie geprezen als een goede ‘gematigde’ moslim.
\r\nDe angst die in de harten van niet-moslims gezaaid wordt is niet een vreemd verschijnsel. Het is zelfs een eeuwenoude aanval die al 1400 jaar geleden bestond op het moment dat de nobele Profeet Mohammed (saw) de Islam begon te verkondigen. Hij werd uitgemaakt voor een bezetene, een poëet en een tovenaar. Het volk werd zoals vandaag gevoed met een propagandacampagne door de elite die probeert het volk op te zetten tegen een alternatief systeem, omdat het systeem hun eigen positie in de samenleving bedreigt. Wanneer Islam zou overheersen zouden de despoten en koningen hun troon vrij moeten maken voor de soevereiniteit van hun Schepper, en dat was iets wat zij uit hun liefde voor hun macht nooit zouden kunnen accepteren. Zij werken derhalve dag en nacht om het volk weg te houden van een beter alternatief. Vooral nu terwijl het volk verkeert in een economische crisis, de verschillen tussen arm en rijk vergroten, en de ontevredenheid over het systeem groeit, wordt er alles aan gedaan om de eigen ideologie in stand te houden door af te geven op het enige alternatieve systeem, Islam. Dit is de reden waarom zij leugens en verdraaiingen verspreiden onder mensen.
\r\nDe bewering dat Islam barbaars en achterhaald is, is ver verwijderd van de realiteit. Wanneer we een kritische beschouwing geven van deze oppervlakkige argumentatie vallen de volgende zaken te benoemen voor wat betreft de relatie die zij leggen tussen barbaarsheid, achterhaaldheid en Islam
\r\nTen eerste voor wat betreft de bewering dat Islam barbaars is (barbaars wordt ook wel gedefinieerd als onbeschaafd of wreed), hoe kunnen de aanhangers van Kapitalisme beweren dat Islam onbeschaafd en wreed is terwijl het Kapitalisme de meest wrede ideologie is die geen gelijke kent in haar bloederige geschiedenis om profijt te realiseren? Zijn het niet de kapitalistische naties geweest die besloten hebben werelddelen zoals Amerika en Australië over te nemen, haar oorspronkelijke inwoners te vermoorden en te verdrijven vanuit hun woonomgeving en huizen? Zijn het niet de kapitalisten die werelddelen gekolonialiseerd hebben, haar rijkdommen hebben geplunderd en haar bewoners hebben onderdrukt? Zijn het niet de kapitalisten die atoombommen hebben gegooid op onschuldige mensen in Hiroshima en meer dan een miljoen mensen hebben vermoord in Irak? Is het niet onder de vlag van kapitalisme dat zelfs vandaag de dag nog steeds moslims worden gemarteld en vermoord in landen zoals Pakistan, Jemen en Afghanistan? Het is een bloeddorstige ideologie die onschuldige levens opeist enkel om bezit en macht te vermeerderen op aarde. De geschiedenis en het heden laat zien dat deze ideologie barbaars is, een ideologie die de mens ertoe drijft bloed te laten vloeien omwille van macht en bezit, dus wie is er hier barbaars?
\r\nTen tweede voor wat betreft de bewering dat Islam achterhaald is, hiermee wordt bedoeld dat Islam een systeem is dat niet modern is en niet in staat is de problemen van de mensen op te lossen. Het systeem zou volgens hen te oud zijn en dus achterhaald. Het is juist voor de protagonisten van democratie uiterst vreemd om dit te beweren gezien het feit dat democratie een eeuwenoud idee is, wat bestond voor de komst van Islam.  Het werd toen al bekritiseerd door Plato die stelde dat het zou leiden tot een dictatuur. Het is derhalve vreemd wat zij zeggen over Islam, dat deze achterhaald is, wanneer zij de geschiedenis beter zouden kennen zouden ze weten dat Islam beter met veranderende omstandigheden kan omgaan dan democratie.  Democratie werd snel verlaten, het kon door de veranderende omstandigheden niet meer praktisch worden uitgevoerd als echte democratie. Pas sinds enige eeuwen wordt het idee dat eeuwen verdoemd was weer geïmplementeerd, maar vanaf het begin, en zeker bij crises zoals deze, is het geloof in deze politiek bijzonder weinig.
\r\nDit in tegenstelling tot Islam, dat een succesvolle geschiedenis kent van 1300 jaar waarin ze werd geïmplementeerd in de wereld. Dit bewijst dat Islam in staat is om nieuwe kwesties op te lossen, het is maar liefst 1300 jaar lang succesvol uitgevoerd. Islam is een systeem dat gekomen is om de handelingen van de mensen te ordenen. Hoewel de omgeving van de mens verandert is, is de mens nog steeds hetzelfde gebleven voor wat betreft haar organische behoeften en instincten. De mens eet, slaapt, ontlast nog steeds en heeft nog steeds de behoefte tot voortplanting, overleven en aanbidding. Omdat islam is gekomen om deze behoeften en instincten te ordenen is zij te allen tijde toepasbaar. Hiertegenover zien we dat het kapitalisme versleten is door economische crises, onderdrukking, uitbuiting en toename van criminaliteit en het verdwijnen van moraal.
\r\nTen derde voor wat betreft de bewering dat Islam Middeleeuws is, dit is een interessante analogie. De Middeleeuwen worden getypeerd als een barbaarse en onbeschaafde tijd. De kapitalisten willen hiermee duidelijk maken dat als Islam geïmplementeerd zou worden dat men weer een stap achteruit zou doen naar deze verschrikkelijke periode. De kapitalisten hebben echter niet nagedacht over het feit dat Islam nooit deze verschrikkelijke Middeleeuwen gekend heeft. Juist in deze tijd waren de landen van de moslims verlicht en wordt het door velen ook wel de Gouden Eeuw(en) genoemd. De islamitische landen waren in deze tijd het centrum voor de wereld wanneer iemand opzoek was naar vooruitgang en kennis, terwijl Europa ondergedompeld was in duisternis. De kapitalisten zijn vergeten dat zij door te refereren naar de verschrikkelijke Middeleeuwen, enkel refereren naar hun eigen duistere geschiedenis en niet naar die van de Moslims. Wanneer sommigen derhalve zeggen dat men met de toepassing van Islam terug zal gaan naar de Middeleeuwen is dit (onbedoeld) juist eerder een compliment dan een belediging.
\r\nTen vierde dient de discussie niet te gaan over barbaarsheid, noch over achterhaaldheid. De discussie dient zich te richten op de vraag of het systeem de problemen van de mensen op een juiste manier kan oplossen waardoor er stabiliteit en vooruitgang in de samenleving gerealiseerd wordt. We zien in het Westen dat de samenleving verloedert en verdrinkt in criminaliteit, onzedelijkheden, ongeluk en gierigheid. Gezinnen worden uit elkaar getrokken door overspel en moord, en verkrachtingen vinden dagelijks plaats. Dit systeem welke de mens aanmoedigt om ten koste van alles alle behoeften en instincten optimaal te bevredigen eist zijn tol op wereld. Het is daarom ook niet bijzonder dat velen dit duistere pad willen verlaten en kiezen voor Islam om vooruitgang te realiseren. Islam is altijd in staat geweest om een stabiele samenleving en vooruitgang te realiseren en dat heeft ze eeuwenlang bewezen.
\r\nHet is duidelijk geworden welke ideologie werkelijk barbaars en achterhaald is, het is daarom tijd voor beschaafdheid en vooruitgang, het is tijd voor islam!<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":5577,"lft":10601,"rght":10602,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-15T18:53:15.000000Z","updated_at":"2026-04-06T05:53:30.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":1,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Introducing Islam","category_slug":"Introducing-islam","get_date":"2017-05-15","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Is_Islam_barbaars_en_achterhaald_of_is_het_kapitalisme_juist_barbaars_en_achterhaald.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Is_Islam_barbaars_en_achterhaald_of_is_het_kapitalisme_juist_barbaars_en_achterhaald.doc"},{"id":5426,"title":"Is de kredietcrisis bijna voorbij of niet?","slug":"is-de-kredietcrisis-bijna-voorbij-of-niet","word":"\/uploads\/articles\/nl_Is_de_kredietcrisis.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_Is_de_kredietcrisis.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:is-de-kredietcrisis-bijna-voorbij-of-niet","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644:\u0647\u0644 \u0627\u0644\u0623\u0632\u0645\u0629 \u0627\u0644\u0645\u0627\u0644\u064a\u0629 \u0627\u0646\u0642\u0631\u0636\u062a \u0623\u0645 \u0644\u0627 \u061f<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u064a\u0628\u064a\u0646 \u0627\u0644\u0645\u0624\u0644\u0641 \u0641\u064a\u0647\u0627 \u0645\u0646 \u062e\u0644\u0627\u0644 \u0627\u0644\u0645\u0635\u0627\u062f\u0631 \u0627\u0644\u0635\u062d\u064a\u062d\u0629 \u0623\u0646 \u0627\u0644\u0623\u0632\u0645\u0629 \u0627\u0644\u0623\u0642\u062a\u0635\u0627\u062f\u064a\u0629 \u0644\u0645 \u062a\u0646\u0642\u0631\u0636 \u0628\u0639\u062f \u0648\u0623\u0646 \u0645\u0627 \u064a\u0628\u0634\u0631 \u0628\u0647 \u0641\u064a \u0627\u0644\u0625\u0639\u0644\u0627\u0645 \u0645\u0627 \u0647\u064a \u0627\u0644\u0627 \u0623\u0643\u0627\u0630\u064a\u0628.<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n","body":"


\r\nIs de kredietcrisis bijna voorbij of niet?<\/span><\/span><\/strong>
\r\n     [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\nrevisie: Yassien Abo Abdillah<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nbron:http:\/\/www.expliciet.nl
\r\n    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

\u0647\u0644 \u0627\u0644\u0623\u0632\u0645\u0629 \u0627\u0644\u0645\u0627\u0644\u064a\u0629 \u0627\u0646\u0642\u0631\u0636\u062a \u0623\u0645 \u0644\u0627\u061f
\r\n        «\u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »        <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\n\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\n2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\nIn naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Het is gebruikelijk voor bedrijven die aan de aandelenbeurzen genoteerd staan om aan het einde van ieder kwartaal hun resultaten over het kwartaal middels een persbericht aan de wereld bekend te maken. Aan het einde van het eerste kwartaal van 2009, in het midden van de kredietcrisis, keek de wereld vooral uit naar de resultaten waarmee de grote Amerikaanse banken zouden komen aanzetten. Aan de hand hiervan, zo werd namelijk gedacht, zou ingeschat kunnen worden of de kredietcrisis zich verder zal verergeren in de nabije toekomst, of dat deze het dieptepunt ondertussen al bereikt heeft.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De Amerikaanse banken die als eerste cijfers rapporteerden voor de eerste het eerste kwartaal, Goldman Sachs en Citigroup, rapporteerden cijfers die op het eerste gezicht duiden op het laatste. Goldman Sachs rapporteerde namelijk een winst van $1,8 miljard voor het eerste kwartaal van 2009, en Citigroup rapporteerde voor dezelfde periode een winst van $1,6 miljard. Voor de bekendmaking van deze resultaten was de verwachting onder economen en analisten dat beide banken ten gevolge van de kredietcrisis verliesmakend of slechts een klein beetje winstgevend zouden zijn in het eerste kwartaal van 2009. En daarom werd het bericht dat zij winst hadden gemaakt over deze periode uitgelegd als een hoopgevend teken. Als een teken dat de kredietcrisis ondertussen haar ergste tijd wel heeft gehad en dat het vanaf nu langzaam maar zeker beter zal gaan.
\r\nDe realiteit is anders, echter. Beide banken hebben namelijk gebruik gemaakt van boekhoudkundige trucjes om een illusie van winstgevendheid te kunnen creëren.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Hoe Goldman Sachs maand december 2008 kwijt raakte
\r\nVoor decennia definieerde Goldman Sachs een jaar als "de periode van november tot en met november". Dit is iets wat ongebruikelijk omdat de meeste bedrijven een jaar definiëren als "de periode van december tot en met december", maar het is niet uniek of illegaal. Het betekende, bijvoorbeeld, dat toen Goldman Sachs haar resultaten voor 2008 rapporteerde dit het resultaat betrof op haar activiteiten van de periode december 2007 tot en met november 2008. Terwijl andere bedrijven het resultaat op de activiteiten in de periode januari tot en met december rapporteren. Volgens deze Goldman Sachs definitie van het jaar bestaat het eerste kwartaal van een jaar uit de maanden december - januari - februari, in plaats van de gebruikelijke januari - februari - maart. Echter, tijdens het eerste kwartaal van 2009 veranderde Goldman Sachs plotseling haar definitie van jaar. Voortaan, zo verklaarde de onderneming, zou ook Goldman Sachs het jaar definiëren als "de periode van december tot en met december". Haar resultaat over het eerste kwartaal zou dus de maanden januari - februari - maart betreffen, precies zoals bij andere bedrijven. Maar, voor de bepaling van het resultaat over het jaar 2008 had Goldman Sachs nog haar oude definitie gebruikt. Met andere woorden, het jaar 2008 bestond voor Goldman Sachs uit "de periode van november 2007 tot en met november 2008". En het eerste kwartaal 2009 bestond voor Goldman Sachs uit januari - februari - maart. Door haar definitie van jaar te veranderen hoefde Goldman Sachs dus geen getallen te rapporteren voor de maand december 2008. Want deze maand behoorde niet tot haar oude definitie van het jaar 2008 die werd gebruikt voor de bepaling resultaten in het jaar 2008, en hij behoorde ook niet haar nieuwe definitie van het jaar 2009 die werd gebruikt voor de bepaling resultaten in het eerste kwartaal van 2009[1].
\r\nWat was het resultaat van Goldman Sachs in december 2008 dan precies? Ten eerste ontving Goldman Sachs in december 2008 $12,9 miljard van de verzekeringsmaatschappij AIG, die door de Amerikaanse staat genationaliseerd is. AIG verzekerde banken namelijk tegen verliezen op beleggingen in schuldportefeuilles. Dus toen de kredietcrisis toesloeg en de waarde van de op hypotheken gebaseerde schuldpakketten in het bezit van Goldman Sachs tot nul daalde, toen behoorde AIG aan Goldman Sachs miljarden te betalen. Dit is de reden dat AIG failliet ging en met $180 miljard van de Amerikaanse overheid in leven gehouden moet worden. Wat de Amerikaanse overheid hiermee effectief deed, echter, was niet AIG redden maar de bankwereld. AIG moet deze $180 miljard namelijk betalen aan de banken. Nu, met deze $12,9 miljard in december 2008 van AIG - en dus eigenlijk van de Amerikaanse overheid - was het Goldman Sachs resultaat over december 2008 een verlies van $1,0 miljard. Het echte resultaat van Goldman Sachs, oftewel zonder het geld van AIG was dus een verlies van $13,9 miljard.
\r\nZonder trucjes en steun van de overheid zou Goldman Sachs dus een immens groot verlies gerapporteerd hebben voor het eerste kwartaal van 2009, en niet $1,8 miljard winst.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

De magie van de boekhouders van Citigroup
\r\nVoor Citigroup geldt eveneens dat zij miljarden van AIG heeft ontvangen. Hiernaast heeft zij gebruikt gemaakt van veranderingen in de regels betreffende boekhouden om kunstmatig winst te kunnen creëren.
\r\nCitigroup heeft in het eerste kwartaal van 2009 ondermeer $2,5 miljard winst geboekt omdat de waarde van de schuld die zij zelf moet afbetalen is gedaald. Dit werkt als volgt. Citigroup heeft in het verleden obligaties uitgegeven. Obligaties zijn in feite papieren die men kan kopen van Citigroup, waarop staat dat Citigroup op een moment in de toekomst het papier terug zal kopen tegen een hogere prijs. Middels obligaties gaat Citigroup dus effectief een lening aan met de koper: het leent geld van hem en geeft dit op een later moment terug met rente. Deze obligatiepapieren worden verhandeld op de financiële markten. Dus degene die geld heeft geleend aan Citigroup hoeft niet te wachten totdat hij zijn geld met rente terugkrijgt van Citigroup. Hij kan de obligatie ook verkopen aan derde partijen tegen iets minder rente. Bijvoorbeeld, hij koopt van Citigroup een obligatie van $100, en Citigroup belooft deze voor $110 terug te zullen kopen. De obligatiehouder kan deze dan verkopen voor $105 aan een derde partij, en hij verdiend hiermee dan $5. De derde partij krijgt dan de $110 van Citigroup in ruil voor de obligatie, en ook hij verdient dan dus ook $5.
\r\nNu, de waarde van obligaties schommelt met de waarschijnlijkheid dat een bedrijf haar verplichtingen na zal kunnen komen. Vanwege de kredietcrisis is het meer waarschijnlijk geworden dat de banken hun schulden niet zullen kunnen afbetalen. De mensen die obligaties van de banken in hun bezit hebben bieden dezen daarom te verkoop aan tegen heel lage prijzen, bijvoorbeeld $90 voor een obligatie van $100, in de hoop toch maar iets van hun geld terug te krijgen. Citigroup heeft nu gezegd dat zij in het eerste kwartaal van 2009 $2,5 miljard winst heeft gemaakt omdat ze de obligaties die zij zelf heeft uitgegeven tegen een lagere prijs terug zou kunnen kopen. Dus omdat zij het zo slecht doet en de kans is ontstaan dat zij failliet gaat, heeft zij zogenaamd "winst" gecreëerd. Maar dit is geen echte winst, dit is enkel boekhoudkundige winst. Er is geen cent van deze $2,5 miljard echt in de kas van Citigroup terecht gekomen...
\r\nVerder heeft Citigroup voor wat betreft haar bezittingen de kredietcrisis genegeerd. Citigroup heeft namelijk miljarden geïnvesteerd in de op hypotheken gebaseerde schuldpakketten die als onderdeel van de kredietcrisis effectief waardeloos geworden zijn. Over 2007 en 2008 hebben de banken daarom grote verliezen gerapporteerd, omdat zij de waarde van bezittingen moeten afschrijven wanneer blijkt dat deze bezittingen geen echte waarde meer hebben. Echter, ingaande 2009 zijn de boekhoudregels veranderd en hoeven de banken de waarde van hun bezittingen niet meer af te schrijven als zij dit niet willen. Zelfs niet als het voor iedereen duidelijk is dat hun bezittingen werkelijk waardeloos zijn. Onder de nieuwe boekhoudregels mogen de banken aan hun bezittingen namelijk de waarde geven die zij zelf willen. Omdat Citigroup niet de waarde van haar waardeloos geworden bezittingen meer hoeft af te schrijven, en dus mag doen alsof haar bezittingen nog altijd aarde hebben, heeft ze een verlies van $600 miljoen verkomen in het eerste kwartaal van 2009[2].
\r\nZonder boekhoudtrucjes zou Citigroup voor het eerste kwartaal van 2009 dus gewoon een verlies gerapporteerd hebben, en niet $1,6 miljard winst.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

En de overige grote Amerikaanse banken
\r\nNiet enkel Goldman Sachs en Citigroup maar ook de andere grote Amerikaanse banken Bank of America, JPMorganChase, Wells Fargo en Morgan Stanley hebben voor het eerste kwartaal van 2009 trucjes gebruikt om hun winsten kunstmatig te verhogen. En zo de indruk gegeven dat de kredietcrisis opgelost is.
\r\nBank of America verklaarde $4,25 miljard te hebben verdiend in het eerste kwartaal van 2009. Maar ze deed dit door haar belang in de China Constructie Bank Onderneming te verkopen en de opbrengts hiervan ($1,9 miljard voor belastingen) als winst te rapporteren. Ze schreef verdere winst in de boeken van het eerste kwartaal 2009 door de waarde van de Meryll Lynch, nadat ze deze failliete bank in 2008 opgekocht had, te verhogen ($2,2 miljard)[3].
\r\nJPMorganChase deed net zoals Citigroup. Omdat JPMorganChase nabij faillisement is, is de waarde van haar obligaties op de financiele markten sterk gedaald. In theorie, derhalve, zou JPMorganChase haar eigen aandelen voor een bedrag op kunnen kopen dat lager is dan de afbetaling die ze moet doen op deze obligaties. Het verschil tussen dit lagere bedrag en het bedrag aan aflossing dat betaald moet worden heeft JPMorganChase als winst geboekt in het eerste kwartaal van 2009[4].
\r\nWells Fargo gebruikte een boekhoudtrucje dat sinds 1 januari 2009 verboden is. Het kocht einde 2008 de failliete bank Wachovia, en wat ze in het eerste kwartaal van 2009 deed was in feite het doorsluizen van verliezen naar Wachovia.
\r\nMorgan Stanley rapporteerde een klein verlies voor het eerste kwartaal van 2009, van $177 miljoen. In lijn met eerdere jaren zou het eerste kwartaal voor Morgan Stanley hebben bestaan uit december 2009 - januari 2009 - februari 2009. Echter, evenals Goldman Sachs veranderde ook Morgan Stanley haar definitie van jaar en definieerde het eerste kwartaal van 2009 als januari 2009 - februari 2009 - maart 2009, waardoor ze de maand december 2008 buiten de boeken kon houden. En in december 2008 was het resultaat voor Morgan Stanley een verlies van $1.5 miljard[5].
\r\nTen slotte deden zowel Bank of America, JPMorganChase, Wells Fargo en Morgan Stanley zoals Citigroup, en negeerden ze de kredietcrisis bij de beoordeling van hun bezittingen. Ze deden allen alsof de waarde van hun bezittingen aan schulpakketten niet veranderd is, terwijl deze pakketten in werkelijkheid waardeloos zijn geworden. Waardoor ze de erkenning van een groot verlies in het eerste kwartaal van 2009 konden ontwijken[6].<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nIs de kredietcrisis nu bijna voorbij of niet?
\r\nIn reactie op het nieuws dat de banken uitbrachten stegen de aandelenbeurzen inderdaad significant. De beleggers in aandelen zagen in het nieuws van het nieuws van de banken namelijk een teken dat de banken weer gezond zijn en dus dat de kredietcrisis spoedig over zou zijn. Dat dit een over optimistische inschatting is van de realiteit, blijkt uit de behandeling van de details van de winsten van de banken. Wat verder niet vergeten mag worden, is dat de Amerikaanse banken tijdens de laatste drie maanden van 2008 miljarden dollars aan steun hebben ontvangen van de Amerikaanse overheid. Middels AIG is $180 miljard uitgedeeld aan de banken. Hiernaast heeft Citigroup $45 miljard in directe ondersteuning gekregen van de Amerikaanse overheid, JPMorganChase en Wells Fargo beiden $25 miljard, en Goldman Sachs $10 miljard. Deze bedragen geven een goede indicatie van de ernst van de problemen bij deze banken. En het is simpelweg onvoorstelbaar dat zij deze problemen binnen 3 maanden hebben weten op te lossen en weer gezonde ondernemingen zijn geworden.
\r\nMaar ook andere indicatoren tonen aan dat de kredietcrisis nog altijd in volle hevigheid gaande is, en dat de voortgang van deze crisis onvoorspelbaar blijft.
\r\nBijvoorbeeld, nadat de banken voor vele tientallen miljarden verloren aan beleggingen in op hypotheken gebaseerde schuldpakketten beginnen ze nu meer en meer te verliezen op andere leningen die zij uitgegeven hebben, zoals creditcard leningen, autoleningen, et cetera. Citigroup verklaarde dat zij over het eerste kwartaal van 2009 op 10,2% van haar creditcard leningen afschrijvingen heeft moeten doen. Een record en bijna een verdubbeling ten opzichte van vorig jaar. Tegelijkertijd betaalt nog maar 15,6% van alle mensen met een credit card hun schuld af. De overige 84,6% van de mensen betaalt enkel de rente op de schuld[7]. Naarmate de kredietcrisis meer en meer ontslagen doet resulteren, zullen de verliezen voor de banken op deze leningen alsmaar verder oplopen. Daar de omvang van dit type leningen veel groter is dan de hypotheekleningen heeft dit de potentie om een crisis te veroorzaken die nog veel groter is dan de huidige uit hypotheken resulterende kredietcrisis. Voor de bank Wells Fargo is bijvoorbeeld een analyse gedaan van wat een werkeloosheid van 12% in Amerika zou betekenen. De uitkomst van het onderzoek is dat Wells Fargo $120 miljard zou verliezen en failliet zou gaan indien de Amerikaanse overheid niet nog meer geld aan haar geeft[8]. Voor de goede orde, met 8,5% werkeloosheid einde maart 2009, waar dit einde maart 2008 nog maar 5,1% was, is de Amerikaanse werkeloosheid hard op weg naar de genoemde 12%.
\r\nHet IMF verwacht daarom dat de verliezen bij banken en verzekeringsinstelling ten gevolge van de kredietcrisis verder op zullen lopen, tot $4 biljoen. Volgens het IMF zal de banksector daarom nog eens $1,7 biljoen aan staatssteun nodig zal hebben over de komende maanden om overeind te kunnen blijven[9].
\r\nOok staat de wereld aan de vooravond van een golf van immense inflatie, die het leven voor de mensen nog zwaarder zal maken. Het Amerikaanse equivalent van een centrale bank, de Federal Reserve, heeft tijdens 2008 de totale hoeveelheid geld in de economie namelijk verdubbeld tot $2,19 triljard en wil over 2009 nog eens $1,25 triljard bijdrukken[10]. En dit kan niet anders dan tot tientallen procenten inflatie leiden, waardoor de mensen meer moeite zullen krijgen om hun dagelijkse benodigdheden te kopen en dus nog meer moeite zullen krijgen om hun schulden af te betalen. Waardoor de banken opnieuw (of beter, verder) in problemen zullen komen.
\r\nTen slotte, zelf als de bewering dat de grootste problemen voor banken nu wel over zijn geaccepteerd wordt, en zoals aangetoond moet dit ten sterkste betwijfeld worden, dan nog is de realiteit dat de crisis van de reële economie nog maar juist begonnen is. Het is nu omstreeks 6 maanden sinds de komst van de eerste verklaringen van bedrijven dat de markt voor hun goederen in snel tempo aan het verdwijnen en dat zij in reactie hierop zouden gaan bezuinigen en mensen zouden moeten ontslaan. Sindsdien is overal ter wereld de handel grotendeels tot stilstand gekomen, zowel nationaal als internationaal. Bedrijven investeren niet meer, en de gewone mensen stellen uitgaven uit omdat ze juist ontslagen zijn of bang zijn ontslagen te zullen worden. Tot dusver is het aantal faillissementen onder bedrijven wel gestegen hierdoor, maar het duurt altijd enkele maanden voordat een economische crisis zich vertaalt in een werkelijk substantiële toename van het aantal faillissementen. Omdat bedrijven vaak wel iets aan spaargeld hebben waarmee zij de eerste maanden van een crisis door kunnen komen. Nu de crisis in de reële economie haar zesde maand in gaat, nu is derhalve de periode aangebroken waarin alsmaar meer bedrijven failliet zullen gaan en mensen hun baan zullen verliezen. En dit zal de crisis verder verergeren doordat de handel hierdoor nog verder af zal nemen en doordat hierdoor nog meer mensen en bedrijven niet langer hun schulden aan de banken zullen kunnen betalen.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

[1] "Bank profits mask peril still lurking", Washington Post, 18 april 2009, http:\/\/www.washingtonpost.com\/wp-dyn\/content\/article\/2009\/04\/17\/AR2009041700969.html
\r\n[2] Ibidem noot 1
\r\n[3] "Investors wary as B. of A. results show one-time gains", MarketWatch, 20 april 2009, www.marketwatch.com\/news\/story\/Bank-America-profit-soars\/story.aspx?guid=%7B0CAD8F66-3AA9-465A-AD91-7F73C463593E%7D
\r\n[4] "Bank Profits Appear Out of Thin Air", New York Times, 20 april 2009, www.nytimes.com\/2009\/04\/21\/business\/21sorkin.html?_r=2
\r\n[5] "Morgan Stanley Follows Goldman's Lead And ‘Skips' Reporting December Losses", www.washingtonsblog.com\/2009\/04\/morgan-stanley-follows-goldmans-lead.html
\r\n[6] "Wells Fargo's Profit Looks Too Good to Be True", Bloomberg, 16 april 2009, www.bloomberg.com\/apps\/news?pid=20601110&sid=a6sv0hG.nW7g
\r\n[7] "Uncollectable credit card debt hits record high", CNN, 1 april 2009, www.money.cnn.com\/2009\/04\/01\/news\/economy\/moodys_creditcards.reut\/
\r\n[8] "Analyst: Wells Fargo to Show $120 Billion in Stress Test Losses", Naked Capitalism, 14 aril 2009, www.nakedcapitalism.com\/2009\/04\/analyst-wells-fargo-to-show-120-billion.html
\r\n[9] "Meltdown losses of '$4 trillion", BBC, 22 april 2009, www.news.bbc.co.uk\/2\/hi\/business\/8009734.stm
\r\n[10] "Fed's Kohn, Dudley defend size, scope of emergency loan plans", Bloomberg, 19 april 2009, www.bloomberg.com\/apps\/news?pid=20601087&sid=a583LUvi9yLA&refer=home<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":7459,"lft":10603,"rght":10604,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-15T19:00:35.000000Z","updated_at":"2026-04-06T03:15:55.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":23,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"Jurisprudence","category_slug":"Jurisprudence","get_date":"2017-05-15","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Is_de_kredietcrisis.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Is_de_kredietcrisis.doc"},{"id":5429,"title":"Geloven is verstandelijk","slug":"geloven-is-verstandelijk","word":"\/uploads\/articles\/nl_Geloven_is_verstandelijk.doc","pdf":"\/uploads\/articles\/nl_Geloven_is_verstandelijk.pdf","mime_type":null,"type":"node","path":"\/node\/type:node\/slug:geloven-is-verstandelijk","hint":"

\u0627\u0633\u0645 \u0627\u0644\u0645\u0642\u0627\u0644\u0643: \u0627\u0644\u0625\u064a\u0645\u0627\u0646 \u0644\u0627 \u064a\u062a\u0646\u0627\u0642\u0636 \u0645\u0639 \u0627\u0644\u0639\u0642\u0644<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n\r\n

\r\n

\u0646\u0628\u0630\u0629 \u0645\u062e\u062a\u0635\u0631\u0629: <\/span>\u0645\u0642\u0627\u0644\u0629 \u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 \u064a\u0628\u064a\u0646 \u0627\u0644\u0645\u0624\u0644\u0641 \u0641\u064a\u0647\u0627 \u0623\u0646 \u0627\u0644\u0625\u064a\u0645\u0627\u0646 \u0644\u0627 \u064a\u062a\u0646\u0627\u0642\u0636 \u0645\u0639 \u0627\u0644\u0639\u0642\u0644\u060c \u0628\u0644 \u0625\u0646 \u0627\u0644\u0639\u0642\u0644 \u064a\u0624\u064a\u062f \u0627\u0644\u0627\u064a\u0645\u0627\u0646.<\/span><\/span><\/strong><\/p>\r\n","body":"


\r\nGeloven is verstandelijk<\/strong><\/span><\/span><\/span>
\r\n     [nederlands - dutch -\u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 ]    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\nrevisie: Yassien Abo Abdillah<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\nbron: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

    <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

\u0627\u0644\u0625\u064a\u0645\u0627\u0646 \u0644\u0627 \u064a\u062a\u0646\u0627\u0642\u0636 \u0645\u0639 \u0627\u0644\u0639\u0642\u0644
\r\n        «\u0628\u0627\u0644\u0644\u063a\u0629 \u0627\u0644\u0647\u0648\u0644\u0646\u062f\u064a\u0629 »        <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

\u0645\u0631\u0627\u062c\u0639\u0629: \u064a\u0627\u0633\u064a\u0646 \u0623\u0628\u0648 \u0639\u0628\u062f \u0627\u0644\u0644\u0647<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n\u0645\u0635\u062f\u0631: www.expliciet.nl<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n\r\n


\r\n2014 - 1435
\r\n <\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n


\r\n 
\r\nIn naam van Allah, de Barmhartige, de Genadevolle
\r\nGeloven in een Oermacht kan dus een natuurlijke instinctieve reactie zijn van de mens in reactie op de realisatie van de eigen onmacht. Maar, daarmee is niet gezegd dat deze instinctieve reactie de enigste reden is voor de waarneming van gedrag van aanbidding bij de mens. Evenmin is daarmee gezegd dat deze reactie een juiste of onjuiste reactie is op de realisatie van de eigen onmacht.
\r\nAl de zaken die de mens in staat is waar te nemen delen dezelfde drie eigenschappen. Ze zijn allen beperkt in zowel tijd als volume, ze zijn allen afhankelijk in hun bestaan van andere zaken en ze zijn allen onmachtig in de zin dat dingen buiten hun eigen invloedssfeer op hen van invloed zijn. De mens zelf bijvoorbeeld is beperkt in volume, want hij groeit tot een bepaalde hoogte en breedte. En de mens is beperkt in tijd, omdat ieder mens met zijn geboorte een begin kent en met zijn sterven een einde. Al dat waargenomen kan worden is op dezelfde wijze beperkt in tijd en volume. Zelfs de energie, omdat geen enkele uiting hiervan oneindig voortduurt. Ieder geluid moet voortgebracht worden door iets anders en kent dus een begin, en verzwakt naarmate het uitdijt langzaam maar zeker tot het stopt en kent dus een einde. Warmte moet voortgebracht worden door iets anders en kent dus een begin, en verzwakt langzaam maar zeker naarmate het uitdijt tot het stopt en kent dus een einde, et cetera. Zelfs het universum kent een begin en een eind in tijd en volume, want het universum -het geheel van al de dingen die waargenomen kunnen worden- bestaat enkel en alleen uit zaken die een begin en eind hebben in tijd en volume, en kan zelf dus niet anders dan een begin en een einde hebben in tijd en volume. De afhankelijkheid van andere zaken uit zich bij de levende wezens in het bestaan van de organische behoeften. De levende wezens moeten voeding tot zich nemen, tezamen met zuurstof in geval van mens en dier of zuurstof en kooldioxide in geval van planten. Zelfs de niet-levende zaken zijn afhankelijk van andere zaken in hun bestaan, want bij andere omstandigheden zouden zij niet bestaan. Water bijvoorbeeld zou bij een andere temperatuur ijs zijn, of gas. En bij bepaalde omstandigheden breken de waterstof en zuurstof atomen die water uitmaken zich van elkaar los, en zouden deze omstandigheden dus hebben bestaan in de natuur dan zou water niet bestaan kunnen hebben. Ten slotte zijn op alle zaken dingen van invloed die buiten hun eigen invloedssfeer liggen. Te denken valt aan de wetten van de natuur, de "what goes up must come down" of "water kookt bij 100 graden Celsius en één Bar druk". Het bestaan van zwaartekracht is niet een keuze geweest van de materie, en niets van de materie heeft invloed over de zwaartekracht op een zodanige wijze dat het kan beslissen of de zwaartekracht op haar van invloed zal zijn of niet. En het was niet de keuze van het water om te allen tijde bij 100 graden Celsius en één Bar druk tot koken over te gaan. Het water beschikt niet over de macht om zelf te bepalen of zij zal koken wanneer deze omstandigheid zich voor doet, en het water beschikt niet over de macht om te bepalen bij welke omstandigheden zij zal koken. Dit zijn voorbeelden van wetten die op de materie van invloed zijn. Iedere vorm van de materie is onderdanig aan dergelijke wetten, en geen van de vormen van de materie heeft invloed op deze wetten die op haar van invloed zijn.
\r\nWie bij realisatie van deze feiten met betrekking tot de materie nadenkt over de oorsprong van de materie, die zal inzien dat van de drie mogelijke verklaringen voor het bestaan van de materie -de materie is altijd geweest, de materie heeft zichzelf geschapen of de materie is door iets anders buiten de materie geschapen- slechts één ervan door het verstand geaccepteerd kan worden. Van alles dat waargenomen kan worden door de mens maakt diens beperktheid in tijd duidelijk dat van eeuwigheid van bestaan geen sprake kan zijn. Wanneer alles dat waargenomen kan worden een begin en een eind heeft in termen van tijd, dan kan onmogelijk volgehouden worden dat alles altijd bestaan heeft en altijd zal bestaan.
\r\nOmdat alle feiten afhankelijk zijn van weer andere feiten is het onmogelijk om voor te stellen dat een feit zelf verantwoordelijk is voor het eigen bestaan, oftewel dat de materie zichzelf geschapen heeft. Enerzijds is dit omdat iets wat niet bestaat überhaupt niets kan, dus ook niet zichzelf scheppen. Want het bestaat immers niet, maar het verrichten van de handeling van scheppen vereist bestaan. En anderzijds, enkel om de zuiver theoretische mogelijkheid dat de materie zichzelf geschapen heeft te behandelen, de schepping zou dan onmogelijk de vorm aan hebben kunnen nemen die het heeft aangenomen. Het universum is een geheel van afzonderlijke delen waartussen relaties bestaan van afhankelijkheid maar in perfectie harmonie. Bijvoorbeeld het uitsterven van één enkele diersoort, hoe onbeduidend ook, betekent uiteindelijk altijd de dood voor een hele keten van diersoorten - te beginnen met degenen die afhankelijk zijn van het uitgestorven dier, vervolgens degenen die afhankelijk zijn van degenen die afhankelijk zijn van het uitgestorven dier, en zo verder. En het doven van de zon of de verdamping van het water zou het einde betekenen van al het leven op aarde. Bij het bestaan van deze complexe relaties van afhankelijkheid tussen alles dat waargenomen kan worden, is het onmogelijk voor te stellen dat alles dat bestaat zichzelf heeft geschapen. Bovendien bestaan er zoals gezegd wetten die op alles dat bestaat van invloed zijn, zonder dat iets dat bestaat op hen van invloed is. Dit vertelt alles hetzelfde verhaal, namelijk dat het onmogelijk voor te stellen valt dat de feiten die bestaan zichzelf geschapen hebben. Want afhankelijkheid en onderdanigheid zijn niet kenmerken die samengaan met de macht tot scheppen.
\r\nDe waarneming van de eigenschappen van beperktheid, afhankelijkheid en machteloosheid in alle feiten, maakt dat het bestaan van iets buiten de materie als verantwoordelijk voor de schepping de enigste te accepteren verklaring voor het bestaan van de materie. Iets buiten de materie moet wel verantwoordelijk zijn voor het bestaan van de materie. Op dezelfde manier als dat een voetafdruk in het zand de mens overtuigt van de aanwezigheid van andere mensen in de omgeving -want de mogelijke alternatieve verklaringen dat de voetafdruk een eeuwig bestaan heeft of dat de voetafdruk zichzelf geschapen heeft zijn onacceptabel- bewijzen de eigenschappen van de al de feiten die waargenomen kunnen worden dat de materie een Schepper gemeen heeft. Net zoals de voetafdruk verder niets verraadt over de eigenschappen van degene die ze achter gelaten heeft, zonder dat men verder iets weet van deze Schepper of over deze Schepper: gezien de eigenschappen van de materie weet men enkel zeker dat Hij bestaat. Geloof in een Oermacht is dus niet zuiver een mogelijk resultaat van het instinct tot aanbidding in de mens. Het kan tevens het resultaat zijn van overdenken van de eigenschappen van het waargenomene, want dit overdenken van de eigenschappen van de materie maakt duidelijk dat het geloof in een Oermacht niet achterlijk of irrationeel is zoals sommigen beweren, maar juist verstandelijk en terecht. Veel eerder is het ontkennen van het bestaan van een Oermacht achterlijk en irrationeel, omdat alles dat bestaat met zijn eigenschappen bewijst dat een Schepper wel moet bestaan, omdat bij deze eigenschappen van de materie Hij de enigste verklaring is voor het bestaan van de materie.<\/span><\/span><\/p>\r\n\r\n

Dat het leven gekenmerkt wordt door de verrichting van handelingen is evident want wat geen handelingen verricht, in de meest brede betekenis, leeft niet. Het is op deze basis dat de steen niet-levend geacht wordt maar de plant die drinkt, ademt en groeit wel. Men kan verder waarnemen dat de levende wezens een verscheidenheid van handelingen verrichten in het leven. Dat de handelingen van de mens in het teken staan van de realisatie van een doel, en dus een reden hebben, is duidelijk zo mag men aannemen, want niemand doet iets voor niets. Minder duidelijk is misschien het feit dat de reden voor de handelingen van de mens altijd te maken heeft met de menselijke natuur, maar dit valt te beargumenteren.
\r\nWanneer de handelingen eten en drinken in het teken staan van beëindiging van de ervaring van honger en dorst, dan is het doel van deze handelingen de bevrediging van de behoefte van de mens aan eten en drinken. De reden voor deze handelingen is dan het bestaan van een behoefte aan voeding in ieder mens. Net zo kennen de handelingen van ademen, ontlasten1  en slapen als doel bevrediging van een menselijke behoefte, zijnde behoefte aan zuurstof, ontlasting en slaap; en als reden het bestaan in de mens van een behoefte aan zuurstof, ontlasting en slaap. Al de mensen kennen deze behoeften, zo is een feit blijkens de waarneming dat al de mensen deze handelingen verrichten en de waarneming dat niemand van de mensen zonder handelingen als dezen in leven kan blijven. Immers, bij het voor langere tijd onbevredigd blijven van één van deze behoeften zal het leven van de mens op den duur eindigen, en dit is de reden dat deze behoeften op de mens inwerken als een drijfveer voor het verrichten van handelingen. Deze waarnemingen tonen daarmee aan dat de handelingen met betrekking tot de bevrediging van de behoeften voeding, zuurstof, ontlasting of slaap in feite natuurlijke handelingen zijn voor de mens. Deze behoeften horen bij het menselijke organisme, reden waarom zij de organische behoeften genoemd kunnen worden. Deze organische behoeften zijn dus een onderdeel van de menselijke natuur, en omdat zij horen bij de menselijke natuur horen ook de handelingen ter bevrediging van deze organische behoeften bij de menselijke natuur.
\r\nNu is het inderdaad zo dat de organische behoeften niet al de handelingen die de mens verricht kunnen verklaren. Niet al de handelingen van de mens, immers, staan in het teken van bevrediging van de organische behoeften. Bijvoorbeeld, wanneer een moeder haar eigen leven waagt om het leven van haar kind te beschermen, dan kan dit onmogelijk verklaard worden door verwijzingen naar de organische behoeften. En wanneer de mens reageert bij de ervaring van een bedreiging, of dit nu is door niets te doen, of door te vluchten, of door te vechten, dan kan ook dit niet toegeschreven worden aan de ervaring van één van de organische behoeften. Maar, dit maakt het gedrag dat los staat van de organische behoeften nog niet tot onnatuurlijk.
\r\nOmdat het heel normaal is om te zien dat ouders het eigen leven in dienst stellen van het leven van het nageslacht, en omdat geen ouder iets anders wenst voor het nageslacht dan een goed leven (het enigste dat verschilt tussen ouders zijn de ideeën over wat een goed leven is en hoe dit voor het nageslacht gerealiseerd kan worden), moet erkend worden dat ouders allen een behoefte voelen aan welzijn voor hun nageslacht. Uit het feit dat deze ervaring gedeeld wordt door al de ouders van alle tijden blijkt reeds dat de ervaring van deze behoefte natuurlijk is in de ouder. Hierbij geldt dan hetzelfde voor het handelen op basis van de ervaring van deze behoefte, ook dit is dan natuurlijk voor de ouder. Betreffende de reden voor deze ervaring, deze specifieke behoefte is niet een op zichzelf staand iets. Deze behoefte staat in directe relatie tot andere behoeftes die de mens ervaart, zoals de behoefte aan seksuele relaties en de behoefte aan genegenheid en liefde. Immers, seksuele relaties zijn de methode van voortplanting, en de mooiste en krachtigste liefde is de liefde die een ouder voelt voor zijn kind. Uit hun onderlinge samenhang blijkt dat al deze drie specifieke behoeftes in feite uitingen zijn van een meer algemene drijfveer voor handelen, zijnde het voortplantingsinstinct in de mens. De mate waarin kan verschillen, maar de waarneming vertelt dat al de mensen deze drie specifieke behoeftes ervaren, die op hun beurt weer op verschillende manieren bevredigd kunnen worden. Niemand voelt zich gelukkig wanneer één van de uitingen van het voortplantingsinstinct ervaren wordt maar onbevredigd blijft, ten gevolge waarvan iedereen door de ervaring van één van deze behoeften gedreven wordt tot de verrichting van handelingen in een poging hen te bevredigen. En wederom, uit het feit dat al de mensen het voortplantingsinstinct als drijfveer voor handelen kennen blijkt dat het voortplantingsinstinct hoort bij de menselijke natuur, ten gevolge waarvan de handelingen met betrekking tot het voortplantingsinstinct niet anders benoemd kunnen worden dan natuurlijke handelingen voor de mens.
\r\nHetzelfde geldt voor de behoefte aan verwijdering van bedreiging, die de mens ervaart op het moment dat hij een bedreiging ervaart. Hoewel de oorzaak voor een gevoel van bedreiging van mens tot mens kan verschillen is een leven onder bedreiging voor ieder mens onacceptabel en voor ieder mens een aanzet tot het verrichten van handelingen. Dus net zoals ieder mens gedwongen is om handelingen te verrichten ter bevrediging van zijn organische behoeften, handelingen om het menselijke organisme in stand te houden; en net zoals de mens gedwongen wordt om handelingen te verrichten ter bevrediging van de instinctieve behoeften die resulteren uit het voortplantingsinstinct; voelt de mens zich naar zijn natuur gedwongen om te werken aan de verwijdering van de ervaren bedreigingen. Ook deze handelingen moet men derhalve als natuurlijk classificeren. Met andere woorden, de waarneming vertelt tevens dat de mens een overlevingsinstinct kent als drijfveer voor handelen, omdat ieder mens altijd in reactie op de ervaring van een bedreiging handelingen verricht om deze bedreiging te verwijderen, wat aangeeft dat de mens een behoefte ervaart om deze bedreiging verwijdert te zien. Dus ook een overlevingsinstinct is onderdeel van de menselijke natuur, en dus handelen op basis van de ervaring van dit overlevingsinstinct.
\r\nZo kan men een groot deel van het leven van de mens reeds begrijpen, zoals bijvoorbeeld wanneer de mens gaat werken. Dit kan zijn met als doel het geld te verdienen dat nodig is om zijn eten en drinken te kunnen kopen, en dus een ingegeven zijn door de organische behoefte aan voeding. Of het kan zijn met als doel het geld te verdienen dat nodig is om de luxe te kunnen kopen waarmee het individu hoopt het andere geslacht te kunnen beïndrukken, en dus ingegeven zijn door de instinctieve behoefte aan liefde of seksuele relaties. Of het kan zijn met als doel de vergaring van bezit, het verlangen waartoe een uiting van het overlevingsinstinct is. Of met als doel de realisatie van een positie van aanzien onder de mensen, welk verlangen zowel uit het overlevingsinstinct kan resulteren als uit het voortplantingsinstinct. Het werkelijke doel van deze handeling is dus afhankelijk van de intentie waarmee het individu de handeling verricht, maar dit willekeurige voorbeeld maakt duidelijk dat al de mogelijke doelstellingen onlosmakelijk verbonden zijn met de besproken organische behoeften en instincten.
\r\nWat dan nog rest van de menselijke handelingen die waargenomen kunnen worden maar die niet door deze behoeften en instincten verklaard kunnen worden, zijn die handelingen die verricht worden op het moment dat de mens zich onmachtig voelt, oftewel op het moment dat de mens zich zijn eigen afhankelijkheid en behoeftigheid realiseert. Handelingen zoals die van de tiener die een brief schrijft aan een beroemde popster of atleet en hem of haar zijn probleem voorlegt met een smeekbede tot raad, tot advies, tot hulp. Of de handeling van de mens die in reactie op de ervaring van de eigen afhankelijkheid en behoeftigheid, dus de realisatie van een behoefte aan hulp en leiding, zich probeert in te beelden hoe zijn persoonlijke held -de grote filosoof wiens boeken hij bestudeerd heeft, of de stichter van de natie waarvan hij zich deel voelt en in wiens traditie hij wenst te leven- met de kwestie omgesprongen zou zijn. Of de handeling van degene die zichzelf altijd atheïst heeft genoemd maar die, wanneer het schip aan boord waarvan hij zich bevind ten onder dreigt te gaan, de handen ineen vouwt en om hulp bidt tot de macht die hem zou kunnen helpen, zonder precies te weten wie of wat dit zou kunnen zijn. En inderdaad, onder deze categorie vallen ook de handelingen die gerekend worden tot religie en geloof, de handelingen van aanbidding. De handeling van bijvoorbeeld de gelovige christen die op zondag de gang naar de kerk maakt of die voor en na de maaltijd zijn God in oprechtheid dankt. En de handeling van de moslim die zijn slaap onderbreekt om vroeg in de ochtend voor het zichtbaar worden van de zon een gebed te verrichten voor zijn illah2 . Zij zijn allen handelingen gericht tot hetgeen als machtig wordt gezien, in erkenning van de eigen onmacht, in de hoop deze macht te kunnen behagen zodat om hulp gevraagd kan en mag worden, en zodat op hulp gerekend mag worden.
\r\nDit zijn handelingen die niets te maken hebben met de organische behoeften, of het voortplantingsinstinct, of het overlevingsinstinct. Het zijn voorbeelden van handelingen die te maken hebben met de realisatie bij de mens van de eigen onmacht in het groter geheel der dingen. Niet ieder mens erkent zijn eigen onmacht in gelijke mate of op gelijk moment, maar wanneer de mens zichzelf bewust wordt van zijn eigen onmacht dan voelt eenieder de behoefte tot het verzoeken van hetgeen hij niet-onmachtig acht. Een behoefte tot aanspreken van hetgeen hij niet-onmachtig acht en een behoefte tot behagen van hetgeen hij niet-onmachtig acht, om deze te kunnen verzoeken in de hoop hulp, steun en leiding te mogen verkrijgen van deze macht.
\r\nIn het denken van de mensen worden enkel de handelingen in reactie op de realisatie van de eigen onmacht die zich richten tot een metafysisch wezen -een Oermacht- gerekend tot aanbidding. Op deze basis wordt dan door sommigen het oordeel gevormd dat niet al de mensen gedrag van aanbidding vertonen. Maar zoals het voorgaande heeft bedoelt te beargumenteren is het niet juist om de definitie van aanbidding af te laten hangen van hetgeen tot wie de handeling gericht wordt. Juister is het om de reden voor de handeling tot maatstaf te nemen bij het bepalen van aanbidding, en wanneer men deze juiste basis hanteert dan ziet men in dat ieder mens handelingen van aanbidding verricht. Want ieder mens realiseert zich op enig moment in zijn leven zijn eigen onmacht en wendt zich in reactie hierop, gebruik makend van een verscheidenheid aan handelingen, tot iets dat hij niet-onmachtig (of minder onmachtig) acht. Dus het is onvermijdelijk dat ieder mens op enig moment in zijn leven handelingen van aanbidding verricht, want ieder mens is zodanig onmachtig en afhankelijk dat het onmogelijk is dat hem dit nooit duidelijk zal worden. De reactie op de realisatie van deze onmacht, de behoefte tot het aanroepen van iets machtigers, is bij ieder mens gelijk en dus moet erkend worden dat deze reactie natuurlijk is in de mens. Ieder mens ervaart een behoefte aan aanbidding wanneer hij zich de eigen onmacht realiseert, wat een uiting is van een aanbiddingsinstinct in de mens. Het gedrag van aanbidding, oftewel het zoeken naar en verzoeken van degene die niet-onmachtig is, dat sommigen dus als irrationeel betitelen is daarom eveneens natuurlijk voor de mens, net zoals eten en drinken natuurlijk is. Want het is een reactie op een onderdeel van de menselijke natuur, zijnde het aanbiddingsinstinct.
\r\nHet aanbrengen van een onderscheidt tussen organische behoeften en instinctieve behoeften zoals dit hierboven gedaan is, is zowel natuurlijk als noodzakelijk daar alhoewel beiden de eigenschap delen dat zij de mens aanzetten tot handelen in het leven, beiden hiernaast tevens specifiek eigen eigenschappen -oftewel karakteristieken3 - kennen. Ten eerste, voor de behoeften geldt dat in afwezigheid van bevrediging de dood het onvermijdelijke gevolg zal zijn. Voor de instincten daarentegen geldt dat het onbevredigd blijven enkel leidt tot een gevoel van ongenoegen, en niet de dood. Wanneer de instinctieve behoefte aan liefde onbevredigd blijft dan zal dit een gevoel van ongelukkig zijn te boven brengen in de mens, maar het zal niet de dood veroorzaken. Wanneer de behoefte aan slaap niet bevredigd kan worden zal uiteindelijk ten gevolge hiervan de dood zich voor doen.
\r\nEn ten tweede, de ervaring van de behoeften komt van binnenuit de mens en kan niet door iets buiten de mens aangewakkerd worden, terwijl de instincten niet van binnenuit de mens komen maar enkel door iets buiten de mens aangewakkerd kunnen worden. Eenmaal de organische behoefte aan voeding gestild is zal het aanschouwen van iets lekkers als koekjes en gebak niet een echt gevoel van honger meer kunnen aanwakkeren. De maag zal niet opnieuw beginnen met knorren, zogezegd. Bovendien is deze behoefte aan voeding autonoom, in de zin dat het komt zonder dat dit beïnvloed kan worden: het kan noch opgeroepen worden, noch uitgesteld wanneer het zich openbaart. Maar de instinctieve behoefte aan seksuele relaties komt enkel wanneer iets de mens herinnert aan seksuele relaties. Zolang de gedachten bezig zijn met iets anders, zoals pogingen de organische behoefte aan voeding te bevredigen, ervaart de mens deze instinctieve behoefte niet. En in tegenstelling tot de organische behoeften kan iets dat doet herinneren aan seksuele relaties de behoefte aan seksuele relaties boven doen komen, ook al is deze instinctieve behoefte misschien nog maar net bevredigd.
\r\nWanneer men in gedachte houdt dat de handelingen van de mens altijd een doel kennen en dus een reden hebben, dan kan men ook inzien dat deze redenen altijd terugvoeren tot de menselijke natuur, de organische en instinctieve behoeften. De aanbidding, het geloof en de religie, zijn dus natuurlijke gedragingen voor de mens want zij zijn een reactie een onderdeel van zijn natuur, de behoefte tot verzoeken van de Almacht op het moment van ervaren van de eigen onmacht. De mens is onmachtig en afhankelijk, en gezien zijn natuur moet hij op enigerlei wijze reageren op de realisatie van deze onmacht. Men mag het geloof, dat een reactie is op deze realisatie, dus niet op voorhand terzijde schuiven als achterlijk, het onderdrukken en het negeren. Want dit impliceert onderdrukking en negeren van de menselijke onmacht die toch voor iedereen een feit is. In plaats van deze hautaine reactie die de menselijke onmacht en afhankelijkheid feitelijk ontkent zou een meer constructieve reactie zijn het zoeken naar een antwoord op de vraag "hoe moet de mens reageren op de realisatie van zijn eigen onmacht?".
\r\n___________
\r\n[1] Ontlasten: verwijderen uit het lichaam van onverteerbare elementen in de voeding en andere afvalstoffen.[2] Illah: Arabische term gebruikelijk vertaald door God, maar die buiten God tevens inhoudt "Schepper", "Degene die Ordent" en "Degene die Rechtspreekt".[3] Karakteristieken zijn die eigenschappen van een feit waarover geen enkel ander feit beschikt. Met andere woorden, karakteristieken definiëren het feit, in tegenstelling tot een eigenschap waarover ook andere feiten kunnen beschikken. Haargroei is een voorbeeld van een eigenschap van de mens, en de behoefte aan aanbidding is een karakteristiek voor de mens omdat geen enkel ander wezen dit kent.<\/span><\/span>
\r\n <\/p>\r\n\r\n

 <\/p>\r\n","excerpt":"","terms":"","visibility_roles":"","comment_status":1,"comment_count":0,"read_counter":7342,"lft":10609,"rght":10610,"promote":1,"sticky":0,"status":1,"publish_start":null,"publish_end":null,"created_at":"2017-05-15T19:31:39.000000Z","updated_at":"2026-04-06T06:14:27.000000Z","language_id":36,"user_id":4,"author_id":4893,"publisher_id":4893,"category_id":12,"parent_id":null,"author_name":"www.expliciet.nl","category_name":"For New Muslim","category_slug":"For-New-Muslim","get_date":"2017-05-15","pdf_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Geloven_is_verstandelijk.pdf","word_asset":"http:\/\/www.islamland.com\/uploads\/articles\/nl_Geloven_is_verstandelijk.doc"}],"first_page_url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?articles_page=1","from":1,"last_page":1,"last_page_url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?articles_page=1","links":[{"url":null,"label":"« Previous","page":null,"active":false},{"url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?articles_page=1","label":"1","page":1,"active":true},{"url":null,"label":"Next »","page":null,"active":false}],"next_page_url":null,"path":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893","per_page":25,"prev_page_url":null,"to":15,"total":15},"fatawas":{"current_page":1,"data":[],"first_page_url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?fatawas_page=1","from":null,"last_page":1,"last_page_url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?fatawas_page=1","links":[{"url":null,"label":"« Previous","page":null,"active":false},{"url":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893?fatawas_page=1","label":"1","page":1,"active":true},{"url":null,"label":"Next »","page":null,"active":false}],"next_page_url":null,"path":"http:\/\/www.islamland.com\/index.php\/may\/api\/authors\/4893","per_page":25,"prev_page_url":null,"to":null,"total":0},"books_total":0,"videos_total":0,"audios_total":0,"fatawas_total":0,"articles_total":15,"q":"","count":15}